Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Γράμματα Στη Μιλένα @ Θέατρο Παραμυθίας

 
Γράμματα Στη Μιλένα
Θέατρο Παραμυθίας Αλμπέρτα Τσοπανάκη
Ένας επιβλητικός μονόλογος

   Κατακαλόκαιρο. Όλος ο κόσμος αδημονεί να πάει στα νησιά, σε μια παραλία, να δροσιστεί στα δροσερά νερά της θάλασσας. Εκτός από λίγους εναπομείναντες θεατρόφιλους, που αναζητούν τις τελευταίες παραστάσεις που ανεβαίνουν, έστω για λίγες ημέρες ή συνεχίζουν μέχρι σήμερα να παίζονται στα όμορφα Αθηναϊκά θέατρα. Μέσα σε αυτούς πλέον κι εγώ (ποιός να μου το ‘λεγε αυτό πριν λίγους μήνες), καθώς νιώθω την «απειλή» της καλοκαιρινής παύσης να έχει φτάσει. Βέβαια, πρέπει να ξεκουραστούν λίγο κι οι συμμετέχοντες στο θεατρικό γίγνεσθαι, να φορτίσουν μπαταρίες, να βρουν νέες ιδέες και προκλήσεις για τη νέα σεζόν. Για να υπάρξει νέα αρχή, πρέπει απαραίτητα να υπάρξει και τέλος. Ελπίζοντας ότι αυτή τη νομοτελειακή κατάσταση θα την ξεπεράσω κάπως, καβάλησα τη σκούνα μου (λόγω καλοκαιρινών βροχών) και κατευθύνθηκα στο Θέατρο Παραμυθιάς, για να παρακολουθήσω για πρώτη φορά ένα έργο του Κάφκα. Γράμματα στη Μίλενα λοιπόν, σε δραματουργική επεξεργασία, σκηνοθεσία και ερμηνεία της Μαρίας Μαραγκουδάκη, συνοδευόμενη από την (άκρως κατάλληλη και απολύτως ατμοσφαιρική) μουσική του Ιωακείμ Μπαλτσαβιά. Πρώτη γνωριμία με τον Κάφκα λοιπόν, πρώτη συμπάθεια. Το διακύβευμα της παράστασης: η αλληλογραφία του Κάφκα με τη Μίλενα Γιέσενκα, έναν δεσμό του ο οποίος συντηρούταν κυρίως με την αλληλογραφία. Πολλά από τα κομμάτια που ακούσαμε σε αυτόν τον επιβλητικό μονόλογο (εντυπωσιακή η Μαρία Μαραγκουδάκη με τις εναλλαγές στην έκφραση και την ένταση της φωνής της να μας καθηλώνουν, καθώς η γρήγορη έκφραση του λόγου μας ταξίδευε στον κόσμο του Κάφκα), μας έδωσαν ξεκάθαρα το στίγμα της ψυχοσύνθεσης του συγγραφέα.
 
milena1905
«Ήμουν ένα ζώο του δάσους που δεν ζούσα ποτέ μέσα σε αυτό».
«Δεν ξέρω ούτε θα ξέρω για πολύ καιρό τι θα σκεφτείς για το γράμμα μου, τις βραδιές του Σαββάτου».
«Χθες σκότωσα εξαιτίας σου ένα άσχημο όνειρο».

   Απ’ ό,τι καταλαβαίνετε μιλάμε για ένα δύσκολο κείμενο, βαρύ, άκρως αντίθετο από τα συναισθήματα που γεννά η καλοκαιρινή ραστώνη. Τα γράμματα στη Μίλενα, είναι καθημερινοί προβληματισμοί και φορτισμένα συναισθήματα που αποτύπωνε στο χαρτί ο συγγραφέας, όντας πλέον άρρωστος με πρόβλημα στον πνεύμονα και ενώ προσπαθούσε να αναρρώσει σε διάφορα σανατόρια, σε μια γυναίκα με την οποία είχε δεσμό, αλλά εκείνη, όντας παντρεμένη, δεν αποτόλμησε να αφήσει τον άνδρα της για το νεαρό συγγραφέα. Ο πόνος και η απογοήτευση στο λόγο του είναι κάτι παραπάνω από ευδιάκριτα, κάτι που μας μεταφέρει με μεγάλη πιστότητα και η πρωταγωνίστρια, κάνοντάς μας να τα βιώσουμε κι εμείς. Στο τέλος, μας παρουσιάζεται ως Μίλενα, κάνοντας ουσιαστικά την αποφώνηση της σχέσης των δύο ανθρώπων, του έργου, αλλά και της ίδιας της ζωής του Φραντς Κάφκα, καθώς φτάνει μέχρι το θάνατό του, σε κάποιο σανατόριο του Κήρλινγκ.
 
baltsavias
   Έφυγα από το θέατρο ικανοποιημένος με αυτό που παρακολούθησα. Δεν έψαχνα άλλωστε για κάτι ανάλαφρο, κάτι διασκεδαστικό να περάσει η ώρα. Ήθελα, όπως κάνω συνεχώς από την αρχή των αποστολών μου, να πάω «τελείως αδιάβαστος» όσον αφορά το έργο και το συγγραφέα και να τα γνωρίσω κατευθείαν στη σκηνή. Και το αποτέλεσμα κρίνεται επιτυχές. Η ερμηνεία της Μαρίας Μαραγκουδάκη δεν μου άφησε περιθώρια για το αντίθετο. Κι αν υπήρχαν μικρά ψήγματα αμφιβολίας περί αυτού, τα έσβηναν οι μαγικές μελωδίες του πιάνου και του βιολιού.

Νάσος Κονίτσας
 

''Γράμματα στη Μίλενα'',Φραντς Κάφκα

Μετάφραση:Παύλος Παπασιώπης
Σκηνοθεσία-Ερμηνεία:Μαρία Μαραγκουδάκη
Πρωτότυπη μουσική:Ιωακείμ Μπαλτσαβιάς
Θέατρο Παραμυθίας 7, 14, 21 Ιουλίου
(1ος κύκλος παραστάσεων)

 

Θεατρικές Παραστάσεις