Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεϊκής παράστασης: Ω... Θεέ μου

 
otheemou336
   Οι ψυχολόγοι έχουν πλάκα… Νομίζω δηλαδή… Δέχονται κόσμο για συνεδρίες, ακούνε προβλήματα και το καλύτερο; ΔΕΝ είναι ψυχίατροι! Δεν θα σε ρωτήσουν για το οιδιπόδειό σου, δεν θα σε σκίσουν στις πολυσύνθετες ερωτήσεις, δεν θα σου προκαλέσουν κατάθλιψη. Θα αρκεστούν στη δικιά σου. Εκτός κι αν η κατάθλιψή σου είναι κάτι άλλο. Εκτός κι αν είσαι θεός, βρε παιδί μου! Τώρα που το συζητάμε πάλι… μπας και είσαι;

   Η Άννα, ψυχολόγος και μανούλα, έχει πελατολόγιο, κήπο και ένα γιο – δυστυχώς – αυτιστικό. Μαζεύει τα ρούχα, εύχεται να βρέξει επιτέλους, καμαρώνει το γιο της που έχει έφεση στις τέχνες και κάθεται συγκινημένη μαζί του στον καναπέ για να δουν «Σρεκ». Το τηλέφωνο χτυπάει και κάποιος περίεργος επιθυμεί να τη δει. Το επόμενο «σέσσιον» βρίσκεται επί θύρας και ο ενδιαφερόμενος (ο περίεργος που λέγαμε) αναφέρεται στον εαυτό του ως «Θ». Σημαδιακό; Μμμ…
 
otheemou337
   Στον τοίχο βρίσκεται ένα μεγάλο πόστερ του Μάρλον Μπράντο από το Νονό. Ο νέο-εισελθών φορά ακριβώς το ίδιο σμόκιν με το Μάρλον. Ωραίος κύριος, εμφανίσιμος, ερωτεύσιμος με την πρώτη ματιά, πλην όμως… Η ομιλία του και η συμπεριφορά/περσόνα του, αν και βιβλική – οποία επιλογή λέξης – προδίδει ότι είναι κάτι παραπάνω από συγχυσμένος… Πολύ άγχος, μεγάλη στενοχώρια και η έκδηλη εντύπωση ότι ενώ θέλει όλα να τα προλαβαίνει, δεν τα καταφέρνει. Όταν συστήνεται… η Άννα έρχεται τα μέσα έξω της. Έχει απέναντί της το Θεό… Όχι όποιον-όποιον θεό. Τον ίδιο το Μεγαλοδύναμο!

   Άθεη η ίδια, ξεκινά τις ερωτήσεις. Από τους πρωτόπλαστους, στους προφήτες και μετά στον Ιώβ… Την αχίλλειο πτέρνα του Θεού. Την ιστορία στην οποία απέδειξε ότι το υπέρτατο καλό είναι μάλλον ουτοπία. O Θεός απορεί, εξίσταται, θυμώνει, απελπίζεται, κλαίει, πετάει ΤΙΣ απίστευτες ατάκες και μας συγκινεί τα μάλα. Η κάθαρση έρχεται μέσω της βροχής και του γιου της Άννας, τον οποίο διακαώς περιμένει η μαμά του να την προσφωνήσει. Μια λεξούλα μόνο… «Μαμά»… Όλα θα γίνουν όπως πρέπει…

   Το έργο της Ανάτ Γκοβ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και είμαι ευτυχής που το είδα σε έναν υπέροχο χώρο, σε μια υπέροχη πόλη. Σάββατο βράδυ και το Αριστοτέλειον δονείται από το χιούμορ και τη συγκίνηση. Η Θεσσαλονίκη έχει αγκαλιάσει το Βαλτινό, τη Διδασκάλου και τον Τσιάντο, οι θεατές δάκρυσαν και με τους δύο τρόπους και το έργο αυτό θα το έβλεπα κάθε μέρα της εβδομάδας και δύο φορές τις Κυριακές.
 
otheemou338
   Ο Γρηγόρης Βαλτινός είναι απλά υπέροχος! Τον έχω δει σε παράσταση, τον έχω ξαναδεί και κάθε φορά εντυπωσιάζομαι από τον τρόπο του, το μπρίο του, την εκφορά του λόγου του, ακόμα και τη μέθοδο αναπνοής του! Είναι καταπληκτικός σε όλα του και όταν λέει εκείνη τη θανατηφόρα ιστορία για τον Αδάμ… «Με είχε πρήξει! Φτιάξε μου την Εύα και φτιάξε μου την Εύα… Και την ήθελε… Εεε… Μπαμπάτσικια»! ΕΠΟΣ! Δίπλα του μια υπέροχη ηθοποιός, ένα υπέροχο πλάσμα. Η Κατερίνα Διδασκάλου μας πείθει όλους για την εν θεάτρω φύση της. Είναι γλυκιά, είναι σοφιστικέ, είναι εκλεπτυσμένη… Ο δε «γιος» της… Τι να πω γι’ αυτό το παλικάρι. Ο Μίλτος Τσιάντος μας έδειξε από το πρώτο λεπτό ότι το έχει απίστευτα… Τι, ΔΕΝ είναι αυτιστικός; Θα τρελαθούμε εντελώς… Αυτό ναι, αυτό είναι τάλαντο!

   Ανυπομονώ να έλθει αυτή η παράσταση εδώ στην Αθήνα. Απλά ανυπομονώ. Κι όταν εκείνη έλθει… Τότε θα καταλάβετε τι εννοούσα. Θεϊκή παράσταση, όνομα και πράμα!

Κώστας Κούλης
 
otheemou339
Συντελεστές:
Μετάφραση: Δημήτρης Ψαρράς
Σκηνοθεσία: Λίνα Ζαρκαδούλα
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Σκηνικά: Διονύσης Χριστοφιλογιάννης
Κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νατάσσα Κοτσοβού
Παραγωγή: Αριστοτέλειον Θέατρο & Θέασις Δράσεις Πολιτισμού
Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία, Έφη Τσαμπάζη
 

Facebook Comments

Θεατρικές Παραστάσεις