Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με τον Σταμάτη Πακάκη

 
   Ο Σταμάτης Πακάκης είναι ένα από τα πιο πολυσχιδή και πολυπράγμονα πλάσματα στον καλλιτεχνικό χώρο. Ανέβασε την παράσταση «Μάνα», κυκλοφόρησε το ομώνυμο βιβλίο, ανέβασε πολύ πρόσφατα την παράσταση «550» και έχει πολλά ακόμα να δώσει. Τα είχαμε πει για λίγο στο φεστιβάλ βιβλίου, συμφωνήσαμε να τα ξαναπούμε με ησυχία και αυτό το τελευταίο έγινε πολύ σύντομα. Αυτό που σημειώνουμε είναι φυσικά ότι πρόκειται για ένα νεότατο άνθρωπο, για έναν καλλιτέχνη με πολλές ευαισθησίες και ανησυχίες και πως σε μερικά χρόνια θα είμαστε ακόμα πιο υπερήφανοι για τις επιτυχίες και τις εν γένει κινήσεις αυτού του τρομερού πολιτισμικού δυναμό. Ευχαριστούμε θερμά τη Νατάσα Παππά, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
papakis1906 
Συγγραφέας;
Αυτό προέκυψε. Ακόμα δεν το έχω συνηθίσει σαν χαρακτηρισμό…

Σκηνοθέτης;
Ναι… κι αυτό τελευταία…

Ηθοποιός και τραγουδιστής;
Ηθοποιός, μουσικός και τραγουδιστής. Το ξεχωρίζω γιατί ξέρεις, όλοι λέμε ότι τραγουδάμε ότι «Είμαι τραγουδιστής»… Όχι, είμαι μουσικός και μία από αυτές τις ιδιότητες της μουσικής είναι το τραγούδι…

Μαέστρος;
Μαέστρος όχι.

Ενορχηστρωτής;
Έχω τελειώσει ενορχήστρωση μπάντας αλλά δεν πολύ-ασχολούμαι. Γενικότερα, έχω σπουδάσει διάφορα πράγματα και αντικείμενα αλλά στην πορεία δεν γίνεται να τα κάνεις όλα. Οι γνώσεις παραμένουν και μπορώ και συνεννοούμαι καλύτερα με τους συνεργάτες μου. Και στην κινησιολογία έχω μια εμπειρία και κάνω στις παραστάσεις μου, αλλά έχω κινησιολόγο, που του δίνω την τελική ευθύνη. Το ίδιο και στις ενορχηστρώσεις. Είχα μία βασική άποψη, αλλά και έναν εξαιρετικό συνεργάτη, ο οποίος ολοκλήρωσε τα πάντα.
 
pakakis1907
Με το βιβλίο, με τη συγγραφή και την κυκλοφορία… πώς προέκυψε όλο αυτό; Ήταν απόρροια της παράστασης;
Όχι, ήταν το ανάποδο…

Πρώτα γράφτηκε το βιβλίο;
Επειδή τα ξεκινάω όλα μόνος μου… Και οικονομικά δεν ήξερα πού θα φτάσω και δεν ήξερα πώς θα πάει το ένα με τ’ άλλο. Οπότε λέω «Να κάνω παράσταση ή να κάνω βιβλίο»; Λέω λοιπόν ας κάνω βιβλίο, που μπορώ να το διαχειριστώ καλύτερα. Βέβαια, τα έξοδα είναι πάνω-κάτω τα ίδια. Όταν βγάζεις ένα βιβλίο με CD μαζί, με μουσικούς, ηθοποιούς κτλ. Σκέφτηκα ότι το βιβλίο θα μείνει και μετά από μία παράσταση. Ειδικά αν δεν πουληθεί, θα μείνει για πάντα! (γέλια) Και έτσι μπήκα στη διαδικασία να ηχογραφήσω, έχοντας τη δυνατότητα να τροποποιώ και να διορθώνω πράγματα. Βρήκα ηθοποιούς, από τους γνωστούς μου, για να γίνουν το καστ του βιβλίου, σύμφωνα με τα ηχοχρώματά τους – ξεκάθαρα – και δούλεψα πολύ ωραία μαζί τους. Έκανα ουσιαστικά σκηνοθεσία πάνω σ’ αυτό. Και μετά, αφού βρήκα σκιτσογράφους που να μπορώ να επικοινωνώ, οδηγήθηκα στο βιβλίο και ταυτόχρονα έψαχνα για το πώς θα κινηθεί το θέατρο. Το Faust με εμπιστεύτηκε και με αγάπησε και πήγε πολύ καλά η συνεργασία μας, γι’ αυτό το επέλεξα ξανά για το «550». Το βιβλίο το έκανα για να μείνει. Το έκανα γιατί ήταν ένα τεστ για μένα. Όπως και το βίντεο που έκανα πριν το βιβλίο. Το έκανα βήμα-βήμα για να δω αν αυτό που έχω στο μυαλό μου επικοινωνεί, πόσο επικοινωνεί, πόσο αρέσει ή δεν αρέσει. Είχα ανοιχτά τ’ αυτιά μου για όλα τα σχόλια, θετικά και αρνητικά. Κάπως έτσι πήγε… Το έχουν ζητήσει σε βιβλιοπωλεία. Έχει ζήτηση.
 
pakakis1908
Πώς προέκυψε το «550»;
Τυχαία… Έγραφα διάφορα status στο facebook, ιστορίες από το 550. Μένω στο Παγκράτι και το λεωφορείο 550 είναι το σπίτι μου. Για να πάω στο Ίδρυμα Νιάρχου, που είμαι συνεργάτης ή στο Δήμο Αθηναίων στον Άγιο Σώστη στη Συγγρού ή στο Μέγαρο Μουσικής… Την έκανα αυτή τη διαδρομή τρεις και τέσσερις φορές την ημέρα… Οπότε πολλή ώρα εκεί μέσα, παρά πολλή ώρα! (γελάει) Έγραφα κι έγραφα λοιπόν και κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι πρέπει να γράφεις και με χιούμορ και να επικοινωνείς τις απόψεις σου, γιατί έτσι βρίσκεις και συνοδοιπόρους αλλά και ανθρώπους που δεν υπάρχει λόγος να τους έχεις σε επαφή. Έγραφα λοιπόν διάφορα χιουμοριστικά πράγματα και όλοι μου έλεγαν πώς ήταν ενσταντανέ από παραστάσεις! Άρχισα να υποψιάζομαι και να ψυλλιάζομαι… Ξεκίνησα να συγκεντρώνω το υλικό… Το έκανα εν είδη stand up comedy στην αρχή. Δεν με αφορούσε. Μου αρέσει το stand up, έχω περάσει καλά ως θεατής, αλλά δεν είναι αυτό που θα ήθελα να κάνω. Το έκανα λοιπόν παράσταση. Δημιούργησα οκτώ ήρωες, φρόντισα να έχουν αρχή, μέση και τέλος οι ιστορίες…

Οκτώ ηθοποιοί λοιπόν…
Επτά ηθοποιοί και εγώ. Είναι όλοι ηθοποιοί που έχον ευχέρεια στην κίνηση και στο τραγούδι… Δεν είναι μουσικοθεατρικό όπως το «Μάνα». Είναι πρόζα κατά ενενήντα πέντε τοις εκατό. Εγώ λέω τρία τραγούδια και ένα που λέμε μαζί με τα παιδιά. Θέλω το επόμενο να είναι αμιγώς μουσικό, αλλά θέλω και χρόνο για τις μουσικές και όλα αυτά. Θα είναι μιούζικαλ το επόμενο.

Μέχρι πότε στο Faust;
Μέχρι τις 25 Δεκέμβρη. Και αν πάει καλά, παράταση…
 
pakakis1909
Μια και ανέφερες το διαδίκτυο… Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πώς τα πας;
Είναι το πώς χρησιμοποιείς το κάθε μέσο… Μπορείς να έχεις επαφή με τους άλλους ανθρώπους τόση όση θες.

Στους μαθητές σου διδάσκεις μουσική, έτσι;
Στην αρχή κλασσική κιθάρα… τώρα κάνω κυρίως τραγούδι σε ηθοποιούς. Και κάποια θεωρητικά μαθήματα – θεωρία και αρμονία. Με ενδιαφέρει η διδασκαλία. Έχω δουλέψει και δύο χρόνια σε σχολείο, ως μουσικολόγος.

Μια καθαρά δισκογραφική δουλειά θα σε ενδιέφερε;
Το έχω σκεφτεί… Το ότι τραγουδάω το ξέρουν οι γνωστοί μου… Έχω κάνει κάποια δείγματα από δουλειές. Δεν το έχω θεωρήσει ανάγκη, να δείξω στον κόσμο τι τραγουδάω. Θα με ενδιέφερε να κάνω ένα άλμπουμ με δικά μου τραγούδια και κάποια άλλα αγαπημένα. Για παράδειγμα, στο «550» χρησιμοποιώ μουσική του Γιώργου Καλογερόπουλου. Μου έχει εμπιστευτεί τρία κομμάτια, που έτσι κι αλλιώς θα τα ηχογραφήσω. Τώρα, για το δίσκο… Είναι ένα έξοδο που δεν… Προτιμώ να κάνω άλλη μία θεατρική παράσταση, για να στο πω απλά. Με ενδιαφέρει όμως και έχω να τραγουδήσω και πράγματα. Το συζητάω πολύ τώρα τελευταία… Θέλω κάποια στιγμή να το κάνω.
 
pakakis1910
Σαν ηθοποιός; Το επόμενο βήμα σου;
Επειδή αυτό ήλθε μετά και το έχω συνδέσει με το μουσικό θέατρο… Και επειδή και η παιδεία μου «πάει» προς το μουσικό θέατρο, θεωρώ πολύ ωραίους τους ρόλους χαρακτήρα που μου δίνουν. Είναι τρομερά αβανταδόρικοι και εκεί φαίνεται και η ικανότητα. Μου αρέσουν. Έχει περάσει πολύς καιρό που έκανα θέατρο χωρίς να τραγουδάω… Σε κάποια φάση πήγαινα σε ακροάσεις και έλεγα πως δεν τραγουδάω. Γιατί λέω «Τι, τώρα με παίρνουν επειδή τραγουδάω; Τι έγινε»; Και μόλις είδα ότι όχι, με παίρνουν και «για το άλλο», έλεγα «Εντάξει! Τραγουδάω»! (πολλά γέλια)

Σ’ αρέσει η έννοια της κολεκτίβας; Γιατί κάνεις πράγματα που είναι κυρίως δικά σου, έχεις το πρόσταγμα από το πρώτο λεπτό… Θα είχες τη διάθεση να παίξεις χωρίς να είναι δικό σου έργο;
Να το πω αλλιώς. Μου έχει γίνει πρόταση να σκηνοθετήσω έργο. Πέρυσι, με το «Μάνα», μου ήλθαν αρκετοί άνθρωποι που γράφουν και πίστευαν ότι αυτό που είδαν θα ταίριαζε. Διάβασα κάποια, δεν με αφορούσαν. Διάβασα δύο άλλα, το ένα μάλιστα γνωστού μου και μου άρεσαν. Και νομίζω ότι θα μπορούσα να βάλω όλη αυτή τη darkίλα που έχω. Και πάνω που άρχισα να συνεννοούμαι με τους δημιουργούς, άρχισαν τις παρεμβάσεις… Κι επειδή στο «Μάνα» είδαν βίντεο, κοστούμια, σκηνικά, χορογραφίες… Ναι μεν, έχω εγώ τον τελικό λόγο, αλλά έχω συνεργάτες που παίρνουν αυτό που κάνω και το εξελίσσουν. Και επειδή ο ένας το έβρισκε ακριβώς και ο άλλος είχε τους δικούς του συνεργάτες… Είπα λοιπόν ότι θα κάνω τα δικά μου, που με ιντριγκάρουν περισσότερο. Θα ήθελα ωστόσο να σκηνοθετήσω κάποια γνωστά έργα. Και λέω μάλιστα κάτι που δεν έχω ξαναπεί. Έχω μιλήσει με την Έλλη Ρίτσου για τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Μου έχει δώσει την άδεια να το σκηνοθετήσω. Έχουμε ήδη ξεκινήσει πρόβες, με τη Μαρία Τζανουκάκη. Και μάλιστα μπορούμε να ανακοινώσουμε ότι έχει οριστεί η πρεμιέρα για τις 14 Φεβρουαρίου του 2020.

Εσένα προσωπικά, σε ιντριγκάρει ο μονόλογος;
Όχι… Ο μοναδικός μονόλογος που έχω κάνει ήταν για το Igor Festival, πάνω σε ένα κείμενο του Αλέξανδρου Μαυρόγιαννη, που είχε τον τίτλο «Σκευωρία». Ήταν να το κάνει άλλος. Το ανέλαβα εγώ και το έβγαλα μέσα σε δέκα μέρες. Τρομερή πίεση… Να θυμηθείς όλα αυτά τα λόγια σε τόσο λίγο χρόνο. Μου προσέφερε παραπάνω ηδονή, σε σχέση με το να παίζεις με άλλους, γιατί είσαι μόνος σου και πρέπει να είσαι εκατό τα εκατό εκεί. Αυτό το έφερα ως σκηνοθέτης στη συνέχεια. Όλοι οι ηθοποιοί είναι πάνω στη σκηνή, καθόλη τη διάρκεια της παράστασης. Γι’ αυτό θέλω κι ένα καστ με αντίληψη.
 
pakakis1911
Σου έχει τύχει να δεις παραστάσεις και να σκεφτείς ότι θα ήθελες πολύ να είναι δικές σου;
Παρά πολλές! Και παραστάσεις που θα ήθελα κι εγώ να παίζω. Βλέπω κείμενα και λέω «Πόσο έξυπνο»! Ή βλέπω ηθοποιούς και λέω «Τι ωραία που παίζει»! Όπως έχω και προς αποφυγή παραδείγματα. Τα οποία, δυστυχώς, είναι περισσότερα.

Πηγαίνεις στο θέατρο;
Επειδή δουλεύω σεζόν και μάλιστα συνεχώς, είναι πολύ λίγες οι μέρες που έχω ελεύθερες. Πηγαίνω όμως. Πηγαίνω κυρίως για να δω συναδέλφους που μου αρέσουν και που θαυμάζω. Και βλέπω ότι υπάρχουν παρά πολλοί νέοι άνθρωποι, οι οποίοι είναι παρά πολύ καλοί. Όταν έκανα το «Μάνα», μου είχαν πει κάποιοι ότι θα ήταν καλό να έχω στο ρόλο μία διάσημα μάνα… Ήλθα σε επαφή με κάποιες διάσημες… Ήταν τόσες οι δυσκολίες συνεννόησης… Με τη μία μάλιστα ξεκίνησα πρόβες και δεν ήθελε να είναι στη σκηνή όλη την ώρα! Ήθελε να πει τα λόγια της και να φύγει! Έχει μάθει σε αυτού του είδους το θέατρο… Δεν με αφορά! Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι μπορούν να σε βοηθήσουν να ζήσεις το όνειρό σου. Και ας είναι δεύτερη, Τρίτη ή εκατοστή δέκατη όγδοη επιλογή! Το είδα αυτό στις ακροάσεις. Και στο «Μάνα» και στο «550». Οι ακροάσεις με έχουν σώσει. Βρήκα ανθρώπους που μπορούσα να επικοινωνήσω, που πήγαν το όνειρό μου ένα βήμα πιο πέρα. Στο «550» βρήκα πέντε ηθοποιούς από ακροάσεις. Και οι πέντε με βοήθησαν να ολοκληρώσω το έργο.

Τι είναι αυτό που στην τέχνη σου σου αρέσει περισσότερο;
Τα βλέπω όλα θετικά. Αν θέλω να πω αρνητικά, μπορώ να πω για τα πάντα. Το έκανα παλιά. Γκρίνιαζα, αλλά είδα ότι δεν αξίζει. Είμαι πολύ ευχαριστημένος με τα πράγματα. Θα ήθελα να κάνω τηλεόραση κάποια στιγμή. Κάτι ωραίο που να μπορώ να αποκωδικοποιήσω τις δουλείες μου για μετά. Μου αρέσον τα μικρά θέατρα, μου αρέσει η αμεσότητα. Θέλω να έχω επαφή, θέλω να περνάω κάτω. Ασύγκριτες βέβαια έννοιες το μικρό με το μεγάλο θέατρο. Θα ξεκινήσω να τραγουδάω σε χορωδία, είναι κάτι που μου έχει λείψει. Δεν θα ήθελα να λείπει τίποτα. Λίγο πιο εκπαιδευμένο κοινό θα ήθελα.

Εξελίσσεται…
Ναι, το βλέπω κι εγώ αυτό. Και θα ήθελα να υπάρχει χώρος για τους νέους ηθοποιούς. Βλέπω πολλούς φίλους μου, που έχουν ταλέντο, που δουλεύουν πολύ και που τα παρατάνε γιατί δεν υπάρχει χώρος, δεν υπάρχουν αμοιβές…

Κώστας Κούλης
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments