Θεατρικές Παραστάσεις

17 Σεπτέμβρη

“17 Σεπτέμβρη”
στο θέατρο ΟΡΑ

   Τρεις γυναίκες που προσπαθούν να γλιτώσουν από τις ζωές τους. Τρεις γυναίκες, διαφορετικές μεταξύ τους, που προσπαθούν να βρουν, η μία στην άλλη, στήριγμα.

   Η Σοφία, δυναμική, άγρια και θυμωμένη.

   Η Αγάπη, γλυκιά, αφελής και χωρίς αυτοπεποίθηση.

   Η Ελπίδα, καλομαθημένη, κοκέτα αλλά και αρκετά ανασφαλής.

   17september201233Λόγω καταστάσεων, οι τρεις αυτές γυναίκες καταλήγουν να ζουν στο ίδιο σπίτι. Έχουν μόλις δραπετεύσει από τις ζωές τους, και από ένα σπίτι όπου γνώρισαν την κακοποίηση από τους συζύγους τους. Χωρίς εισοδήματα, με μόνη την αποφασιστικότητα τους να τις οδηγεί, προσπαθούν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν η κάθε μία, με τη βοήθεια των άλλων δύο. Εξελίσσονται και δυναμώνουν με τη βοήθεια, αλλά και μέσω των άλλων. Εκτός του καθορισμένου ρόλου που έχει η κάθε μία στην καθημερινότητα, η Σοφία αναλαμβάνει τα οικονομικά, η Αγάπη τα οικοκυρικά και η Ελπίδα τις προμήθειες, αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας όποια δύσκολη κατάσταση προκύψει, ανάλογα με τις δυνάμεις και τις δεξιότητες τους.  Στις διάφορες δύσκολες καταστάσεις που αντιμετωπίζουν, η δυναμική των χαρακτήρων μεταβάλλεται συνεχώς, εναλλάσσοντας το ρόλο του δυνατού και του αδύνατου, του πρωτοπόρου και των ακόλουθων, του αποφασισμένου και του αμφιταλαντευόμενου, μεταξύ τους. Με πολλές κωμικές σκηνές, χωρίς όμως να υποβαθμίζεται έτσι το σοβαρό θέμα που πραγματεύεται, εξελίσσεται σε ένα πολύ ωραίο και ευχάριστο έργο που υπογράφει η Έφη Δρόσου.

   Τα σκηνικά απλά, χωρίς περιττές λεπτομέρειες. Όλο το έργο διαδραματίζεται σε ένα μικρό σπίτι. Αρχικά το βλέπουμε άδειο σχεδόν, στη συνέχεια όμως της ιστορίας λίγα έπιπλα τοποθετούνται εντός του. Ένα τραπεζάκι, ένας καναπές και λίγες καρέκλες και σκαμπό, είναι ότι χρειάστηκε από σκηνικά για να αφηγηθούν την ιστορία του. Λιτά αλλά χωρίς ελλείψεις στην αφήγηση της ιστορίας.

   Η μουσική ταιριαστή με το θέμα της παράστασης. Τραγούδια όπως το “I need a hero” και το “I will survive” είναι χαρακτηριστικά των μουσικών επιλογών που έντυσαν  την παράσταση. Η θεματολογία τους η επιβίωση και η συναισθηματική ανεξαρτητοποίηση από αρνητικές καταστάσεις. Είτε για να οριοθετήσουν τις αλλαγές είτε σαν συμπλήρωση των σκηνών, μας έλεγαν μία ιστορία, σαν τις καταστάσεις που βλέπαμε να εξελίσσονται επί σκηνής.

   Μία ιστορία χαρακτήρων, που μας δείχνει την εξέλιξη των τριών γυναικών, μέχρι την σωτηρία τους, που επιτυγχάνεται με την οικονομική τους ανεξαρτησία. Μας περιγράφει η κάθε μία την ιστορία και τις εμπειρίες της, άλλοτε με μίσος, άλλοτε με αφέλεια, μερικές φορές με θυμό, ακόμα και με νοσταλγία. Τρεις χαρακτήρες, πολύ άρτια ερμηνευμένοι από τις ηθοποιούς. Πολύ ταιριαστή η ερμηνεία και ο χαρακτήρας που βλέπαμε, όλων των ηθοποιών, με τους χαρακτήρες του έργου που υποδύονταν, και την εξέλιξη τους στην πάροδο της ιστορίας.

   17 Σεπτέμβρη. Η ημερομηνία της κοινής τους ονομαστικής εορτής αλλά και το όνομα που έδωσαν στη λύση που βρήκαν στα οικονομικά τους προβλήματα. Τρία ονόματα που γιορτάζουν μαζί, που οι έννοιες που αντιπροσωπεύουν έχουν μία σχέση αλληλεξάρτησης και συμπλήρωσης της μίας απ' την άλλη. Τί θα ήταν η Ελπίδα και η Αγάπη, χωρίς τη Σοφία; Η Ελπίδα και η Σοφία χωρίς την Αγάπη; Η Πίστη λείπει από την τετράδα που γιορτάζουν την ίδια μέρα. Τέτοιες σχέσεις αλληλεξάρτησης έχουν και οι τρεις χαρακτήρες του έργου, και πίστη έδιναν η μία στην άλλη. Πολύ πετυχημένη, λοιπόν, η επιλογή των ονομάτων των χαρακτήρων για τη συγκεκριμένη παράσταση.

   Μία πολύ ωραία παράσταση, με ένα σοβαρό θέμα να παρουσιάζεται με έναν ωραίο ανάλαφρο τόνο, κάπως κωμικό πολλές φορές, που όμως δεν αλλοιώνει και δεν μειώνει καθόλου το θέμα και τις έννοιες που πραγματεύεται. Ένα πολύ καλά δομημένο και παρουσιασμένο έργο.

Δημήτρης Σταυρόπουλος

Συντελεστές
Κείμενο - Σκηνοθεσία: Έφη Δρόσου
Βοηθός σκηνοθέτη – Σκηνοθεσία trailer: Βαλεντίνα Κόπτη
Σκηνογραφία: Κατερίνα Λιόλιου
Παίζουν: Καρίνα Μπαλαμπανίδου, Μαρία Ιβανίδου, Νικόλ Φανουράκη
Φωτογραφίες: Paolo Maiorano

Θεατρικές Παραστάσεις