Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση επιβλητικής παράστασης: Donna Abbandonata ή πολύ με στεναχωρήσατε κύριε Γιώργο μου

 
- Παρακαλείσθε όπως απενεργοποιήσετε τα κινητά σας, καθώς τα φώτα τους ενοχλούν και του υπολοίπους θεατές και αποσπούν την προσοχή των ηθοποιών… Χαίρομαι που βλέπω κινητικότητα.
- (παρέμβαση θεατή) Δηλαδή τί θέλετε να κάνω, να πάρω ένα σφυράκι και να λέω αχ, κινητό! Και να το σπάω;
 
abbandon1967

   Τάδε έφη Δήμητρα Κόλλα και όλο το θέατρο υπάκουσε αμέσως και προθύμως στις προσταγές της. Αν μπορούσε βέβαια ας έκανε κι αλλιώς. Το σίγουρο ήταν πως απαιτείτο απόλυτη ησυχία στο ακροατήριο, καθώς το έργο που θα ακολουθούσε ήταν πολύ δυνατό και η κάθε εξωτερική παρεμβολή θα χαλούσε το κλίμα και την ατμόσφαιρα. Αλλά μήπως σας πήρα από τα μούτρα με τη βιασύνη μου; Ας γυρίσουμε λοιπόν πίσω το χρόνο, γύρω στις 18.20 της Κυριακής, όπου μετά της συζύγου μου (ανταποκρίτρια – συγγραφεύς μεταξύ άλλων) και με την πολύτιμη βοήθεια της τράτας μας, βρεθήκαμε στον Πολυχώρο Vault για να παρακολουθήσουμε το έργο της Γλυκερίας Μπασδέκη «Donna Abbandonata ή πολύ με στεναχωρήσατε κύριε Γιώργο μου», σε σκηνοθεσία του Λεωνίδα Παπαδόπουλου. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν οι Μαίρη Σταυρακέλλη (στο ρόλο της Αρετής) και Δώρα Θωμοπούλου (στο ρόλο της Βάντας). Ως συνήθως πήγα απολύτως ανενημέρωτος για την παράσταση, απέφυγα ακόμα «εντέχνως» και την συνέντευξη που μας είχε δώσει προ ημερών ο σκηνοθέτης, περιμένοντας να πιάσω ανεπιτήδευτες εντυπώσεις και συναισθήματα. Ούτε καν μίλησα με κάποιον πριν ξεκινήσει η παράσταση. Το κράτησα για μετά και δικαιώθηκα απολύτως.

   Η παράσταση διαδραματίζεται σε ένα κομμωτήριο στην Καβάλα, όπου η Βάντα η κομμώτρια φροντίζει, χτενίζει ή/και ψυχανεμίζει την Αρετή. Η Αρετή… μια γυναίκα προσκολλημένη σε έναν έρωτα, που κατά πάσα πιθανότητα υπήρχε μόνο στη φαντασία της με τον γιατρό – ποιητή Γιώργο Χειμωνά, ο οποίος, απ’ τα συμφραζόμενα, μας δόθηκε να καταλάβουμε ότι «μας έχει αφήσει χρόνους», αλλά που η ίδια δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει και θεωρεί ότι θα επιστρέψει για να «διορθώσει τα κακώς κείμενα». Το γέλιο με το κλάμα εναλλάσσονται με κινηματογραφική ταχύτητα, κρατώντας μας σε μόνιμη εγρήγορση. Η Αρετή, όσον αφορά την κατάστασή της, μπορεί να θεωρηθεί και ως «ψυχικά ασθενής», στο πολύ ήπιο και ευγενικό. Κάποιοι άλλοι άνετα θα τη χαρακτήριζαν θεοπάλαβη. Άλλωστε, μέσα από τους έντονους μονολόγους της (επιβλητική η παρουσία της Μαίρης Σταυρακέλλη, που μας είχε συνηθίσει σε πιο λάϊτ καταστάσεις, αλλά απέδειξε σε αυτή την παράσταση ότι είναι ηθοποιός μεγάλης κλάσης), αφηνόταν σαφώς να εννοηθεί ότι είχε υποστεί και θεραπεία σε ανάλογο ίδρυμα, ούσα και η ίδια νοσηλεύτρια σε ένα τέτοιο ή κάπου αλλού. Σίγουρα όμως η εμμονή της με το μαλλί οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα. Την εμμονή που προσπαθούσε να διαχειριστεί η Βάντα, «το καλύτερο beaute της Καβάλας», η οποία μέσα από τις βαφές, τα ψαλίδια, τις κουπ και τα εξτένσιον προσπαθεί να προσφέρει ένα βήμα σωτηρίας στην άμοιρη φίλη της, μπλεγμένη κι αυτή στο γόρδιο δεσμό του μυαλού της Αρετής. Η Δώρα Θωμοπούλου είναι άψογη στο ρόλο της, μιλώντας περισσότερο με τις εκφράσεις της κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της παράστασης, δίνοντας τα ρέστα της στο κλείσιμό. Εκεί όπου…
 
abbandon1966

   … πρέπει να πάτε να το δείτε και να μην ζητάτε περισσότερα πράγματα από μένα. Ήδη σας είπα αρκετά, έχω βάλει το σοβαρό μου πρόσωπο και έχω αφήσει τον Αβρούβα να χορεύει ακόμα στην προηγούμενη αποστολή. Αυτό και μόνο θα έπρεπε να σας προϊδεάσει ότι αυτή η παράσταση δεν έχει χαριτωμενιές, έχει προβληματισμούς και θέματα που αντιμετωπίζουμε πλέον καθημερινά οι περισσότεροι. Η Γλυκερία Μπασδέκη χτυπάει δυνατά κάτω απ’ τη ζώνη και ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος μας προσφέρει το χτύπημα με τέτοιο τρόπο, που δεν γίνεται να το προσπεράσεις. Η ψυχική υγεία είναι πλέον στο τραπέζι της καθημερινής συζήτησης (ίσως δυστυχώς και διαπραγμάτευσης) και είναι ένα θέμα που δεν παίρνει πολλά αστεία. Γι’ αυτό τα κρατάω όλα για την επόμενή μου ανταπόκριση (μην νομίζετε ότι ξαφνικά χάλασα) και κλείνω με το εξής. Είναι για λίγες παραστάσεις ακόμα και όταν πήγα ήταν γεμάτο από κόσμο, οπότε σπεύσατε! Και για καλό και για κακό, κλείστε το κινητό πριν μπείτε…

Νάσος Κονίτσας
 
Ταυτότητα Παράστασης:
Κείμενο: Γλυκερία Μπασδέκη
Σκηνοθεσία: Λεωνίδας Παπαδόπουλος
Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Άση Δημητρολοπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Μουσική: Λιάνα Τζερεφού
Φωτογραφίες παράστασης: Γεωργία Σιέττου-Στέλιος Δανιήλ
Trailer: Στέφανος Κοσμίδης
Μακιγιάζ φωτογράφισης: Κωνσταντίνος Μπαστούνης
Hair stylist φωτογράφισης: Noni Mamageishvili
Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία
 
Ερμηνεύουν:
Αρετή: Μαίρη Σταυρακέλλη
Βάντα: Δώρα Θωμοπούλου
 
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Πρεμιέρα: Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2019
Κάθε Σάββατο στις 21.15 και Κυριακή στις 18.30
 
Χώρος:
Πολυχώρος Vault Theatre Plus
Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός
Πληροφορίες- Κρατήσεις: 2130356472
 
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Πρεμιέρα: Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2019
Κάθε Σάββατο στις 21.15 και Κυριακή στις 18.30
 
Τιμές εισιτηρίων:
13 € (Γενική είσοδος)
10 € (Φοιτητές, Άνεργοι, ΑμΕΑ)
5 € (Ατέλειες)
 
Προπώληση μέσω viva.gr
 

Facebook Comments

Θεατρικές Παραστάσεις