Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Η Μόνικα Βίτι δεν θυμάται πια

 
   Η Μόνικα Βίτι «ισχυρίζεται» ότι δεν θυμάται τίποτα. Πια… Για τη μούσα του Αντονιόνι έγινε λόγος για ένα σφουγγάρι που πέρασε από τη μνήμη της και «σκούπισε» τα πάντα. Δεν υπάρχουν εικόνες, δεν υπάρχουν θύμησες… Ο σκληρός είναι άδειος. Το αλτσχάιμερ δεν αστειεύεται.
 
monika1967

   Δύο γυναίκες στέκονται μπροστά από πόρτες που ανοιγοκλείνουν. Ο Ίκαρος φλέγεται λίγο πιο πέρα, αλλά κανείς δεν δίνει σημασία. Τα λόγια που ακολουθούν αναφέρονται σε τοποθεσίες, συναισθήματα, εκφάνσεις της ανθρώπινης φύσης… Είναι στην ουσία μονόλογοι που τέμνονται κάπου στο τέλος, είναι ίσως και ο ίδιος άνθρωπος που αφηγείται σχιζοφρενικά. Ψάχνουν κάπου έναν καινούργιο ορίζοντα, ψάχνουν ένα κύκλωμα που να μην κλείνει, ψάχνουν την καινούργια, την ολοκαίνουργια άφιξη. Στέκονται και λυγίζουν, γονατίζουν και σηκώνονται, μιλούν και σιωπούν. Και στη συνέχεια… ξανά από την αρχή.

   Η Νικόλ Δημητρακοπούλου, η οποία έχει σκηνοθετήσει την παράσταση, ξεκινά να αφηγείται. Λέξεις… κι άλλες λέξεις και κάπου η σύνθεση των λέξεων οδηγεί σε εικόνες, σε παγωμένες σεκάνς, σε τρέιλερ του μυαλού. Η Άλκηστις Νικολαΐδη συνεχίζει από κει που τελείωσε η Νικόλ… Όχι… Μπορεί και να συνεχίζει. Δεν έχει δα και τόση σημασία. Ένα τροχήλατο από λέξεις και φράσεις μπορεί να είναι και ένας χωροχρονικός διάδρομος. Μπορεί να είναι και ο ίδιος ο χρόνος, εκπεφρασμένος σε λεκτικές συναρτήσεις. Ίσως αυτές οι ίδιες οι λέξεις να είναι μία πέμπτη διάσταση τελικά. Μέσω της μνήμης. Τουλάχιστον, αυτό καταλαβαίνει κάποιος – ή επιθυμεί να καταλάβει – παρακολουθώντας τις δύο κυρίες επί σκηνής. Είναι σχεδόν μυστικιστικό το όλο συναίσθημα. Είναι πολύ εύκολο να ακούσεις τις ανάσες των υπολοίπων θεατών σε κάθε σημείο των μονολόγων…
 
monika1965
   Οι δύο ηθοποιοί αποδίδουν με τρόπο που μπορεί να θεωρηθεί ιδανικός. Από τα πρώτα λεπτά είχα ήδη εντυπωσιαστεί από την εκφορά του λόγου. Πεντακάθαρες λέξεις και από τις δύο πρωταγωνίστριες, αν και το κείμενό τους είναι ποτισμένο με δύσκολες ασκήσεις για το ανθρώπινο στόμα. Εξαιρετική απόδοση, με συναίσθημα, με πάθος σκότεινο, σε καβουρδισμένη εγρήγορση και σκηνική έξαψη. Τα μάτια, οι κινήσεις του προσώπου… όλα συμβάδιζαν με τις ορέξεις του στόματος. Θα έλεγε κανείς πως το συγκεκριμένο κείμενο, το κύημα του Θωμά Τσαλαπάτη, αποτελεί πρόκληση και υποδειγματικό ζύγι για το πώς κάθε ηθοποιός μπορεί να ανοίγει και να κλείνει το κουτάκι του και να κοινωνεί λέξεις και φράσεις με τρόπο που να ιντριγκάρει, να εντυπωσιάζει αλλά και να προκαλεί δυσφορία στους θεατές. Είναι μια κλειστοφοβική πλεύση, είναι ένα βαρύ έργο, στο οποίο η κάθαρση παίζει κρυφτούλι, βασισμένη στις προδιαγραφές των μνημών και όχι των χαρακτήρων.

   Οι δύο γυναίκες δεν υποδύονται ρόλους, δεν έχουν να κάνουν με μελέτη και ανάλυση προσώπων. Υποδύονται κομμάτια της ανθρώπινης φύσης. Είναι γρανάζια σε ένα σουρεάλ ον, το οποίο όμως δεν ζει χωρίς πραγματικότητα. Είναι μια ευφυής κίνηση ενός ευφυούς κειμένου και προκαλεί ερωτηματικά χωρίς να βιάζεται να βιώσει λύσεις και λυτρωτικά κρεσέντο. Έχω την εντύπωση πως ο μη υποψιασμένος κόσμος θα νιώσει σαν να τον χτύπησε τρένο… Ξεχάστε τα μοτίβα που μέσα σε πέντε λεπτά έχετε καταλάβει τι έγινε και τι θα γίνει στη σκηνή. Εδώ θα προβληματιστείτε και μετά το πέρας… Θα το σκέφτεστε την επόμενη μέρα. Ίσως πάρετε και τηλέφωνο την παρέα σας, με την οποία πήγατε στην παράσταση, μόνο και μόνο για να ρωτήσετε «Εκεί… τι έγινε»;
 
monika1966
   Η μνήμη είναι η πάλαι ποτέ κορδέλα του telex; Είναι η διάτρητη ταινία που περιείχε λόγια αγάπης και μίσους, ευχές και κατάρες, μυστικά και φαμφάρες; Είναι μια μπαλαφάρα που με μερικές τυχαίες παραπάνω τρύπες δεν βγάζει κανένα νόημα; Η Μόνικα Βίτι συνεχίζει να μην θυμάται. Και το κάνει με τρόπο που τη χαροποιεί… Πια…

Κώστας Κούλης

Συντελεστές
Κείμενο: Θωμάς Τσαλαπάτης
Σκηνοθεσία: Νικόλ Δημητρακοπούλου
Σκηνοθεσία Εικόνας: Κωνσταντίνος Φραγκόπουλος
Φωτιστικός Σχεδιασμός: Νίκος Βλασόπουλος
Σκηνογραφία: Ανδριανός Ζαχαριάς
Επιμέλεια Κίνησης: Χαρά Κότσαλη
Μουσική – Ηχητικός Σχεδιασμός: Μανώλης Μανουσάκης
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Γραφιστική Επιμέλεια: Θάνος Κερμίτσης
Δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγγάνη
Διεύθυνση Παραγωγής: Γιάννης Παντελίδης
Παραγωγή: R.M.LIGHT
Ηχογραφημένη φωνή: Λουκία Πιστιόλα
Ερμηνεία : Άλκηστις Νικολαϊδη, Νικόλ Δημητρακοπούλου
Πληροφορίες
Παραστάσεις: Από Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη στις 21.15

Τιμές εισιτηρίων:
Γενική Είσοδος: 12€
Φοιτητικό, ανέργων: 10€
Ατέλειες ηθοποιών: 5€
Προπώληση εισιτηρίων:
ticketservices.gr
Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά
Facebook Page: https://bit.ly/2RKyENZ
 
Θέατρο 104: Ευμολπιδών 41, τηλ. 210 3455020

Θεατρικές Παραστάσεις