Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Ο κήπος

 
    Γυρνώντας σχεδόν παντού σε αυτή την πόλη, μπορώ πλέον μετά βεβαιότητας να σας πω το εξής. Η Αθήνα ΔΕΝ είναι μια πόλη. Τελεία και παύλα! Είναι ένα παζλ, αποτελούμενο από διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικές συνήθειες, διαφορετικό κοινωνικό και βιοτικό επίπεδο, ακόμη και διαφορετικό κλίμα. Για να μην μπλέξουμε με τις εθνότητες και με πείτε ρατσιστή. Πριν με χαρακτηρίσετε με οποιοδήποτε επίθετο (δικαίωμά σας), πείτε μου σας παρακαλώ τι σχέση έχουν μεταξύ τους ο Βοτανικός, τα Σεπόλια, η Πλατεία Αμερικής, το Γαλάτσι, η Αργυρούπολη και η περιοχή του Παπάγου. Μην σας πάω σε Δροσιά και Εκάλη, που ούτως ή άλλως για μένα είναι προάστια. Σας μιλάω για μέρη που πας με το μετρό. Έχει καμία σχέση η ζωή και ο κόσμος που θα συναντήσεις στην πλατεία Αμερικής, με αυτόν που θα συναντήσεις στο άλσος του Παπάγου; Δυστυχώς όχι. Κάθε περιοχή είναι και μια διαφορετική πόλη, που την ενώνει ένα ατέρμονο και δαιδαλώδες οδικό δίκτυο.
 
   Τις προάλλες πήγα σε έναν εκπληκτικό χώρο στην πλατεία Αμερικής, τονίζοντας την πλήρη αντίθεση συναισθημάτων και εικόνων με το πέρασμα της καγκελόπορτας. Προχθές η μοίρα με έφερε στο κηποθέατρο του Δήμου Παπάγου, όπου στα πλαίσια του 26ου φεστιβάλ του Δήμου Παπάγου – Χολαργού (θέλετε να συνεχίσω; Ένας καταπράσινος παράδεισος, χώρος για πάρκινγκ, θέατρο με πολλές θέσεις και μεγάλη σκηνή, αίσθημα ασφάλειας. Απλά μαγικό τοπίο) θα παρακολουθούσα το έργο του Bruce Gooch «Ο Κήπος» σε σκηνοθεσία Δ. Μυλώνά, με τους Στέλιο Μάινα και Κάτια Σπερελάκη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Συνήθως το όμορφο περιβάλλον ή οι καλοί ηθοποιοί είναι από μόνα τους στοιχεία που μπορούν να σε κάνουν να περάσεις καλά. Όταν αυτά τα δύο συνδυάζονται, το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Την Κάτια Σπερελάκη ομολογώ πως δεν τη γνώριζα, το Στέλιο Μάινα όμως ναι, αλλά μόνο από τις τηλεοπτικές του δουλειές. Οι «Μεν και οι Δεν» και το «Είμαστε στον αέρα» (σ.υ.υ.: ΕΠΟΣ!), ήταν αυτά που είχα παρακολουθήσει περισσότερο, λιγότερο τα «Μαύρα Μεσάνυχτα». Ήξερα λοιπόν την ποιότητά του, αλλά είναι άλλο πράγμα το θέατρο. Εκεί ξεγυμνώνεσαι, δίχως την πολυτέλεια του κοψίματος και του μοντάζ. Και μπορώ να σας πω ότι μετά το πέρας της παραστάσεως ο ηθοποιός ανέβηκε πολλά σκαλιά στην εκτίμησή μου. Και δεν κουράστηκε καθόλου γι’ αυτό, τολμώ να πω. Το ίδιο βέβαια και η συμπρωταγωνίστριά του. Και οι δύο κέρδισαν επάξια το χειροκρότημα του κοινού.
 
okipos2099
   Στα του έργου, ο Μπάρι, βετεράνος του Βιετνάμ και οικοδόμος, προσπαθεί να αναρρώσει από έναν τραυματισμό στο πόδι, με τη βοήθεια (και) αρκετού ουίσκι. Ο ανιψιός της πρώην γυναίκας του αποφασίζει να του στείλει για βοήθεια στο σπίτι τη Λουίζ, ώστε να το βοηθήσει στην καθημερινότητά του. Η οικτρή συμπεριφορά του την κάνει να φύγει, όμως ο Μπάρι ξαφνικά νιώθει… άνθρωπος, θέλοντας να της ζητήσει συγνώμη. Θα την αναζητήσει, θα μαγευτεί από την ποίησή της, θα την ακολουθήσει και στο τέλος θα την συντροφεύσει στο σπίτι της, στον κήπο του πατέρα της. Εκεί η σχέση τους θα εξελιχθεί σε…

   … μια κατάσταση που δεν θα μπορούσατε να φανταστείτε. Ένα κοινωνικό δράμα με ανατροπές, μνήμες από το 1970, εποχές που φάνταζαν πιο ανθρώπινες, μας παρουσιάζει το πώς δυο άνθρωποι μπορούν να συνδεθούν με τον πιο περίεργο τρόπο και οι ρόλοι τους αλλά και οι ισορροπίες να αλλάξουν σε ελάχιστο χρόνο. Και το δίδαγμα που έλαβα εγώ; Ότι οι άνθρωποι έχουμε πάντα ανάγκη έναν άλλον άνθρωπο ως κίνητρο για να γίνουμε καλύτεροι, αλλά και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να επιστρέφεις την καλοσύνη που κάποτε σου προσέφεραν.

   Στα του χώρου, οι αποστάσεις τηρούντο, οι μάσκες βρισκόντουσαν στα πρόσωπα, ο φωτισμό και ο ήχος ήταν όπως έπρεπε να είναι. Το φεστιβάλ θα διαρκέσει έως και το τέλος Σεπτεμβρίου, οπότε καλό θα είναι να αναζητήσετε τις επόμενες παραστάσεις. Ο καιρός βοηθά απ’ ότι φαίνεται, οπότε σπεύσατε. Εγώ με την τράτα μου, ως συνήθως, θα φροντίσω να ξαναπάω σε αυτό το μικρό πράσινο παράδεισο.

Νάσος Κονίτσας

Συντελεστές:
Κείμενο: Bruce Gooch
Μετάφραση: Κάτια Σπερελάκη
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μυλωνάς
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Σκηνικά-Κοστούμια: Λήδα Σπερελάκη- Αγγελική Αθανασιάδου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Βίκη Παναγιωτοπούλου
B΄ Βοηθός Σκηνοθέτη:Xρήστος Καρανικόλας
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Επιμέλεια Κίνησης και Χορογραφίες: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Επικοινωνία – Δημόσιες σχέσεις : Νταίζη Λεμπέση
 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΝΙΚΑΙΑΣ
7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ
8ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΑΛΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΗΝΤΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ
10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, ΠΕΡΑΜΑ
11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΑΛΣΟΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ
15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ, ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ : TICKET SERVICES
TIMEΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ : 15 ΚΑΙ 13 ΕΥΡΩ , ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΜΕΑ
 

Θεατρικές Παραστάσεις