Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση εξαιρετικής παράστασης: Λεόντιος και Λένα

 
Το ρολόι του θανάτου χτυπάει στο στήθος μου…

   Ο Georg Büchner έφυγε νωρίς. Είκοσι τέσσερα χρόνια πρόλαβε να ζήσει και το έργο που άφησε πίσω του είναι – λογικότατα – μικρό σε έκταση. Ο Γερμανός συγγραφέας και ποιητής, θεωρείται ότι αν ζούσε «κανονικά» και δημιουργούσε με τον αυτό τρόπο, θα ήταν ισάξιος του Goethe και του Schiller, πλην όμως αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτό που μπορούμε να μάθουμε είναι τα έργα του, η δουλειά του, η κληρονομιά του προς τους σύγχρονους. Και το ξεκίνημα αυτής της μελέτης…
 
leontios1988
   Το «Λεόντιος και Λένα» γράφτηκε το 1836, ένα χρόνο μόλις πριν πεθάνει ο δημιουργός. Ή, αν προτιμάτε, ένα χρόνο μόλις πριν περάσει στην αθανασία. Γιατί στην παράσταση το όνομα Μπύχνερ χρησιμοποιείται αντί για τη λέξη Θεός. Μπύχνερ θέλοντος λοιπόν, εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία αγάπης, η οποία ξεκινάει από την ανάγκη δύο ανθρώπων να ξεφύγουν από τα τετριμμένα. Ο πρίγκιπας Λεόντιος βλέπει το κακό (ήτοι προξενιό) να έρχεται με δρασκελιές και σκέφτεται να εξαφανιστεί. Κάπου μακριά του, αλλά και τόσο κοντά του, η πριγκίπισσα Λένα περνάει τις ίδιες δυσκολίες, περπατά τις ίδιες ανηφοριές και αποφασίζει και εκείνη να χαθεί από προσώπου γης. Οι δυο τους συναντώνται κάπου στη μέση… Ερωτεύονται και θέλουν να ζήσουν μαζί αυτό το υπέροχο που μόλις τους έτυχε. Επειδή όμως όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Μπύχνερ ξεκαρδίζεται, μαντέψτε τι έχουν κατά νου οι βασιλιάδες γονείς τους και ποιον θέλουν να προξενέψουν με ποιαν…

   Η εισαγωγή στα γερμανικά και το γενικότερο στήσιμο της παράστασης παραπέμπουν σε μια σουρεάλ διάσταση και ένα μοτίβο που θα σας οδηγήσει σε δυο δρόμους, τον εξής ένα. Να απολαύσετε το έργο! Θυμάστε τι μας λέγαν όταν ήμαστε μικρά και παλεύαμε να μάθουμε αγγλικά; Να μην πάμε να μεταφράζουμε λέξη-λέξη από ό,τι μας λένε, αλλά να αφήνουμε να «περνάνε» από μέσα μας οι φράσεις. Κάπως έτσι θα πρέπει να λειτουργήσετε και εδώ. Θα πρέπει να αφήσετε την παράσταση να περάσει από μέσα σας. Ο ίδιος ο Μπύχνερ είχε κατατάξει αυτό το έργο ως κωμωδία, ακόμα και ως σάτιρα. Είναι η ανυπέρβλητη βλακεία του ανθρώπου να τα κάνει όλα δύσκολα, είναι το κόλλημά του να πάει να φτιάξει κάτι, το οποίο δεν έχει την παραμικρή ανάγκη διόρθωσης.
 
leontios1990
   Οι ηθοποιοί έχουν να κάνουν με ένα πολύ δύσκολο έργο. Θα έλεγα με σιγουριά πως αν κάποιος καθηγητής σε σχολή θεάτρου θέλει να κάνει τους μαθητές του να μελετήσουν πολύ, να ιδρώσουν ΠΟΛΥ στις πρόβες και να ματώσουν τη φανέλα στο έπακρο, με αυτό το έργο θα το επιτύχει. Πανδύσκολο το μοτίβο, εξαιρετικά λεπτές οι ισορροπίες και απαιτητικότατο το κείμενο, ιδίως στα σημεία που όλοι οι ηθοποιοί μιλούν συντονισμένα. Αυτό που είδαμε όμως ήταν μία ομάδα ανθρώπων που πέρασε με άριστα όλες τις εξετάσεις. Ιδίως στα συντονισμένα σημεία, η ομάδα μου θύμισε – και εύκολα μάλιστα – Χορό αρχαίας τραγωδίας. Υπήρχαν σημεία που ακόμα και οι ανάσες τους έβγαιναν στον ίδιο χρόνο.

   Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ο λογικός παραλογισμός επί σκηνής και το κείμενο αυτό καθαυτό, το οποίο ξέφευγε συνέχεια σε δρόμους καλλιτεχνικής αναρχίας. Τολμώ να πω ότι μου θύμισε μοτίβα παράστασης μέσα σε παράσταση, μου θύμισε κάτι από Monty Python, μου έφερε στο μυαλό σκηνές από θεατρικές ακροβασίες του εξωτερικού. Η εξωφρενικά εντυπωσιακή μετάφραση του Γιώργου Δεπάστα, ο οποίος για μία ακόμα φορά κάνει πράματα και θάματα σε αυτό το κομμάτι και η απόλυτα εναρμονισμένη με το Μπυχνερικό σύμπαν συμπεριφορά των ηθοποιών, σύμφωνα πάντα με το τάλαντό τους και τις κατευθύνσεις του Γιώργου Κατσή, ο οποίος σκηνοθετεί και παίζει, μας δείχνουν ότι ακόμα και ένα δύσκολο έργο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο λατρείας.
 
leontios1991

   Θαυμάσιοι όλοι οι ηθοποιοί στις ερμηνείες τους, έδωσαν απίστευτο πόνο και πάθος στην απόδοση του κειμένου και μέσα από μια κωμωδία που μασκαρεύεται δράμα και μέσα από ένα δράμα που δεν μπορεί πια τα βαριά φουστάνια και καταφεύγει στα μποξεράκια της σάτιρας, μας έκαναν να διασκεδάσουμε με κάτι που, κάτω από άλλες συνθήκες, θα μας οδηγούσε σε βαθιά μελαγχολία. Όσοι πάτε και δείτε την παράσταση, σίγουρα θα εστιάσετε σ’ αυτό. Στο πάθος της απόδοσης. Δίνουν την ψυχή τους αυτά τα παιδιά στη σκηνή, δίνουν τροφή για σκέψη και αναδεικνύουν με τον πλέον ερωτεύσιμο τρόπο τη μαγεία της θνησιγένειας του θεάτρου. Αυτό που πέθανε απόψε θα αναστηθεί αύριο. Θα φροντίσει ο Μπύχνερ γι’ αυτό. Ο οποίος Μπύχνερ, μπορεί να ξεκουράστηκε την έβδομη ημέρα, τις προηγούμενες έξι όμως έγραφε σαν τρελός. Και δικαιώθηκε…

Κώστας Κούλης
 
Συντελεστές παράστασης:
Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία: Γιώργος Κατσής
Σκηνικά - Κοστούμια: Ιωάννα Πλέσσα
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας
Φωτογραφίες σε υψηλή ανάλυση: https://we.tl/t-rYifBShnqY
Παραγωγή: Ευάγγελος Κώνστας - Constantly Productions
 
Ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά): Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Γιάννης Καράμπαμπας, Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος, Γιώργος Τριανταφυλλίδης
 
leontios1992
 
Πληροφορίες:
ΘΕΑΤΡΟ ΣΦΕΝΔΟΝΗ
Μακρή 4, Αθήνα
 
Παραστάσεις:
Από 11 Φεβρουαρίου έως 9 Απριλίου 2019
Δευτέρα και Τρίτη, 21.00
Διάρκεια: 90 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων:
12 ευρώ / 8 ευρώ (φοιτητικό/ανέργων)
Προπώληση: Viva.gr, 11876, Seven Spots, Reload, Media Markt, Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα.gr, Viva Kiosk Σύνταγμα
 
Επικοινωνία-προβολή στα ΜΜΕ: Ανζελίκα Καψαμπέλη, Έλενα Γρίβα
 

Θεατρικές Παραστάσεις