Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Μαμά, κι εγώ δεν σ’ αγαπώ

 
   Λόγια που καμία μάνα δεν θέλει να ακούσει. Υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από αυτή της μάνας; Πιο σίγουρη, πιο σταθερή, πιο αδιαμφισβήτητη; Και αυτό γιατί; Είναι κανόνας ή είναι κάτι που απλά συμβαίνει; Κι αν είναι κανόνας, δεν έχει εξαιρέσεις; Κάθε κανόνας έχει και μια εξαίρεση. Υπάρχουν μαμάδες που δεν αγαπάνε; Ή απλά αγαπάνε με έναν τρόπο που δεν μπορούμε να καταλάβουμε; Ή, ακόμα πιο απλά, δεν ξέρουν τον τρόπο να δείξουν την αγάπη τους; Και τι γίνεται όταν η αγάπη για τον εαυτό μας ξεπερνά την αγάπη για τους άλλους; Τι γίνεται όταν το ΕΓΩ υπερνικά το ΕΣΥ; Υπάρχει ακόμα αγάπη;
 
mama03
   Η Ρίτα γεννήθηκε τη δεκαετία του πενήντα σε ένα μικρό επαρχιακό χωριό. Πότε ακριβώς δεν μας λέει. Η μαμά της δασκάλα, ο μπαμπάς δάσκαλος κι αυτός, στο μοναδικό σχολείο. Από μικρή ακόμα το μαμά έγινε “Κυρία Κάτια”. Η Ρίτα πήγε σχολείο στο μοναδικό που υπήρχε, αυτό που η μαμά είναι η δασκάλα και το παιδί το δασκαλοπαίδι. Μόνο που το δασκαλοπαίδι δεν είχε περισσότερα προνόμια αλλά έτρωγε τις περισσότερες ξυλιές για να μην λέει ο κόσμος ότι “κάνουμε διακρίσεις”.

   Η αστικοποίηση χτυπά και η Ρίτα μετακομίζει στην Αθήνα. Αρχικά σε ένα ερείπιο στο Πέραμα και αργότερα στα Εξάρχεια σε ένα τριαράκι. Η ζωή της Ρίτας καθορίζεται από τα πρέπει και τα μη και βέβαια από το τι θα πει ο κόσμος. Όχι πάρτι, όχι έξοδοι, όχι διασκεδάσεις. Όχι πολύ τηλεόραση γιατί χαλάει τα μάτια, όχι διάβασμα το βράδυ γιατί χαλάει τα μάτια. Η μόνη διασκέδαση της Ρίτας είναι το ραδιόφωνο. Κάθε Τετάρτη βράδυ έχει θέατρο και ευτυχώς το ραδιόφωνο δεν χαλάει τα μάτια.
 

   Η ζωή της Ρίτας κυλά με τους ίδιους ρυθμούς, καθορισμένη από τις διαταγές της Κυρίας Κάτιας. Τα χρόνια περνάνε και η μικρή Ρίτα, που δεν είναι αρκετά έξυπνη, αρκετά όμορφη, αρκετά ψιλή, μεγαλώνει. Η επανάσταση έρχεται ένα χρόνο μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η ανεξαρτησία φαίνεται σιγά σιγά στον ορίζοντα. Το χάσμα μεταξύ των δύο γυναικών μεγαλώνει, η Ρίτα φεύγει στο εξωτερικό και η επικοινωνία σταματά.

   Παρακολουθώντας την παράσταση, σίγουρα θα αναγνωρίσετε το χαρακτήρα της Κάτιας σε κάποια γυναίκα, αν όχι του οικογενειακού, τότε του ευρύτερου οικείου περιβάλλοντος. Γυναίκες σκληρές, αδιάλλακτες και αυταρχικές, γεννημένες να διοικούν σε μια εποχή που η θέση της γυναίκας ήταν στο σπίτι, καλά παιδιά ήταν αυτά που τρώγαν όλο τους το φαγητό, που η παρθενιά ήταν προσόν να γραφεί στο βιογραφικό και το κύριο μέλημα ήταν “τι θα πει ο κόσμος”.
 
mama02
 
   Η παράσταση βασίζεται στο ομώνυμο αφήγημα της Μαργαρίτας Φρανέλη, σε σκηνοθεσία και διασκευή του Θανάση Χαλκιά. Η Ηλέκτρα Γεννατά συγκλονίζει στο ρόλο της Ρίτας και η Μαρία Θρασυβουλίδη υποστηρίζει δεξιοτεχνικά, απλά και μόνο με την παρουσία της και ζωντανεύει μέσα από ένα σχεδόν βουβό ρόλο την αντίθεση μεταξύ της μητέρας που είχε και της μητέρας που έγινε η Ρίτα.
 
Έφη Τσιμπούκη
Διασκευή-Σκηνοθεσία: Θανάσης Χαλκιάς
Σκηνικά-κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Μουσική: Κώστας Βόμβολος
Επιμέλεια κίνησης: Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Τεχνικός σύμβουλος: Στάθης Γαλαζούλας
Φωτογραφίες: Γιάννης Ζαφείρης, Στάθης Γαλαζούλας
Teaser: Γιάννης Ζαφείρης – Θανάσης Χαλκιάς
Δημόσιες σχέσεις & επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Ερμηνεύουν: Ηλέκτρα Γεννατά, Μαρία Θρασυβουλίδη
 
mama06
Παραστάσεις
Από 13 Οκτωβρίου 2018 έως 13 Ιανουαρίου 2019
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Σάββατο: 21:30
Κυριακή: 19:00
Τιμές εισιτηρίων
Γενική είσοδος: 13€
Μειωμένο: 8€
Aτέλειες: 5€
Προπώληση εισιτηρίων
Διάρκεια παράστασης: 80’ χωρίς διάλειμμα
Facebook Page https://goo.gl/51fQHo
Θέατρο Επί Κολωνώ
Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός
(Στάση μετρό Μεταξουργείο - 10 λεπτά με τα πόδια), τηλ. 2105138067
 

Θεατρικές Παραστάσεις