Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με το Χρήστο Λιακόπουλο

 
   Ένας υποδειγματικός αλλά και πολύ ενδιαφέρων μονόλογος παίζεται για τρίτη χρονιά στο θέατρο Αλκμήνη. Ο Χρήστος Λιακόπουλος υποδύεται τον Πόπλιο Αίλιο Τραϊανό Αδριανό και δίνει την ανθρώπινη πλευρά του Ρωμαίου Αυτοκράτορα που αγαπούσε τις τέχνες και τον ελληνικό πολιτισμό. Όπως είχα αναφέρει και στην ανταπόκριση, μαγεύτηκα από την ερμηνεία του Χρήστου. Ήταν το επόμενο βήμα λοιπόν να μιλήσω με αυτό τον εξαιρετικό ηθοποιό και άνθρωπο και τον ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που μας αφιέρωσε.
 
adrian1944

Πώς ξεκίνησες να γράφεις για τον Αδριανό;
Ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Με κάλεσε ο διευθυντής του Νομισματικού και Επιγραφικού Μουσείου Αθηνών. Έκανε μια εκδήλωση με αφορμή την έκθεση στο κοινό κάποιων Ρωμαϊκών νομισμάτων της εποχής του Αδριανού. Μου ζήτησε να διαβάσω αποσπάσματα από το ποίημα του Φερνάντο Πεσσόα «Αντίνοος» και αποσπάσματα από ένα αφήγημα που αφορούσε την σχέση αυτών των δύο ανθρώπων. Ο κόσμος ενθουσιάστηκε, ενθουσιάστηκα και εγώ από το χώρο και από αυτά που διάβαζα. Αρκετός κόσμος στο τέλος μου έλεγε πως είχα μελετήσει τη ζωή του Αδριανού, ενώ κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί. Με παρότρυναν να το κάνω. Διάβασα λοιπόν ένα μυθιστόρημα που λεγόταν «Απομνημονεύματα Αδριανού» της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ και όσα άλλα μπόρεσα να βρω και εμπνεύστηκα αυτό το μονόλογο.
 
Δεν το έγραψες μόνο. Σκηνοθετείς, παίζεις. Πώς προέκυψε;
Την ώρα που το έγραφα, μου έρχονταν στο μυαλό και οι μουσικές… Οι μουσικές πυροδοτούσαν και τη συνέχεια του έργου, η σκηνοθεσία που μου ερχόταν πυροδοτούσε και αυτή τη συνέχεια του έργου. Ήταν όλα μια αλυσίδα.
 
adrian1945
 
Στο μονόλογο μιλάς για την ανθρώπινη πλευρά του Αδριανού. Πώς κατάφερες να τον προσεγγίσεις;
Κατά προσέγγιση, από αυτά που μπόρεσα να διαβάσω, από αυτά που οραματίστηκα.
 
Σε ιντριγκάρει ο μονόλογος;
Πρώτη φορά είναι. Απλώς έψαχνα να βρω κάτι που να με ενθουσιάζει για να ανεβάσω μια παράσταση έτσι όπως εγώ πιστεύω πως θα πρέπει να ανεβαίνουν οι παραστάσεις. Μου αρέσει, παρόλο που είναι αρκετά δύσκολο γιατί στηρίζεσαι μόνο στον εαυτό σου και πουθενά αλλού. Πρέπει να πάρεις το βάρος της ευθύνης και να κάνεις τον κόσμο να ταξιδέψει και να μην βαρεθεί. Από την άλλη έχω τη σιγουριά πως ό,τι και να περιμένω το περιμένω από εμένα.
 
Αλήθεια, πώς ξεκίνησες και πήρες την απόφαση να γίνεις ηθοποιός;
Προσπαθώντας να ανιχνεύσω τις πλευρές του εαυτού μου, από πάρα πολύ μικρός παρατηρούσα τους άλλους, συζητούσα μαζί τους για να καταλάβω πώς σκέφτονται, υποδυόμουν αυτό που έβλεπα για να δω πώς θα νοιώσω. Όλα αυτά είναι βασικά συστατικά της τέχνης του ηθοποιού κατά τον Στανισλάφσκι.
 
Υπήρξαν ρόλοι που δυσκολεύτηκες να ερμηνεύσεις;
Όχι ιδιαίτερα, άλλωστε είμαι τελειομανής, οπότε με ό,τι ασχοληθώ προσπαθώ να το κάνω τέλεια. Όλα έχουν τη δυσκολία τους και δίνω πάντα το καλύτερο που μπορώ. Δεν ξεχωρίζω κανένα ρόλο. Ίσως αυτό το μονόλογο, αφού δημιουργώντας τον και ερμηνεύοντάς τον, μου δίνει μέγιστη χαρά.
 
adrian1947
 
Τι σε ενθουσιάζει στο χώρο σου και τι σε απωθεί;
Με ενθουσιάζουν όλα όσα έχουν αλήθεια. Το ειλικρινές δόσιμο, η ανταλλαγή πληροφοριών και ενέργειας, η αλληλοβοήθεια και οι πραγματικές ανθρώπινες επαφές. Αυτό που με απωθεί είναι τα ψέματα, η υποκρισία, τα πισώπλατα μαχαιρώματα. Μου αρέσει το αληθινό και όχι το ψεύτικο.
 
Η παράσταση είναι στη τρίτη της χρονιά. Θα υπάρξει και τέταρτη;
Μακάρι! Θέλω να πάει παντού.

Υπάρχει κάποια άλλη δουλειά που θα έκανες αν δεν ήσουν ηθοποιός;
Θεραπευτής. Που ήδη προσπαθώ να το κάνω. Άλλωστε και η τέχνη του ηθοποιού είναι θεραπευτική. Το θέατρο έχει τη δυνατότητα, όπως έλεγε ο «πάππους μας» ο Αριστοτέλης, «Δι’ ἐλέου καί φόβου» να οδηγεί τους ανθρώπους στην κάθαρση. Αυτό με ενδιαφέρει και εμένα. Να βοηθώ να συνειδητοποιούν καλύτερα τη ζωή τους. Μου συνέβη και εμένα με δυο ταινίες. Η μια ήταν ο «Θάνατος στη Βενετία» του Luchino Visconti, βασισμένη σε νουβέλα του Τόμας Μαν και η άλλη ήταν «Τα φτερά του έρωτα» του Wim Wenders.
 
Έχεις κάνει αλλαγές στο κείμενο αυτά τα τρία χρόνια;
Όχι, βελτιώνω αυτά που κάνω επί σκηνής. Το κείμενο παραμένει ίδιο. Κάθε παράσταση είναι ζωντανή και πάντα προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατό γίνεται αληθινός και φρέσκος. Μπορεί να βγουν κάποιες διαφορετικές αποχρώσεις. Ο γενικός καμβάς είναι ίδιος.
 
Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
adrian1948
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments