Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Chameleon

 
- Γιατί το έκανες;
- Why did you do it? Why did you do it?

   O Nikki μόλις ξύπνησε. Ο εφιάλτης μόλις άρχισε… Αυτή τη φορά όμως, αντί για το πιόνι του Δόκτορος Χ, έχουμε να κάνουμε με μία γοητευτική κυρία, Χολιγουντιανών προδιαγραφών, η οποία μόλις συνελήφθη να σκοτώνει το βιαστή της… Οι δύο αστυνομικοί που επιχειρούν και φτάνουν στον τόπο του εγκλήματος, συναντούν την πόρνη και το σκοτωμένο, τηρούν όλες τις τυπικές διαδικασίες και οδηγούν το εργαζόμενο κορίτσι στο δωμάτιο της ανάκρισης.
 
chameleonp144

   O Ντέξτερ και η Σάντρα, αστυνομικοί οι οποίοι – θεωρούμε από τη συμπεριφορά τους – έχουν χρόνια στο Σώμα, προσπαθούν να βάλουν σε μια σειρά τα γεγονότα. Γρήγορα όμως συνειδητοποιούν ότι η ιστορία της Μπέλα έχει κενά και ίσως τα πράγματα να μην είναι όπως φαίνονται. Επιπρόσθετα, μερικά ακόμα άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους πάνω στο «γλυκό» και οι δύο ντετέκτιβ αρχίζουν να σκέφτονται πως η γυναίκα που βρίσκεται μπροστά τους ίσως να μην είναι το θύμα τελικά. Ίσως πάλι να είναι ΚΑΙ το θύμα. Η ίδια η Μπέλα είναι ένα παζλ. Ο τρόπος που μιλά, που φέρεται, που κινείται ακόμα-ακόμα, παραπέμπει σε έναν επαίροντα ναρκισσισμό (οποία υπερβολή), ο οποίος μπορεί να οδηγεί κι αλλού. Στο παιχνίδι εμπλέκεται και ένας ψυχαναλυτής από το FBI, ο Άλεξ, ο οποίος, τοποθετώντας τα κομμάτια του παζλ στις θέσεις τους, βρίσκεται μπροστά από ένα κοσμογονικό γεγονός. Η κουκλάρα ξανθιά που κάθεται σταυροπόδι στην απέναντι καρέκλα, είναι μάλλον η πρώτη καταγεγραμμένη κατά συρροή δολοφόνος από το βασίλειο των γυναικών…

   Ο Κωστής Μπασογιάννης σκηνοθετεί μία θεατρική παράσταση με αριστοτεχνικά κινηματογραφικό τρόπο. Η αρχική σεκάνς μας τοποθετεί στο χωροχρονικό χωράφι, εκεί που παρακολουθούμε πώς ξεκίνησαν όλα. Στη συνέχεια η δράση μεταφέρεται στη σκηνή και δη στο δωμάτιο ανάκρισης. Το κείμενο, το οποίο συνυπογράφεται από το σκηνοθέτη και το Σπύρο Ανδρέα Παπαδάτο, βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που έλαβαν χώρα γύρω στο 1983. Η ιστορία που παρακολουθήσαμε ήταν συγκλονιστική από την αρχή και ο τρόπος που αποδόθηκε την έκανε μαγική. Ίσως να την έκανε και εθιστική. Ήδη θέλω να πάω να την ξαναδώ.
 
chameleonp145
   Η Μαρία Γιαννιώτη υποδύεται τη Σάντρα. Αστυνομικίνα που αγαπά πολύ τη δουλειά της, εξαιρετική στο αντικείμενό της, έξυπνος άνθρωπος με αναλυτική σκέψη, έχει ίσως ξεχάσει να συμπεριφέρεται και να ντύνεται σαν γυναίκα. Το αγοροκοριτσέ των ρούχων και της εν όλω εμφάνισης μπορεί να είναι λειτουργικά, μπορεί όμως και να λειτουργούν ανασταλτικά σε σχέση με τις εξώ-υπηρεσιακές της επαφές. Η Γιαννιώτη είναι απόλυτα πειστική, μιλά με μεγάλη ταχύτητα χωρίς κανένα πρόβλημα, κάνει γκριμάτσες, νιώθει το ρόλο, πονά, φωνάζει, θέλει την αλήθεια και στο τέλος… αυτή την αλήθεια ήθελε άραγε; Αυτή είναι η κάθαρση;

   Ο Σπύρος Ανδρέας Παπαδάτος είναι η ήρεμη δύναμη του διδύμου. Μπορεί η Σάντρα να είναι φωνακλού, γκαρίλω και πιτσαριστή, ο Ντέξτερ όμως μιλάει τόσο ήπια που σε στέλνει κατευθείαν στον καναπέ του τρελογιατρού! Ήρεμος άνθρωπος φύσει και θέσει, καλός μπάτσος, πολύ δυνατός στη δουλειά του και στην ουσία ένα καλό παιδί. Ο Παπαδάτος ΕΙΝΑΙ ο Ντέξτερ απόψε και ομολογώ πως η πειστικότητα των ηθοποιών είναι κάτι πέρα από διδασκαλία και πρόβες. Είναι και το τάλαντό τους, το οποίο συνεπικουρικά λειτούργησε προκειμένου να αποδώσουν κλινικά αλλά και με πάθος. Ο τρόπος που κοιτά, που μιλά… Όλα αυτά κάνουν το θεατή να σκέφτεται και στη συνέχεια να θέλει να μην τελειώσει η παράσταση.

   Ο Γιάννης Κοκορέτσας είναι ο Άλεξ, ο ψυχοτέτοιος του FBI, ο οποίος σίγουρα έχει καταγοητευθεί από την εξουσία που έχει λόγω του αξιώματος και του ρόλου, είναι βέβαιο ότι έχει καβαλήσει και λίγο… Όσο να ‘ναι, μια έπαρση την έχει. Απ’ την άλλη όμως, είναι πραγματικά καλός στο να διαβάζει τους εγκληματίες. Και στην περίπτωση της Μπέλα… Ο Κοκορέτσας παρουσιάζεται τέλεια διαβασμένος και προβαρισμένος, είναι άρτια κουμπωμένος στο ρόλο και ακόμα και το piercing έπαιξε το ρόλο του πάνω στο ρόλο του. Μου άρεσε πολύ η προσέγγισή του, όπως και η «αρρώστια» που έβγαλε κατά τη διάρκεια της κουβέντας-ποταμού με τη φόνισσα.
 
chameleonp146

   Η οποία φόνισσα τώρα… Η Μαργαρίτα Καρακάση μάλλον το διασκέδασε πιο πολύ απ’ όλους. Δεν είναι μόνο το ότι είναι τρομερά αβανταδόρικος ο ρόλος της, δεν ήταν μόνο το ότι απλώθηκε και τον κάλυψε σε όλες του τις εκφάνσεις, μας έδειξε πως της άρεσε κιόλας και μάλιστα πολύ. Πέρα από το βιονικό της κατασκευής της (η γυναίκα περπατάει και τρίζουν τα πεζοδρόμια, τι να λέμε τώρα), πάτησε σε σημεία έντασης και ηρεμίας, κατάτι λυρικότερα, για να επανέλθει θριαμβευτικά με την παραδοχή και την αποκάλυψη του αγγέλου του θανάτου μιας άλλης εποχής. Εξαιρετική και αυτή στην ερμηνεία και την απόδοσή της.

   Πέρα όμως από τους τέσσερις ηθοποιούς που απογείωσαν το έτσι κι αλλιώς τρομερό κείμενο, θα πρέπει να πω πως η μουσική επιμέλεια με ξετρέλανε! Δεν γράφει στο δελτίο τύπου ποιος «φταίει» για όλα αυτά τα καταπληκτικά τραγούδια που ακούσαμε, θα το ψάξω όμως. Με το σκάσιμο του “Edge Of Seventeen” και την αλά “Eye Of The Tiger” κιθαριά του, πήγαμε βόλτα στα σοκάκια της χρυσής δεκαετίας του ’80, ακούγοντας εκπληκτικές μελωδίες. Παρέλασαν τα “Close My Eyes Forever”, “Nobody’s Fool” και ένας κήπος ακόμα – που έχω ξεχάσει ο αφελής – ακούστηκαν τραγούδια που ακούω από πιτσιρικάς και δεν ήταν δυνατό να μην συγκινηθώ. Ευτυχώς δεν ακούστηκα όταν πήγα να τραγουδήσω πάνω στο κομμάτι και δεν εξέθεσα εαυτόν. Πολλά μπράβο για τη μουσική!

   Τρομερή παράσταση! Ο Χαμελαίων έχει ήδη καμουφλαριστεί, έχει δέσει με το περιβάλλον του, μας περιμένει να καθίσουμε απέναντί του, ώστε να αρχίσει να ξεκαμουφλάρεται. Στο μεσοδιάστημα, θα παρακολουθήσετε ένα θαυμάσιο έργο, αποδιδόμενο με τον πλέον άρτιο τρόπο, μια δουλειά για την οποία θα πρήξετε τους γύρω σας να πάνε να τη δουν. Ευκαιρία να πάρουν και σας μαζί τους, ναι;

Κώστας Κούλης
 
Η ταυτότητα της παράστασης
Κείμενο: Σπύρος-Ανδρέας Παπαδάτος, Κωστής Μπασογιάννης
Σκηνοθεσία: Κωστής Μπασογιάννης

Διανομή:
Μαρία Γιαννιώτη
Σπύρος-Ανδρέας Παπαδάτος
Μαργαρίτα Καρακάση
Γιάννης Κοκορέτσας

Σκηνογραφία: Στέλιος Κοτίδης
Video: Χρήστος Αποστολάκης
Φωτογραφία - αφίσα: Βαγγέλης Ρασσιάς
Υπόλοιπο υλικό: Μαξιμιλιανός Γκοντορόζα
Graphics: Guido Rafirantore
Προβολή-επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Κάθε Τετάρτη στις 21.15
Κάθε Πέμπτη στις 21.15
Πρεμιέρα: Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2018

Τιμές εισιτηρίων
Κανονικό: 12,00 ευρώ
Μειωμένο (φοιτητές, θεατές άνω των 65 χρόνων, ΑΜΕΑ, άνεργοι): 10,00 ευρώ

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση – Κρατήσεις θέσεων
-Facebook page
-Στο ταμείο του θεάτρου (τηλ.: 210 6453330)

Θεατρικές Παραστάσεις