Ταινίες

Bohemian Rhapsody - Η ταινία

 
   Ένα από τα μεγαλύτερα άγχη των απανταχού κριτικών είναι το να μεταφέρουν μια άποψη δίχως να προδώσουν δομικά στοιχεία ενός καλλιτεχνικού προϊόντος, πόσο μάλλον την κατάληξή του. Αυτό το άγχος εκμηδενίζεται όταν μιλάμε για βιογραφίες, πόσο μάλλον για μια εκ των γνωστότερων, όπως είναι αυτή του Freddie Mercury.
 
 
   Ο Freddie θα μπορούσε κάλλιστα να παρομοιαστεί με φιγούρα αρχαίας τραγωδίας και να προσεγγιστεί ανάλογα. Το ίδιο εύκολα θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ό,τι πιο φωτεινό και λαμπερό υπάρχει στο σύμπαν και να αγιογραφηθεί μέσω της ταινίας. Ο δρόμος που ακολουθήθηκε ήταν κεντρικός και έφερε στοιχεία από τις δύο πάνω παρομοιώσεις. Δυστυχώς για εμένα, πολύ περισσότερα από τη δεύτερη.
 
   Η ανακοίνωση, προ ετών, για το Sacha Baron Cohen (Borat), ως βασικό υποψήφιο για το ρόλο του Mercury, έφερε στο μυαλό των οπαδών του συγκροτήματος ένα συγκρατημένο χαμόγελο. Γνωρίζαμε πολύ καλά ότι ο Cohen θα μπορέσει να εκφράσει με εξαιρετική σωματική ακρίβεια αυτή την ενσάρκωση, αλλά ταυτόχρονα δεν γνωρίζει κανένα όριο ως καλλιτέχνης, δεν φέρει καμία πρόθεση ωραιοποίησης και σίγουρα αρέσκεται στην υπερβολή . Η "αλλαγή" του με το Remi Malek έσβησε τις παραπάνω σκέψεις αλλά αναζωπύρωσε την ελπίδα ότι αυτό το project θα πραγματοποιηθεί. Ο Brian May δεν έχει πάψει να εκφράζεται υπέρ αυτής της επιλογής και δικαιώνεται εν μέρει εκ του αποτελέσματος.
 
bohemian633
 
   Το "Bohemian Rhapsody" είναι μια ταινία που φτιάχτηκε για όλους. Για fans των Queen, για μουσικόφιλους, για λάτρεις των biopics αλλά και για το μέσο θεατή. Το "Bohemian Rhapsody" είναι αυτό που ήταν η μουσική των Queen. Περίπλοκη στη δημιουργία, σκοτεινή στην ουσία, λαμπερότατη ως προς την εκτέλεση και εμπορικότατη ως προς την επικοινωνία της.
 
   Το cast, εξαιρετικό ως προς τη δουλειά που έγινε στο pre-production, έφερε τις όποιες ομοιότητες στην εξωτερική εμφάνιση, με τους Queen να υπερτερούν κατά κράτος των όποιων διαφορών. Ο Remi Malek είναι άψογος ως προς την κινησιολογική αποτύπωση και καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμα κι αυτή την άκυρη επιλογή διατήρησης των ανοιχτόχρωμων ματιών του σε σχέση με τα μαύρα μάτια του Freddie. Μια επιλογή που έδωσε ασφαλώς τη δυνατότητα στο Malek να διατηρήσει αυτό το μεγάλο του όπλο που τον χαρακτήρισε και στο Mr. Robot. Μια ημίτρελη έκφραση που μαγνητίζει όσο και τρομάζει. Πέραν των ίδιων των Queen, τα πρόσωπα που σκιαγράφησαν το συναισθηματικό πλαίσιο του Freddie στάθηκαν αντάξια του Malek και πέτυχαν το απόλυτο, δεδομένων των συνθηκών. Να μην επισκιαστούν ούτε από την εκτελεστική δεινότητα του ηθοποιού αλλά ούτε και από το μεγαλείο του προσώπου που ενσάρκωνε.
 
   Οι διάλογοι της ταινίας συνέβαλαν τα μέγιστα σε αυτή την ημίμετρη διάσταση του "Bohemian Rhapsody". Μερικές αστείες αναφορές, εκβιαστικός συναισθηματισμός και politically corrected εκφράσεις γύρω από το θέμα της σεξουαλικότητας αλλά και των ναρκωτικών, ήρθαν να συνθέσουν το σεναριακό πλαίσιο μιας γνωστής σε όλους μας ιστορίας με τραγικό τέλος.
 
bohemian634
 
   Η βάση όλης της ταινίας, όπως είχε ανακοινωθεί, ήταν η ιστορική εμφάνιση των Queen στο Live Aid, στις 13 Ιουλίου του 1985. Μια εμφάνιση που δεν έφτανε ούτε στο ένα δέκατο εκείνης που πραγματοποιήθηκε ένα χρόνο μετά στον ίδιο χώρο (Wembley Stadium), σε εκείνο το ιστορικό διήμερο, αλλά σίγουρα ήταν η έναρξη της τελικής στροφής για το Freddie. Αυτή η κορύφωση στα κινηματογραφικά της πλαίσια έμελλε να προκαλέσει όμως και μερικές εξοργιστικές ανακρίβειες. Είναι απόλυτα κατανοητό ότι χρειάζεσαι κλιμάκωση σε μια βιογραφική ταινία, αλλά οι Queen βρίσκονταν πολλούς μήνες ήδη σε περιοδεία όταν βρέθηκαν στο Live Aid, ο Freddie δεν ήξερε ακόμα για την αρρώστια του και το "The Works" (27-2[1984) ήταν ένα άλμπουμ που έσπασε αυτή τη σόλο παρουσία του Freddie.
 
   Οι σκηνές του Live Aid ήταν οι πρώτες που γυρίστηκαν για να βάλουν τους εικονικούς Queen μέσα στο ρόλο τους. Δυστυχώς τα "Crazy Little Thing Called Love" ,"We Will Rock You" και "Is This The World We created " (με τα ηχητικά του προβλήματα, που θα είχαν εξαιρετικό ενδιαφέρον στην κινηματογραφική τους προσέγγιση) δεν πέρασαν την έγκριση του τελικού μοντάζ, αλλά ελπίζουμε να τα δούμε σε κάποια extended version που θα κυκλοφορήσει αργότερα.
 
 
   Ευτυχώς μέσα στα ποικίλα references που αφορούν στην ιστορία της μπάντας, διέκρινα και μια παράλληλη αναφορά που βαφτίζεται ως fan oriented. Ο Mike Mayers, μέσα από το πρόσωπο του Ray Foster, αναφέρεται στον έτερο ρόλο του, που σχετίστηκε με το “Bohemian Rhapsody” (Wayne Campbell από το "Wayne's World"), μέσω του οποίου ξαναέφερε το τραγούδι στις κορυφές των τσαρτς για δεύτερη φορά.
 
 
   Οι αλλαγές των σκηνοθετών, ο περιορισμός του χρόνου και η γενικότερη ασυνέπεια στο θέμα του μοντάζ, μας στέρησε ίσως μερικά στοιχεία της ταινίας που θα μας έφερναν σε μεγαλύτερη επαφή όχι μόνο με τον Freddie αλλά και με το φαινόμενο Queen. Οι σκηνές γνωριμίας των May, Mercury και Taylor με το Deacon, αλλά και η έμπνευση του ιστορικού logo και της αλλαγής του ονόματος του group από Smile σε Queen, αντικαταστάθηκαν ουσιαστικά με αυτές τις σκηνές ανάπτυξης του ειδυλλίου του Freddie με τη Mary Austin.
 
   Η μεγάλη ατυχία των δημιουργών του "Bohemian Rhapsody" είναι η γνώση πλέον των θεατών γύρω από το θέμα της ισορροπίας στην προβολή ενός τόσο ιδιαίτερου ανθρώπου. Είδαμε ότι μπορεί να επιτευχθεί η σκιαγράφηση του πορτραίτου ενός "σκοτεινού προσώπου" μπροστά στο φως των προβολέων που το έφεραν στα μάτια μας. Οι ταινίες "Ray" και "Walk The Line" κατάφεραν να είναι ιδιαίτερα εμπορικές αλλά και εσωστρεφείς ταυτόχρονα. Το "Bohemian Rhapsody" είναι family friendly. Ίσως αυτό να ήθελε κι ο Freddie για αυτή την ταινία (και για αυτή τη μπάντα). Σίγουρα αυτό ήθελαν οι εναπομείναντες και τελικά αυτό έγινε.
 
Δημήτρης Μπάρμπας
 

Ταινίες