Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: ''Πέερ Γκυντ''

 
peer5   Ο Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen, 1828 - 1906) ήταν Νορβηγός δραματικός συγγραφέας και ποιητής, ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας. Κύριο χαρακτηριστικό του ήταν η έντονη διάθεση να θίξει ευαίσθητα θέματα της εποχής του, όπως τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, το κόστος που συνεπάγεται η προσπάθεια διατήρησης του πλούτου και του κοινωνικού status, καθώς και ζητήματα ηθικής τάξης. Τα σημαντικότερα έργα του θεωρούνται ο "Πέερ Γκυντ" (1867), "Το σπίτι της Κούκλας" (1879), "Οι Βρυκόλακες" (1881) και η "Έντα Γκάμπλερ" (1890).
 
   Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) ανεβάζει φέτος τον Πέερ Γκυντ, ένα έργο ορόσημο στη σταδιοδρομία του Ίψεν. Ο Ίψεν δανείστηκε την κεντρική υπόθεση του έργου του από ένα λαϊκό παραμύθι της Νορβηγίας, όπου ο Πέερ Γκυντ είναι ένας μέσος Νορβηγός, και παρακολουθούμε τις περιπέτειες του. Έδωσε μια νέα διάσταση σε αυτόν τον ήρωα και δημιούργησε μια λεπτή ειρωνική πολεμική ενάντια στη ψυχοσύνθεση της νορβηγικής ζωής. Πήρε ένα εθνικό σύμβολο, έναν ήρωα με πατροπαράδοτα κόκκινα μάγουλα, τον μπόλιασε με δονκιχωτισμό, και τον άφησε ελεύθερο να καταρρίψει τα τείχη του εφησυχασμού του μέσου νορβηγικού χαρακτήρα.
 
   Ο Πέερ Γκυντ λοιπόν, ένας ονειροπόλος ιδεαλιστής, με όπλα την αστείρευτη φαντασία του και το όνειρό του για έναν ιδανικό κόσμο, μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο ονειρικής περιπέτειας, ένα ταξίδι μυητικό στη σοφία της ζωής.
 
peer2   Η παράσταση που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Μαργαρίτης, βρίθει όλων αυτών των στοιχείων που ήθελε να θίξει ο συγγραφέας και φανερώνει τον ψυχισμό του. Παράλληλα όμως, αναγάγει εύστοχα τον ποιητικό λόγο του σε σύγχρονο καθημερινό, φέρνοντας το έργο του πολύ πιο κοντά στη μεσογειακή ματιά του νεοέλληνα, ώστε να αντιληφθεί αυτή την, βαριάς μορφής, σκανδιναβική ηθική του Ίψεν που αναβλύζει στα έργα του. Ο Γιάννης Μαργαρίτης δημιούργησε μια "λαϊκή" παράσταση, με την θετική έννοια του όρου, που μπορεί να ικανοποιήσει μια μεγάλη γκάμα θεατών.
 
peer4   Γιατί η παράσταση είναι μια υπερπαραγωγή. Μια πανδαισία σύγχρονων θεατρικών μέσων που καταφέρνουν να αναπαραστήσουν το δαιδαλώδες ταξίδι ενός "Οδυσσέα" σε ψηλά δάση, απόμακρες ερήμους και φουρτουνιασμένες θάλασσες. Αυτή η θεατρική μεταφορά σχεδόν πλησιάζει κινηματογραφικά πρότυπα, κάτι που ψυχαγωγεί το μάτι από μόνο του. Όλες οι σκηνικές μεταφορές και οι θεατρικές συμβάσεις της σκηνοθεσίας, και γενικότερα της σκηνογραφίας της παράστασης, είναι μαγευτικές. Βέβαια, σε μια τέτοια πληθώρα τεχνικών μέσων, υπάρχουν και κάποιες -δυο τρεις- ατυχείς εμπνεύσεις που ζαρώνουν λίγο την εικόνα και τσακίζουν το συναίσθημα της δράσης. Όμως αυτές είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο τρίωρο τελικό αποτέλεσμα, ένα υπερθέαμα που σε αφήνει από γοητευμένο έως άλαλο. Ο Πέερ Γκυντ είναι ένα επικό έργο, που μια πιστή μεταφορά του θα έφτανε, και ίσως θα ξεπερνούσε, τις πέντε ώρες επί σκηνής. Οπότε, το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται άκρως επιτυχημένο, από τη στιγμή που κρατάει ολοζώντανο όλο τον μύθο, χωρίς δραματουργικούς συμβιβασμούς, και αποδίδει το έργο με σαφήνεια και λεπτομέρεια, ενώ ταυτόχρονα δεν κουράζει σε κανένα σημείο, λόγω των πανέξυπνων σκηνικών εναλλαγών.
 
   Σχετικά με το υποκριτικό μέρος, όλοι οι ηθοποιοί στέκονται στο ύψος τους, σε μικρούς και μεγάλους ρόλους, και δεν μπορεί να ξεχωρίσει κανείς κάποια προφανή ατασθαλία.
 
peer3   Όσον αφορά τους κύριους πρωταγωνιστές, αρχίζω από την ερμηνεία της Χρυσάνθης Δούζη. Ήταν εκπληκτική στο ρόλο της μάνας Ώσε, και κατάφερε να γεμίζει με την παρουσία της όλο το βάθος αυτής της απέραντης σκηνής. Από κει και πέρα, μου άρεσαν πολύ οι δύο πρώτοι ενσαρκωτές του κεντρικού ήρωα. Ο Γιώργος Βουρδάμης και ο Χρίστος Στυλιανού, που υποδύονται τον 1ο και 2ο ηλικιακά Πέερ Γκυντ, ήταν άψογοι, και μετέφεραν πολύ ζωντανά τον κυνικό ρομαντισμό του ήρωα. Αυτόν τον αφελή τυχοδιωκτισμό του αποξενωμένου παιδιού που ναι μεν θέλει, αλλά δεν μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο. Ο Ιορδάνης Αϊβαζόγλου και ο Δημήτρης Σιακάρας, που υποδύονται τον 3ο και 4ο ηλικιακά Πέερ Γκυντ, δεν θεωρώ ότι υπολείπονται σε κάτι των δύο πρώτων, ερμηνευτικά. Τουναντίον. Έχουν χειριστεί με πολύ ευπρέπεια την μετάλλαξη του ήθους του κεντρικού ήρωα στο διάβα των χρόνων και μου άρεσαν εξίσου, αλλά θεωρώ ότι ως ένα σημείο έχουν πέσει και οι ίδιοι θύμα της δραματουργίας του Ίψεν. Του άλματος λογικής που κάνει ο Ίψεν στο έργο του - το μόνο ίσως μελανό σημείο αυτού του κατά τα άλλα αριστουργήματος - δηλαδή την μεταστοιχείωση του χαρακτήρα του ήρωα από απένταρο έφηβο που πενθεί, στο τέλος της τρίτης πράξης, σε μεσήλικο κροίσο που δειπνεί με αριστοκράτες, στην αρχή της τέταρτης. Που όμως δεν φανερώνεται, ούτε δικαιολογείται πουθενά στο πρωτότυπο κείμενο. Αυτό συμπαρέσυρε τους δύο ερμηνευτές και δέσμευσε ως ένα σημείο το εύρος της δημιουργικότητάς τους. Παρόλαυτά, είναι πιστοί στο ρόλο και ξεκάθαρα ακριβείς, απλά δεν ξεχωρίζουν, χωρίς όμως οι ίδιοι να ευθύνονται για αυτό. Δυστυχώς, αυτό το ψεγάδι στο έργο του Ίψεν, σε συνδυασμό με το διαχωρισμό του κεντρικού ήρωα σε τέσσερις ηθοποιούς στην παράσταση, φανέρωσε λίγο περισσότερο το χάσμα στη δραματουργία του έργου, αλλά αυτό είναι κάτι που προσπερνάει κανείς εύκολα. Γιατί, από την άλλη, πέτυχε το στόχο που είχε θέσει ο σκηνοθέτης: "να αποδομήσει το ρόλο σε τέσσερα μέρη για να είναι σα να μιλάμε πια για τις περιπέτειες μιας κοινωνικής ομάδας ή ενός κατακερματισμένου εγώ".
 
peer   Τέλος, η μουσική επένδυση, οι χορογραφίες και οι φωτισμοί είναι όλα εξαίσια, και αναδεικνύουν τις εμπνεύσεις του σκηνοθέτη, ενώ τα κοστούμια κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους μένοντας στην αφάνεια, αφού δεν τραβάνε περισσότερο από όσο πρέπει την προσοχή του θεατή.
 
   Εν κατακλείδει, ο "Πέερ Γκυντ", ένα σπουδαίο έργο που για διάφορους τεχνικούς λόγους δεν δύναται να ανεβαίνει συχνά στο σανίδι, παρουσιάζεται από το ΚΘΒΕ σε μια σπουδαία παράσταση, που αναμφίβολα αξίζει τα λεφτά της. Μην την χάσετε!
 
Γιάννης Τσιαβός
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Χένρικ Ίψεν
Πέερ Γκυντ
Μετάφραση-διασκευή: Γιώργος Ξενίας
Σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Μαργαρίτης
Σκηνικά: Αγνή Ντούτση
Κοστούμια: Δημήτρης Κακριδάς
Μουσική: Δημήτρης Οικονομάκης
Χορογραφία-επιμέλεια κίνησης: Αμάλια Μπένετ
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Μουσική διδασκαλία: Νίκος Βουδούρης
Στίχοι τραγουδιών: Δημήτρης Οικονομάκης, Γιώργος Ξενίας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Γιάννης Παρασκευόπουλος, Μανώλης Φουντούλης
Βοηθοί σκηνογράφου & ενδυματολόγου: Δανάη Πανά, Μαρία Μυλωνά
Οργάνωση παραγωγής: Πέτρος Κοκόζης
Διανομή με σειρά εμφάνισης
Διευθυντής σκηνής: Νίκος Νικολάου
Ώσε: Χρυσάνθη Δούζη
1ος Πέερ Γκυντ: Γιώργος Βουρδαμής-Μαυρογέννης
Ασλάκ ο σιδεράς: Νίκος Καπέλιος
Φίλοι του Ασλάκ: Γιώργος Κολοβός, Θανάσης Δισλής
Γαμπρός: Χρήστος Παπαδημητρίου
Πατέρας του Γαμπρού: Χρύσανθος Καγιάς
Μητέρα του Γαμπρού: Μομώ Βλάχου
Πατέρας Σούλβαϊγ: Έκτωρ Καλούδης
Μητέρα Σούλβαϊγ: Λαμπρινή Αγγελίδου
1η Σούλβαϊγ: Ειρήνη Φαναριώτη
Πατέρας της Ίνγκριντ: Γιώργος Γιαννώτας
Ίνγκριντ: Ειρήνη Καζάκου
Καλεσμένοι στον γάμο: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Δέσποινα Γιαννοπούλου, Γιάννης Παρασκευόπουλος, Κλαίρη Χριστοπούλου, Θάνος Φερετζέλης
2ος Πέερ Γκυντ: Χρίστος Στυλιανού
Γυναίκα με τα πράσινα: Ιωάννα Παγιατάκη
Γέρος του Ντοβρέ: Στέλιος Τράκας
Αυλικός των Τρολ: Χρύσανθος Καγιάς
Τρολ: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Μομώ Βλάχου, Θανάσης Δισλής, Ειρήνη Καζάκου, Νίκος Καπέλιος, Γιώργος Κολοβός, Χρήστος Παπαδημητρίου, Θάνος Φερετζέλης, Κλαίρη Χριστοπούλου
Δικαστικός κλητήρας: Μανώλης Φουντούλης
Αχθοφόροι: Γιώργος Κολοβός, Θανάσης Δισλής
Κάρι: Μομώ Βλάχου
Παιδί της γυναίκας με τα πράσινα: Θάνος Φερετζέλης
3ος Πέερ Γκυντ: Ιορδάνης Αϊβάζογλου
Μίστερ Κόττον: Έκτωρ Καλούδης
Μεσιέ Μπαλόν: Χρήστος Παπαδημητρίου
Χερ Φον Έμπερκοπφ: Γιώργος Σφυρίδης
Χερ Τρουμπετερστράλε: Γιώργος Γιαννώτας
Σκλάβοι: Γιώργος Κολοβός, Θάνος Φερετζέλης
Κλέφτης αλόγου: Θανάσης Δισλής
Ανίτρα: Δέσποινα Γιαννοπούλου
Χορεύτριες: Λίλα Βλαχοπούλου, Μομώ Βλάχου, Ειρήνη Καζάκου, Κλαίρη Χριστοπούλου
2η Σούλβαϊγ: Λαμπρινή Αγγελίδου
Μπεγκρίφενφελντ: Γιάννης Παρασκευόπουλος
Χούχου: Χρήστος Παπαδημητρίου
Φελάχος: Γιώργος Κολοβός
Τρόφιμοι ψυχιατρείου: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Μoμώ Βλάχου, Θανάσης Δισλής, Χρύσανθος Καγιάς, Ειρήνη Καζάκου, Νίκος Καπέλιος, Θάνος Φερετζέλης, Κλαίρη Χριστοπούλου
4ος Πέερ Γκυντ: Δημήτρης Σιακάρας
Καπετάνιος: Μανώλης Φουντούλης
Τιμονιέρης: Γιώργος Κολοβός
Μάγειρας: Θανάσης Δισλής
Παράξενος ταξιδιώτης: Γιώργος Σφυρίδης
Παντομίμα Ναυαγίου: Γιώργος Κολοβός
Κάποιος: Έκτωρ Καλούδης
Χύτης: Γιώργος Γιαννώτας
Μουσικός: Γιώργος Κολοβός
Χωρικοί: Τρυφωνία Αγγελίδου, Λίλα Βλαχοπούλου, Μομώ Βλάχου, Θανάσης Δισλής, Χρύσανθος Καγιάς, Θάνος Φερετζέλης, Κλαίρη Χριστοπούλου
Ηχητικά εφέ-αέρας: Τρυφωνία Αγγελίδου, Γιώργος Κολοβός, Θάνος Φερετζέλης.
Άγγελοι: Μομώ Βλάχου, Ειρήνη Καζάκου, Έκτωρ Καλούδης, Νίκος Καπέλιος, Χρήστος Παπαδημητρίου, Γιώργος Σφυρίδης, Στέλιος Τράκας
Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Αpodrasi.
Ηχογράφηση-μίξη: Τάσος Φωτίου, Δημήτρης Οικονομάκης
Έπαιξαν οι μουσικοί: Τάσος Φωτίου (σαξόφωνο, νέι, κρουστά, φλογέρα), Απόστολος Μάρης (κανονάκι, νέι), Γιώργος Κατσάνος (πιάνο, πλήκτρα, βιμπραντονεόν, ιδιόφωνα), Σοφία Μαυρογιαννίδου (Φλάουτο), Ματθαίος Πετρόπουλος (ηλεκτρική κιθάρα), Δημήτρης Οικονομάκης (κοντραμπάσο, κιθάρες)
 
ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
Τετάρτη 7 μ.μ.
Πέμπτη, Παρασκευή 9 μ.μ.
Σάββατο 6 & 9 μ.μ.
Κυριακή 7μ μ.μ.

Θεατρικές Παραστάσεις