Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση υπέροχης παράστασης: Οι άτρωτοι

 
   Η μαγεία του θεάτρου είναι η ίδια η θνησιγένειά του… Είναι το γεγονός ότι η κάθε παράσταση, ακόμα και η κάθε βραδιά του ίδιου έργου, είναι κάτι το ξεχωριστό από μόνη της. Γεννιέται και πεθαίνει, παρουσιάζεται και αποσυντίθεται την αυτή βραδιά. Βγαίνοντας από τη θεατρική αίθουσα σκέφτεσαι, θυμάσαι, χασκογελάς, αισθάνεσαι χαρμολύπη και ίσως να στραφείς στην παρέα σου με κάποιο σχόλιο, το οποίο θα σας ακολουθεί μέχρι την καληνύχτα… Ο Torben Betts, Άγγλος συγγραφέας, ένας σύγχρονος πενηντάρης, έγραψε πριν από πέντε χρόνια περίπου το έργο “Invincible”. Το εν λόγω παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε ελληνική σκηνή, μεταφρασμένο από τη Μαργαρίτα Δαλαμάγκα – Καλογήρου και σε σκηνοθεσία Σταύρου Στάγκου.
 
atrotoi15

   Ο Όλιβερ και η Έμιλυ. Η Ντων και ο Άλαν. Το πρώτο ζευγάρι απέχει από το δεύτερο όσο ο Ήλιος από τη Γη. Κι όμως, πέρα από όλα αυτά που τα χωρίζουν, υπάρχει κάτι που τα ενώνει. Η αδιαφορία με την οποία κάθε ζεύγος «απολαμβάνει» τη σχέση του. Ο Όλιβερ έχει δυο παιδιά με την Έμιλυ, δεν παντρεύονται όμως γιατί η συμβία έχει «άποψη για το γάμο». Καλλιεργημένοι και οι δυο τους, ψαγμένοι και κάτι περισσότερο, αναγκάζονται να μετακομίσουν από το Λονδίνο στη Βόρεια Αγγλία, λόγω των τρεχουσών οικονομικών συνθηκών. Η μητέρα του Όλιβερ είναι στο παρά πέντε να φύγει από τη ζωή και σίγουρα θα αφήσει κάτι στο γιο της. Και ίσως αυτό το κάτι να τους ξανακάνει εύκολη τη ζωή.

   Η Ντων έμεινε έγκυος νωρίς. Ούτε το σχολείο δεν είχε τελειώσει καλά-καλά. Παντρεύτηκε τον Άλαν, έκανε κι άλλα παιδιά και εργάζεται σηκώνοντας τηλέφωνα και σημειώνοντας ραντεβού σε ένα οδοντιατρείο. Ο Άλαν, γλυκός άνθρωπος και γνήσια αφελής, είναι ταχυδρόμος και – σαν γνήσιος Άγγλος – αγαπά πολύ το ποδόσφαιρο και δη την εθνική ομάδα. Σε κείνο το μέρος έχουν γεννηθεί, εκεί έχουν μεγαλώσει, εκεί μένουν και μάλλον εκεί θα ξεψυχήσουν κάποτε.
 
atrotoi16

   Η επαφή μεταξύ των δύο ζευγαριών, η πρόσκληση για να γνωριστούν οι νέοι γείτονες μεταξύ τους, είναι η απαρχή διαφόρων αστείων και δραματικών ιστοριών, που μπλέκονται μεταξύ τους έτσι όπως η ζωή θέλει. Από κατάσταση κωμωδίας παρεξηγήσεων σε χώρους υψηλής δραματουργίας, από το γέλιο στο δάκρυ και από τον ενθουσιασμό στον κοπετό, οι τέσσερις ήρωες βιώνουν χαρές, λύπες και μία κάθαρση που δεν έρχεται ποτέ. Το κείμενο φέρνει τους χαρακτήρες μπροστά μας και τους παίρνει πίσω σε κάποιο δεδομένο σημείο…

   Οι τέσσερις ηθοποιοί που είδαμε επί σκηνής ήταν πειστικότατοι στους ρόλους τους και μάλιστα τόσο πολύ, που συγκλόνισαν τους θεατές. Και αν νομίζετε ότι πετάω τέτοιες λέξεις απλά για να εντυπωσιάσω, θα γράψω πάλι αυτό που συνηθίζω σε αυτές τις περιπτώσεις. Ελάτε μαζί μου να το δείτε και αν διαπιστώσετε κάτι ελάχιστα λιγότερο από τις περιγραφές μου, εγώ θα ζητήσω δημόσια συγγνώμη. Στη συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει η Ειρήνη Μπαλτά, είχε τονίσει το ότι ο ρόλος ήταν κόντρα. Το ίδιο ισχύει και για τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου, το ίδιο ακριβώς ισχύει για τους δύο κυρίους. Ο Μιχάλης Μαρκάτης υποδύεται τον Όλιβερ και έχει κουμπώσει απόλυτα στο καλούπι του συμπαθούς wannabe μεγαλοαστού. Κατά τη διάρκεια της παράστασης διαπιστώνουμε ότι είναι ένας άνθρωπος που μάλλον είναι πιο κοντά στους «κανονικούς» ανθρώπους από ό,τι οι υπόλοιποι της παρέας. Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου καταφέρνει να μας εκνευρίσει όλους με το σπασονεύρικο του χαρακτήρα του ρόλου της και αυτό δείχνει πόσο μεγάλη ηθοποιός είναι. Η Έμιλυ είναι πραγματικά εκνευριστική, με το αγύριστο κεφάλι της, με το κουσούρι να μην ακούει καν το συνομιλητή της, με τις πάντα «άψογες και αλάνθαστες» θέσεις της.
 
atrotoi17

   Η Ειρήνη Μπαλτά υποδύεται τη Ντων και αποδίδει μοναδικά, υποδυόμενη ένα χαρακτήρα που ουδεμία σχέση έχει με το δικό της. Η Ντων είναι μεν καλούλα, είναι όμως άξεστη και χωρίς ιδιαίτερους τρόπους, όπως είναι και απαίδευτη… Έχει όνειρα, αλλά δεν βλέπει να πραγματοποιείται κανένα τους. Εξαιρετική ερμηνεία, με αποκορύφωμα την τελευταία σκηνή. Ο Γιάννης Μπουραζάνας ενθουσιάζει σαν Άλαν. Υποδύεται τον καλό αλλά «λίγο» ποδοσφαιρολάγνο με άνεση και τρόπο που βγάζει γέλιο αλλά και μια υποβόσκουσα πίκρα για όλα όσα έχει στερηθεί αυτός ο χαρακτήρας. Η ομάδα των τεσσάρων εκλεκτών ηθοποιών λειτουργεί σαν ομαδάρα και αυτό φαίνεται από το πρώτο λεπτό. Οι εντάσεις, οι κορυφώσεις των εντάσεων, το αβίαστο γέλιο και η συγκίνηση που έρχεται με τρελή φόρα, εκτίθενται μπροστά στα μάτια μας με τρόπο εντυπωσιακό, με τόνους τάλαντο και πολύ δουλειά που έχει ρίξει η εν λόγω τετράδα. Εξαιρετικοί – όπως πάντα άλλωστε στο Αγγέλων Βήμα – οι φωτισμοί και πολύ ενδιαφέρουσα η μουσική του Δημήτρη Φριτζαλά, όπως και η επιμέλεια, η οποία έχει πραγματοποιηθεί από τον ίδιο το σκηνοθέτη.

   Θαυμάσια παράσταση! Προτείνεται χωρίς πολλά-πολλά και ευελπιστώ ότι πολλοί από εσάς που θα πάτε να τη δείτε, θα περάσετε πολύ καλά και θα την προτείνετε με τη σειρά σας στους φίλους και τις φίλες σας. Είναι μια από τις πιο ρεαλιστικές απεικονίσεις σχέσης μεταξύ ανθρώπων. Είναι ένα κομμάτι της ζωής πάνω σε μια σκηνή…

Κώστας Κούλης
 
atrotoi18
 
Ταυτότητα παράστασης
«Οι Άτρωτοι»
Συγγραφέας: Torben Betts
Μετάφραση: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα – Καλογήρου
Σκηνοθεσία: Σταύρος Στάγκος
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά) : Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Μιχάλης Μαρκάτης, Ειρήνη Μπαλτά και Γιάννης Μπουραζάνας
Σκηνικά: Αρετή Μουστάκα
Κοστούμια: Χριστίνα Πανοπούλου
Μουσική: Δημήτρης Φριτζαλάς
Μουσική επιμέλεια: Σταύρος Στάγκος
Φωτισμοί: Βαγγέλης Μούντριχας
Βοηθός σκηνοθέτη: Ιουλία Σταμούλη
Β’ Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Φέξη
 
Χώρος: Θέατρο Αγγέλων Βήμα
Πρεμιέρα: 7 Δεκεμβρίου 2018
Παραστάσεις: Παρασκευή στις 21.15 και Σάββατο στις 18.30
Διάρκεια: 110’
Εισιτήρια: Γενική Είσοδος: 14€
Φοιτητικό, ανέργων: 10€
Ατέλειες ηθοποιών: 5€
 
Αγγέλων Βήμα
Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια
Τηλ. 210 524 2211
 

Facebook Comments

Θεατρικές Παραστάσεις