Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Όταν κρεμάσουν τις όμορφες

 
Ας μιλήσουμε για τη Βενετία. Ή καλύτερα… να μας μιλήσει η ίδια;

   Δεν αναφέρομαι στην πόλη αλλά στη γυναίκα Βενετία. Τη θεατρίνα που η ζωή της θα μπορούσε να γίνει ταινία. Η γυναίκα που έζησε μεγάλες στιγμές στο σανίδι, με χειροκρότημα και δάκρυα χαράς, αλλα τώρα τις αναπολεί με νοσταλγία και μέσα στη μοναξιά… Σε ένα διαμέρισμα γεμάτο τηλεφωνικές συσκευές μας συναντάει η πρωταγωνίστρια του έργου. Είναι αγχωμένη γιατί σκέφτεται πώς να αρχίσει την κουβέντα. Πρέπει να βρει να πει κάτι που δεν θα κάνει τον άνθρωπο στην άλλη άκρη της γραμμής να κλείσει το τηλέφωνο. Μια βαθιά ανάσα και το νούμερο σχηματίζεται στο καντράν. Οι λέξεις βγαίνουν σαν σε μονόλογο γραμμένο από την ίδια για την ίδια. Η ανάγκη μεγάλη να πει αυτά που τελευταία δεν μπορεί να πει, δεν έχει κάποιον να τα πει.
 
omorfes1988

   Η ζωή της, μια ιστορία με πολλές σκηνές. Το ξεκίνημα γίνεται σε ένα μπουλούκι πλανόδιων ηθοποιών. Μαγεύεται και τους ακολουθεί. Κάνει το όνειρό της πραγματικότητα και τελικά δικαιώνεται. Παίρνει το χειροκρότημα που ήθελε, παίζει σε έργα με ωραίους πρωταγωνιστές και πάντα δίνει τις πιο ωραίες ερμηνείες. Ερωτεύτηκε ανθρώπους και ρόλους, γύρισε τον κόσμο όλο και τελικά κατέληξε να μιλάει για όλα αυτά στο τηλέφωνο με τον κύριο Ξένο. Ο οποίος κύριος Ξένος δεν τη διακόπτει. Την ακούει στωικά και συμμετέχει σιωπηλά. Δεν μπορείς να τη διακόψεις. Οι ιστορίες είναι πολλές και τις ξετυλίγει σαν ένα τεράστιο κουβάρι.

   Κινείται συνεχώς μέσα στο σπίτι της και αλλάζει τα τηλέφωνα ασταμάτητα. Είναι πολλές οι συσκευές που έχει. Γιατί; Μάλλον η ανάγκη για κουβέντα αποτυπώνεται στις συσκευές. Τόσο καιρό όμως ήταν μόνη της. Οι συνάδελφοί της δεν τη θυμούνται. Οι φίλες της την έχουν ξεχάσει. Ακόμα και όταν ήταν τρείς εβδομάδες στο νοσοκομείο.

   Αλλά ο κύριος Ξένος είναι εκεί. Είναι στην άλλη άκρη της γραμμής, σε κάθε τηλεφωνική συσκευή του σπιτιού. Είναι η φωνή που ήθελε να ακούσει εκτός από τη δική της. Και ας μην τον έχει αφήσει να πει κουβέντα. Και βρέθηκε εκεί γιατί ήταν ο πρώτος Ξένος που βρήκε στον τηλεφωνικό κατάλογο…
 
omorfes1989
   Ο Μανώλης Ιωνάς μεταμορφώνεται σε ξεχασμένη θεατρίνα Βενετία, την οποία αποτυπώνει εξαιρετικά. Μας διηγείται την ιστορία της, για τη μοναξιά που βιώνει πλέον, ενώ η ζωή της ήταν ένα χειροκρότημα. Ξεδιπλώνει τις στιγμές της, μόνος του σε ένα σκηνικό γεμάτο με τηλέφωνα. Τηλέφωνα που δεν χτυπούσαν, αλλά η ίδια τα χρησιμοποίησε για να μας διηγηθεί το δικό της έργο. Μας μεταφέρει τον ψυχισμό της, τη νοσταλγία της, τις χαρές της αλλά και τη μοναξιά της.

   Οι όμορφοι φωτισμοί του έργου καθορίζουν τη ματιά μας και ο Μανώλης μας κρατάει εκεί. Στην ιστορία ενός ανθρώπου μοναχικού σαν τα καταφύγια, στα οποία πάμε σπάνια αλλά στην ουσία δεν θα θέλαμε να πάμε ποτέ.

Πάρης Μακρίδης
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Μάνος Τσιλιμίδης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Διαμαντόπουλος
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Κασσαπάκης
Φωτισμοί: Μανώλης Μπράτσης
Coaching: Έλενα Αγγελοπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαίρη Μαμάκου
Φωτογραφίες: Απόστολος Δελάλης
Επιμέλεια μαλλιών Ιωάννης hair & beauty team
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
 
Παίζει: Μανώλης Ιωνάς
 
Από την Τετάρτη 22 Μαΐου
και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη για 6 παραστάσεις στις 21:30
Διάρκεια Παράστασης: 60’ χωρίς διάλειμμα
Τιμές εισιτηρίων: 10€
 
Θέατρο Αλκμήνη
Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα (Στάση Μετρό: Κεραμεικός)
Τηλ. Κρατήσεων: 210 3428650 (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 18:00)
 

Θεατρικές Παραστάσεις