Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Mάουζερ

 
   Στο θέατρο ανωτάτης σχολής καλών τεχνών έκανε πρεμιέρα το πολιτικό - κοινωνικό έργο "Μάουζερ" του  Χάινερ Μίλερ, σε σκηνοθεσία του Κλήμη Εμπέογλου. Το "Μάουζερ" είναι γραμμένο το 1970, με έναυσμα την "Οκτωβριανή επανάσταση" και τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε ανάμεσα στον ερυθρό στρατό και το λευκό κίνημα. Επιπλέον θεωρείται μία κριτική απάντηση στο διδακτικό έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ "Η απόφαση".
 
mauzer01
 
   Ένα σκηνικό σκοτεινό με φόντο το κόκκινο. Μπροστά του στέκονται μάσκες - σκίτσα προσώπων που "κρύβουν" τα πρόσωπα τεσσάρων ανθρώπων - υποστηρικτών της επανάστασης. Στην αρχή μόνο κινήσεις παρακολουθούμε που μας αποκαλύπτουν λίγο πολύ τη στάση που θα κρατήσει ο καθένας για το κόμμα του. Έπειτα ξεκινούν να μιλούν... Ρομποτικές φωνές χωρίς προσωπικότητα.

   Ντυμένοι με "φουτουριστικά" κοστούμια στα λευκά, που έδιναν την εντύπωση πως όλο το έργο εξελίσσεται κάπου στο μακρινό μέλλον ή καλύτερα σε κάποιον άλλον πλανήτη.
 
   Υπάρχουν φράσεις που επαναλαμβάνονται πολύ συχνά αυτή τη μία ώρα της παράστασης, που σε κάνει να πιστεύεις ως θεατής πως έχει γίνει κάποιου είδους πλύση εγκεφάλου και οι χαρακτήρες του έργου είναι υπνωτισμένοι, λέγοντας ξανά και ξανά τα λόγια που φέρουν ως κόμμα, ως ομάδα, ως υποστηρικτές της επανάστασης με μία φωνή.
 
"ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ ΕΜΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΞΕΡΙΖΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΡΑΣΙΝΟ"
 
mauzer02
 
   Τι γίνεται όμως όταν κάποιος θελήσει να σπάσει αυτή την αλυσίδα; Όταν οι πράξεις του δεν έχουν ως σκοπό το κοινό συμφέρον του κόμματος της επανάστασης;

   Έχει μάθει πως οι εχθροί της επανάστασης είναι και εχθροί του, μα το πιστόλι του έπαψε να παίρνει πλέον εντολή.  Πρέπει το θάνατο να μοιράσει στην πόλη Βίτεμπσκ, όπως και σε άλλες πόλεις, μα να σκοτώνει δεν μπορεί πια. Η αμφιβολία πήρε τη θέση ανάμεσα στο δάχτυλο και τη σκανδάλη.
 
   Λίγες μέρες μόνο χρειάστηκαν για να συμβεί το άκρως αντίθετο. Η λέξη "σκοτώνω" έχει πλέον χάσει το νόημά της. Σκοτώνει δίχως να νοιάζεται για το λόγο που σκοτώνει. Δεν τον ενδιαφέρει η ταυτότητα του ανθρώπου που έχει μπροστά του. Δεν το ενδιαφέρει αν είναι "εχθρός" ή όχι. Έτσι έρχεται αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες από το κόμμα. Ως κοινό, παρακολουθούμε μία ιδιότυπη δίκη με τον κατηγορούμενο να αναρωτιέται πλέον γιατί ο άνθρωπος πρέπει να σκοτώνει άνθρωπο, να φωνάζει πώς είναι αδύναμος να ακολουθήσει τις επιταγές της επανάστασης και επιθυμεί να τον αποδεσμεύσουν!
 
mauzer04
 
   Δεν χρειάζεται κάποιος να γνωρίζει άρτια τη ρωσική ιστορία, ώστε να κατανοήσει τους συμβολισμούς και μετέπειτα το μήνυμα που θέλει να περαστεί, αν και όχι τόσο ξεκάθαρο, είναι ένα. Να μας βάλει να αναρωτηθούμε κατά πόσο ο άνθρωπος πρέπει να "κρύβεται" πίσω από μαζοποιημένες ομάδες, οι οποίες τείνουν να καταδικάζουν το διαφορετικό. Όταν αυτό που θέλουν οι πολλοί "κοντράρεται" με τις ηθικές αξίες του ενός, ουσιαστικά να πάει ενάντια στην ανθρώπινη φύση του.
 
Έφη Αργυρού
 
Συγγραφέας: Heiner Müller
Μετάφραση: Ελένη Βαροπούλου (εκδόσεις Άγρα)
Σκηνοθεσία: Κλήμης Εμπέογλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Ζησούδη
Μουσική: Στέφανος Συμινελάκης
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Σχεδιασμός Σκηνικού: Νίκος  Κυριακόπουλος
Κοστούμια: Μυρτώ Σαρμά
Ειδικές Κατασκευές: Μπλερίμ Δαμπιράι
Φωτογραφίες: Νίκος Θωμάς
Σχεδιασμός αφίσας: Παναγιώτα Τζιόβα
Βίντεο: Τάκης Παπαναστασίου
Μοντάζ: Στάμος Δημητρόπουλος
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παίζουν: Έβελυν Ασουάντ, Δημήτρης Δημητρόπουλος, Αγγελική Ζησούδη, Γιώργος Κισσανδράκης
 
 
Παραστάσεις:
(από 5 Δεκεμβρίου 2016 έως 10 Ιανουαρίου 2017)
Δευτέρα, Τρίτη , ώρα έναρξης: 21.00
Διάρκεια Παράστασης: 60’
Τιμές
Γενική Είσοδος: 10€ , Φοιτητικά, Ανέργων: 5€
Τηλέφωνο Κρατήσεων: 6944251618 & 6970 992262
Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr

Με την υποστήριξη και
τη συνεργασία του Θεάτρου  της  Ανωτάτης  Σχολής  Καλών  Τεχνών
 
mauzer03

Θεατρικές Παραστάσεις