Συνεντεύξεις

loogoo

Θανάσης Τσαλταμπάσης - Η συνέντευξη

 
   Είναι ένας από τους πιο αγαπητούς σύγχρονους ηθοποιούς και κάθε του κίνηση αποτελεί φόρο τιμής και αγάπης στην τέχνη του. Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης, πέρα από τις παραστάσεις επί παραστάσεων και τις πρόβες επί προβών, μας κάνει φέτος και ένα δώρο και μάλιστα εν μέσω γιορτών, σαν άλλος Αγιοβασίλης… Η ταινία του «Τσάρλι» έρχεται να μας συγκινήσει, να μας κάνει να γελάσουμε, να θυμηθούμε και να θυμίσουμε και να καταλάβουμε πως οι λέξεις είναι καλές, αλλά κι όταν δεν υπάρχουν… τότε μπορεί να είναι και καλύτερες. Συναντήσαμε το δημοφιλέστατο καλλιτέχνη κάπου στην Αθήνα, την πόλη που έγιναν τα γυρίσματα της ταινίας. Μιλήσαμε για το έργο, για την προσπάθεια, για τους στόχους, για το όραμα. Ο σκηνοθέτης/δημιουργός/πρωταγωνιστής δεν έκρυψε το όνειρό του. Ευτυχώς! Και ξέρετε τι ήταν το πιο ωραίο καθόλη τη διάρκεια της συνέντευξης; Ότι δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να χαμογελάει! Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδη η ταινία, θα είμαστε παρόντες στην πρεμιέρα της και ευχαριστούμε τη Μαργαρίτα Δρούτσα, που φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
tsalta1977 
Μιλάμε πλέον για κινηματογραφική ταινία! Θέλεις να μας πεις πώς προέκυψε όλο αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι η έμπνευσή μου γι’ αυτή την ταινία, το ξεκίνημα για όλο αυτό, ήταν η παράσταση που έκανα για τη ζωή του Τσάρλι Τσάπλιν. Η έρευνα που έκανα για να παίξω το ρόλο αυτό, που ήταν διπλός… γιατί ήταν ο ίδιος ο Τσάπλιν, από μικρό παιδί μέχρι το φινάλε της ζωής του και ο Σαρλό, ο αλητάκος που είχε φτιάξει, με τον οποίο τον ξέρουμε όλοι… με ενέπνευσε τόσο πολύ όλο αυτό… Όχι μόνο ο Τσάπλιν, μετά προχώρησα και παρά πέρα. Άρχισα να μαθαίνω γενικά για την ιστορία του κινηματογράφου. Για το βωβό σινεμά. Για το πώς οι τότε καλλιτέχνες λειτουργούσαν. Στα χρόνια μέχρι τώρα έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα, όμως ο κορμός παραμένει ο ίδιος. Ο ρομαντισμός και το πάθος και η αγάπη για δουλειά κρύβονται πίσω από κάθε σπουδαίο καλλιτέχνη, σε όποια εποχή κι αν ζει. Είδα πράγματα που δεν τα έζησα ποτέ. Και που ζήλεψα που δεν τα έζησα… Και με έναν τρόπο ήθελα κάτι να κάνω. Δεν είχε τελειώσει αυτός ο ρόλος για μένα. Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω κάτι στον κινηματογράφο, γιατί ο κινηματογράφος έχει μία περίεργη δύναμη. Σου αποτυπώνεται κάτι και μένει για πάντα. Μία ματαιοδοξία, μικρή ή μεγάλη, την έχουμε οι καλλιτέχνες, οπότε νομίζω ότι και αυτό λειτούργησε. Επίσης, το να σκεφτώ κάτι, που να συνδέσω το βωβό με το σήμερα, αισθάνθηκα ότι έτσι θα έκανα μία ταινία που θα μπορούσε να μιλήσει σε κάθε άνθρωπο στον πλανήτη. Θεωρητικά, έχω κάνει μία ταινία που θα μπορούσε να αγγίξει τον καθένα, που ζει στον κόσμο, γιατί δεν υπάρχει σαν «φρένο» η γλώσσα. Δεν έχει γλώσσα! Υπάρχει η γλώσσα της έκφρασης του σώματος, της κίνησης των ματιών, της ψυχής… Όλα αυτά λοιπόν, με έμπνευση το Σαρλό, χωρίς όμως να κάνω το Σαρλό, αλλά έναν καινούργιο ήρωα, που – κλείνοντας το μάτι στο θεατή – τον ονομάζω Τσάρλι… Το μικρό όνομα του Τσάπλιν… Κάνω έναν καινούργιο αλητάκο, που είναι ένα κράμα των τότε κωμικών σχολών. Του βωβού και όχι μόνο. Μπάστερ Κίτον, Ζακ Τατί, ο οποίος έκανε και βωβό, Λώρελ και Χάρντι… Και πιο σύγχρονοι. Υπάρχει λόγος που έκανα μία τέτοια ταινία στο σήμερα. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν ακούγονται λόγια.

Η ταινία λοιπόν είναι βωβή…
Υπάρχουν καινοτομίες βέβαια. Υπέροχη μουσική και μουσικό design, από το πρώτο δευτερόλεπτό της…
 
tsalta1978
Πόσο δύσκολο ήταν να κάνεις μία τέτοια ταινία;
Εγώ το είχα στο κεφάλι μου τόσο καιρό, να κάνω μία ταινία χωρίς να ακούγονται λόγια. Όλοι οι ηθοποιοί όμως. Θα έπρεπε να τους εμφυσήσω. Γιατί στην ταινία υπάρχουν διάφοροι ρόλοι… Έχουν έλθει πολλοί ηθοποιοί που έχουμε βρεθεί μαζί στη διαδρομή μας, έχω φέρει πολλούς ανθρώπους που αγαπώ… Γενικά, αυτή η ταινία είναι φτιαγμένη με πολλή αγάπη. Αυτόν τον κώδικα, που τον είχα πολύ καθαρό στο κεφάλι μου, έπρεπε να τον περάσω στους υπόλοιπους συνεργάτες μου. Κάναμε πρόβες… Στην πράξη πάνω είδαμε τι πρέπει να κάνουμε. Πώς μιλάμε; Μιλάμε «κανονικά»; Εγώ, για παράδειγμα, δεν ήθελα να είναι ευδιάκριτο αυτό που λέμε. Οπότε, η οδηγία μου στους ηθοποιούς ήταν «Διαβάζετε το σενάριο, αλλά το λέτε με δικά σας λόγια. Ή προσθέτετε και λόγια». Ή αυτοσχεδιασμούς ή παντομίμα… Επίσης, το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε σε χώρους που υπάρχει κίνηση… Περνά κόσμος, σε βλέπει, ακούει ότι μιλάς ακαταλαβίστικα… Σου κάνει «Τι λέει αυτός τώρα»; Ήθελε πολύ τσαγανό όλο αυτό και το έβγαλαν όλοι οι ηθοποιοί. Στην αρχή οι ηθοποιοί δεν μιλούσαν κανονικά. Ανοιγόκλειναν το στόμα χωρίς να βγάζουν ήχο… Επέμενα λοιπόν και έλεγα στους ηθοποιούς «Μιλάτε, παιδιά»! Ήταν δύσκολο να βγει αυτό, αλλά όταν το κατακτούσαν…

Η ταινία είναι μαυρόασπρη;
Όχι. Είναι έγχρωμη, με στιγμές ασπρόμαυρες…
 
tsalta1980
Η σκηνοθεσία δική σου;
Ναι, δική μου. Το σενάριο το έγραψα μαζί με μία κυρία, τη Μαρία Κίτρα, την οποία βρήκα στο internet. Ήθελα φρέσκους συνεργάτες… Επειδή ήθελα να πάει παρακάτω η ταινία, έψαξα και βρήκα. Η κυρία αυτή είναι συγγραφέας, γράφει κυρίως θεατρικά κείμενα… Δεν έχει γράψει στο παρελθόν σενάριο, είναι η πρώτη της φορά. Στις βωβές ταινίες υπάρχει μία θεατρικότητα. Έψαξα λοιπόν στο διαδίκτυο και κάποια στιγμή βρήκα ένα βίντεο από μία σχολική παράσταση. Ήταν ένα κείμενο βασισμένο στην Οδύσσεια του Ομήρου, αλλά το είχε πειράξει πολύ ωραία. Τη βρήκα, μιλήσαμε, της είπα κάποια πράγματα, κάναμε ξανά ραντεβού και δέχτηκε να γράψει για την ταινία.

Η ταινία είναι εποχής;
Όχι. Αλλά η οδηγία προς την ενδυματολόγο, όπως και στο σκηνογράφο, ήταν ότι ήθελα η ταινία να έχει μία ρετρό αισθητική. Ήθελα να είναι σημερινή, με ρούχα σημερινά, που ο συνδυασμός τους όμως βγάζει και κάτι το παλιό. Άρα δεν ράψαμε κοστούμια, πέρα από τις στολές των δύο αστυνομικών που έχουμε στην ταινία, που δεν ήθελα να φορούν τις κλασσικές στολές του Έλληνα αστυνομικού. Ήταν λίγο κόμικ η στολή. Όπως και το περιπολικό… Μου άρεσε αισθητικά για την ταινία. Όλα είναι πολύ προσεγμένα και στόχο έχουν να βγάλουν μία Αθήνα πολύ όμορφη. Αυτή η ταινία έχει ένα δικό της κόσμο.

Πίσω από την ταινία υπάρχουν σπόνσορες;
Σπόνσορες όχι. Υπάρχει ο παραγωγός μου. Η εταιρεία Red Line Productions, η οποία με πίστεψε… Εγώ είχα κι ένα κόλλημα. Δεν ήθελα να έχει χορηγίες η ταινία. Παρόλο που ξέρω πόσο βοηθούν. Αλλά αυτή η ταινία είναι πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Ένα ελληνικό προϊόν, στα δικά μου μάτια, μάλλον θα τη χαλούσε. Αυτό βέβαια στρίμωξε ακόμα περισσότερο τον παραγωγό μου, τον οποίο και ευχαριστώ πολύ.
 
tsalta1982

Υπήρξε κάτι που σας πήγε πίσω στα γυρίσματα;
Όταν κάνεις γύρισμα και έχει κόσμο… Εγώ πίστευα πως θα βοηθήσει κιόλας, θα φανεί πιο ωραίο, μια και δεν υπάρχει ήχος. Όμως, πολλές φορές, όλοι κοιτούσαν το φακό. Κι αυτό δεν ήταν καλό, χρειάστηκε να ακυρώσω πολλά πλάνα.

Αυτή η ταινία στοχεύει στο εξωτερικό, έτσι;
Στοχεύει παντού. Πάνω απ’ όλα, στοχεύει στην ψυχή και την καρδιά μας. Να περάσει καλά ο κόσμος, να ψυχαγωγηθεί. Και δεν σου κρύβω ότι όνειρό μου είναι να ταξιδέψει και εκτός συνόρων. Έχει έναν ήρωα που έχει εμπνευστεί από έναν άλλο, μεγάλο ήρωα… Νομίζω ότι είναι πολύ ωραίο που ένας καλλιτέχνης εμπνέεται από έναν άλλο καλλιτέχνη, που έζησε πριν από εκατό χρόνια…

Το πλάνο τώρα ποιο είναι; Πρεμιέρα…
Πρεμιέρα 12 Δεκεμβρίου. Φυσικά θα παίζεται όλη τη διάρκεια των εορτών και μετά θα δούμε. Είναι μία ταινία για όλη την οικογένεια. Να πιάσει άλλα νοήματα ο μεγαλύτερος, αλλά ο μικρότερος… Να συγκινηθεί ο καθένας…

Και μετά πώς θα κινηθείτε για το εξωτερικό;
Από κει και πέρα είναι θέμα… Για την Ελλάδα και την Κύπρο η διανομή μας είναι η Village. Θα δούμε… Ήδη η παραγωγή μιλάει με κάποια φεστιβάλ στο εξωτερικό. Θέλω να την απολαύσει κόσμος την ταινία. Θέλω να είμαι ένας από αυτούς που προσπαθούν να επαναφέρουν αυτή την αγνότητα.
 
tsalta16979

Πολλοί λένε ότι στο θέατρο στήνεις την παράσταση και μετά απολαμβάνεις και ότι στο σινεμά δεν καταλαβαίνεις για τι πράγμα μιλάνε στο γύρισμα, μέχρι να δεις τελειωμένο το προϊόν. Τι είναι για σένα αυτά τα δυο;
Τα αγαπάω και τα δύο. Είναι και τα δύο σπουδαία. Μέσα μου νιώθω θεατρίνος, για να σου πω την αλήθεια. Προετοιμάζεις κάτι για μήνες, το παρουσιάζεις κάθε μέρα και σε διαφορετικό κόσμο κάθε φορά. Στον κινηματογράφο σε ενδιαφέρει να κερδίσεις τη στιγμή, χωρίς να σε νοιάζει να το επαναλάβεις. Και που όντως μπορεί να κάνεις ανάκατα γυρίσματα και μετά, με ένα μαγικό τρόπο, να έλθουν και να δέσουν. Γι’ αυτό και προετοιμάζεσαι διαφορετικά. Όταν, για παράδειγμα, πας στο γύρισμα και πρέπει πρώτα απ’ όλα να γυρίσεις το τέλος, θα πρέπει να έχεις δουλέψει όλο το υπόλοιπο, για να ξέρεις πώς θα το ερμηνεύσεις. Επίσης, υπάρχει άλλη λιτότητα στον κινηματογράφο, όταν το πρόσωπό σου φαίνεται σε μία τεράστια επιφάνεια. Και είναι αλλιώς στο θέατρο, που την έκφραση και την κίνησή σου πρέπει να τη δει κι ο θεατής που είναι στην δέκατη πέμπτη και εικοστή σειρά.

Στο Netflix θα την έδινες;
Φυσικά! Όμως αυτή την ταινία την έχω φτιάξει για να παίξει στην μεγάλη οθόνη. Όταν με το καλό κάνει τον κύκλο της στο πανί, ευχαρίστως.

Τι άλλο κάνεις παράλληλα;
Είμαι στο Νέο Ακάδημο. Κάνουμε το Χάρολντ και Μοντ, με την Τάνια Τσανακλίδου. Αυτό το ωραίο το ζευγάρι, με τον έφηβο καταθλιπτικό, ο οποίος δεν βρίσκει κανένα νόημα στη ζωή του… Και έρχεται αυτή η κυρία, στη δύση πλέον τη ζωής της, η οποία ηλικιακά είναι πολύ παραπάνω απ’ ό,τι είναι η Τάνια μας… Η κυρία αυτή όμως έχει τόση αγάπη για τη ζωή, που τη μεταφέρει στο Χάρολντ, ο οποίος μέχρι τότε ήταν ένας «γέρος/νέος»… Είναι ένα καταπληκτικό κείμενο… Πόσο μάλλον ένα καταπληκτικό έργο, με τη σύμπραξη του Τάκη Χατζάκη στη σκηνοθεσία… Η Τάνια είναι υπέροχη Μοντ, το ίδιο υπέροχος είναι και ο θίασος…

Κοιτάς πίσω καθόλου;
Μιλάς για το παρελθόν μου;

Ακριβώς.
Φυσικά! Μερικά φορές το αναπολώ… Θυμάμαι τον εαυτό μου πώς ήταν… Πάντα θυμάμαι. Πάντα σκέφτομαι ένα ευχαριστώ για τους ανθρώπους που με βοήθησαν, που είπαν έναν καλό λόγο. Και πάντα κοιτάω πίσω γιατί δεν θέλω να γυρνάω πίσω…

Θα έκανες τον ίδιο ρόλο μετά από χρόνια;
Δεν θέλω να λέω όχι και δεν θέλω να είμαι αρνητικός. Αν έλθει κάποιος σκηνοθέτης, με νέα ματιά και μου πει για ένα ρόλο που είχα κάνει πριν δέκα χρόνια και μου πει να το ξανακάνουμε… θα είναι μία ωραία σκέψη. Δεν θα το έκανα ποτέ όμως για χρήματα. Ότι δηλαδή είχα κάνει μία επιτυχία και πάω να το ξανακάνω για τα εισιτήρια. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ!

Κώστας Κούλης, Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
tsalta1981
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments