Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Η Ωραία Ελένη του Jacques Offenbach

 
   Η Ωραία Ελένη του Jacques Offenbach, σε λιμπρέτο των Henri Meilhac και Ludovic Halévy, ανέβηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1864, στο κοινό του Παρισιού. Οι αντιδράσεις των κριτικών της εποχής ήταν οξύτατες λόγω του προοδευτικού και σατιρικού της χαρακτήρα. Έφταναν μάλιστα σε σημείο να αποτρέπουν τον κόσμο να παρακολουθήσει την παράσταση, λέγοντας πως πρόκειται για βλασφημία ως προς τον Όμηρο και ηθική βεβήλωση. Παρόλα αυτά η αποδοχή από το κοινό της γαλλικής πρωτεύουσας ήταν εξαιρετικά θετική και το έργο σημείωσε τεράστια επιτυχία ξεπερνώντας τις 700 παραστάσεις.
 
eleni533
   Η ιστορία πάνω στην οποία βασίστηκε η Ωραία Ελένη είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους μας από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Ο Πάρης, αφού ζύγισε όσα του προσέφεραν οι τρείς θεές (Ήρα – πολιτική δύναμη , Αθηνά – ικανότητα στην μάχη και σοφία, Αφροδίτη – την ομορφότερη γυναίκα στη Γη), έδωσε το μήλο στην θεά Αφροδίτη και αυτή του προσέφερε την Ελένη, την γυναίκα του Μενέλαου, βασιλιά της Σπάρτης. Ύστερα η θέα της ομορφιάς ενεφύσησε έρωτα στην Ελένη προς τον γιο του Πριάμου. Στην συνέχεια οι δυο τους έφυγαν προς την Τροία και το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή του Τρωικού πολέμου.

   Το λιμπρέτο της Ωραίας Ελένης «πατάει» πάνω στον Ομηρικό μύθο και εκτοξεύει από την θέση αυτή τα σατιρικά του βέλη προς ποικίλες κατευθύνσεις. Στο στόχαστρο του μπαίνει η ηθική, η χυδαιότητα και η παρακμή της Παρισινής μεγαλοαστικής τάξης του 19ου αιώνα.

   Το έργο ανεβαίνει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, φέτος στο Γυάλινο μουσικό θέατρο, προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα του 21ου αιώνα. Υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Παναγιώτη Αδάμ, η Ωραία Ελένη σατιρίζει με ευφάνταστο και δημιουργικό τρόπο την Ελλάδα του 21ου αιώνα που παίρνει πλέον την θέση των Παρισινών μεγαλοαστών. Κριτική αιχμηρή, ευθεία αλλά και εξαιρετικά κωμική καθόλη την διάρκεια της παράστασης. Αναφορές στην σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ζωή, στη λαϊκή μας παράδοση, στην παράδοση του ελληνικού κινηματογράφου, ακόμα και στην pop κουλτούρα με ευθεία αναφορά σε τηλεοπτική σειρά προηγούμενης δεκαετίας, στην ίσως πιο αστεία σκηνή ολόκληρου του έργου. Οι εναλλαγές μεταξύ πρόζας και μουσικών/χορευτικών σκηνών, με εξαίρεση τις δύο πρώτες σκηνές του δευτέρου μέρους που μειώνουν κάπως τις εντάσεις, γίνονται με απόλυτη ομαλότητα διατηρώντας τον έντονο, σπιρτόζο ρυθμό της.
 
eleni534
   Αρτιότατες τόσο οι μουσικές ερμηνείες όσο και οι ερμηνευτικές προσεγγίσεις του συνόλου της Ωραίας Ελένης. Η Ελένη παρουσιάζεται από τη Μαρισία Παπαλεξίου ως μια γυναίκα εγκλωβισμένη σε έναν ανούσιο γάμο που ψάχνει έναν Πάρη να την συναρπάσει και το βρίσκει στην γοητευτικότατη περσόνα που ενσαρκώνει ο Γιάννης Φίλιας. Το καστ συμπληρώνεται από άλλους πέντε ηθοποιούς, δύο χορευτές και τέσσερις μουσικούς, που δένουν αρμονικά πάνω στην σκηνή του Γυάλινου μουσικού θεάτρου, με αποκορύφωμα τον υπέροχο Αχιλλέα του Στέλιου Κέλερη. Οι χορογραφίες των Πηνελόπη Κέφου και Λουκά Θεοδοσόπουλου, ενταγμένες στο γενικότερο κωμικό πλαίσιο της παράστασης, καταφέρνουν να ενώσουν με επιτυχία τις επιμέρους σκηνές, λειτουργώντας ως κρίκος σύνδεσης αυτών. Χρωματιστά, παιχνιδιάρικα και εύθυμα τα σκηνικά και τα κοστούμια της Βάλιας Συριοπούλου, εμπνευσμένα από την Ευρώπη του μεσοπολέμου.

Παντελής Κακαβάς
 
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Αδάμ
Μουσική Διασκευή: Μιχάλης Παπαπέτρου
Μετάφραση στα Ελληνικά: Ζιλ Γκουρντιέ
Σκηνικά - Κοστούμια: Βάλια Συριοπούλου
Επιμέλεια κίνησης: Πηνελόπη Κέφου, Λουκάς Θεοδοσόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα

Ερμηνεύουν
Μαρισία Παπαλεξίου (Ελένη)
Γιάννης Φίλιας - Σταύρος Γιαννούλης (Πάρης)
Γιώργος Παπαδάκης – Γιώργος Ματθαιακάκης (Κάλχας)
Διονύσης Τσαντίνης (Αγαμέμνονας)
Μιχάλης Αγγελιδάκης (Ορέστης)
Αντώνης Σιγάλας (Μενέλαος)
Στρατής Στιλ - Στέλιος Κέλερης (Αχιλλέας)
Κλέλια Μενελάου (Αφροδίτη)
Λουκάς Θεοδοσόπουλος (Έρωτας)

Παίζουν οι μουσικοί
Χρύσα Γρένδα (Πιάνο), Περικλής Τιμπλαλέξης (Βιολί), Καίτη Πάντζαρη (Τσέλο), Μαρία Παχνιστή (Φλάουτο)
 

Θεατρικές Παραστάσεις