Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Η γυναίκα της Ζάκυθος

 
   Τα έργατα και η έχθρητα… Ο άνθρωπος που έρχεται σε κόντρα με τη φύση του… Η πέτρα που πας να πετάξεις και δεν πετυχαίνει το στόχο… Το κείμενο του Διονύσιου Σολωμού, η δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου, τα Επτάνησα που δεν καλόβλεπαν την εξέγερση των Γραικών…
 
zakythos2056
 
   O ιερομόναχος Διονύσιος έφτασε τα εκατόν εβδομήντα δύο χρόνια ζωής. Το έργο του βρέθηκε από το συγγραφέα και οι αναφορές γίνονται μέσα από το στόμα, το πρόσωπο και τη φτιαξιά μίας γυναίκας. Μίας γυναίκας με γυμνά πέλματα, με ένα φουστάνι με φτερά, συμβολική ίσως παραπομπή στην Ελευθερία ή τη Νίκη. Η γυναίκα μιλά για την κόρη της, τη μάνα της, τον περίγυρό της. Ομορφιά, ασχήμια, δεσμοί αίματος. Ίσως όλες οι αναφορές να είναι μία, ίσως όλα τα πρόσωπα να είναι ένα. Είναι ένα έργο δύσκολο, βαρύ, απαιτεί τεταμένη προσοχή και πολλές αναγνώσεις. Και όταν μάλιστα η εκφορά του λόγου είναι στο μοτίβο που μας έχει συνηθίσει ο Δήμος Αβδελιώδης, δηλαδή μουσικό και με διαφόρων ειδών παύσεις και εξάρσεις, τότε πλέον ο ηθοποιός έρχεται αντιμέτωπος με κάτι περισσότερο από έναν απαιτητικό μονόλογο…

   Η κυρία Κατερίνα Γκατζόγια δεν υποδύθηκε, δεν ερμήνευσε, δεν έπαιξε… Ήταν! Όσοι παρακολουθήσαμε την παράσταση, βρεθήκαμε απέναντι από τη Γυναίκα που μιλούσε με το στόμα του ιερομόναχου. Εκπληκτική εκφορά λόγου, απίστευτη συναίσθηση του χώρου και του κειμένου, απερίγραπτη ένταση και ρυθμός διαφόρων ταχυτήτων και κορυφώσεων. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε την ησυχία που έπρεπε, λόγω του ανοιχτού χώρου, η ηθοποιός μας κύκλωσε με την απόδοσή της. Μίλησε αργά, γρήγορα, ψιθυριστά, γρύλισε… Σε κάποιες στιγμές μετρούσε πολύ σιγά από το ένα ως το οκτώ και έκανε κάποια βήματα στη σκηνή. Σε κάποιες στιγμές έκανε σαν λέαινα που απειλούνται τα παιδιά της. Για τους σκύμνους της δεν θα διστάσει να πάρει κεφάλια, να διαλύσει σάρκες… Άλλες φορές πάλι ήταν τόσο λυρική, ξεστομίζοντας λέξεις γεννημένες για γλωσσοδέτη, με μία φυσικότητα που δημιουργούσε θαυμαστά ερωτηματικά ή απορίας θαυμαστικά, αν προτιμάτε.
 
zakythos2055
   Την ακολούθησα σε αυτό της το ταξίδι. Κάτω από τις μουσικές/σκηνοθετικές οδηγίες του Δήμου Αβδελιώδη, με φωτισμό για βραβείο και μουσική που υπόκωφα φρόντιζε για την ένταση της έντασης, η κυρία Γκατζόγια έλαμψε σε ένα ρόλο που θα μπορούσε εύκολα να αποδειχθεί εφιάλτης για κάθε ηθοποιό, ακόμα και μπαρουτοκαπνισμένο. Η ίδια κλείδωσε ερμητικά στο ρόλο αυτό, δεν επέτρεψε την παραμικρή αβλεψία ή παρέκκλιση και έδωσε ένα ρεσιτάλ, το οποίο θα θυμόμαστε για πολύ καιρό. Η παραστατικότητα, η δύναμη της βερμπαλιστικής απεικόνισης, τα λόγια-εικόνες, όλα αυτά περιγράφουν ένα μόλις κομμάτι της όλης βραδιάς, η οποία μέσω της ηθοποιού και του δημιουργού, μας έδωσε ένα έξοχο δείγμα τέχνης.

   Παρατήρησα στη συνέχεια την ηθοποιό, μετά το μπιζάρισμα, το οποίο πρέπει να κράτησε πάνω από τρία λεπτά. Μία γλυκύτατη κυρία, η οποία χαιρέτησε όποιον ήθελε να τη χαιρετήσει και χαμογέλασε σε όλους τους θεατές με την ψυχή της. Νομίζω πως ο μονόλογος είναι φίλος της, υπηρέτης της, έμπιστός της και μέρος του εαυτού της. Ο Δήμος Αβδελιώδης θα πρέπει να είναι πολύ υπερήφανος για το έργο του, τις επιλογές του, το αποτέλεσμα, την τέχνη του. Να αναφέρω επίσης πως ο χώρος του θεάτρου Κολωνού είναι πανέμορφος και ελπίζω να δεξιωθεί κι άλλες τέτοιες μεγαλειώδεις παραστάσεις αυτό το καλοκαίρι. Πάντα με τα κατάλληλα μέτρα προστασίας φυσικά, όπως εκείνο το βράδυ…

Κώστας Κούλης
 
*Το κείμενο της παράστασης είναι ειλημμένο κυρίως από την εκδοτική του παρουσίαση του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου, κ.Δημήτρη Δημηρούλη.

Συντελεστές
Διδασκαλία Ερμηνείας, Δραματουργία–Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης
Μουσική Σύνθεση: Βαγγέλης Γιαννάκης
Σχεδιασμός Ενδύματος, Μακέτες: Αριστείδης Πατσόγλου
Φωτογραφίες : Φοίβος Αβδελιώδης
Ερμηνεύει η Κατερίνα Γκατζόγια
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Aστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Θεάτρου Κινηματογράφου anagnorisis
 

Θεατρικές Παραστάσεις