Θεατρικές Παραστάσεις

Η Τέταρτη Αδερφή

   FOTO ADERFI 1Το Θέατρο Παράθλαση παρουσιάζει τη μαύρη κωμωδία του Γιάννους Γκλοβάσκι «Η Τέταρτη Αδερφή» σε σκηνοθεσία της Μόνας Κιτσοπούλου, μια παράσταση που διαδραματίζεται στην Ρωσία του σήμερα έχοντας στο πλάνο μια κωμικοτραγική ιστορία κάποιων ανθρώπων ως αντιπροσωπευτικό δείγμα της παρούσας κατάστασης. Στόχο έχει να παρουσιάσει την Ρωσία του σήμερα, -την κάθε "Ρωσία"- που βιώνει την κατάπτωση αξιών, την κατάρρευση της ίδιας της κοινωνίας, αλλά και των ανθρώπων. Βλέπουμε ανθρώπους να βιώνουν το καθημερινό τους δράμα, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, αλλά όλοι διατεθειμένοι για τα πάντα... Στο προσκήνιο υπάρχει ένας πατέρας, ανήμπορος να βοηθήσει τον εαυτό του, αλλά και τις κόρες του, και τέσσερα παιδιά που προτίθενται να κάνουν πολλά για να βρουν χρήματα.

   Ένας στρατηγός, έχοντας χάσει την γυναίκα του, βρίσκει παρηγοριά στο ποτό, και συγκεκριμένα στη βότκα. Ζει σε ένα σπίτι με τις τρεις του κόρες, την Τάνια, ένα κορίτσι δεκαέξι ετών, που κάνει μαθήματα χορού, την Βέρα που διατηρεί δεσμό με έναν παντρεμένο και μάλιστα πολιτικό, και την Κάτια, η οποία δουλεύει σε τσίρκο. Μαζί τους ζει κ ένας ψυχογιός, ο Κόλια, τον οποίο περιμάζεψε ο στρατηγός και αποτελεί το παιδί για όλες τις "δουλειές". Η υπόθεση αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν στη ζωή των ανθρώπων αυτών, μπαίνουν τα καθημερινά προβλήματα και απουσιάζουν οι λύσεις(;). Η Τάνια, ένα παιδί χωρίς ταλέντο στον χορό, αποφασίζει να σταματήσει τα μαθήματα, χωρίς να ξέρει πως ο πατέρας της δεν έχει χρήματα για να πληρώσει. Στην πορεία συνάπτει δεσμό με τον Κόστια, έναν νεαρό γείτονα που άφησε το πανεπιστήμιο για την παρανομία. Η μητέρα του, ωστόσο, δηλώνει περήφανη για το κατόρθωμα του γιου της να γίνει γκάνγκστερ, αγνοώντας τους κινδύνους που διατρέχει. Αντίθετα, η Βέρα έχει δεσμό με έναν παντρεμένο πολιτικό, ο οποίος και την αφήνει έγκυο. Παρά τις αντιρρήσεις του "συντρόφου" της, αποφασίζει κρυφά να κρατήσει το παιδί. Τέλος, η Κάτια, εργαζόμενη σε ένα τσίρκο, κλέβει το φαγητό της τίγρης και το μοιράζει στα δύο, προκειμένου να ζήσει αυτή και η οικογένεια της. Παράλληλα, γνωρίζει τον "έρωτα" που πολύ σύντομα θα την απογοητεύσει. Όσο για τον Κόλια, το ψυχοπαίδι, για την ανάγκη ενός ρόλου, στο έργο "Τα παιδιά της Μόσχας", θα μεταμορφωθεί σε Σόνια Ονιτσένκο, την τέταρτη αδελφή, που υποτίθεται πως είναι πόρνη, και θα προσπαθήσει να βγάλει την οικογένεια απ' τη μιζέρια. Η ιστορία, κλείνει με την "ανατρεπτική" γέννηση του μωρού της Βέρας …                                                   

   Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε μια χώρα που μετά την πτώση του Κομμουνισμού και της Αριστεράς καταρρέει και οι περισσότεροι βρίσκονται σε εξαθλίωση. Γι’ αυτό και όλοι είναι διατιθέμενοι να κάνουν τα πάντα προκειμένου να επιβιώσουν. Τα πολιτικά και κοινωνικά σχόλια και μηνύματα της παράστασης είναι ποικίλα. Τόσο για τους πολιτικούς, τα media, την Αμερική, τα αρνητικά και τα θετικά της αριστεράς όσο και για θέματα όπως είναι η έκτρωση και τα όρια αντοχής του ανθρώπου σε δύσκολους καιρούς. Στόχο έχει να "ενημερώσει" τον κόσμο για το τι συμβαίνει γύρω του, αλλά και να δείξει την εξαθλίωση των ανθρωπίνων σχέσεων και τον εκμηδενισμό των αξιών. Ακόμη, πως το προσωπικό κέρδος είναι τόσο σημαντικό, ώστε ακόμη και η ίδια η μάνα είναι πρόθυμη να ξεχάσει τον πόνο για τον χαμό του γιου της μπροστά στην υπόσχεση μιας λαμπρής κηδείας και μιας διαφημιστικής καμπάνιας με κεντρικό πρόσωπο την ίδια. Ο συγγραφέας με έναν ιδιαίτερο τρόπο "αναδεικνύει" τη ζωή, χρησιμοποιώντας έξυπνες και πρωτότυπες ιδέες, που κεντρίζουν το ενδιαφέρον, ειρωνεύεται και θίγει τη ματαιότητα και την απληστία των ανθρώπων, την κατάντια μας που μπροστά σε μια δολοφονία ή ένα πόλεμο το μόνο που μας νοιάζει είναι πώς θα λανσάρουμε τα νέα φοβερά αλεξίσφαιρα γιλέκα (μοτίβο που επανέρχεται 2-3 φορές μέσα στην παράσταση). Θίγει ακόμη και το όνειρο, την ελπίδα που έχουμε όλοι μέσα μας, αλλά φοβόμαστε να κυνηγήσουμε στην ιδέα πως μπορεί και να τσακιστούμε. Από την άλλη, δε λείπουν τα κωμικά στοιχεία, όπου οι ηθοποιοί - κάποιοι με το ταλέντο τους- μας μαγεύουν. Ο αλκοολικός πατέρας ιδιαιτέρως δίνει και παίρνει με τις ατάκες και τη ζωντάνια του χαρακτήρα του, ενώ και η μικρή κόρη με τη φρεσκάδα και την αφέλειά της προσφέρει μια ευχάριστη νότα στην όλη υπόθεση. Αντίθετα κάποιοι άλλοι, με την ερμηνεία, την ανέλπιστα δυνατή φωνή τους και το ελάχιστό τους ταλέντο μας ταρακούνησαν και συγχρόνως μας κούρασαν.

   Δυστυχώς το ανατρεπτικό τέλος με τη γέννηση του μωρού, και την πεισματική άρνηση του να ενταχθεί σε έναν κόσμο που καταρρέει, δεν είναι και ό,τι καλύτερο θα μπορούσαμε να περιμένουμε στο πλαίσιο του συμβολισμού του συγγραφέα (παρ’ όλα αυτά δε θα σας το αποκαλύψουμε). Τέλος, από σκηνοθετική άποψη η τοποθέτηση ενός «ηθοποιού» στην κορυφή της σκηνής από όπου έδινε με μια σφυρίχτρα το σήμα για την αλλαγή της πράξης ή της διάθεσης των ηθοποιών, αν και αρχικά ευρηματικό, καταντούσε εκνευριστικό.                                                                                        

   Παρ’ όλα αυτά, να αναφέρουμε την εξαιρετική επιλογή μουσικών κομματιών με την οποία είχε επενδυθεί το έργο, καθώς και το γεγονός ότι αποτελεί μια αξιόλογη παράσταση που αξίζει να δει κανείς, έχοντας υπόψη ότι στη ζωή δεν υπάρχει μόνο το χαρούμενο τέλος, αλλά και τα παράδοξα γεγονότα που προκαλούν σε άλλους γέλιο και σε άλλους "οργή"...

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Μόνα Κιτσοπούλου                                                 
Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Καλαϊτζίδης                                                            
Φωτισμοί: Πάνος Δεληνικόπουλος- Γιώργος Γκασνάκης                                 
Μουσική Επιμέλεια: Μόνα Κιτσοπούλου                                                           
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κώστας Ταρπατζής
Παίζουν οι ηθοποιοί:                                                                                                   
Γιώργος Γκασνάκης, Κώστας Ταρπατζής, Θωμάς Αμαξόπουλος, Μίκα Στεφανάκη, Δήμητρα Τσενεσίδου, Μαρία Χριστοφίδου, Τζένη Κοτοπούλου, Γιώργος Καμπούρης, Στεφανία Κουφοπούλου, Χρήστος Χριστοφορίδης, Απόστολος Καμιτσάκης, Βαγγέλης Μουλαράς, Γιώργος Αντωνογιαννάκης, Γιώργος Βλαχόπουλος.
Η παράσταση θα παίζεται ώς την Κυριακή 8 Απριλίου, για τέσσερις μόνο παραστάσεις, κάθε Σάββατο και Κυριακή, στις 9μμ στο Studio Παράθλαση

Άντρια Βασιλείου
Μανώλης Αδαμίδης
FOTO ADERFI 2

Θεατρικές Παραστάσεις