Ταινίες

loogoo

Sing Street

 
   Η μουσική ταινία που κοίταξε στα μάτια τα Blockbusters αυτού του καλοκαιριού!

   Το Noizy αγαπάει τη μουσική. Το Noizy αγαπάει τον κινηματογράφο. Το Noizy λοιπόν αγαπάει πολύ το συνδυασμό των δύο. Η φετινή παντρειά έχει χρώμα γκρι. Σε μια χώρα γεμάτη λιβάδια, ξωτικά, νεράιδες και εξαιρετική μουσική παράδοση, το Sing Street εστιάζει σε τίποτα από τα παραπάνω. Βιομηχανικό Δουβλίνο του 1985 και η μικροαστική ιρλανδική οικογένεια έχει την τιμητική της.
 
singstreet01
   Ο Aidan Gillen αφήνει για λίγο τις διαπλοκές του στον κόσμο του Game Of Thrones και στήνει μια πατριαρχική οικογένεια που αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της διάλυσης. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον χτίζεται μια cliché, φαινομενικά, εφηβική ταινία αναζήτησης του ονείρου. Ένα cliché που αποενοχοποιείται μέσα από τη ματιά του σκηνοθέτη John Carney, που μας χάρισε ίσως μια από τις πιο σημαντικές μουσικές ταινίες της προηγούμενης δεκαετίας, το “Once”.

   Απογυμνωμένος από κάθε ανάγκη επίδειξης χρωμάτων και ψευδαισθήσεων υπερπαραγωγής, ο Carney κοιτάει κατάματα τα Blockbusters του καλοκαιριού και χτίζει μια ερωτική ιστορία με πρωταγωνιστή το Ferdia Walsh-Peelo, γεννηθέντα το 1999, που προσωποποιεί όλη την πολιτική λιτότητας της ευρύτερης περιοχής και περιόδου, ενώ το αντικείμενο του πόθου Lucy Boynton (Raphina) συμβολίζει τα όσα μπορεί να αποζητά ένας καταπιεσμένος έφηβος με καλλιτεχνικές τάσεις.

   Η μουσική της ταινίας είναι ένα tribute στην electro pop αισθητική των 80's, τότε που η τάση οπτικοποίησης της μουσικής άρχισε να εξελίσσεται σε πρωτεύουσα ανάγκη της μουσικής βιομηχανίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σκηνή που διαδραματίζεται μπροστά στο videoclip του “Rio” των Duran Duran, που δίνει την αφετηρία της πορείας του πιτσιρικά προς την κάθαρση. Τα τραγούδια που γράφτηκαν για την ταινία κινούνται ασφαλώς στο ίδιο πλαίσιο και το “Drive It Like You Stole It” θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο ύμνος των σχολικών χορών για πολλά χρόνια, εκείνη τη δεκαετία των υπερβολών και της επιτηδευμένης αλητείας.
 

   Η χώρα μας ποτέ δεν αγκάλιασε τις μουσικές ταινίες και ο παγκόσμιος κινηματογραφικός χάρτης αφήνει τις αντίστοιχες ταινίες να ζουν πάντα στα σύνορα. Το Sing Street δεν θα δημιουργήσει μια νέα γενιά μουσικών ταινιών, αλλά θα ενισχύσει τις ήδη υπάρχουσες. Δίχως τυμπανοκρουσίες και γεμάτη “γλυκές” στιγμές, που μοιάζουν να αφορούν μόνο σε 13χρονα κοριτσάκια, κερδίζει στα σημεία τελικά. Σε εκείνα τα σημεία που ξυπνά τον ονειροπόλο έφηβο μέσα στον καθένα από εμάς που έχει ακουμπήσει τις χορδές μιας ακουστικής κιθάρας και πίστεψε ότι αυτές θα κερδίσουν από μόνες τους το κορίτσι των ονείρων του.
 
Δημήτρης Μπάρμπας
 

Ταινίες

Facebook Comments