Ταινίες

loogoo

M.I.A.

 
   Υπάρχουν πολλά θέματα που θα λύσουμε με τη βοήθεια αυτού του κειμένου. Κατ’ αρχάς τα διαδικαστικά. Γράφουμε για ταινίες περιμένοντας τα θέατρα να ανοίξουν. Ναι μεν άνοιξαν, όπως λέει ο κ. διευθυντής, αλλά όχι σε κανονική ροή, όχι σε πλήρη ανάπτυξη, όχι σε καθημερινή βάση. Οπότε και εκείνος μπορεί και τα καλύπτει όλα, αφήνοντας εμάς τους υπόλοιπους να κάτσουμε στο παγωτό! Γράφουμε για παλιές ταινίες που πρωτοείδαμε στη νιότη μας, για να γεμίσουμε το καλοκαίρι μας με γλυκές αναμνήσεις, να πάρουμε τη γεύση της νοσταλγίας και να τη μπερδέψουμε με παγωτό καϊμάκι και παγωμένη μπύρα (γιατί έτσι μας αρέσει).
 
mia2036 
   Ένα δεύτερο είναι της πολιτικής κορεκτίλας. Τη δεκαετία του ‘80 αυτό δεν υπήρχε ούτε ως έννοια, ούτε ως δεδομένο. Μεγαλώσαμε (εμείς του δυτικού κόσμου) με τους καλούς Αμερικάνους και τους κακούς Ρώσους, Άραβες, Κινέζους, Ασιάτες, κοινώς όλους τους τρομοκράτες και ακόλουθους του υπαρκτού σοσιαλισμού, που τα έβαζαν με τη δημοκρατική υπερδύναμη, αλλά στο τέλος έχαναν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την αφιέρωση στο Rambo 3, στον κατατρεγμένο λαό του Αφγανιστάν, ενώ λίγα χρόνια αργότερα οι ίδιοι και ο Μπιν Λάντεν θα ήταν το αντίπαλο δέος, ο τρόμος με σάρκα και οστά. Μια κατάσταση win – win! Αλλά τότε υπήρχε το δίπολο δημοκρατία (και καπιταλισμός) ή κομμουνιστικές δημοκρατίες (αν τα πείτε καθεστώτα θα μαλώσουμε) και… χάος. Ο εχθρός για τους περισσότερους λοιπόν ήταν ξεκάθαρος. Οι ΗΠΑ πολεμούσαν παντού, για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Επειδή όμως οι πόλεμοι έχουν και θύματα, απώλειες, αιχμάλωτους, έπρεπε κάπως αυτό να δικαιολογηθεί. Τη δεκαετία του ‘70 τα ειρηνιστικά – χίπικα κινήματα άνθιζαν σαν αγριόχορτα την άνοιξη. Ο κόσμος αναρωτιόταν γιατί τα παιδιά του πήγαιναν στην άλλη άκρη του κόσμου να πολεμήσουν του κακούς. Το πλήγμα του Περλ Χάρμπορ όμως ήταν μεγάλο και βαρύ ώστε να ξεχαστεί τόσο γρήγορα από τις αμερικανικές κυβερνήσεις, άσε που ήταν και μια απάντηση που βόλευε. Οπότε υπήρξε ένα κύμα ταινιών που προμόταρε αβέρτα την άποψη των Αμερικάνων. Οι άλλοι είναι οι κακοί, εμείς πάμε να βοηθήσουμε, όταν μας πιάνουν πάλι… πάλι αυτοί είναι κακοί. Το Τείχος βλέπετε ορθωνόταν ακόμη πελώριο, οπότε δεν υπήρχε και μεγάλο περιθώριο για σκέψη.

   Το ζήτημα του πολέμου του Βιετνάμ απασχόλησε πολύ τον κόσμο του θεάματος. Δεκάδες αντιπολεμικές ταινίες, περισσότερες προπαγανδιστικές που θα εξύψωναν το ηθικό και το δημόσιο αίσθημα των Αμερικάνων, αφήνοντας το δίκιο τους να γίνει κατανοητό. Μια εξ αυτών, «ο Βετεράνος» (μετάφραση της κακιάς ώρας για το “Missing in action”), προβλήθηκε το 1984 και που συνέχισε να χτίζει το μύθο του ανθρώπου που τα έβαλε με το Bruce Lee το 1972 κι έκτοτε δεν ηττήθηκε ποτέ. Του Chuck Norris.
 
mia2037
   Εδώ απλά ζητάω συγνώμη από τη θεότητα για ό,τι έγραψα κι ίσως τον προσέβαλε, υπόσχομαι ότι δεν φταίω εγώ, ο Κούλης με ανάγκασε (ο Κούστας). Τώρα να δω ποιο κομμάτι σου θα πάρω, παρία… αν μείνει κανένα. Και συνεχίζω.

   Ο Braddock είναι ένας βετεράνος του Βιετνάμ που τον είχαν συλλάβει οι δυνάμεις των Βιετκόνγκ, αλλά κατάφερε να αποδράσει. Εκείνοι τον κατηγορούν ως εγκληματία πολέμου και αρνούνται την ύπαρξη άλλων αιχμαλώτων, αλλά εκείνος ξέρει καλύτερα. Έχοντας χιλιάδες δολάρια στην τσέπη (αγνώστου προελεύσεως), θα αρματωθεί σαν αστακός (με το πουκάμισο πάντα ανοιχτό όμως) και μόνος του θα εξαφανίσει μια εχθρική μεραρχία, για να απελευθερώσει μια χούφτα συμμαχητές του. Και στο τέλος θα ξεμπροστιάσει τους αντιπάλους του, μπουκάροντας στη Σαϊγκόν, λες και είναι η πλατεία Βάθης μεσημέρι. Και εννοείται πως θα τα καταφέρει μια χαρά. Και θα σηκώσει το αμερικάνικο φρόνημα όσο ψηλά γίνεται.

   Θα το βοηθήσουν σ’ αυτό βέβαια οι μάστορες Golan –Globus στην παραγωγή, ο Joseph Zito στη σκηνοθεσία και οι M. Emmet Walsh, David Tress, Lenore Kasdorf, James Hong (ίσως η κλασσικότερη μορφή Ασιάτη κακού που θυμάμαι στα χρονικά) στους κύριους ρόλους. Όσον αφορά τη μουσική, δεν κατάλαβα και πολλά απ τους τίτλους τέλους. Ίσως εδώ η διεύθυνση να έβαζε ένα χεράκι. Μια ταινία με ξεκάθαρη πολιτική χροιά και μήνυμα. Ο εχθρός είναι εκεί έξω. Και ο Chuck μπορεί να τους πάρει μόνος του. Αλλά δεν είναι όλοι Chuck, οπότε μην φωνάζετε που στέλνουμε κι άλλους στον πόλεμο. Για να σώσουμε τους προηγούμενους απ’ τους κακούς εχθρούς το κάνουμε.
 
mia2038
   Εγώ δεν θα πάρω θέση σε αυτό, άλλωστε η ιστορία έχει γραφτεί, έχουν περάσει πενήντα χρόνια απ’ το Βιετνάμ, τριάντα από το γκρέμισμα του τείχους και των ιδεών που εκπροσωπούσε, οπότε ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Φτάνει να μην κρίνει με τα σημερινά δεδομένα, ναι; Πολλοί κάνουν αυτό το λάθος και μπερδεύουν τις εποχές. Πολλές σκηνές από την ταινία σήμερα θα χαρακτηρίζονταν με διάφορους τρόπους, ενώ τότε ήταν μια καθημερινότητα (περί κορεκτίλας που ανέφερα πριν). Σαν σκηνοθεσία, ο Braddock σκοτώνει με μια ριπή ένα λόχο, ενώ οι όλμοι των αντιπάλων βαράνε στο γάμο του καραγκιόζη. Είπαμε, 1984, αμερικάνικη προπαγάνδα, ήρωες με βρώμικα χέρια.

   Κύριε διευθυντά, το M C που ανέφερες (Mind Crime), είναι δισκάρα τελικά. Σε ευχαριστώ που με θυμήθηκες μέσα σε όλα αυτά. Ήξερα ότι μπορώ να στηρίζομαι πάνω σου (με τη μπότα μου). Για τις απολύσεις να ξέρεις ότι κατατίθενται υποχρεωτικά σε λογαριασμό. Τον ΙΒΑΝ τον έχεις, βάλε και κάτι στην ξανθιά, για την αγάπη της.

Επόμενη τραγωδία, C T B
Νάσος Κονίτσας

Απάντηση διευθυντή: Βρε ουστ!
 
mia2039
 

Ταινίες