Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Οι Φόνοι της Οδού Μοργκ


   Μια μητέρα και η κόρη της βρίσκονται νεκρές, σε ένα σπίτι της οδού Μοργκ. Η τοπική αστυνομία βρίσκεται σε σύγχυση και το μόνο στοιχείο που υπάρχει είναι ότι οι φόνοι έγιναν από κάποιον με μεγάλη μυϊκή δύναμη. Δεν υπάρχουν σημάδια παραβίασης αλλά ούτε και σημάδια φυγής των εγκληματιών.

   Ακούγοντας τις φωνές, μπαίνουν στο σπίτι γείτονες για να δουν τι συμβαίνει. Κατά την ανάκριση όλοι συγκλίνουν ότι άκουσαν  έντονες συζητήσεις από δύο ανθρώπους. Ο ένας ήταν σίγουρα Γάλλος, όμως για το δεύτερο διίστανται οι απόψεις.
 
fonoi245
   Ο Πόε, μέσω του Αύγουστου Ντυπέν, καταπιάνεται με την εξιχνίαση του εγκλήματος και την αθώωση του άδικα φυλακισμένου.

   Από την είσοδο του θεάτρου Αλκμήνη, περνάμε σε ένα μικρό χώρο όπου με το φως των κεριών και τη μουσική συνοδεία του πιάνου, περνάμε «μυστηριωδώς στο Παρίσι του 1845. Μπαίνοντας στο χώρο του θεάτρου μας, ο Γρηγόρης Τίλδης, με κουστούμι εποχής σκεπτόμενος την υπόθεση της οδού Μοργκ. Αναλογίζεται και μας παραπέμπει να προσπαθήσουμε μαζί του να βρούμε το δολοφόνο. Δέκα λεπτά δημιουργικής σκέψης αντιστοιχούν με την αποφυγή Δ έ κ α - χ ρ ό ν ω ν άδικης καταδίκης.

   Ξετυλίγοντας μαζί το κουβάρι, θα βρούμε στο τέλος τον αληθινό δολοφόνο και θα αναλογιστούμε πόσες τέτοιες άδικες καταδίκες έχουν γίνει σε όλο τον κόσμο.

   Θα παρατηρήσουμε πως αυτό που έκανε ουσιαστικά ο Ντυπέν ήταν να «διαβάσει» σωστά τα στοιχεία, να αναλύσει όλες τις παραμέτρους για να βγάλει το τελικό συμπέρασμα. Κοίταξε «πίσω» από τα προφανή, οι ερωτήσεις έβρισκαν τις απαντήσεις τους μέσα από την αναλυτική σκέψη και τη μεθοδικότητά του.
 
fonoi258
   Ο Πόε, γνωρίζοντας το αυξημένο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για την εγκληματικότητα των αστικών κέντρων, μετατρέπει το μέχρι τότε καθαρά δημοσιογραφικό χαρακτήρα που είχε η παρουσίαση των γεγονότων αυτών σε σελίδες λογοτεχνίας.

   Ένας μονόλογος που θα σε ανατριχιάσει, που θα σε κάνει να σκεφτείς, να προβληματιστείς και να αναθεωρήσεις πολλά.

   Ήταν για τρεις μόνο παραστάσεις στο Θέατρο Αλκμήνη και όσοι τυχεροί το παρακολουθήσαμε νοιώσαμε απόλυτα αυτό που σημείωνε στο δελτίο τύπου ο σκηνοθέτης Νίκος Βουδούρης. «Η δικαιοσύνη είναι τυφλή και δε βλέπει τους δικαστές ή οι δικαστές τύφλωσαν τη δικαιοσύνη και δεν τους βλέπει»; – Αριστοτέλης

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 

Θεατρικές Παραστάσεις