Συνεντεύξεις

loogoo

Tailor Made Interview

 
   Και ο τίτλος αυτής “Tailor Made Comedy”! O Λάμπρος Φισφής, ο Ζήσης Ρούμπος και ο Δημήτρης Μακαλιάς μας/σας υποδέχονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο στο θέατρο «Ζίνα» και κάπου εκεί ξεκινάει το παιχνίδι του κωμικού αυτοσχεδιασμού - βούτυρου στο ψωμί των παιδιών – και όλο το μαγικό αλισβερίσι θεατή – κωμικού, με τον πρώτο να συμμετέχει τόσο πολύ, που θεωρεί πλέον την παράσταση και δικό του σπίτι και το δεύτερο να έχει προετοιμάσει τόσο υπέροχα ένα παιχνίδι για δυο ώρες, που θα σε κάνει να γελάσεις πολύ, να ξεχαστείς, να γεμίσεις μπαταρίες και να αδειάσεις από έγνοιες. Όσο κρατά όλο αυτό, ναι. Για σκεφθείτε το όμως… Αυτό δεν είναι κάθαρση από μόνο του; Βρεθήκαμε λίγο μετά την παράσταση του Σαββάτου με τους τρεις κυρίους και μιλήσαμε για τον κωμικό αυτοσχεδιασμό, για το κοινό, για το πώς η διάδραση λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά για τους επάνω στη σκηνή και το ίδιο καλά για τους κάτω από αυτή. Πολλά ευχαριστώ στη Βάσω Σωτηρίου, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
tailorm12a
 
Σας έχω δει στο «Κωμικό Μπουμ»… και τους τρεις μαζί τότε, αλλά και τον καθένα ξεχωριστά. Η ιδέα με το “Tailor Made” πώς προέκυψε και πώς στήθηκε όλη αυτή η ομάδα;
Λάμπρος Φισφής: Η ιδέα είναι αυτό που κάνουμε χρόνια. Είναι κωμικός αυτοσχεδιασμός, μία παράσταση η οποία φτιάχνεται κάθε βραδιά ξεχωριστά, με το κοινό, το οποίο συμμετέχει και διαμορφώνει την παράσταση, άρα ουσιαστικά το concept αυτού του πράγματος είναι κάτι που κάνουμε χρόνια και η ομάδα… είναι επίσης – πάνω κάτω – αυτή που είναι χρόνια, ο πυρήνας της δηλαδή, ο οποίος φέτος τυχαίνει… Πήραμε την απόφαση τελοσπάντων να το δούμε μόνοι μας. Να είμαστε μόνο οι τρεις. Χωρίς κάποιον άλλο. Χωρίς να έχει γίνει κάτι, απλά θέλαμε να δοκιμάσουμε για μια φορά τις δυνάμεις μας μόνο οι τρεις μας.

Επειδή αυτό που είδα και απόψε και την προηγούμενη φορά που ήλθα είναι ένα γεμάτο θέατρο… Να υποθέσω ότι αυτό σας δίνει κάθε λόγο να το σκεφθείτε και για δεύτερη χρονιά;
Ζήσης Ρούμπος: Τον κωμικό αυτοσχεδιασμό τον κάνουμε χρόνια. Το κάνουμε ουσιαστικά από τότε που συναντηθήκαμε και γίναμε παρέα, από το 2011. Ξεκινήσαμε πρόβες μαζί με το Λάμπρο και με αλλαγές στα σχήματα κάθε χρονιά, με κάποιο τρόπο, ήμαστε σε κάποια θεατρική σκηνή. Είτε σαν «Κωμικό Μπούμ», είτε σαν κάτι άλλο… Δεν νομίζω ότι θα σταματήσουμε να το κάνουμε… Απλά φέτος νιώσαμε και οι τρεις μας ότι έχει την πιο ώριμη έκφανσή του αυτό το πράγμα… Εμείς νιώθουμε, μετά από τόσα χρόνια, πολύ δεμένοι και πολύ καλά μεταξύ μας. Σίγουρα θα υπάρξει συνέχεια, είτε με αυτή τη μορφή είτε με κάποια άλλη… Σίγουρα ο κωμικός αυτοσχεδιασμός είναι κάτι με το οποίο δεν θα πάψουμε να ασχολούμαστε.
 
tailorm13a

Πέρα από την καλή χημεία που έχετε μεταξύ σας… Σας αγχώνει κάθε βράδυ που παίζετε το πώς θα βγει όλο αυτό το πράγμα στο κοινό;
Δημήτρης Μακαλιάς: Κοίτα, γενικότερα δεν μας αγχώνει. Ο κωμικός αυτοσχεδιασμός έχει μια μαγεία. Έρχεσαι εδώ σαν ένα άδειο τετράδιο και κάθε φορά γράφεις μια ιστορία. Είναι πρόκληση περισσότερο θα έλεγα. Μας ενθουσιάζει και μας ξαφνιάζει… Το κοινό το τι θα φέρει. Το πόσο εύκολο θα είναι, το πόσο δύσκολο θα είναι… Πιο πολύ μας ελκύει αυτό παρά μας πηγαίνει πίσω… στο ότι «θα πρέπει να αναμετρηθούμε μαζί του»… Επειδή υπάρχει και αυτή η φόρμα… δηλαδή δεν υπάρχει κάτι λάθος ή κάτι σωστό. Ακολουθείς το ένστικτό σου εκείνη την ώρα, όπως και το κοινό θέλει να ακούει το ένστικτό του και να μιλάει κατευθείαν, με την πρώτη του σκέψη, έτσι κι εμείς ακολουθούμε αυτό. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι έχουμε φτιάξει μια ομάδα και είμαστε αρκετά συμπαγείς και ολοκληρωμένοι οι τρεις μας – σαν ομάδα. Οτιδήποτε κι αν προκύψει, θα βρούμε ένα τρόπο να κάνουμε την παράσταση να λειτουργήσει κάπως, ώστε να μην χάσουμε ποσοστό επιτυχίας από αυτό που θέλουμε.

Ο τίτλος πώς βγήκε;
Λάμπρος: Είναι μία παράσταση, η οποία ανταποκρίνεται στις επιθυμίες του κεινού…

Κομμένη και ραμμένη…
Ζήσης: Κομμένη και ραμμένη! Ήταν και μία από τις ιδέες…
Λάμπρος: Κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του κοινού.
Ζήσης: Απλά το «Κομμένη και ραμμένη» ακουγόταν λίγο κάπως…
Λάμπρος: Το “Tailor Made” είναι ότι πρακτικά το κοινό αποφασίζει για το τι παράσταση θα δει… πάνω κάτω…
 
tailorm14a
Επειδή κάνετε το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο (στο θέατρο ήθελα να πω, αλλά έκανα τσαφ και μετά με περιέλαβαν οι τρεις τους)… κάνετε τον άλλο να γελάσει…
Ζήσης: Οι γιατροί έχουν πολύ δύσκολο έργο… (πολλά γέλια) Αλλά, ναι, το δέχομαι, είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο…

Αυτό λοιπόν που απεύχεστε ενώ παίζετε… Είναι να πείτε την ατάκα και να μην γελάσει κανείς;
Ζήσης: Στην κωμωδία, η χειρότερη περίπτωση είναι να μην γελάσει κανένας.
Δημήτρης: Ή να φύγει κάποιος, θα έλεγα…
Ζήσης: Ε, αν φύγει ένας από τους τετρακόσιους… Άμα φύγει όλο το θέατρο είναι «πακέτο»… (γέλια)
Λάμπρος: Άμα φύγει όλο το θέατρο είναι τέλειο γιατί φεύγεις και συ και πας σπίτι σου πιο νωρίς… (πολλά γέλια)
Ζήσης: Κοίτα, το χειρότερο είναι αυτό. Να μην γελάσει κανείς. Μπορεί να συμβεί και σε εμάς. Ένα αστείο δηλαδή να μην λειτουργήσει. Αν γίνει πάνω από μία φορά, εκεί έχεις πρόβλημα, εκεί ανησυχείς.
Δημήτρης: Αν δεις ότι η παράσταση δεν περνάει, ότι γενικότερα το πλαίσιο που έχουμε χτίσει δεν μπορεί να αγγίξει το κοινό, σίγουρα κάτι έχει γίνει λάθος και πρέπει να το επαναπροσδιορίσεις, σε σχέση με το κοινό. Ευτυχώς το “Tailor Made” έχει βρει τη φόρμουλά του και αγγίζει, στο μεγαλύτερο ποσοστό του, το κοινό.

Συζητάτε καθόλου να αλλάζετε πράγματα…
Λάμπρος: Η παράσταση αλλάζει συνεχώς. Και δεν μιλάω για το καθημερινό. Η παράσταση από τον περασμένο Οκτώβριο μέχρι σήμερα έχει αλλάξει πολύ. Κάποια πράγματα μπαίνουν, κάποια βγαίνουν, κάποια πεθαίνουν… Είναι προς διαμόρφωση συνεχώς. Η κωμωδία γενικά δεν σταματάει.
 
tailorm16a

Αυτό που σας αρέσει πολύ στο θέατρο τι είναι; Αυτό που σας απωθεί πάλι;
Λάμπρος: Αυτό που μου αρέσει στο θέατρο είναι ότι η κωμωδία είναι Live.

Η διάδραση, ε;
Λάμπρος: Η διάδραση. Είτε είναι στο “Tailor Made”, που είναι πολύ μεγάλη, γιατί ο κόσμος φωνάζει, συμμετέχει, είτε είναι η απλή διάδραση της κωμωδίας, όπου κάποιος μιλάει και κάποιος απαντάει με γέλιο. Αυτό δεν μπορείς να το βρεις πουθενά αλλού. Ούτε στην τηλεόραση ούτε στο διαδίκτυο. Δεν νοείται κωμωδία πουθενά αλλού εκτός από το Live θέατρο, μπαρ ή ό,τι είναι τελοσπάντων, αρκεί να είναι Live. Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα για μένα. Αυτό που με ενοχλεί είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που μπαίνουν και μπορεί να χαλάσουν τη δουλειά. Είτε λέγεται αυτό παραγωγός είτε οτιδήποτε άλλο…
Δημήτρης: Ξέρεις, αυτό που κάνουμε είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Γιατί έχει άμεση επαφή με τον κόσμο. Αυτή είναι και η πρόθεση σε αυτή την παράσταση. Για μένα ο αυτοσχεδιασμός είναι η λύτρωσή μου, για να ξεφύγω από οτιδήποτε άλλο «δομημένο» και με συναρπάζει κάθε φορά το ότι γινόμαστε παρέα με το κοινό. Κάθε βράδυ είναι τελείως διαφορετικό και γνωρίζουμε διαφορετικούς ανθρώπους.Έχουμε να μοιραστούμε ιστορίες από κάθε βραδιά, με ανθρώπους που ήθελαν να μοιραστούν πράγματα. Αυτό το πράγμα, το διαδραστικό, είναι που κάνει το θέατρο ακόμα πιο «ομαδικό». Και πιο ανθρώπινο. Γιατί υπάρχει πολύ άνεση μαζί μας. Τα δύσκολα σημεία… Δεν είναι μόνο ο παραγωγός, μπορεί να είναι ένας συνεργάτης που δεν σε βλέπει καλά, μπορεί να είναι η καθαρίστρια…
Λάμπρος: Όχι, οι καθαρίστριες μια χαρά είναι…
Ζήσης: (φωνάζοντας) Όχι, να τα πούμε! (πολύ γέλιο)
Δημήτρης: Για μία τέτοια δουλειά υπάρχουν άπειροι παράγοντες που μπορεί να σου χαλάσουν την καλή διάθεση…
Λάμπρος: Ή μπορεί να στη φτιάξουν κιόλας. Είμαστε τρεις άνθρωποι εδώ και υπάρχουν και άλλοι δεκαπέντε από πίσω, που δεν φάινονται… Αυτοί μπορούν να το κάνουν καλύτερο ή χειρότερο…
Ζήσης: Λατρεύω σε αυτό το χώρο, σε αυτή τη δουλειά, σε αυτό το επάγγελμα, να είμαι σε μία δουλειά, που με φτιάχνει πολύ, που με ενθουσιάζει να πηγαίνω για να δουλέψω, δηλαδή να νιώθω χαρούμενος που πάω να δουλέψω. Με ξενερώνει αφάνταστα, θα ήθελα να λείπει από αυτό το χώρο το να συνεργάζομαι με ανθρώπους που μου χαλάνε τη διάθεση, όπως είπε και ο Δημήτρης προηγουμένως… Ξέρεις, πολλές φορές πρέπει να κάνεις μία δουλειά για τη δουλειά, αλλά να μην σε ικανοποιούν οι συνθήκες ή οι άνθρωποι.
Λάμπρος: Και πάνω απ’ όλα οι καθαρίστριες…
Ζήσης: Ναι! Και πάνω απ’ όλα αυτές που έχουν τις καντίνες. Είναι μεγάλο θέμα… Και το κοινό. Δεν μπορώ τον κόσμο! (Απίστευτο γέλιο)

Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες: Νικήτας Δάνος
 
tailorm17a
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments