Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση εκπληκτικής παράστασης: Οθέλλος

 
   Δεν ήξερα πολλά πράγματα για τα έργα του Shakespeare, ούτε και ξέρω ακόμα. Δεν θα το παίξω ποτέ ειδήμων, εκτός αν γίνω, αλλά και πάλι η αστική μου ευγένεια θα μου απαγορεύει να γίνω υπερφίαλος. Χαίρομαι που έχω ανακαλύψει το μεγαλείο του θεάτρου, έστω και αργά και απολαμβάνω την κάθε στιγμή, ρουφώντας λαίμαργα γνώση και εμπειρίες. Όταν λοιπόν ακούω για κλασσικό θέατρο και μεγάλους συγγραφείς, τρέχω πιο γρήγορα κι από την τράτα μου. Θεωρώ ότι παρακολουθώντας τα έργα κλασσικών συγγραφέων μαθαίνεις πολλά και για την ιστορία, τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες ανθρώπων σε παλιότερες εποχές και περιοχές. Έχει να κάνει βέβαια και με το σκηνοθέτη, τους ηθοποιούς, τους συντελεστές γενικότερα, από τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστούν το κάθε έργο, το σεβασμό που θα δείξουν στο πρωτότυπο ή θα επιχειρήσουν να το αποδώσουν, μέσα από τη δική τους, ιδιαίτερη ματιά.
 
othellos2014
   Δίχως να χρονοτριβώ περαιτέρω, ο Οθέλλος σε σκηνοθεσία Χάρη Φραγκούλη, είναι μια παράσταση που καταρχάς μου άρεσε πάρα πολύ σκηνοθετικά. Παρακολούθησα μια μίξη μαύρης κωμωδίας με τραγικά στοιχεία, ή μια τραγωδία με στοιχεία μαύρου χιούμορ, όπως και να ‘χει, μια άρτια δομημένη παράσταση, που με έκανε να περάσω ευχάριστα, ακόμα και αν ο τίτλος δεν ήταν «Οθέλλος», αλλά κάτι άλλο. Αυτό το σημειώνω για να ξεκαθαρίσω ότι, έχοντας πρώτη επαφή με αυτό το έργο τώρα, δεν μπορώ να κάνω σύγκριση με το πρωτότυπο, με άλλες παραστάσεις ή οτιδήποτε άλλο. Όχι ότι θα το έκανα ποτέ, αλλά θέλω να είμαι σαφής.
 
othellos2015
   Οι ηθοποιοί μας καθηλώνουν στις καρέκλες μας από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό, κερδίζοντας δίκαια στο τέλος το χειροκρότημά μας. Η Σοφία Κόκκαλη ήταν η Δυσδαιμόνα, το αντικείμενο του πόθου του Οθέλλου, τόσο πειστική, άλλοτε λυρική, άλλοτε γήινη, αναλόγως των περιστάσεων. Πόλος ερωτικής έλξης και αντικείμενο του πόθου για το Ροδρίγο (κατά κόσμον Μιχάλη Τιτόπουλο), ο οποίος μας ξελίγωσε από τα γέλια με τις γκριμάτσες και τις ατάκες του, μην μπορώντας να αντέξει ότι την αγαπημένη του την έχει ο Οθέλλος. Ο Γιάννης Παπαδόπουλος, ταυτόχρονα τραγικός αλλά και κωμικός, και στο τέλος… αποκαλυπτικός (αυτό το αφήνω για τη θέαση), ντύνεται επάξια Οθέλλος και μας μεταφέρει το δράμα του μέχρι κεραίας. Απολαυστική πινελιά η συμμετοχή του Άγγελου Παπαδημητρίου στο ρόλο του πατέρα της Δυσδαιμόνας, που έδωσε ένα ιδιαίτερο χρώμα στην παράσταση. Όταν ο άνθρωπος έχει αέρα στο σανίδι, φαίνεται από μίλια! Δυναμική, τραγική και εξίσου κωμική η παρουσία του Ανδρέα Κωνσταντίνου στο ρόλο του Κάσσιου, του μοιραίου αυτού υπηρέτη – υπασπιστή του Οθέλλου. Ο πολυτάλαντος Κορνήλιος Σελαμσής με το πιάνο του έδινε τον τόνο που η περίσταση απαιτούσε, αφού είχε και τη συνολική ευθύνη της μουσικής, υπηρετώντας ταυτόχρονα και τους ρόλους του με πιστότητα. Οι παρουσίες της Κατερίνας Λούβαρη-Φασόη και της Ασπασίας-Μαρίας Αλεξίου ολοκλήρωναν τη συνταγή μιας πάρα πολύ επιτυχημένης παράστασης, στους ρόλους των γυναικών του Κάσσιου και του Ιάγου…
 
othellos2019
   Όχι, δεν τον ξέχασα. Κακώς νομίζατε. Τον άφησα απλά τελευταίο, να πάρει το χειροκρότημα που δικαιούται. Ο Ανδρέας Κοντόπουλος ως Ιάγος, έγινε απόλυτα μισητός από το κοινό που τον παρακολουθούσε να γνέθει τη μια δολοπλοκία μετά την άλλη, να ανακατεύει τους πάντες με τα πάντα με μαεστρικό τρόπο και να κρύβεται στο τέλος πίσω από το εκπληκτικό του χαμόγελο. Ασχέτως με την κατάληξη, ο Ιάγος έκανε ό,τι μπορούσε για να πετύχει τα δόλια σχέδιά του. Και ο Ανδρέας Κοντόπουλος ήταν ο Ιάγος, ένα και το αυτό στα μάτια μας. Άλλη μια απόδειξη ότι το 1ο Πειραματικό Πλάκας βγάζει καλλιτέχνες.

   Ξέρω ότι στο κείμενο επαναλαμβάνω πολλές φορές τις λέξεις τραγικός και κωμικός, κανονικά θα έπρεπε να το γράψω μια κι έξω και να τελειώνω. Έτσι όμως, θα μπορούσα να γράψω και στην ανταπόκριση του έργου πολύ απλά «Παραστασάρα. Πηγαίντε δίχως δισταγμό» και να ξεμπέρδευα κι εγώ, να μην κούραζα κι εσάς. Αλλά θα ήταν το λιγότερο υποτιμητικό για τη δουλειά που έκαναν οι συντελεστές και μας παρουσιάστηκε στον όμορφο αυτό χώρο.

   Ο Χάρης Φραγκούλης και η ομάδα Kursk, με τη σημαντική βοήθεια των υπολοίπων συντελεστών στα σκηνικά και τους φωτισμούς, μας παρουσίασαν ένα άρτια δομημένο και εκτελεσμένο έργο. Μια τραγωδία που φτάνει στα όρια της κωμωδίας, ίσως και να τα ξεπερνά. Αλλά και πάλι, έτσι δεν είναι και η αληθινή ζωή;

   Είναι μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε.

Νάσος Κονίτσας
 
othellos2022
Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Χάρης Φραγκούλης
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαρία Πανουργιά
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου
Β΄ βοηθός σκηνοθέτη: Κορίνα Άννα Γκουγκουλή
Βοηθός σκηνογράφου: Φωτεινή Ιατρού
Βοηθός φωτίστριας: Τζάνος Μάζης
Οργάνωση παραγωγής: Ερωτόκριτος Κοτσιλίνης
Φωτογραφίες: Εβίτα Σκουρλέτη
Hair design: Δήμητρα Δανίκα
 
Παίζουν:
Σοφία Κόκκαλη, Ανδρέας Κοντόπουλος, Ανδρέας Κωνσταντίνου,Ηλέκτρα Νικολούζου, Άγγελος Παπαδημητρίου, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κορνήλιος Σελαμσής, Δήμητρα Στυλιανού, Μιχάλης Τιτόπουλος
 
othellos2023
 
Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.
 
Παραστάσεις από 24.2 έως 14.4
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00
Τιμές εισιτηρίων 16€ κανονικό / 12€ φοιτητικό & άνω των 65 / 8 € ανεργίας
 
Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν
Υπόγειο
Πεσμαζόγλου 5 | Τηλ. 2103228706

Θεατρικές Παραστάσεις