Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Λεωφορείον ο Πόθος

 
   Το εμβληματικό έργο του Τένεσι Ουίλιαμς παρουσιάζεται στο φιλόξενο χώρο του θεάτρου Διάχρονο. Ένα έργο που μετράει αρκετά βραβεία και διακρίσεις, τόσο από την πρώτη θεατρική του μεταφορά, το 1947, όσο και από την κινηματογραφική του μεταφορά το 1951, σε σκηνοθεσία Ηλία Καζάν.
 
pothos2044

   Νέα Ορλεάνη. Συνοικία Ηλύσια Πεδία. Καλοκαίρι. Η Μπλανς Ντιμπουά καταφθάνει μέσω του λεωφορείου «Πόθος» στο σπίτι της αδελφής της Στέλλας και του συζύγου της, Στάνλεϋ Κοβάλσκι. Η σχέση της Στέλλας και του Στάνλεϋ είναι παθιασμένη, έντονη και στηρίζεται κυρίως στο ωμό πάθος και τα ζωώδη ένστικτα. Ο Στάνλεϋ είναι Πολωνός πρόσφυγας με άξεστη συμπεριφορά και έντονες αντιδράσεις. Η Στέλλα είναι ανήμπορη μπροστά στην επιρροή που της ασκεί. Η Μπλανς, από την άλλη πλευρά, είναι μια γυναίκα ανάλαφρη σαν αερικό. Ευαίσθητη, αθεράπευτα ρομαντική, βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στην ευγενική καταγωγή της και τη σκληρή πραγματικότητα. Στην προσπάθειά της να παγώσει το χρόνο μην την προλάβει, όπως και να μην έρθει αντιμέτωπη με τις απογοητεύσεις της, σκαρφίζεται ψέματα για το παρελθόν της. Δημιουργεί έναν κόσμο πιο δίκαιο και πιο επιεική μαζί της και γίνεται μέρος της φαντασίωσης αυτής.

   Η Μπλανς θα συγκρουστεί, λόγω των διαφορετικών αντιλήψεων της, με τον άνδρα της αδελφής της, Στάνλεϋ. Εκείνος, ως ωμός και άκρα ρεαλιστής, αρχικά θα θεωρήσει ότι η Μπλανς προσπαθεί να εξαπατήσει την αδελφή της για να κρατήσει η ίδια ό,τι έχει απομείνει από την περιουσία τους. Θα ερευνήσει το παρελθόν της και τυφλωμένος από οργή, ζήλια και ένα ανομολόγητο πάθος, θα καταστρέψει σταδιακά ό,τι παραμύθι έχει εκείνη δημιουργήσει για να κρυφτεί, αλλά και κάθε ελπίδα της για μια νέα αρχή. Η Στέλλα θα βρεθεί στη μέση ως κυματοθραύστης, προσπαθώντας να μετριάσει τη ζημιά και να ισορροπήσει την αγάπη της για την Μπλανς και το πάθος της για το Στάνλεϋ.
Το έργο θίγει ζητήματα όπως την αντίδραση μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας προς μια γυναίκα που δεν ακολουθεί πιστά τα ήθη και τα έθιμά της. Μέσα από τους χαρακτήρες αντικατοπτρίζει τις κοινωνικές ομάδες. Η Μπλανς αντιπροσωπεύει την χαμένη αίγλη μιας ξεπεσμένης αριστοκρατίας και ο Στάνλεϋ την οργή και τις ανασφάλειες των μεταναστών στην προσπάθειά τους να ενσωματωθούν και να αφομοιωθούν στην Αμερική.
 
pothos2045
   Η Μαίρη Βιδάλη προσδίδει στο ρόλο της Μπλανς τη φινέτσα και την τραγικότητα που τη χαρακτηρίζει. Ονειροπόλα, εύθραυστη και μοναχική, ζει μόνιμα σε ένα παρελθόν που τρέμει, μα πάντα επιστρέφει. Η ερμηνεία της στεκόταν στις λεπτομέρειες, όπως είναι οι εκφράσεις, η κίνηση, το βλέμμα της. Αθώα, υπεροπτική, αεράτη, πέρασε σταδιακά από τον κόσμο του υπαρκτού σε εκείνον τον αχανή, της τρέλας, παραδίδοντας μαθήματα υποκριτικής τέχνης. Ο Γιώργος Παράσκος απέδωσε ένα γήινο Στάνλεϋ Κοβάλσκι, γεμάτο αδρεναλίνη, καταπιεσμένα αισθήματα και περίσσια οργή. Προσέγγισε το ρόλο του με ειλικρίνεια και απέδωσε με σαφήνεια την ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα. Πρωτόγονος, παρορμητικός, αυταρχικός, ξερόλας και αμετανόητος, έρχεται από την πρώτη στιγμή σε σύγκρουση με την Μπλανς, πυροδοτώντας τραγικά αποτελέσματα. Η επιβολή της εξουσίας του είναι για εκείνον ένα στοίχημα απέναντι στο γυναικείο φύλο που δεν επιτρέπεται να χάσει.

   Μοναδική και υπέροχη η φρέσκια προσέγγιση της Στέλλας Ντιμπουά από την Κατερίνα Σωτηρίου, γεμάτη ενέργεια και ατόφια συναισθήματα καλοσύνης και αγάπης. Τρυφερός και ευαίσθητος ο Μιτς του Δημήτρη Δρακόπουλου. Η δυναμική και η χημεία τους ταίριαξε απόλυτα με τους συμπρωταγωνιστές τους, συντάσσοντας ένα αποτέλεσμα αξιομνημόνευτο. Εξίσου αξιοπρόσεχτες και ολοκληρωμένες οι ερμηνείες των υπόλοιπων ρόλων από τη Μαρία Γούλα (Γιούνις Χούμπελ), τον Αλέξανδρο Μυρώδη (Στηβ Χούμπελ), τον Λουκά Τζιάννη (Πάμπλο Γκονζάλες - Γιατρός) και την Έλενα Γιαννακάκη (Γυναίκα – Νοσοκόμα).
 
pothos2046
   Σκηνοθετικά ευφυέστατη η προσθήκη του Μανώλη Ιωνά ως φιγούρα αινιγματική και σκοτεινή. Σα να ακολουθείται κάποιο τελετουργικό, μας ένταξε από το φουαγιέ στο θέατρο και λειτούργησε ως σκοτεινός οιωνός των επερχόμενων εξελίξεων κατά τη διάρκεια της παράστασης. Κουστούμια και σκηνικά στο κλίμα της εποχής που εξελίσσεται η ιστορία, σε συνδυασμό με τους εντυπωσιακούς φωτισμούς , βοήθησαν στην απόδοση του έργου.
Ποιοτική παράσταση με εκπληκτικέ ερμηνείες. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Καλή σας θέαση!
Χάρις Μολυβιάτη
 
Συντελεστές
Μετάφραση: Εύα Γεωργουσοπούλου
Σκηνοθεσία: Ζαχαρίας Ρόχας
Σκηνικά: Ιωάννα Κατσιαβού
Κοστούμια: Μυρτώ Καραπιπέρη
Χορογραφίες: Μαρία Ρέτσα
Φωτισμοί: Γιώργος Δανεσής
Επικοινωνία: ‘Αντζυ Νομικού
 
Στους βασικούς ρόλους: Μαίρη Βιδάλη (Μπλανς), Γιώργος Παράσχος (Στάνλεϋ), Δημήτρης Δρακόπουλος (Μιτς), Κατερίνα Σωτηρίου (Στέλλα).
Μαζί τους, οι συνεργάτες του Διάχρονου: Αλέξανδρος Μυρώδης, Μαρία Γούλα, Λουκάς Τζιάννης, Έλενα Γιαννακάκη και πρόσωπο σκηνοθετικής παρέμβασης ο Μανώλης Ιωνάς σε φιλική συμμετοχή.
 
pothos2047
 
Παραστάσεις: κάθε Σάββατο 21:00 & Κυριακή 19:30
Πρεμιέρα: 8 Φεβρουαρίου 2020
Εισιτήρια: 15€. Άνεργοι, φοιτητές και άνω των 65: 12€, ατέλειες: 5€.
Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση (2107233229)

Διάχρονο Θέατρο Μαίρης Βιδάλη, Πυθέου 50-52
Νέος Κόσμος, μετρό Άγιος Ιωάννης (έξοδος Κασομούλη)

Θεατρικές Παραστάσεις