Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Αύγουστος μες τον χειμώνα

 
   Φίλτατε θεατρόφιλε, θα σε πω για μια παράσταση που δυστυχώς ή ευτυχώς τελείωσε! Δυστυχώς, γιατί έχασες μια εξαίρετη ερμηνεία, ευτυχώς, γιατί αν δεν είσαι φίλος της ποίησης και της κουλτούρας και του διαχρονικού ερωτήματος “Τι θέλει να πει ο ποιητής”, ε, δε θα σου άρεσε. Αν πάλι τη βρίσκεις με το να ψάχνεσαι για το “Τι θέλει να πει ο ποιητής”, θα την (κατά) έβρισκες! Το όνομα του ποιητή λοιπόν, που θα σε έκανε να αναρωτιέσαι τι θέλει, είναι Γιώργος Βέλτσος. Τώρα, αν δεν είσαι φίλος καθόλου με ποίηση και δεν ξέρεις ποιος είναι, γκούγκλαρε και λίγο. Το όνομα της παράστασης ήταν “Αύγουστος μες τον χειμώνα” και όντως είχε κρύο το βράδυ που πήγα στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για να τη δω.
 
aug544
   Η Violet Louise το λοιπόν, η οποία εκτός της ερμηνείας των ποιημάτων είχε και τη σύλληψη, σκηνική σύνθεση, μουσική, ηχητικό και οπτικό σχεδιασμό, σίγουρα θα σου άρεσε και θα σε ταξίδευε στον Αύγουστό της με την ερμηνεία της.

   Σκηνικό απλό με στοιχεία θάλασσας. Σκοτεινό - τώρα εδώ το γιατί θες να στο πω εγώ γιατί δε θα τη δεις, ε; Χμμ… εντελώς προσωπικά, λόγω του σκοτεινού εαυτού που έχουμε όλοι… Ε, τώρα μην θες και ανάλυση σε αυτό. Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω, δεν είμαι ποιήτρια δα!

   Το στόρι με δυο λογάκια ήταν: μία γυναίκα επιστρέφει στο παρελθόν, σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα. Φωτογραφίες, αναμνηστικά από διακοπές, κοχύλια, ένα νεκρό ψάρι, όλα αυτά συνθέτουν το άλμπουμ των προσωπικών της αναμνήσεων. Και τώρα κόλλησες στο νεκρό ψάρι, σε κατάλαβα! Προσπέρασέ το!
 
aug545
   Θετικό στοιχείο στην όλη διάρκεια της παράστασης ήταν το βίντεο με σκηνές από θάλασσα και το μαγικό βυθό της! Σίγουρα θα σε γαλήνευε. Τώρα αν είσαι τύπος του βουνού… ε, δεν θα σου άρεσε! Γενικά, όπως κατάλαβες, την παράσταση ή θα την λάτρευες ή θα τη θυμόσουν για κάποιες δικές σου διακοπές! Και δεν έχει σημασία αν ήταν Αύγουστο μήνα. Πάντα κάτι απλό είναι αυτό που μας ξυπνάει στιγμές από τη ζωή μας. Ευχάριστες ή δυσάρεστες. Μια μυρωδιά, μια λέξη, ένα αντικείμενο, μια φωτογραφία είναι αρκετά να κάνουν ένα πισωγύρισμα για όσα κρατάμε θαμμένα. Έχει σημασία αν είναι θαμμένα στη χρυσή άμμο, κάτω από τον ήλιο, σε κάποιο συρτάρι ή στο υπόγειο τυλιγμένα στην υγρασία; Ποιήτρια δεν είμαι, αλλά κάτι φιλοσοφικό στο έβγαλα τώρα, ναι;

   Λοιπόν και για να κλείνω, παράσταση που έχασες μπορεί να μην την λάτρευες γιατί η κουλτούρα λίγο σε δυσκολεύει, αλλά σίγουρα θα σε έκανε να σκεφτείς κάποιο δικό σου Αύγουστο και θα σου άφηνε μια λαχτάρα για βουτιά στην αγκαλιά της θάλασσας και ας είναι χειμώνας!
 
Στο τέλος και αυτής της ημέρας, το μεγάλο παγοθραυστικό της Ησυχίας από το παράθυρο τoυ Βοριά με τον θλιμμένο ιπτάμενο. Εισβάλλει. Σπάει τη ζέστη. Το δικό μου ταξίδι στο δωμάτιο. Η ανοδική μου πλεύση από τα χαρτιά στη νύχτα, πριν πάω να συναντήσω τα μούτρα του. Αύγουστος μήνας στη Μύκονο. Πόσο ακόμα δικός μου; Πόσο Αύγουστος ;
 
Λένα Βασιλείου
 
aug546
 
Ταυτότητα παράστασης
Κείμενο: Γιώργος Βέλτσος
Σύλληψη, σκηνική σύνθεση, μουσική, ηχητικός & οπτικός σχεδιασμός: Violet Louise
Συνεργάτης στην εικονοληψία: Παναγιώτης Γούμπουρος
Βίντεο από το βυθό, συνεργάτης στον οπτικό σχεδιασμός: Bασίλης Κουντούρης, Studio19
Φωτιστικός σχεδιασμός: Aπόστολος Κοτσιανικούλης
 
www.violetlouise.com

Θεατρικές Παραστάσεις