Ταινίες

loogoo

Crossroads

 
   Ακόμα ένα ταξίδι στο χωροχρόνο, έναν μόλις πίσω από το προηγούμενο. 1986. Με τη μόνη διαφορά ότι ξεκινάμε «παιχνίδια με το διάβολο». Και δεν αναφέρομαι στη δισκάρα του Πορτοκάλογου, αλλά σε κοινή σκέψη που μοιραστήκαμε τυχαία με τον κ. διευθυντή. Και οι δύο προτάσεις μας αφορούσαν τον ωξαποδώ! Βασικά αφορούσαν στο ρόλο που παίζει η παρουσία του στη μουσική ιστορία.
crossroads2048
   Σε κάθε είδος τέχνης, η παρουσία του διαβόλου θεωρείται δεδομένη, είτε προσφέροντας μοναδικές ικανότητες, είτε χρήμα και γκόμενες, είτε φήμη και ομορφιά. Στη λογοτεχνία, στη μουσική, στο θέατρο… Παντού αναφέρεται το όνομά του. Κατά πάσα πιθανότητα ήταν και είναι ένας τρόπος να εξηγήσουν οι πολλοί το ταλέντο των ελαχίστων. Η υπερφυσική παρέμβαση ήταν το μόνο «λογικό» επιχείρημα. Στην αρχαιοελληνική θρησκεία βέβαια οι τέχνες προέρχονταν απ’ τις Μούσες και τα καλλιτεχνικά ταλέντα ήταν δώρα θεών, όχι δαιμόνων. Ίσως επειδή με την πάροδο των χρόνων και κυρίως της περιόδου του Μεσαίωνα, οι τέχνες «δαιμονοποιήθηκαν». Σε χαλεπούς καιρούς, για να μπορέσεις να ποιήσεις τέχνη ή θα ήσουν πλούσιος ή θα είχες «ανώτερη» βοήθεια. Οι φτωχοί στον αμερικάνικο νότο για παράδειγμα, δεν είχαν πολλές διεξόδους. Ιδιαιτέρως αν ήταν Αφρό-Αμερικάνοι και τα λοιπά και τα λοιπά… Οπότε καλά καλά δεν είχαν την ελευθερία τους. Το μόνο που πραγματικά είχαν, ήταν τα blues… Όποιος έπαιζε καλά, μπορούσε να ξεχωρίσει, να μπει στον κόσμο των λευκών και να κλέψει ένα κομμάτι από την πίτα. Ή ακόμη και να τη διεκδικήσει ολόκληρη. Αλλά για να συμβεί αυτό, θα έπρεπε να είναι προετοιμασμένος για όλα. Και απ’ ό,τι έλεγαν οι παλιοί, να πάει μια βόλτα ως το σταυροδρόμι…

   Ο “Blind Dog” Willy Brown πήγε να κάνει τη δική του συμφωνία με το Legba, ώστε να γίνει μεγάλος bluesman. Και το αντίτιμο ήταν… μα φυσικά η ψυχή του! Τι ερωτήσεις είναι τούτες; Η συμφωνία υπεγράφη και εκτελέσθη δεόντως. Όπως όλες οι συμφωνίες με το διάολο όμως, είχε και τα μικρά γράμματα, που κανένας δεν διαβάζει. Πολλά χρόνια μετά, ο Eugene Martone, ένας λευκός πιτσιρικάς που ζει για τα blues, θα τον ανακαλύψει, αναζητώντας το τριακοστό “Missing” κομμάτι του Robert Johnson, ώστε να καταφέρει να γίνει κι αυτός ένας bluesman. Οι συγκυρίες θα φέρουν τους δύο άνδρες ξανά στο σταυροδρόμι, αυτή τη φορά o Legba λέγεται Scratch και το διακύβευμα παραμένει το ίδιο. H ψυχή του Blind Dog! Έρχεται η ώρα όμως που ο “The Lightning” Martone θα πάρει τα ηνία, προκαλώντας τη μοίρα του, αλλά και το διάολο τον ίδιο.
 
crossroads2049
   Όποιος δεν κατάλαβε ότι μιλάμε για την ταινία “Crossroads”, δεν καταλαβαίνω γιατί διαβάζει τόση ώρα. Ναι, ο Ralph Macchio και ο Joe Seneca βρίσκονται στους πρωταγωνιστικούς ρόλους μια ταινίας, που στοίχειωσε εκατομμύρια κιθαρίστες στον κόσμο. Και μπορείτε εσείς να το αρνηθείτε, εγώ όμως ήμουν ένας από αυτούς που πραγματικά πίστευε ότι o Steve Vai έχει κάνει όντως συμφωνία με τον διάολο! Το στυλ του, το ύφος του, ο τρόπος που έπαιζε, όλα οδηγούσαν εκεί. Το γιατί σας το εξήγησα στην αρχή του άρθρου. Και στην συγκεκριμένη ταινία, εκείνη ιδιαίτερα την εποχή, ο Vai έμοιαζε εξωπραγματικός! Η ταινία καταφέρνει ταυτόχρονα να σε μυήσει στα Mississippi blues και στο σκληρό μεταλλικό ήχο. Ένα κοινωνικό δράμα που μιλάει για τις ανθρώπινες σχέσεις και τη ματαιοδοξία και ταυτόχρονα παρουσιάζει το σύγχρονο θεό της κιθάρας. Ο Θεός που έπαιζε τον υπηρέτη του διαβόλου. Πόσο ειρωνικό… ο Macchio «παίζει» σαν κιθαρίστας, προφανώς όμως όλα τα μέρη είναι γραμμένα από το Vai. Οι περισσότεροι βέβαια θα βάλετε FF στο σημείο της μονομαχίας, πράγμα λογικό. Όμως έτσι θα χάσετε όλο το άρωμα του Νότου που είναι διάχυτο καθ’ όλη η διάρκεια της ταινίας. Βρείτε τη. Κι αν θέλετε να ψάξετε κι εσείς το σταυροδρόμι, το νου σας…

   Για τη δεύτερη αναφορά στον κύριο με τα κέρατα, μείνετε συντονισμένοι. Έρχεται οσωνούπω.

Νάος Κονίτσας
 

   Όταν οι παπάδες (και λοιποί εξουσιαστές του κόσμου μας) σκέφτηκαν να δημιουργήσουν το διάβολο, δούλεψαν με απίστευτη εξυπνάδα. Δούλεψαν σαν κορυφαίοι μάνατζερ. Δούλεψαν πιο καλά ακόμα και από τους KISS, όταν κατέστρωναν σχέδια για τα χρόνια με make-up και τα επόμενα χωρίς αυτό. Το τέλειο έγκλημα ήταν σε εξέλιξη. Ο τύπος με τα κέρατα και τις οπλές, ο σκοτεινός τύπος με τα κίτρινα δόντια και το σακάτικο πόδι, ο καραζάμπλουτος με τα κόκκινα μάτια και τις περίεργες ιδιότητες… Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν τον Κάτω Κόσμο και ένα σοβαρό θεό, ο οποίος είχε ήθος και διοικούσε με τίμιο τρόπο το βασίλειό του. Στις θρησκείες τα πράγματα είναι πιο Χολιγουντιανά. Η κόλαση έχει καζάνια, θαλάμους βασανιστηρίων, δαίμονες, διάφορες φριχτές στην όψη μορφές και το διαφεντευτή του σκότους, ο οποίος – λέει – ήταν πρώτα ένας άγγελος που στασίασε εναντίον του Θεού. Μα καλά… Ο Θεός δεν είναι το σύμβολο του απόλυτου καλού; Μήπως να τα λέγαμε και με τον Ιώβ ένα χεράκι…
 
crossroads2050
   Η ταινία “Crossroads” έχει και μια αναφορά, που στην ουσία είναι μία καλλιτεχνική παράγραφος γύρω από διάφορα σταυροδρόμια της ζωής μας. Σε ένα από αυτά μπορεί – αν το επιθυμεί ο σεναριογράφος – να πετύχετε τον άρχοντα των μυγών. Σε μουσική εκφορά του λόγου και της αρτίστικης δημιουργίας. Ο Ευγένιος κοιτά ίσα στα μάτια τον αψηλό άνδρα, ο Jack Butler είναι πάλι γεμάτος έπαρση, γιατί ξέρει ότι δεν γίνεται να χάσει. Έχει ήδη συμφωνήσει με το διάβολο και δεν προτίθεται να αναλωθεί σε επιπόλαιους διαξιφισμούς εξάχορδων. Οι δημιουργοί της ταινίας όμως είχαν άλλη γνώμη και στο τέλος θριαμβεύει το καλό. Ο Ralph Macchio είναι εξαιρετικός σε όλη την ταινία και ο Joe Seneca, ο οποίος έχει παίξει και στην ταινία “The evil that men do” (#mono), μας κάνει να ανατριχιάζουμε όποτε αναπνέει! Επιβλητικός μέσα στην κακομοιριά του, ευθυτενής μέσα στη μιζέρια του.

   Εμείς θα εστιάσουμε στο σημείο που θα παίζαν οι «υπόλοιποι» στο fast forward. Αν και προσωπικά θεωρώ ότι ΟΛΟΙ θα έπαιζαν στο γρήγορο όλη την υπόλοιπη ταινία και θα έβαζαν τη μονομαχία κατευθείαν – εποχές βιντεοκασέτας γαρ. Τώρα πια βρίσκεις τη σκηνή της μονομαχίας στο youtube και παίζεις μόνο εκείνη. Και κάθεσαι και θαυμάζεις.
 
crossroads2052
   Ο Steve Vai είναι συγκλονιστικός! Είναι ο ορισμός του κιθαρίστα που τα έχει όλα. Την καλύτερη τεχνική στο σύμπαν, την απίστευτη σκηνική παρουσία, το ύφος, το physique, την αλαζονεία, το “Evil” στήσιμο. Ο Michael Jordan της κιθάρας είναι ο άνθρωπος που έχει παίξει ό,τι ακούτε στη μονομαχία, εκτός από τα slide, τα οποία επιμελήθηκε ο Ry Cooder. O ίδιος ο Vai έλεγε πως όλα τα slide σημεία αποδόθηκαν – φυσικά – από το Ry. Όταν όμως έπρεπε η πένα να δουλέψει γρήγορα, εκεί πλέον κλήθηκε ο Vai να κάνει τα κουμάντα του. Όπως καταλαβαίνετε, στο εκπληκτικό σημείο, στο οποίο ο Ralph Macchio παίζει το “Caprice No 5” του Niccolò Paganini και κάνει τον Jack Butler να πετάξει την κιθάρα του στο πάτωμα και να φύγει με το κεφάλι σκυμμένο, όλα τα μέρη έχουν παιχτεί από τον Αμερικανό υπέρ-κιθαρίστα. Ο Karate Kid είναι πειστικός, είναι γλυκύτατος, εννοείται ότι έχει όλη την υποστήριξή μας, αλλά με όλα αυτά που έχει παίξει ο Vai στο εξάλεπτο και κάτι της μονομαχίας, ο “Lightning Boy” δεν θα κέρδιζε ούτε σε δύο δισεκατομμύρια χρόνια.

   Έχω ακούσει το περίφημο έργο του Paganini από το Λεωνίδα Καβάκο, παιγμένο δεκαεφτά φορές πιο γρήγορα. Το έχω ακούσει στο πιάνο, το έχω ακούσει στην κιθάρα από τύπο που παίζει με τα μάτια του καλυμμένα, σε ακουστική κιθάρα… Ήταν τρομερή η ιδέα να κονταροχτυπηθούν οι δυο τους πάνω εκεί. Ναι, ναι, μη φοβάστε. Η τελευταία νότα που χτυπάει ο Ralph έχει και βιολί μέσα και εφέ και ό,τι βάνει ο νους σας. Η μεγαλοφυία του Vai, βλέπετε.

   Είναι μια ταινία που τη βλέπω πάντα ευχάριστα και την προτείνω χωρίς δεύτερη κουβέντα. Και όσοι από σας κάνουν πλάκα στις παρέες τους με την ατάκα «Τι να μας πει κι ο Vai; Εδώ τον κέρδισε ο Λαρούσσο», έχουν τον απεριόριστο θαυμασμό μου.

Κώστας Κούλης
 
crossroads2051
 

Ταινίες