Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση εξαιρετικής παράστασης: Tango Bar

 
…ΤΟΚ ΤΟΚ ΤΟΚ ΤΟΚ…
- Άνοιξε ρε, εγώ είμαι… Άνοιξε ρε!
- … (ο Λάκης…)
- Άνοιξε ρε, ξέρω ότι είσαι μέσα, αφού βλέπω τα φώτα!
 
tangobr1957

   Δύο άτομα ξαφνικά βρίσκονται επί σκηνής. Ο Φώντας, ιδιοκτήτης του μπαρ και ο Λάκης. Ο Λάκης… φίλος, θαμώνας, τζαμπατζής, Νέμεσις (;;;). Απ’ όλα και τίποτα συνάμα. Ένα μπουκάλι και ένα ποτήρι εμφανίζονται, μετά κι άλλο ένα. Και μπροστά στα μάτια μου εκτυλίσσεται μια ανθρώπινη ιστορία. Αλλά αυτά θα τα πούμε λίγο αργότερα. Σας πήρα απ’ τα μούτρα βλέπετε, γιατί μάλλον βρίσκομαι ακόμα στη σκηνή του θεάτρου Άβατον, όπου είχα την τύχη να παρακολουθήσω τη μαύρη κωμωδία (και λίγα λένε) του Περικλή Κοροβέση «Tango Bar”. Ένας όμορφος χώρος, ζεστός, με χαμογελαστούς ανθρώπους και τη σκηνή με τις θέσεις μια ανάσα απόσταση. Προδιάθεση λοιπόν για στενή επαφή με τους ηθοποιούς. Όμορφο μέρος για να παρακολουθήσεις θέατρο. Να μπορείς να διακρίνεις ακόμα και τις χαρακιές στο πρόσωπο από τις γκριμάτσες του καθενός. Υπερβολή λέτε; Ίσως. Αλλά και πάλι… αυτό δεν είναι υποκριτική;

   Για άλλη μια φορά λοιπόν πήγα απροετοίμαστος για το τι θα παρακολουθήσω, για άλλη μια φορά δεν το μετάνιωσα. Το έργο δεν έχει «φιγούρα», δεν πουλάει τσιτάτα και εφήμερες ατάκες για να γελάσεις. Σε βάζει σε προβληματισμούς που ή δεν ήξερες ότι είχες ή (δυστυχώς ή ευτυχώς για σένα) έχεις βιώσει και αντιμετωπίσει, το πιθανότερο επιτυχώς. Ένας αποτυχημένος ηθοποιός που έφτιαξε ένα μπαρ για να κερδίζει τα προς το ζην γι’ αυτόν και την οικογένειά του κι ένας αποτυχημένος συγγραφέας που ζει με τις φαντασιώσεις και τις ερινύες του. Δυο αλκοολικοί… Δυο άνθρωποι που δεν έκαναν τα όνειρά τους πραγματικότητα γιατί τους εμπόδιζε το πάθος τους για το ποτό, ο φόβος τους για τη ζωή, οι συγκυρίες. Ο Φώντας, ένας άνθρωπος καταπιεσμένος από την υστερική γυναίκα του και το πνιγμένο απ’ την καθημερινότητα ταλέντο, που δεν πίστεψε ποτέ στον εαυτό του και βρήκε αποκούμπι στο μπουκάλι… Πόσοι άραγε δεν το ‘χουμε βιώσει ακριβώς έτσι ή παραπλήσια; Πόσοι δεν έχουμε πει «αν είχα κάνει αυτό, τώρα…». Και πόσοι δεν αντιμετωπίσαμε παρόμοια προβλήματα;
 
tangobar1955
   «Εσύ το ‘κοψες γιατί έπινες πολύ. Εγώ που δεν έπινα πολύ, δεν έχω λόγο να το κόψω…». «Αποτύχαμε να γίνουμε αυτό που ήθελαν οι άλλοι…». Ο Λάκης… Ο «κολλητός» που χειραγωγεί και καπελώνει συνεχώς τον παιδικό του φίλο, ο ταλαντούχος συγγραφέας που όμως ποτέ δεν είχε όρεξη για δουλειά και εμπόδιζε και τον ούτως ή άλλως πιο συγκρατημένο φίλο του να ανοίξει τα φτερά του. Ατακαδόρος ολκής, φέρνει την κουβέντα πάντα εκεί που θέλει. Πουλώντας ελπίδα στο φίλο του, περιμένει να ζήσει έστω και για λίγο τα όμορφα ψέματά του. Ο πόνος που τον κυριεύει από τα τεράστια λάθη του σβήνεται με την επόμενη γουλιά. «Να παίζεις με το φόβο σου, να βρίσκεσαι εκεί που φοβάσαι. Αυτό είναι να κάνεις κάτι» λέει με νόημα. «Η ευτυχία είναι εγκληματική πράξη» συνεχίζει με πόνο. Τα λόγια του καρφώνονται σαν σκουριασμένες πρόκες στα αυτιά μου. Ξέρω τι λέει. Θυμάμαι. Έχω περάσει κι εγώ από κει. Κι εσείς προφανώς. Οι Χρήστος Αυλωνίτης και Κώστας Κονταράτος με έχουν πείσει. Μπορεί και να μην παίζουν θέατρο. Μπορεί απλά να μιλάνε δυο άνθρωποι μπροστά σε κόσμο. Άλλωστε, αυτό δεν είναι παράσταση; Αυτό δεν είναι ηθοποιία, να παίζεις με τον πόνο; Το εκπληκτικό αυτό ντουέτο με έπεισε. Με γέμισε. Θα μπορούσα να σας γράψω περισσότερα, αλλά θα έλεγα ότι πρέπει να τους δείτε για να καταλάβετε. Όταν πήγα στο θέατρο, δεν περίμενα να δω μια χαριτωμενιά. Περίμενα να προβληματιστώ, να νιώσω, να θυμηθώ (αυτό για μένα πρέπει να κάνει η μαύρη κωμωδία). Και τα βίωσα όλα. Έφυγα πλήρης, καθώς η εικόνα των δύο αντρών με συνόδεψε και στο δρόμο του γυρισμού. Με έκανε και μένα να αναρωτιέμαι, «αν τότε είχα κάνει κάτι άλλο»…
Εσείς αντέχετε ένα τέτοιο ταξίδι; Αν ναι, τολμήστε το. Μόνο βιαστείτε… δεν θα χάσετε. Εγώ παίρνω την τράτα μου και πάω στο επόμενο λιμάνι…

Νάσος Κονίτσας
 
tangobar1956
 
Ταυτότητα παράστασης
Tango Bar
Κείμενο: Περικλής Κοροβέσης
Σκηνοθεσία: Σπύρος Μιχαλόπουλος
Παίζουν: Χρήστος Αυλωνίτης (Λάκης), Κωστας Κονταράτος (Φώντας)
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Παπαδόπουλος
Επιμέλεια σκηνικού: Γιάννης Μυρσιώτης
Μουσική: Χριστίνα Κανάκη
Μουσική επιμέλεια: Σπύρος Μιχαλόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μάρω Χασιώτη, Κατερίνα Σκέμπη
Προβολή και επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will
 
Για 4 ακόμη παραστάσεις, τις Δευτέρες του Μαΐου (6, 13, 20 και 27/5) στις 21:00
Πού: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Γκάζι, τηλ.: 210 3412689

Διάρκεια: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Εισιτήρια: 12 € (γενική είσοδος), 8 € (μειωμένο)
Προπώληση: Στο ταμείο του θεάτρου αλλά και τηλεφωνικά
 

Θεατρικές Παραστάσεις