Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με το Χριστόφορο Ζαραλίκο

 
   Θα βρέξει! Θα βρέξει μας έλεγαν και εμείς δεν καταλαβαίναμε… Και ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και λίγο πριν τον κατακλυσμό μαζευτήκαμε στο Θέατρο Κιβωτός. Τουλάχιστον συμβολικό όλο αυτό, ναι; Όσοι σώθηκαν από τη οργή του Θεού βρέθηκαν στα ζεστά και παρακολούθησαν μία παράσταση και έναν άνθρωπο. Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος επιστρέφει σε θεατρική σκηνή! Ο Γιάννης Κακλέας τον σκηνοθετεί και ο Πιτσιρίκος συνυπογράφει τα κείμενα. Πέρα από το ξεκαρδιστικό της υπόθεσης, που το εγγυάται ο σπουδαίος αυτό κωμικός, υπάρχουν κι άλλα. Και αυτά τα άλλα συνωστίζονται στο πίσω μέρος του μυαλού. Μέχρι που αποφασίζεις να πας μια βόλτα στο Κιβωτός και να τα ρωτήσεις στον ίδιο το Χριστόφορο. Εξαιρετικά ευγενής και σε ακόμα πιο εξαιρετική κατάσταση, ο Ζαραλίκος μας μίλησε για την παράσταση, για την κάθαρση (;) και τα μελλοντικά του σχέδια, που είναι μπόλικα και θα τα δούμε όλα ένα προς ένα… πριν τα ξαναδούμε. Πολλά ευχαριστώ στο Θανάση Κακαΐτσα, ο οποίος φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
zara412
 
Εμφανίζεσαι σε διάφορα μαγαζιά, σε διάφορες εκδηλώσεις… Και έρχεται μια μέρα ένα δελτίο τύπου και λέει «Ο Ζαραλίκος στο Κιβωτός».
Επιτέλους!

Και το σκηνοθετεί αυτό ο Κακλέας…
Επιτέλους! Δυο φορές επιτέλους!

Πώς έγινε όλο αυτό;
Εμείς ψάχναμε θέατρο κάνα δυο χρόνια τώρα… Αλλά δεν μας καθόταν… Κι αυτό (σ.σ. εννοεί το Κιβωτός) το είχαμε ψάξει. Τον Κακλέα δεν τον ψάχναμε, αυτός ήλθε και μας βρήκε. Στο μυαλό μας τον ψάχναμε…

Με το που έκλεισες στο Κιβωτός ήλθε ο Κακλέας;
Όχι, ανάποδα έγινε. Είχε έλθει πέρσι στο Σταυρό του Νότου. Μου είπε μερικές κουβέντες μετά την παράσταση… Το καλοκαίρι με πήρε τηλέφωνο. Μου λέει «Έχω την καλλιτεχνική διεύθυνση στο θέατρο Κιβωτός. Δεν θες να έλθεις από κει, να κάνεις τα δικά σου, να γνωριστούμε κιόλας και μετά να σου πω κάτι που έχω στο μυαλό μου για σένα»; Έτσι έγινε.
 
zara413
Και το «Κάτι που έχω στο μυαλό μου για σένα» είναι αυτό που κάνεις τώρα;
Όχι… Αυτό είναι το «Να κάνεις τα δικά σου και να γνωριστούμε». Το άλλο δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμο αλλά θα είναι σύντομα.

Θα είσαι πάλι μόνος σου;
Υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία είναι να είμαι μόνος μου και η άλλη με άλλους επτά. (γελάει)

Stand up… Μονόλογος;
Ακριβώς. Θα έχει πιο πολύ την έννοια του θεατρικού μονολόγου. Το άλλο θα είναι παράσταση κανονική.

Έχεις να κάνεις πολύ καιρό «κανονική» παράσταση. Από τότε με…
Με την Κονιόρδου.

Ναι. Τότε με την τυρόπιτα και την «Ώρα των σπορ».
Μόνο αλήθεια λέμε! Να ‘μαστε ξηγημένοι. (πολλά γέλια)
 
zara411
Είχες να σε σκηνοθετήσουν πολλά χρόνια. Πώς αισθάνθηκες;
Εντάξει, πλάκα είχε. Επειδή ο Γιάννης είναι άνθρωπος της κωμωδίας και έχει κάνει… αυτός κι αν έχει κάνει πρωτοποριακά πράγματα… Δεν υπάρχει θέμα. Μεταξύ δύο τέτοιων ανθρώπων, συνήθως ο ένας λέει «Εσύ τι θες να κάνεις;» και ο άλλος απαντά «Εσύ τι θες να κάνω»; (γέλια) Κάπως έτσι πάει. Δεν υπάρχει σύγκρουση ιδιαίτερη. Υπάρχει τριβή για να γίνει το πράγμα καλύτερο.

Είδες κάποια πράγματα κατά τη διάρκεια των προβών, που να είπες «Ρε φίλε, δεν το είχα σκεφτεί αυτό τόσα χρόνια»…
Κοίτα… η μεγάλη αλλαγή δεν είναι ο Κακλέας. Η μεγάλη αλλαγή είναι ο χώρος. Ό,τι και να κάνει ένας σκηνοθέτης, όταν έχεις να κάνεις με stand up… Στη σκηνή μπορεί να τα ξεχάσεις όλα. Ή να ξεχαστούν από μόνα τους. Αυτό που δεν γίνεται να αλλάξει εδώ είναι ο χώρος. Αυτό που διαπίστωσα και το έχω κουβεντιάσει με τον Κακλέα είναι ότι στο θέατρο και μάλιστα σε αυτό το θέατρο, που εσύ είσαι κάτω, δεν είναι ιταλική σκηνή για να φαίνεσαι ψηλά, αυτό που διαπίστωσα λοιπόν από το πρώτο δευτερόλεπτο είναι ότι ΔΕΝ υπάρχει ούτε δευτερόλεπτο να «κλέψω». Τι εννοώ… Αρχίζει το εργαλείο να παίρνει… γκαζώνει… φορτώνει το δίχρονο… (γελάει) Σε σκηνές όπως ο Σταυρός του Νότου, που έχει σερβιτόρους, που έχει κίνηση, που ο άλλος βγάζει τον καπνό του… εγώ εκεί μπορώ να «κλέψω» λιγάκι, να πάρω μια ανάσα. Εκεί μπορεί να πέσει το μάτι μου… Όχι ότι θα το σχολιάσω ή θα το κάνω αστείο… Απλά να αράξει το μάτι μου… Εδώ δεν παίζει αυτό. Εδώ είναι ΟΛΟΙ απέναντι, όλοι καθισμένοι και δεν έχει ούτε κίνηση, ούτε τίποτα… (γελάει) Δεν υπάρχει δευτερόλεπτο να αράξει το μάτι. Και αν δεν αράζει το μάτι, δεν αράζει τίποτα.

Μετά την παράσταση πρέπει να είσαι κομμάτια…
Όχι, γιατί μου είπε ο Γιάννης «Ξέχνα αυτό που κάνεις». Που μπορεί να φτάσει δυο ώρες. Εβδομήντα πέντε λεπτά.
 
zara414

Είναι τόσο όντως; Γιατί μου είχε φανεί περισσότερο…
Μπορεί να πάει και ογδόντα. Άντε να πάει κι ογδόντα πέντε… Ο Γιάννης μου έχει πει εβδομήντα πέντε λεπτά. Του είπα ότι είναι λίγο για μένα. Μου είπε ότι ο σωστός χρόνος είναι εβδομήντα πέντε λεπτά. Μετά κατάλαβα τι εννοούσε. Επίσης, όταν συζητήσαμε το θέμα του μικροφώνου… Είπα μήπως να μην έχω… Μου είπε ότι δεν υπάρχει περίπτωση. «75 λεπτά μόνος σου… Θα έχεις μικρόφωνο». Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχει δευτερόλεπτο να πάρεις μια ανάσα.

Εδώ με την Κιβωτό διαπιστώνουμε δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι δεν υπάρχει σωτηρία… (γελάει) Το άλλο είναι ότι στα τέτοια μας που δεν υπάρχει, το βιώνουμε με τον πιο ξεκαρδιστικό τρόπο. Όταν έγραφες τα κείμενα…
Ένα κείμενο που δεν ήταν να το παίξουμε εδώ, όταν γράφαμε με τον Πιτσιρίκο, αλλά του είπα ότι θα το κάνω, είναι η βάφτιση. Αυτό το κείμενο το έχω γράψει εδώ και δυο χρόνια. Γιατί το κάνω τώρα… Η βάφτιση είναι πολύ ιδιαίτερο κείμενο… Είναι πολύ θεατρικό κείμενο. Αδικείται σε μια μουσική σκηνή σαν εικόνα. Χώρια που κολλάει με τα ιερά και τα όσια, που είναι ένα κείμενο του Πιτσιρίκου και ήλθε και έκατσε μ’ αυτό. Και μία μέρα πριν ξεκινήσουμε παραστάσεις ήλθε και το κείμενο που έλειπε, η Ιερά Οδός. Γιατί το συνειδητοποίησα ερχόμενος. Και πήρα τον Πιτσιρίκο και μου είπε «Πώς δεν το είχαμε σκεφτεί»;

Και μετά από αυτό εδώ; Τι μας/σας περιμένει;
Ε, να τελειώσουμε με το καλό εδώ… Έχουμε να πάμε στη Θεσσαλονίκη, στη Δράμα… Στην Κρήτη έχουμε να πάμε… Στη Σάμο… Αυτό είναι το ευχάριστο της περιόδου τώρα. Πρώτη φορά στη Σάμο και… Και Μυτιλήνη. Πρώτη φορά κι εκεί. Μετά θα πάμε στο Σταυρό του Νότου το Μάρτιο.
zara415 
Πάλι καπνίλα, ε;
Πάλι θα πέσω στην κάπνα, μην χάνουμε επαφή. (γέλια) Εντάξει, εκεί όμως θα το ζητάει η επικαιρότητα, θα είμαι φουλ σε προεκλογική περίοδο.

Όταν βλέπεις ειδήσεις…
Ακούω στο ράδιο. Στο διαδίκτυο βλέπω ειδήσεις. Τηλεοπτικά δεν βλέπω, δεν έχει ενδιαφέρον. Παραδοσιακά όμως, από παιδάκι, τα κεντρικά δελτία ειδήσεων που βάζουν οι μεγάλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί… Αυτά τα ακούω.

Επειδή αυτό με αυτό που κάνεις γελάμε, αλλά προβληματιζόμαστε κιόλας…
Μακάρι!

Σε τρομάζει αυτό που μπορεί να έλθει εδώ αύριο, μεθαύριο;
Αν δεις τι γίνεται σε όλη την Ευρώπη… Κουβέντιαζα σήμερα με ένα φίλο μου, ο οποίος είναι μαέστρος σε μεγάλη ορχήστρα. Αγνοούσε αυτό που γίνεται στη Γαλλία. Βλέπεις εικόνες που τις έβλεπες πριν δέκα-δεκαπέντε χρόνια στη Λατινική Αμερική ή στην Αφρική. Να πυροβολούν με πλαστικές σφαίρες τον κόσμο στο κεφάλι! Του λέω να δει τα βίντεο. Μου λέει «Στα μεγάλα σάιτ που μπαίνω δεν τα βλέπω». Ποιος μπορεί να πει ότι δεν θα γίνουν χειρότερα; Μα γίνονται χειρότερα ήδη…
 
zara416

Πέρα από αυτά που μας είπες ότι ετοιμάζεις… Έχουμε κάτι άλλο να περιμένουμε;
Κοίτα… Εγώ δυο πράγματα μπορώ να κάνω στην τηλεόραση… Καλά, ό,τι θες μπορώ να κάνω. Και ειδήσεις μπορώ να πω. Όμως δυο πράγματα μπορώ να κάνω καλά και θέλω να κάνω. Το ένα είναι κάτι που να έχει πραγματικά πλάκα. Αλλά πραγματικά πλάκα. Όχι χαβαλέ. Όπως, ας πούμε, είχαμε φτιάξει το “Wipe Out”, το οποίο δεν ήταν έτσι. Το κανάλι δεν το πήγαινε για έτσι. Εγώ το έκανα έτσι, όταν πήρα τα κείμενα. Ή κάτι που να είναι πραγματική σάτιρα. Πραγματική σάτιρα στην ελληνική τηλεόραση δεν υπάρχει. Την τελευταία φορά που υπήρξε, ήταν η εκπομπή της Μαλβίνας Κάραλη. Ο Λαζόπουλος όχι. Γιατί πραγματική σάτιρα κατά παραγγελία δεν υπάρχει. Η σάτιρα έχει για κύριο στόχο… καταρχήν, τη μάνα σου και τον πατέρα σου! Μετά όλους τους υπόλοιπους! Δεν υπάρχει σάτιρα «Βαράω αυτόν για να ευνοήσω εκείνον». Αυτά λέγονται αλλιώς… Σάτιρα δεν περνάει… Ίσως δεν την θέλουν, ίσως τη φοβούνται…

Ίσως είναι κι αυτό που ακούμε κατά καιρούς. Ότι δηλαδή στα κανάλια, στα ανώτατα κλιμάκια, είναι όλοι γέροι και οι γέροι δεν χαμπαριάζουν από τέτοια…
Τι να σου πω… Όσες φορές έχω κάτσει – που δεν είναι και πολλές, πέντε-δέκα φορές – να μιλήσω με κάποιον, που υποτίθεται ότι είναι «στέλεχος», πάντοτε στην κουβέντα φέρνουν έναν Αμερικάνο, ο όποιος είναι πολύ διάσημος εκείνη την εποχή, ο οποίος κάνει στην τηλεόραση αυτό που κάνω εγώ στις παραστάσεις μου. Και του λέω «Μα το κάνω εγώ». Και μετά περιμένεις να σου έλθει μία λίστα με το τι ΔΕΝ επιτρέπεται να λες. Ή περιμένεις να σου έλθει μία λίστα καλεσμένων. Τι να τον κάνω τον καλεσμένο; Διάβαζα για έναν τραγουδιστή που έλεγε ότι «Οι γυναίκες είναι μόνο για να πλένουν πιάτα», που τον είχε καλεσμένο ο Αρναούτογλου. Τι να τον κάνω εγώ; Εντάξει, να το φέρω κι εγώ στην εκπομπή και να του πω «Φίλε, είσαι ηλίθιος! Θέλεις να ανοίξουμε τις κάμερες και να παίξουμε μπουνιές και όποιος δείρει τον άλλο»; (γέλια) Είμαστε πάντως – δυο χρόνια το λέω αυτό, με κοροϊδεύουν όλοι οι φίλοι μου – στο παρά… άντε να μην πω παρά ένα… είμαστε στο παρά τρία να γυρίσουμε στο youtube τρίλεπτα και τετράλεπτα. Ωρίμασαν οι συνθήκες. Και όσον αφορά εμένα, στο youtube είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Μου πήρε πολύ χρόνο να καταλάβω πόσο σημαντικό μπορεί να γίνει και πόση αξία μπορεί να έχει. Και πόσο διαδραστικό μπορεί να γίνει αυτό. Ηλικιακά δεν είμαι εγώ η γενιά που θα κάνει κάτι στο youtube. Είμαι αλλού. Αλλά μου μπήκε η ιδέα και να ‘ναι καλά ο Πιτσιρίκος που έχει βοηθήσει παρά πολύ και μου έχει «ανοίξει» τον εγκέφαλο πάνω στο θέμα αυτό. Ο Πιτσιρίκος είναι ο τύπος ανθρώπου που από τη δεύτερη μέρα μου πιπιλάει το μυαλό. «Δεν έχεις ανάγκη την τηλεόραση, δεν έχεις ανάγκη το ραδιόφωνο. Ξέχνα τα! Έχουνε πεθάνει»!
 
zara417

Όλοι έχουν «μετακομίσει» στο διαδίκτυο…
Ναι. Στο διαδίκτυο. Και χαίρομαι παρά πολύ που έχω κοντά μου έναν άνθρωπο που μου πιπιλάει το κεφάλι μ’ αυτό.

Αυτό που θα ετοιμάσεις στο youtube, θα το δούμε φέτος;
Ναι! Είναι να αρχίσει τώρα! Μπορεί να το δεις σε πέντε μέρες το πρώτο. Γιατί τεχνικά είμαστε έτοιμοι…

Τίτλο έχουμε;
«Τι θες»! Αλλά δεν το γνωστό που ξέρουμε. Είναι αυτό το… Δεν μπορεί να βγει στο έντυπο… Να στο πω αλλιώς. Οδηγείς και ένας από πίσω πατάει κόρνα. Σηκώνεις τα μάτια στο μεσαίο καθρέφτη και του κάνεις αυτό. Ούτε καν το λες! Είναι ακριβώς αυτό. Με την κίνηση. Το «Τι θε ρε»…

Κώστας Κούλης
Φωτό: ΕΜΑΝΟΝ
 
zara418
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments