Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Πάρκινγκ

 
   Καμιά φορά η τύχη… Το σκέφτεσαι λίγο ή πολύ καιρό μετά. Εκείνο το δευτερόλεπτο που άλλαξε τη ζωή σου για πάντα. Εκείνη η απόφαση που πήρες. Που δεν θα έπαιρνες ποτέ υπό άλλες προϋποθέσεις. Εκείνες οι κουβέντες που ξεστόμισες. Που ΔΕΝ υπήρχε περίπτωση να βγουν στο παρελθόν. Ήλθε όμως η απόγνωση. Στα τριάντα πέντε σου να έχεις χάσει τη δουλειά σου, να αναγκάζεσαι να επιστρέψεις στο πατρικό σου και να σε χαρτζιλικώνουν οι γονείς σου… Και συ να θέλεις τόσο πολύ να δουλέψεις…
 
parking2002
   Ο Κωνσταντίνος περνούσε έξω από ένα βενζινάδικο. Διψούσε και είπε να πιει νερό από τη βρύση. Είχε λεφτά να πάρει ένα μπουκαλάκι από το ψυγείο. Αλλά δεν το έκανε. Και αυτό του άλλαξε τη ζωή. Η θεωρία του χάους στα καλύτερά της; Μπορεί. Έτσι κι αλλιώς το χάος είναι μία ατελεύτητη σειρά από μη χαώδη πράγματα. Σε τσάτρα-πάτρα σειρά… Ο ήρωας της ιστορίας μας ζει στην πόλη. Δεν τα καταφέρνει. Θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει τόπο και σκοπό. Η ευκαιρία εμφανίζεται. Στο χωριό είναι αλλιώς τα πράγματα. Και εκεί πλέον έρχεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πρόκληση ως τώρα. Τον απροσδόκητο έρωτα και τη «φυγή» στο εξωτερικό. Τόλμα, φίλε μου! Τόλμησέ το και δεν θα χάσεις…

   Ο Θανάσης Ταταύλαλης έχει γράψει ένα πολύ ευαίσθητο, έξυπνο και γλυκύ κείμενο. Έχει βάλει σε αυτό την αγάπη του, την οξύνοιά του, το χιούμορ του. Και ο μονόλογος έχει αφεθεί στα χέρια και το μυαλό, στις ερμηνευτικές ικανότητες και το τάλαντο του Ορέστη Τζιόβα, ο οποίος τον έκανε κτήμα του και τον κοινώνησε σε μας, έχοντας αποσπάσει τις κρυφές ευχαριστίες μας και το ειλικρινές μας χειροκρότημα. Ο Τζιόβας είναι ο κάθε ένας από εμάς. Είναι ο άνθρωπος με την καλλιέργεια και τη ποιότητα που ζηλεύουμε, που κάνει μία ζωή που δεν ζηλεύουμε καθόλου. Και προσπαθεί να την αλλάξει. Να ξεφύγει, να κάνει τη διαφορά. Και όταν το καταφέρνει, όλοι εμείς από κάτω νιώθουμε ότι τα καταφέραμε μαζί του. Για μία ώρα έχουμε επιτύχει να ξεφύγουμε από αυτό που ζούμε καθημερινά. Για μία ώρα έχουμε ανέβει στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου και κλαίμε από ευτυχία, ενώ παίζει από τα ηχεία ο εθνικός ύμνος της πατρίδας μας. Ο τρόπος εκφοράς του λόγου είναι καταπληκτικός, με τα σίγμα και τα κάπα να αποδίδονται τόσο ωραία, που θα θέλαμε να τα ακούμε συνέχεια.
 
parking2003
   Είναι ένα έργο που έχει παρουσιαστεί ξανά στο παρελθόν και από ό,τι μπορέσαμε να αντιληφθούμε, κατέχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά και την ψυχή του Ορέστη Τζιόβα. Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε πριν από την παράσταση μας είπε ότι υπάρχει η σκέψη να πάνε το έργο μία μικρή βόλτα μετά το Λαμπέτη και να γίνουν μερικές ακόμα παραστάσεις τον Αύγουστο. Θα ήταν ό,τι καλύτερο για την ψυχαγωγία μας. Ένας μαγικός χώρος σαν το θερινό Λαμπέτη, ένας θαυμαστός εν δυνάμει θερινός κινηματογράφος με αληθινούς ηθοποιούς και όχι αποτυπώσεις στο σελιλόιντ και ένα τέτοιο έργο. Τροφή για το μυαλό μας. Υπέροχο σφίξιμο στα σωθικά.

   Ένα μπουκαλάκι αντισηπτικό σε κάθε τραπέζι, μάσκες στα πρόσωπα των ευγενέστατων παιδιών του προσωπικού του θεάτρου, χαμόγελα ότι η επιστροφή στην «κανονικότητα» θα είναι όσο λιγότερο επώδυνη γίνεται. Δεν ξέρω τι θα γίνει, δεν έχω ιδέα τι μας ξημερώνει. Αυτό που μου προκαλεί μία ελαφρά ανησυχία είναι το γεγονός ότι από το παράθυρο του μικρού μου διαμερίσματος έβλεπα ένα φρικτό πάρκινγκ, με τα ίδια ακριβώς αυτοκίνητα στις ίδιες ακριβώς θέσεις κάθε μέρα. Από το παράθυρο του υπέρ-πολυτελούς μου γραφείου βλέπω πάλι ένα φρικτό πάρκινγκ. Και μπορεί τα αυτοκίνητα που βρίσκονται εκεί να είναι πολυτελέστατα και – φυσικά – πανάκριβα, δεν παύουν όμως να γκριζάρουν τα έγχρωμα όνειρά μου. Δεν το επιθυμώ αυτό. Όπως δεν επιθυμώ να ασχολούμαι μαζί του. Κι όμως… άθροισα το σύνολο των αριθμών των πινακίδων των αυτοκινήτων του οπτικού μου πεδίου…

Κώστας Κούλης
 
parking2004

Ταυτότητα Παράστασης
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Θανάσης Ταταύλαλης
Ηθοποιός: Ορέστης Τζιόβας
Βοηθός σκηνοθέτη: Πανάγος Ιωακείμ
Φωτισμός: Νύσος Βασιλόπουλος
Μουσική: Κωστής Κόντος
Σκηνικά: Τζώρτζης Ταταύλαλης, Ζωή Αρβανίτη
Κίνηση: Μόνικα Έλενα Κολοκοτρώνη
Κοστούμια: Ελεάνα Θαλασσούδη
Γραφιστικά: Jan Junker
 
Έναρξη παραστάσεων: Σάββατο 11 Ιουλίου 2020 στις 21:15
(για 10 μόνο παραστάσεις)
Διάρκεια: 65 λεπτά
Ώρα: 21:30
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος 15 ευρώ
Μειωμένη 10 ευρώ (ΑΜΕΑ, Φοιτητές, Άνεργοι, Πολύτεκνοι)
Προπώληση: Viva.gr και στο ταμείο του θεάτρου, 2106435706

Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία
 
parking2001

Χώρος: Θέατρο Λαμπέτη, Λεωφ. Αλεξάνδρας 106 | Τηλ: 2106435706

Παραγωγή:
«ΙΑΣΜΟΣ» ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ
 

Θεατρικές Παραστάσεις