Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Θα’ρθεις;

«Θα’ρθεις;»
Θέατρο Σοφούλη

aww1   Με ένα κολάζ διαφορετικών στιγμών στην ιστορία ενός ζευγαριού, με μνήμες να τους ακολουθούν και φοβίες να τους συγκρατούν, γίνεται η πρώτη συγγραφική απόπειρα του αρχιτέκτονα Απόστολου Καραούλη. Με ένα θέμα διαχρονικό , όπως δηλώνει και ο ίδιος, και με βατό τρόπο, προσπαθεί να επικοινωνήσει την ανάγκη του για ουσιαστική επαφή και αμοιβαία εμπιστοσύνη, όχι μόνο στις ερωτικές αλλά γενικά στις ανθρώπινες σχέσεις. Χωρίς να γνωστοποιούνται οι αιτίες ή οι αφορμές που οδηγούν στη ρήξη, παρακολουθούμε τις εκρηκτικές –συνήθως- αντιδράσεις ενός νέου ζευγαριού, με τις επιθυμίες και τις εμμονές του. Η εξέλιξη των χαρακτήρων δεν θεωρείται απαραίτητη και ούτε πραγματοποιείται, ενώ εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι τα ζητήματα που απασχολούν και τα δύο φύλα είναι κοινά, το πρόβλημα όμως είναι ότι εξωτερικεύονται με διαφορετικό τρόπο.

aww4   Η ιστορία ξεκινάει, όταν μια νύχτα σ’ έναν κινηματογράφο, ο «Καζανόβας» του Φελίνι γίνεται η αφορμή για την αρχή ενός έρωτα. Η μοναξιά, σε συνδυασμό με την ανάγκη για «λίγο φως» μέσα στο σκοτάδι, δημιουργούν μεγάλα και απελπισμένα αισθήματα στη γυναίκα της παράστασης. Θεωρεί το φόβο κατάρα και ενώ δείχνει να γνωρίζει την κατάληξη της γνωριμίας, αδιαφορεί για τις συνέπειες και επιθυμεί πάση θυσία να αποκτήσει τον άντρα, που αποκαλεί λεία της.

   Υπό τον ήχο τραγουδιών, άντρας και γυναίκα χορεύουν, καθώς έρχονται ολοένα και πιο κοντά. Το μυαλό όμως, όταν τα κορμιά απομακρύνονται, δημιουργεί αδιέξοδα, ενώ ο χρόνος τους εξουθενώνει και ο έρωτας τους σκορπίζει. Σε διάστημα μίας ώρας, ανακαλύπτουμε το χρονικό ενός έρωτα μέσα από τη φυλακή που συνεπάγεται αυτός, και όταν εμφανίζεται αλλά και όταν αποχωρεί. Η αίσθηση ότι δύο άνθρωποι γνωρίζονται και η επιθυμία να μείνουν για πάντα μαζί, πολλές φορές δεν αρκούν. Παρουσιάζονται αμφιβολίες, για τη δύναμη των συναισθημάτων τους και φόβος ότι αυτά μπορεί σε μια στιγμή να χαθούν. Με αγωνίες, ανησυχίες και παρελθόν που πληγώνει, βρίσκονται σε ένα λαβύρινθο και αναγκάζονται να χωρίσουν σε δύο μερίδια, την μέχρι πριν από λίγο, κοινή τους ζωή. Όταν τα χέρια ενώνονται πρέπει να γίνονται ένα, λέει ο ένας, αλλά δύο άνθρωποι είναι πάντα «ένας συν ένας», λέει ο άλλος.

   Με ειδικές ρυθμίσεις του φωτισμού, ο χρόνος σταματάει και ακούμε σκέψεις που από φόβο ή και ντροπή δεν ειπώθηκαν ποτέ, ενώ το σκηνικό είναι χωρισμένο με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνεται κρεβατοκάμαρα ή μπαρ, ανάλογα με τις ανάγκες του κειμένου.

aww3   Χωρίς συγκεκριμένα ονόματα, η παράσταση θα μπορούσε να αποτελέσει την ερωτική ιστορία πολλών ζευγαριών, που ξεπερνούν τον έρωτα –ή έτσι τουλάχιστον νομίζουν- εκδικούνται, μετανιώνουν και πονούν. Στο τέλος όμως, ποιο συναίσθημα θα είναι το πιο δυνατό; Στη συγκεκριμένη ιστορία, το τέλος το δίνει ο θεατής ανάλογα με την προσωπική του διάθεση και αντίληψη, όχι γιατί η παράσταση λειτουργεί διαδραστικά αλλά γιατί η μία εκδοχή αφηγείται, η άλλη υπονοείται και ο θεατής καλείται να κρατήσει ό,τι εκείνος επιθυμεί.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία : Πέμη Ζούνη
Κείμενα – Σκηνικά : Απόστολος Καραούλης
Χορογραφίες: Φρόσω Κορρού
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Παίζουν: Αποστόλης Κρίτσας - Μαρία Καμένου
Πέμπτη έως Κυριακή
Ώρα έναρξης:21:30
Τιμές εισιτηρίων:
 Κανονικό: 15€
Φοιτητικό – Ανέργων: 10€
Παράταση παραστάσεων μέχρι και την Κυριακή των Βαΐων

Σοφία Μαρτιγοπούλου

aww2

Θεατρικές Παραστάσεις