Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τους Βίκυ Πάνου και Τάσο Αλατζά για το 'Φράνκι και Τζώννυ'

 
   To περίφημο θεατρικό έργο «Φράνκι και Τζώννυ» (που έχει γίνει και ταινία φυσικά) ανεβαίνει στο ΑΘΗΝά και το Noizy δεν θα μπορούσε να μείνει απ’ έξω από αυτή τη γιορτή. Δύο άνθρωποι που θα μπορούσαν να μένουν δίπλα μας, δύο άνθρωποι που θα μπορούσαν άνετα να είναι φίλοι μας ή συγγενείς, δύο άνθρωποι από τους οποίους ο ένας θα μπορούσε να είναι άνετα εσείς που διαβάζετε τώρα αυτές τις γραμμές, ερωτεύονται και κάνουν όνειρα. Και μια που ό,τι κι αν συμβαίνει αυτές τις μέρες, αυτά τα χρόνια, δεν μας έχει καταντήσει ακόμα στο να μην κάνουμε όνειρα, η συγκεκριμένη παράσταση ενδείκνυται για ψυχοθεραπεία, διασκέδαση, ψυχαγωγία και σκέψη. Επικοινωνήσαμε με τους δύο πρωταγωνιστές του έργου, τη Βίκυ Πάνου και τον Τάσο Αλατζά, ο οποίος μάλιστα υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Τους ρωτήσαμε για το έργο και τα δικά τους όνειρα, για ό,τι τους κάνει δυνατότερους και πιο δημιουργικούς. Πολλά ευχαριστώ στη Μαργαρίτα Δρούτσα, χάρη στην οποία έγινε δυνατή η πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης.
 
fj014
 
Πώς προέκυψε να επιλέξετε τη συγκεκριμένη παράσταση και πώς πραγματοποιήθηκε αυτή εδώ η συνεργασία;
Βίκυ Πάνου: Όταν συμμετείχα στην παράσταση «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, συνάντησα και συνεργάστηκα με τον Τάσο... Έτσι ξεκίνησε η γνωριμία μας. Όταν μετά από καιρό έπεσε στα χέρια μου αυτό το έργο, ρώτησα τον Τάσο αν θα τον ενδιέφερε, του άρεσε και έτσι ξεκινήσαμε.
Τάσος Αλατζάς: Είναι ένα έργο που το γνώριζα... Όταν με πήρε η Βίκυ τηλέφωνο για να μου το προτείνει και  να  συνεργαστούμε για να το ανεβάσουμε, δέχτηκα με μεγάλη χαρά.

Πότε ξεκινήσατε πρόβες; Τι ήταν αυτό που σας ιντρίγκαρε περισσότερο κατά τη διάρκεια της «επεξεργασίας»;
Βίκυ: Προσωπικά, πιστεύω ότι έχω ξεκινήσει πρόβες εδώ και χρόνια γι αυτό το έργο! Αστειεύομαι, θέλω να πω ότι ένα έργο που διαπραγματεύεται τον έρωτα και την αγάπη... Νομίζω πως αυτές οι αξίες δουλεύουν μέσα σου χρόνια. Παρά ταύτα, όσον αφορά το κείμενο καθαυτό, είναι ένα θεατρικό έργο τόσο υπέροχα δομημένο με δυο ανθρώπους καθημερινούς που μέσα στην απλότητά τους βρίσκεται και η δυσκολία.
Τάσος: Έχουμε ξεκινήσει περίπου εδώ και δυο μήνες τις πρόβες μας. Το ενδιαφέρον στο έργο είναι ότι μπορεί ο καθένας από εμάς να είναι η  ΦΡΑΝΚΙ ή ο ΤΖΩΝΝΥ. Είναι άνθρωποι καθημερινοί που αναζητούν την αγάπη.
 
fj015
Παίζετε σε ένα πασίγνωστο έργο, το οποίο μάλιστα έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο, με επίσης πασίγνωστους Χολιγουντιανούς ηθοποιούς να υποδύονται τους αυτούς χαρακτήρες. Ήταν κάτι που σας επηρέασε πάνω στη δουλειά, ήταν κάτι στο οποίο δώσατε σημασία ή λειτουργήσατε πλάθοντας κάτι δικό σας, από την αρχή;
Τάσος: Θα ήταν μεγάλο λάθος να αφήσεις να σε επηρεάσει η ταινία. Είναι και οι δυο εξαιρετικοί ηθοποιοί. Δεν νομίζω ότι πρέπει να "συγκρίνουμε " την παράσταση με την ταινία. Και οι θεατές που θα έρθουν πρέπει να την βάλουν στην άκρη του μυαλού τους. Δεν μπορείς να χαρείς και να ταξιδέψεις αν κάνεις συνέχεια συγκρίσεις. Βέβαια να επισημάνω ότι το θεατρικό προηγείται της ταινίας. Είναι ένα εξαιρετικό έργο του Terrence McNally, που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με αρκετές αλλαγές και επιπλέον πρόσωπα. Εδώ έχουμε δυο πρόσωπα, τη ΦΡΑΝΚΙ και το ΤΖΩΝΝΥ, που μέσα σε μια νύχτα κάτω από το φεγγαρόφωτο αλλάζουν τις ζωές τους  και προχωρούν μπροστά, μαζί! Έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν τα πάντα ξανά, μαζί. Και το κάνουν!
Βίκυ: Συμφωνώ με τον Τάσο, ο οποίος είναι και ο σκηνοθέτης της παράστασης. Πάνω σ αυτή την γραμμή κινηθήκαμε, στο να μην επηρεαστούμε. Πέρα απ αυτό όμως, να συμπληρώσω, καθώς κατανοώ  την μεγάλη απήχηση της ταινίας, πως και το θεατρικό και η κινηματογραφική μεταφορά δεν παύουν να διαπραγματεύονται το ίδιο πράγμα, δύο καθημερινούς χαρακτήρες που εκφράζουν τον έρωτα και την αγάπη. Ένα θέμα από μόνο του τρυφερό και γλυκό. Εύχομαι τώρα... αυτή η «γλύκα» να σας αρέσει το ίδιο με εκείνη της ταινίας.
 
Πόσο πιο δύσκολη ή πιο εύκολη είναι μία παράσταση με δύο ηθοποιούς σε αντιδιαστολή με μία παράσταση με πολυμελή θίασο;
Βίκυ: Πολύ δύσκολη... Είμαι πολύ χαρούμενη που συνεργάζομαι με τον Τάσο.
Τάσος: Είτε μονόλογος είναι, είτε με δυο ή περισσότερα πρόσωπα ένα θεατρικό έργο, πάντα έχει απαιτήσεις, δυσκολίες, ευκολίες. Όλα όμως είναι σχετικά. Η πολλή δουλειά και η αγάπη για ό,τι κάνεις τα μετριάζει όλα και τα ξεπερνάς.
 
fj016
Έχετε βρει κοινά σημεία σας με τους χαρακτήρες που υποδύεστε; Έχετε εισαγάγει δικά σας πράγματα σε κείνους τους χαρακτήρες; Το σενάριο περιέχει και πράγματα του σήμερα;
Τάσος: Όλα όσα πραγματεύεται το έργο αφορούν τα πάντα. Παρελθόν, παρόν και μέλλον. Είναι συναισθήματα και καταστάσεις διαχρονικές. Πάντα οι σχέσεις των ανθρώπων  θα αφορούν όλους μας. Ένας ηθοποιός που καλείται να ερμηνεύσει έναν ρόλο, πρέπει να πατήσει πάνω στον εαυτό του. Να βρει ποια κοινά χαρακτηριστικά έχει, που συναντιέται με αυτόν και να ανακαλύψει στοιχεία του ρόλου που τα έχει μέσα του αλλά δεν τα έχει χρησιμοποιήσει ποτέ. Ευκαιρία να ψάξει μέσα του να φέρει στην επιφάνεια πράγματα που δεν ήθελε ή δεν ήξερε ότι τα έχει.
Βίκυ: Θα έλεγα πως εγώ και η Φράνκι είμαστε εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες και αυτό ήταν που μου κίνησε το ενδιαφέρον περισσότερο, γιατί με έκανε να ψάξω να βρω και να δω... Πώς βλέπει τον έρωτα και ένας άλλος άνθρωπος, ένας άλλος χαρακτήρας, που είναι για παράδειγμα πιο επιφυλακτικός, πιο μετρημένος στο πως εκφράζεται όταν του αρέσει κάτι, πιο λιγομίλητος... Κατ’ αυτή την έννοια, για να απαντήσω και στην ερώτησή σας αν έχω βάλει δικά μου πράγματα, ο τρόπος έκφρασης είναι δικός μου αλλά όλα αυτά που συντελούν στην έκφραση κάθε στιγμής είναι ενός άλλου χαρακτήρα, που καλούμαι να δώσω φωνή και  σώμα για την δεδομένη στιγμή. Αρωγός σε αυτό είναι και το έργο, παρόλο που γράφτηκε αρκετά χρόνια πίσω. Είναι επίκαιρο, γιατί μιλάει για δυο καθημερινούς, απλούς ανθρώπους όχι περίπλοκους, με τις δουλειές τους, την καθημερινότητά τους, που πέρα των κοινωνικοπολιτικών καταστάσεων που ζουν διαπραγματεύονται, μέσα σ’ ένα διαμέρισμα ένα βράδυ, τα συναισθήματα και την αλήθεια τους.

Το έργο χαρακτηρίζεται ως «ρομαντική κομεντί». Τι σημαίνει για σας; Πώς θα το χαρακτηρίζατε εσείς;
Τάσος: Είναι ένα θεατρικό έργο με στοιχεία κωμικά και δραματικά. Χωρίς να βαραίνει  όμως προς το δράμα. Όλα είναι σε μια ισορροπία.
Βίκυ Πάνου: Όπως ακριβώς το είπατε, ρομαντική κομεντί. Μια έκφραση του έρωτα  με ρομαντισμό, ευγένεια, γλυκύτητα και καλοσύνη... Ακόμα και οι στιγμές των εκρήξεων γίνονται περιτυλιγμένες από τις ανασφάλειές τους με σκοπό να προστατέψουν τον ίδιο τους τον εαυτό χωρίς να κάνουν κακό στον άλλο.
 
Ο κόσμος πηγαίνει στο θέατρο όπως παλιά; Βλέπετε άλλη αντιμετώπιση από το κοινό; Είναι πλέον πιο δύσκολα σε σχέση με άλλες χρονιές;
Τάσος: Ο κόσμος θέλει και αναζητά το καλό θέατρο. Υπάρχουν παραστάσεις για όλα τα γούστα. Πάντα στο χώρο μας τα πράγματα ήταν δύσκολα. Έχουμε πια «προπονηθεί» καλά. Πάντα όμως πιστεύουμε στο καλύτερο. Δεν σταματάμε να ονειρευόμαστε να δημιουργούμε να ελπίζουμε. Η ζωή είναι ωραία κι αν κάνεις και αυτό που αγαπάς είναι ακόμη πιο ωραία!
Βίκυ: Το θέατρο, εκτός από ένα μεγάλο ποσοστό κόσμου που παρακολουθεί επισταμένως πρόσωπα και έργα, σαφώς επηρεάζεται απο τις τρέχουσες κοινωνικές και πολιτικές καταστάσεις της χώρας. Σαφώς και δεν διανύουμε σαν λαός οικονομική άνθιση, γι αυτό και τα θέατρα συμβαδίζουν μ’ αυτές τις συνθήκες, πέρα όμως από την οποιαδήποτε οικονομική δυσκολία, μέσα από τον πολιτισμό, ο εξευγενισμός της ψυχής, το όνειρο στο οποίο θέλουμε να συνταξιδέψουμε για δυο ώρες, θα ναι πάντα ζητούμενο και ανάγκη.
 
fj017
Τι άλλο κάνετε αυτή την περίοδο,  πέρα από το έργο;
Τάσος: Διδάσκω στη δραματική σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου, και σε δυο θεατρικά εργαστήρια ενηλίκων καθώς και θεατρικό παιχνίδι  σε παιδάκια.
Βίκυ: Ελπίζω να μπορέσω σύντομα να ανακοινώσω μια τηλεοπτική συνεργασία που συζητάω.

Τι είναι αυτό που σας κάνει δυνατότερους προκειμένου να συνεχίσετε να δημιουργείτε;
Τάσος: Η οικογένειά μου. Είναι το καταφύγιο μου, η αγάπη των παιδιών μου και της γυναίκας μου. Η δύναμη μου για ό,τι κάνω.
Βίκυ: Η αγάπη και ο έρωτας για τους ανθρώπους και το θέατρο.

Κώστας Κούλης
 

Συνεντεύξεις