Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση εκπληκτικής παράστασης: Ο Μαρξ στο Σόχο

 
   Διάλλειμα από το θάνατο με σκοπό την αποκατάσταση του ονόματός του. Και φυσικά πού καλύτερα να βρεθεί για το σκοπό αυτό αν όχι στη Νέα Υόρκη, το βάθρο του καπιταλισμού. Ο Μαρξ ισχυρίστηκε ότι βρέθηκε στη Νέα Υόρκη από λάθος, διότι γραφειοκράτες του Κάτω Κόσμου μπέρδεψαν τα χαρτιά του, εκείνος ήθελε φυσικά το Σόχο στο Λονδίνο, όπου είχε ζήσει ο ίδιος.
 marx125
   Εφόσον βρέθηκε λοιπόν, έστω και έτσι, ανάμεσά μας, θα μας αποσαφηνίσει κάποιες γκρι ζώνες σχετικά με τη ζωή και τη διδασκαλία του και θα πάψει αυτά τα χαιρέκακα χαμόγελα των πολιτικών που δημιουργήθηκαν ύστερα από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας αυτοβιογραφικός περίπατος από το Μαρξ εις το όνομα της αλήθειας και μόνον αυτής. Το κείμενο είναι έξυπνο, με χιούμορ και συναίσθημα. Ο Χάουαρντ Ζιν δανείζεται το πρόσωπο του Μαρξ καθώς και κομμάτια της ζωής και των απόψεών του και ασκεί κριτική στο σύγχρονο καπιταλισμό και την παγκοσμιοποίηση. Με το χρονόμετρο σε αντίστροφη μέτρηση παρακολουθήσαμε την γνωριμία του με τη γυναίκα του Τζένη, την πολυτάραχη ζωή του και πώς κατέληξε στο Παρίσι, τη γνωριμία του με τον Ένγκελς και το Μπακούνιν. Μαθαίνουμε για τα παιδιά του και για τον αγώνα του κατά της φτώχειας, που ο ίδιος και η οικογένεια του πέρασαν. Και όταν ο χρόνος έληξε όλοι μέσα στην αίθουσα ξέρουμε ότι ο Μαρξ δεν είναι νεκρός, ούτε και οι ιδέες του. Το κείμενο φυσικά είναι οι απόψεις του δημιουργού του, Χάουαρντ Ζιν και ο τρόπος που ο ίδιος μετέφρασε και αντιλήφθηκε το έργο του Μαρξ, όμως δεν παύει να είναι ευχάριστο, γρήγορο και σε αρκετά σημεία επίκαιρο όσο ποτέ.

   Αγαπημένο απόσπασμα η επανάσταση των νεκρών προκειμένου να πείσουν τους γραφειοκράτες να αφήσουν το Μαρξ να κατέβει στη γη. Κάνει τον Άδη να φαντάζει σαν ένα ευχάριστο μέρος και όχι σαν ένα φοβερό μας τρόμο. «Ο Σωκράτης, π.χ., τους είπε: «Ζωή χωρίς ταξίδια δεν αξίζει να τη ζεις. Ο Γκάντι έκανε απεργία πείνας. Η Mother Jones απείλησε ότι θα κάνει πικετοφορία. Ο Μαρκ Τουέιν με υπερασπίστηκε, με το δικό του παράξενο τρόπο. Ο Βούδας έψαλε Ωμμμμμ! Οι υπόλοιποι σιώπησαν. Θεέ μου, πεθαμένοι άνθρωποι, τί είχαν να φοβηθούν; Ακόμα κι εκεί πάνω, ταραξία με θεωρούν. Ευτυχώς, όμως, η διαμαρτυρία έπιασε τόπο»!
 
marx127
   Κριτικό, πολιτικό έργο, με απώτερο σκοπό τον προβληματισμό και την ιδεολογική αφύπνιση για ένα κράτος κοινωνικού δικαίου.

«Λιγότερο από πεντακόσιοι άνθρωποι ελέγχουν περιουσιακά στοιχεία αξίας δυο τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Τώρα βέβαια μιλάμε γι' ανώτερους ανθρώπους που δουλεύουνε σκληρά; Που είναι πιο χρήσιμοι για τη κοινωνία από τη γυναίκα που μεγαλώνει τρία παιδιά μες στο χειμώνα χωρίς λεφτά για να πληρώσει τη στέγη και τη θέρμανση; Εγώ δεν έλεγα, πριν από εκατόν πενήντα χρόνια, πως ο καπιταλισμός θα αύξανε τρομακτικά τον πλούτο της κοινωνίας, αλλά πως αυτός ο πλούτος θα συγκεντρωνόταν ολοένα και σε λιγότερα χέρια»;
 
marx1295

   Ο Άγγελος Αντωνόπουλος σε διπλό ρόλο, σκηνοθετεί και ερμηνεύει το Μαρξ. Να τονίσουμε εδώ την εξαιρετική φυσιογνωμική τους ομοιότητα, καθώς και την εξαιρετική και άρτια ερμηνεία του, γεμάτη σεβασμό και εκτίμηση ως προς το πρόσωπο που υποδύεται. Μια νεκρανάσταση ενός Μαρξ γεμάτου από πόθο για ζωή, από αγάπη για τους ανθρώπους που υποφέρουν και από πάθος για αλήθεια και δικαιοσύνη. Ενδιαφέρον σκηνικό με μια Νέα Υόρκη ντυμένη στα δολάρια και ωραίες μουσικές επιλογές. Μια παράσταση για υποψιασμένους θεατές που τους αρέσει να αμφισβητούν και δε φοβούνται να αμφισβητούνται.

Καλή σας θέαση!
Χάρις Μολυβιάτη
 
marx128

Θέατρο Άλμα
Από 14/10 έως Κυριακή των Βαϊων 2019 
Κάθε Παρασκευή – Σάββατο - Κυριακή
Μετάφραση: Άρης Λασκαράτος
Σκηνοθεσία: Άγγελος Αντωνόπουλος
Δραματουργική επεξεργασία: Άγγελος Αντωνόπουλος
Σκηνικά- Κοστούμια: Γιώργος Ασημακόπουλος
Επιμέλεια σκηνικού : Γιώργος Λυντζέρης
Φωτισμοί-video : Βασίλης Κλωτσοτήρας
Eπεξεργασία video Νίκος Γιαβρόπουλος
Μουσική επιμέλεια-Οργάνωση παραγωγής : Βάνα Πεφάνη
Φωτογραφίες : Παύλος Φυσάκης
Δημιουργικό έντυπου υλικού : Γιάννης Καρδάσης
 
marx126

Θεατρικές Παραστάσεις