Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Μια στάση πριν

 
miastasi03
 
   Τι συμβαίνει άραγε όταν δύο άνθρωποι, άγνωστοι μεταξύ τους, βρεθούν εγκλωβισμένοι σε μία στάση μετρό; Η μοναδική έξοδος είναι σφραγισμένη, δεν ακούν τίποτα στα μεγάφωνα και το τρένο άφαντο... Από την πρώτη στιγμή μια αμοιβαία αντιπάθεια διακατέχει και τους δύο, μα για τα προσχήματα ξεκινά μία φαινομενικά, κατά τα άλλα, ευγένεια στη συμπεριφορά.
 
   Δύο ανώνυμοι στηρίζουν τις ελπίδες τους στο συρμό, που θα κάνει την εμφάνισή του από λεπτό σε λεπτό. Αυτή η καθυστέρηση είναι αβάσταχτη. Η επικείμενη μαζική καταστροφή, το τρομοκρατικό χτύπημα και άλλες εικασίες επιστημονικής φαντασίας, με μοναδικούς επιζώντες εκείνους, τριβελίζουν το μυαλό τους από δυσοίωνες σκέψεις. Ο χρόνος, που πλέον είναι μία έννοια αόριστη και οι υποθέσεις για το τι μπορεί να έχει συμβεί, δίνουν μία κωμικοτραγική πλευρά, σε ένα σκηνικό ενός εγκαταλελειμμένου χώρου που θύμιζε κάποτε σταθμό.
 
   Η Ηρώ Μουκίου και ο Θοδωρής Αντωνιάδης, εν αναμονή, πιάνουν τη συζήτηση. Μία συζήτηση που κρατά ώρα και ο χρόνος περνάει. Δύο φαινομενικά εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι πρόκειται να εκμυστηρευτούν μυστικά και λάθη που κουβαλούν μέσα τους.
 
miastasi01
 
   Ο άντρας ζητάει όσα η ζωή του στέρησε. Η προαγωγή στη δουλειά του του ανήκει δικαιωματικά γιατί πάλεψε γι' αυτή και τώρα θα αργήσει στο meeting, ενώ όλοι οι συνάδελφοί του περιμένουν σαν τα κοράκια για ένα λάθος του. Θέλει τόσο να πετύχει στη ζωή του και θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην επιστρέψει στο μικρό χωριό, στο σπιτάκι με τον εξωτερικό καμπινέ και τους τέσσερις αδελφούς του.
 
   Για τη γυναίκα ο συρμός είναι ένα μέσο για να "κρύβεται" από την ανούσια πλέον ζωή της. Ο σύζυγός της της συμπεριφέρεται σαν να έχει πεθάνει εδώ και καιρό και έτσι έχει μάθει να ζει. Δεν δουλεύει και δεν χρειάστηκε να δουλέψει ποτέ στη ζωή της. Δεν έκανε παιδιά, αν και το θέλησε όσο τίποτα άλλο. Ο νεαρός που έχει μπροστά της, αν και αρκετά νεότερός της, της θυμίζει πολύ τον άντρα της. Φορούν την ίδια μεταξωτή γραβάτα, αντικείμενο που θα ξεκινήσει μία μεγάλη εξομολόγηση.
 
   Εκτός από τα αγχολυτικά χάπια διαφόρων χρωμάτων, θα ανακαλύψουν πως μοιράζονται ακόμα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή τους. Αυτός βρίζει, αυτή μισεί τις βρισιές. Εκείνη καπνίζει, εκείνος μισεί το κάπνισμα. Κι όμως, μέσα από τις αποκαλύψεις, το μεταξύ τους δέσιμο, θα αποδειχθεί μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο από τις διαφορές τους.
 
miastasi04
 
   Μία παράσταση που, ομολογώ μεν, αργεί να σε βάλει στην ατμόσφαιρα της υπόθεσης, μα από τη μέση της ιστορίας και έπειτα δε, οι ρυθμοί αναπτύσσουν ιλιγγιώδη ταχύτητα, ίση με ανεξέλεγκτου τρένου, έτοιμου για το μεγάλο μπαμ και ο "τερματικός σταθμός" είναι πέρα για πέρα αποκαλυπτικός.
 
Έφη Αργυρού
 
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μάριζας
Σκηνικά: Παύλος Πετρίτσης
Κοστούμια: Κώστας Κουβάτσος
Μουσική: Φίλιππος Περιστέρης
Φωτισμοί: Νίκος Κουλοχέρης
Φωτογραφίες: Νίκος Ζαχαριουδάκης
Σχεδιασμός εικαστικού υλικού επικοινωνίας: Κατερίνα Γιαννάκου
Παίζουν: Ηρώ Μουκίου, Θοδωρής Αντωνιάδης
 
Παραστάσεις: Από 19 Δεκεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 8μμ.
Διάρκεια: 70 λεπτά χωρίς διάλλειμα
Εισιτήρια: 10 ευρώ , 5 ευρώ άνεργοι, φοιτητές
Πολυχώρος Αθηναΐς- Θεατρική Σκηνή Ζωή Λάσκαρη
 
miastasi02

Θεατρικές Παραστάσεις