Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση μουσικής παράστασης: Ειρήνη

 
Αριστοφάνης αλά Τζίμη... (Πανούση, πoιού άλλου;)
 
   Η αρχαία κωμωδία τού μεγάλου Αριστοφάνη, δοσμένη μέσα από μία σύγχρονη ματιά, με έναν... διαφορετικό τρόπο. Μια σχετικά πετυχημένη στην εποχή της κωμωδία, "αναγεννημένη" στο Ηρώδειο τού 21ου αιώνα!
 
eirini02
   Στο κέντρο τής σκηνής, αλλά και της ιστορίας, ο Τρυγαίος, ή μήπως ο Τζιμάκος; Η πληθωρική περσόνα τού αντισυμβατικού Τζίμη Πανούση "κυριεύει" το ρόλο και το κείμενο και "κατακτά" το σύγχρονο κοινό, με το ύφος, τις παύσεις, και το σκέρτσο του επί σκηνής.

   Πλαισιωμένος από καταξιωμένους καλλιτέχνες, κατά πλειοψηφία τού Λυρικού θεάτρου (!), ο Τζίμης "επαναδημιουργεί" ένα χαρακτήρα-ρόλο, και όλοι μαζί, μία νέα θεατρική εμπειρία. Ωσάν ένα αδιάσπαστο σύνολο, ερμηνεύουν - και χορεύουν - ανάμεσα στις νότες του μεγάλου Νίκου Κυπουργού και της Καμεράτα – Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής, κυριολεκτικά λουσμένοι από μία πανδαισία φωτεινών σχημάτων και συμβόλων...
 
eirini03
   Ο ρόλος τού Τρυγαίου ταιριάζει "γάντι" στον, ενίοτε, "αρνητή των Πάντων", Τζίμη. Ο στόχος του ιερός. Να επιστρέψει στη γη η Ειρήνη. Ο τρόπος... να πάει στον Όλυμπο και να αντιμετωπίσει, πρόσωπο με πρόσωπο, τούς ίδιους τούς Θεούς, τούς Ισχυρούς της εποχής του. Το τέλος τού Πολέμου και η Αναγέννηση της ίδιας της Ζωής, τού δίνουν δανεικά φτερά, για να ταξιδέψει και μια "γλώσσα-ξίφος" για να "πολεμήσει"...

   Σε αντίθεση με τούς Έλληνες, που από αρχαιοτάτων χρόνων αλλήλο-τρώγονται, ο αρχαίος αμπελουργός, Τρυγαίος/Τζιμάρας, "κάνει", διακριτικά έστω και λίγο "στο πλάι", βάζει στην άκρη την ορμητικότητα/μπρίο του, για τούς "συνταξιδιώτες" του, στην αρχαία αυτή ιστορία και συνεργάζεται για να μαγέψουν, όλοι μαζί, το σύγχρονο θεατή, με ένα πραγματικό υπερθέαμα.
 
eirini04
   Η ανάγκη για ομόνοια στη γη, καθώς και η φιλοσοφική διάθεση, που υφέρπουσα διαποτίζει τις πράξεις τού ήρωά μας, αγγίζει τον κάθε θεατή. Άλλωστε αυτό δε θέλουμε όλοι; Ειρήνη και «απαντήσεις«...
 
   Γενικά ήταν μια παράσταση πού άγγιζε τα όρια της Όπερας, μια μοναδική εμπειρία, που πιστεύω θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες όσων είχαν την τύχη να τη βιώσουν. Από τη σοκαριστική αρχή, έως την υπόκλιση των συντελεστών...
 
eirini05
 
   Το μόνο ίσως αρνητικό ήταν οι διάλογοι... Ίσως το "στήσιμο" τού ήχου, ίσως η ταχύτητα των ερμηνευτών, ίσως τα "περήφανα", λόγω ηλικίας, αυτιά μου, με έκαναν να αγκομαχώ να ακούσω ώρες-ώρες τούς ευρηματικούς και καυστικούς διαλόγους. Ευτυχώς, η θεσπέσια μουσική τού Κυπουργού, ερμηνευμένη από την Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, υπό τη διεύθυνση τού Γιώργου Πέτρου, ήταν το κερασάκι στη τούρτα της εντυπωσιακής αυτής παράστασης!

Αριστοφάνης, διά χειρός Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη
Φως και απεικονίσεις φωτός, δια χειρός ΕΜΑΝΟΝ
 
P9050680
 
Λιμπρέτο: Δημοσθένης Παπαμάρκος
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης
Χορογραφία: Σεσίλ Μικρούτσικου
Video mapping: Στάθης Μήτσιος
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Ενορχήστρωση: Θοδωρής Κοτεπάνος
Μουσική διδασκαλία: Νίκος Λαάρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάνθη Γραμματικού

Με τη συμμετοχή της Καμεράτα – Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου.

Διανομή: Τζίμης Πανούσης (Τρυγαίος), Τάσης Χριστογιαννόπουλος (Ερμής), Ειρήνη Καράγιαννη (Ειρήνη), Αιμιλιανός Σταματάκης (Πόλεμος)
 
Χορός: Ασημίνα Αναστασοπούλου, Θωμάς Βελισσάρης, Δημήτρης Γεωργιάδης, Γιάννης Δενδρινός, Βάσια Ζαχαροπούλου, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Νίκος Καρδώνης, Γιασεμί Κηλαηδόνη, Γιάννης Κλίνης, Ελίτα Κουνάδη, Ηλίας Κουνέλας, Ελένη Μπούκλη, Μαρία Νίκα,Σελητσανιώτης Γιάννης, Βασιλική Τρουφάκου, Αντιγόνη Φρυδά

 

eirini01

Θεατρικές Παραστάσεις