Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Με κάρυ και κύμινο

 
   Στις 3 Φεβρουαρίου, στην πρώτη παράστασή του δηλαδή, παρακολούθησα στο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ το έργο «ΜΕ ΚΑΡΥ ΚΑΙ ΚΥΜΙΝΟ» του Rudra Alwar, σε σκηνοθεσία Αυγουστίνου Ρεμούνδου, σε μία εξαιρετικά επιτυχημένη κατά τη γνώμη μου διανομή.
 
kary02
 
   Το έργο είναι από γραφής του ένα καθαρόαιμο Bollywood, όμως έχει ενσωματώσει όλα τα στοιχεία του είδους με ένα πρωτότυπο και ενδιαφέροντα τρόπο. Έχει μεν πολύ και έντονο αίσθημα, έχει οικογενειακές συγκρούσεις, βάζει ζητήματα διαφοράς κάστας, έχει ήρωες με πολιτισμικές συγκρούσεις, έχει ανατροπές και κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο. Παράλληλα, με όλα αυτά, ένα κύριο χαρακτηριστικό του είναι ότι – χωρίς τους συνηθισμένους στα έργα Bollywood βερμπαλισμούς και φανφάρες – μιλάει για θέματα έρωτα, πίστης και απιστίας ή για θέματα διαφοράς γενεών με μια απίστευτη απλότητα και μια απροσδόκητα μεταδοτική ηρεμία. Έτσι, θέματα που σε άλλα έργα θα μπορούσαν να «κραυγάζουν», σε αυτό εδώ το έργο θίγονται με έναν τρόπο που κατακτά το θεατή, τον κάνει συμμέτοχο και «συνένοχο», τον κάνει να νιώσει τη χαρά και την ουσία της ζωής και να αισθανθεί βαθιά την ίδια τη χαρά της ζωής, η οποία είναι και πρέπει να είναι πάνω από όλα και η οποία, όταν υπάρχει, νικάει τα πάντα!
 
   Φαίνεται ότι το ίδιο συναίσθημα πληρότητας που ένιωσα εγώ παρακολουθώντας αυτή την παράσταση ένιωσαν και οι άλλοι θεατές, γιατί στο τέλος της παράστασης είδα παντού θεατές ήρεμους, βαθιά χαρούμενους και γελαστούς, κάπως σαν να είχαν αγγίξει και να είχαν βιώσει κάτι όμορφο και ουσιαστικό. Σχεδόν όλοι χόρευαν, χτυπούσαν τα χέρια ρυθμικά, επικοινωνούσαν μεταξύ τους, αλλά νομίζω και… με τον εαυτό τους!
 
   Η μετάφραση της Μαργαρίτας Δαλαμάγκα-Καλογήρου είναι γάργαρη και επικοινωνεί την παράσταση σωστά. Η σκηνοθεσία του Αυγουστίνου Ρεμούνδου είναι ευρηματικότατη (έχει προσθέσει τον πολύ αβανταδόρικο ρόλο της Μοίρας, επίσης μού άρεσε πολύ ο τρόπος που έδωσε τη σκηνή με τους ηθοποιούς πίσω από την κόκκινη κουρτίνα ή η χρήση της ινδικής μουσικής, την οποία έχει διαλέξει ο ίδιος και μάλιστα συνδυάζοντάς την με δυτική μουσική ινδικής παραλλαγής – εξαιρετικά έξυπνος συνδυασμός!).
 
kary01
 
   Η διανομή ήταν, κατά την γνώμη, μου εξαιρετική. Η κυρία Βάνα Παρθενιάδου στο βασικό γυναικείο ρόλο, ήταν σαν να γεννήθηκε Ινδή. Έπλασε ένα ρόλο με χιούμορ, αυτοσαρκασμό, τρυφερότητα και γνήσια καλοσύνη. Ο κύριος Γιάννης Καλατζόπουλος στο βασικό ανδρικό ρόλο έκανε με το ρόλο αυτό ένα μοναδικό κατόρθωμα. Κατάφερε να πλάσει ένα χαρακτήρα συχνά παίζοντας μόνο με τα μάτια! Επίσης, ως φιγούρα, είχε και μία εξαιρετικά πειστική εικόνα. Η ερμηνεία του ήταν υποδειγματική. Ο Αυγουστίνος Ρεμούνδος, η Σίσσυ Ιγνατίδου και η Στέλλα Δρογκίτη υπηρέτησαν τους ρόλους τους με υποκριτική, φωνητική και κινησιακή υπερεπάρκεια. Πράγμα καθόλου εύκολο, αν κανείς λάβει υπόψη πως κλήθηκαν να υποκριθούν, να κινηθούν, να μιλήσουν και να τραγουδήσουν ως αν ήταν… Ινδοί. Και το πέτυχαν. Θα αναφέρω ξεχωριστά τη Μάτα Μάρρα στον ρόλο της Μοίρας για να επισημάνω την εξαιρετική της κίνηση και την ολόσωστη ατμόσφαιρα που συμπλήρωσε η παρουσία της.
 
   Εξαιρετικά τα σκηνικά και τα κοστούμια της Τόνιας Αβδελοπούλου. Ως εικαστικός που είναι ξέρει πώς να αξιοποιεί και να αναδεικνύει ένα χώρο με μέσα λιτά μεν, αλλά εξαιρετικής ικανότητας στο να «πλάθουν» ατμόσφαιρες.
 
   Οι φωτισμοί του Βαγγέλη Μούντριχα ήταν ζεστοί και ταιριαστοί. Πέφτοντας πάνω στα χρώματα και τα αντικείμενα του σκηνικού της Αβδελοπούλου μας χάρισαν μια παράσταση πραγματικά λουσμένη σε φως Ινδίας.
 
   Γενικά η παράσταση «Με Κάρυ και Κύμινο» του Rudra Alwar στο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ μου χάρισε μια γλυκιά εμπειρία και έφυγα νιώθοντας χαρούμενη και συμφιλιωμένη με όλους, με όλα και με τη ζωή! Σπάνιο δώρο από μια παράσταση αυτό, πρέπει να ομολογήσω!

Φρειδερίκη Γιαννάτου
 

Θεατρικές Παραστάσεις