Ταινίες

Springsteen On Broadway

 
“Springsteen On Broadway”, Netflix (2018)

This is what I presented to you all these years as my long and noizy prayer as my… magic trick!
 
   Αμέσως μετά τη λήξη των 236 show στην σκηνή του Walter Kerr Theater του Broadway, ο Bruce Springsteen αναπαύτηκε στην άνετη πλατφόρμα του Netflix. Η επί δυόμισι ώρες κατάθεση ψυχής του παιδιού από το New Jersey, που εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο ώριμους καλλιτέχνες που γέννησε ποτέ η χώρα της αστερόεσσας, μοιάζει ένας από τους σπουδαιότερους σταθμούς στην καριέρα του. Στα 69 του έτη, παρέα με τις Takamine κιθάρες του και τα πλήκτρα του πιάνου, μας ταξιδεύει σε μια ζωή γεμάτη από όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Αν τυχόν η τέχνη έχει την ιδιότητα της μεγέθυνσης, τότε ο Springsteen καταφέρνει και κρατάει τις εμπειρίες του σε τόσο γήινο επίπεδο, διότι η μεγέθυνσή τους δεν θα μπορούσε να χωρέσει σε καμία σκηνή, δεν θα μπορούσε να γνωρίσει κανένα όριο αντίληψης.
 
   Η μόνη περίπτωση που ο Springsteen ασχολείται με θέματα εργασιακού δικαίου, όπως παραδέχεται ο ίδιος, ήταν αυτή η περίοδος των συνεχόμενων παραστάσεων που αποτυπώνουν μια μορφή ωραρίου. Κατάθεση ψυχής μέσω ενός συνταρακτικού μονολόγου, που η μουσική εντάσσεται σε ένα πλαίσιο διήγησης χωρίς να μονοπωλεί το ενδιαφέρον. Αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο υπέρβασης για τον ίδιο τον Springsteen. H δραματουργία μπλέκεται με το ρεαλισμό και δεν μπορείς σε κανένα σημείο να διακρίνεις τα σημεία εναλλαγής. Ένας φοβερά θεατρικός Springsteen καθηλώνει με την αμεσότητά του και συγκινεί με τις αναδρομές του. Η περιγραφή της συνάντησης με τον πατέρα του στο σημείο καταφυγής του (pub της γειτονιάς) μέσα στην ωμή κοινωνική της πραγματικότητα περιγράφει όλο το οικογενειακό πλαίσιο μιας αμερικάνικης μητριαρχικής στην ουσία οικογένειας, που αντικατοπτρίζει όλα τα στερεοτυπικά στοιχεία της εποχής της.

   Η πρώτη κιθάρα, τα τρία μαγικά ακόρντα, οι πρώτες αποτυχημένες συναυλίες, τα όνειρα και οι τάσεις φυγής, όλα βρίσκονται εδώ κοιτώντας ειρωνικά όλους εκείνους που θεωρούν τα success stories τετριμμένες ιστορίες, που δεν έχουν πλέον να δώσουν τίποτα ως concept καλλιτεχνικό. Ο Springsteen αποδομεί τον ίδιο του τον εαυτό, αποκαλύπτοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που κρύβονται πίσω από τις αποφάσεις του, από τις καλλιτεχνικές του επιλογές κι ασφαλώς από την δημιουργία των τραγουδιών του. Ένας Storyteller που αποδεικνύει ότι έχει την ίδια δύναμη σε πλάγιο, ευθύ και μουσικό λόγο και η φιλοσοφία της ζωής του δεν αφορά σε καμία ωραιοποίηση. Ο ίδιος απομυθοποιείται και παραδέχεται λάθη και σωστά με μια εναλλαγή τονισμών που θα ζήλευαν ακόμα και σπουδαίοι ηθοποιοί του σανιδιού και της οθόνης.
 
boss1902
   Το Soundtrack της ζωής του βασισμένο στην αυτοβιογραφία του “Born To Run”, θα μπορούσε να πει κανείς ότι συνοψίζεται σε μια ιδιαίτερη εκτέλεση του “Born In The USA” στη μέση της παράστασης με τη δωδεκάχορδη ακουστική και το bottleneck να κάνουν αυτό το τραγούδι ακόμα πιο αμερικάνικο, πιο rough, πιο αυτοαναφορικό από ποτέ. Ο συνδυασμός του μάλιστα με την ολοκλήρωση του show μέσω του “Born To Run”, αποτελεί την ψυχή όχι μόνο της παράστασης αλλά όλου του φαινομένου Springsteen. Ένας άνθρωπος που έλιωσε πολλά ζευγάρια από φτερά μέχρι να πετάξει και μετά πάλι από την αρχή.
Αυτή η παράσταση δεν θα μπορούσε να βιωθεί στο απόλυτό της μέσω μιας οθόνης. Μοιάζει αδιανόητο όταν κάτι τόσο ανθρώπινο και άμεσο έρχεται μπροστά μας μέσα στην ασφάλεια και την άνεση του σπιτιού μας. Ο Springsteen όμως είναι τόσο περιγραφικός και με απόλυτα δομημένο κείμενο, που η δημιουργία εικόνων συντροφεύει την γραμμική εξέλιξη μιας ολόκληρης ζωής, που ισούται με δέκα και καθηλώνει ακόμα και σε ένα τέτοιο εξωθεατρικό πλαίσιο.

   Τo “Springsteen On Broadway” προοριζόταν για ένα μήνα παραστάσεων. Κράτησε για δώδεκα και τώρα μέσω της “καταγραφής” του θα κρατήσει για πάντα.

Δημήτρης Μπάρμπας
 
boss1904
 
Αντί επιλόγου...
   «Δεν θα πας φαντάρος;» μου έλεγε ο πατέρας μου. «Ο στρατός θα σε φτιάξει, θα σε κάνει άντρα»! Κι εγώ δεν ήθελα, δεν ήθελα με τίποτα. Όταν μου ήλθε το χαρτί στρατολόγησης για το Βιετνάμ, έκανα ό,τι μπορούσα για να αποτύχω. Τρεις μέρες πριν τις ιατρικές εξετάσεις, οι φίλοι μου κι εγώ, βγήκαμε έξω και για τρεις μέρες συνέχεια παρτάραμε. Πήγα να περάσω από εξετάσεις και απέτυχα! Γύρισα σπίτι… Ο πατέρας μου κι η μητέρα μου κάθονταν στην κουζίνα. «Πού ήσουν;» με ρώτησε ο πατέρας μου. «Πήγα για τις ιατρικές εξετάσεις» του απάντησα εγώ… «Και τι έγινε;» μου πέταξε. «Δεν με πήραν»… Και κείνος είπε «Καλό αυτό»…
 
boss1903
   Λίγο πριν ηχήσει το παν-γνώριμο θέμα του “The River”, λίγο πριν η φυσαρμόνικα μας κάνει να θέλουμε να δακρύσουμε, ο Αφεντικός είχε αφεθεί σε έναν εκπληκτικό μονόλογο. Στο πενταπλό “LiVE/1975-85” o Springsteen αφηγείται τρεις ιστορίες. Άλλη μία πριν το “Growin’ Up” και άλλη μία που δεν θυμάμαι πριν από ποιο τραγούδι βρίσκεται. Ο Frederick Joseph της καρδιάς μας, της ψυχής μας, του μυαλού μας, μιλάει για τη σχέση του με τον πατέρα του και τον κόσμο γενικότερα. Όσοι βάλετε να ακούσετε αυτό το μαγικό μονόλογο, πριν μας πάρει το Ποτάμι, θα πιάσει το αυτί σας ότι στην αρχή ο Bruce ρωτάει το κοινό πως περνάει και μετά τα επιφωνήματα λέει «Καλό αυτό»…

   Όταν ξεκίνησε τις ακουστικές περιπέτειες, περίπου είκοσι τέσσερα χρόνια πριν, ο τεράστιος καλλιτέχνης γέμιζε γήπεδα για μήνες ολόκληρους. Και ήταν στη σκηνή μόνος του! Αυτός και η ακουστική, άντε και η φυσαρμόνικα. Και ίσως κι ένα πιάνο, στο τσακίρ κέφι. Ο κόσμος που είχε συνηθίσει τα υπερθεάματα της E-Street Band, παρά την ουσία αυτή καθαυτή της τετράωρης μουσικής πανδαισίας, δεν είχε κανένα πρόβλημα να καθίσει να παρακολουθήσει το «εξώγαμο» του James Brown και του Bob Dylan (σχόλιο του Jon Stewart, όταν μίλησε για τον Springsteen κατά την τίμησή του από το αμερικάνικο κογκρέσο) να λέει τις ιστορίες του μόνο του. Εκεί άλλωστε βρίσκεται και η μαγεία του Αφεντικού. Είτε έτσι είτε αλλιώς, σε κάνει να συγκινείσαι στο έπακρο με τα τραγούδια και τις αφηγήσεις. Αυτό τον έκανε να ξεχωρίσει, αυτό τον ανέβασε στην κορυφή της πυραμίδας, αυτό τον έβαλε στο πάνθεο των μεγαλύτερων καλλιτεχνών που γέννησε ποτέ τούτος ο πλανήτης. Ο Springsteen έχει πάρει ό,τι βραβείο και διάκριση υπάρχει στο χωροχρονικό συνεχές, έχει κερδίσει Oscar, έχει τιμηθεί με Polar, είναι ένας δημιουργός που δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα εδώ και δεκαετίες. Στα εβδομήντα του συνεχίζει να παίζει ώρες ολόκληρες στη σκηνή και μάλιστα να απαντά θετικά στις «παραγγελιές» του κοινού του!
 
boss1901

   Όταν είχα πρωτοδεί την ανακοίνωση για το Broadway έβριζα τους Αμερικάνους για μέρες ολόκληρες. Γιατί αυτοί οι ξεφτιλισμένοι χαίρονται από κοντά ό,τι εμείς ονειρευόμαστε. Δεν πειράζει όμως… Κάτι θα κάνουμε… Έχουμε το υπέροχο κείμενο του Δημήτρη για αρχή. Και – όπως έχει πει κι ο ίδιος ο Springsteen σε ένα από τα κορυφαία έπη του – «Νομίζετε ότι έχετε αλλάξει, αλλά δεν έχετε αλλάξει». Συνεχίζετε να αγαπάτε με θέρμη και μυαλό, με πάθος και ψυχή. Καλή διασκέδαση!

Κώστας Κούλης
 
 

Ταινίες

Facebook Comments