Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με τους Νίκο Μάνεση και Νίκο Λεκάκη

 
   Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ανεβαίνουν δύο εξαιρετικά ενδιαφέρουσες παραστάσεις αυτή τη σεζόν. «Μέγας εξεταστής» και «Δαιμονισμένοι», αμφότερες βασισμένες στα έργα του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι. Έχοντας τον καλύτερο δυνατό λόγο για να παρουσιάσουμε αυτές τις παραστάσεις, τα ίδια τα αθάνατα κείμενα και τους ανθρώπους που αναλαμβάνουν να τα κοινωνήσουν σε όλους εμάς, ήλθαμε σε επαφή με δύο από τους πρωταγωνιστές, τους Νίκο Μάνεση και Νίκο Λεκάκη και ρωτήσαμε ό,τι αφορά τα ίδια τα έργα και τον τρόπο που οι δυο τους λαμβάνουν και αντιλαμβάνονται, όπως και το παρόν και το μέλλον τους, πάντα σε συνάρτηση με τη σεζόν που ξεκινά οσονούπω. Πολλά ευχαριστώ στην ημέτερη κυρία, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
manlek1985
Πώς ήλθε η ιδέα για τη συγκεκριμένη παράσταση; Τι ήταν αυτό που σας ιντριγκάρισε περισσότερο στους συγκεκριμένους ρόλους;
Νίκος Μάνεσης: Η ιδέα ήλθε από τον Κωνσταντίνο (σ.σ. Χατζή). Εγώ δέχτηκα την πρότασή του με μεγάλη χαρά. Αυτό που με ιντρίγκαρε εξ αρχής δεν ήταν ο ρόλος, αλλά το ίδιο το κείμενο. Το ρόλο του Κυρίλλοφ άρχισα να τον κατανοώ σταδιακά. Με συγκινεί βαθιά αυτός ο τύπος.

Τι ήταν αυτό που σας προβλημάτισε περισσότερο κατά τη διάρκεια των προβών σε σχέση με τους ρόλους σας; Τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε περισσότερο;
Νίκος Μάνεσης: Οι "Δαιμονισμένοι" είναι ένα κείμενο πολιτικό και άκρως φιλοσοφικό. Η αγωνία μου είναι, πρώτα από όλα, να γίνει κατανοητός ο λόγος του Ντοστογιέφσκι και έπειτα να καταφέρω να το μεταφέρω με απόλυτη ειλικρίνεια και αλήθεια. Το γοητευτικό είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα σπουδαίο συγγραφέα και πότε δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει.

Είναι μία παράσταση που η κάθαρση έρχεται ή αποτελεί καλό θέμα για κουβέντα για μετά την παράσταση για όλους εκείνους που παρακολούθησαν;
Νίκος Μάνεσης: Θεωρώ πως η κάθαρση και ο προβληματισμός θα πρέπει να είναι ζητούμενο του θέατρου γενικότερα. Όσον αφορά τους "Δαιμονισμένους", σίγουρα ο συγγραφέας έχει αυτή την πρόθεση.
 
manlek1986

Τι είναι αυτό που σας εξιτάρει περισσότερο στην τέχνη σας, το θέατρο; Τι είναι αυτό που, στον αντίποδα, αν έλειπε, δεν θα σας έλειπε;
Νίκος Μάνεσης: Με εξιτάρει το γεγονός ότι μπορείς να γδυθείς εσωτερικά, να μοιραστείς τη μεγαλύτερη αλήθεια σου και όλοι να νομίζουν ότι απλά ερμηνεύεις ένα ρόλο. Δεν υπάρχει κάτι στον αντίποδα. Το θέατρο για μένα είναι αναντικατάστατο!
Νίκος Λεκάκης: Η όρεξη και η ανάγκη των ανθρώπων να ανταλλάξουν ιδέες και να συνομιλήσουν, παίρνοντας θέση απέναντι σε θέματα συγκεκριμένης σημασίας για την εποχή τους. Σίγουρα δε θα μου έλειπε η όρεξη των ανθρώπων να αυτοπροβληθούν, ανταλλάσσοντας έτσι ιδέες και παίρνοντας θέση απέναντι σε ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα της εποχής τους, τον εαυτό τους.

Προτιμάτε τα μεγάλα θέατρα; Θεωρείτε τα μικρά πιο ζεστά, πιο άμεσα με το κοινό σας;
Νίκος Μάνεσης: Ο κάθε χώρος έχει τη μαγεία του. Στην περίπτωσή μας, βρίσκω υπέροχο που κάνουμε Ντοστογιέφσκι σε ένα υπόγειο. Είναι το κατάλληλο περιβάλλον.
Νίκος Λεκάκης: Στη μέχρι στιγμής εμπειρία μου στο θέατρο δεν έχει τύχει να παίξω αρκετές φορές σε μεγάλες σκηνές. Επομένως δεν είμαι σίγουρος κατά ποσό είμαι σε θέση να προτιμώ τα μεγάλα θέατρα. Ωστόσο είναι βέβαιο πως μια μεγαλύτερη σκηνή παρέχει περισσότερες δυνατότητες στο εκάστοτε εγχείρημα, όπως η απεύθυνση μιας ιδέας σε περισσότερους ανθρώπους. Από την άλλη, τα μικρότερα θέατρα, λόγω της αμεσότητας που προσφέρουν, επιτρέπουν με κάποιον τρόπο, τόσο στους ηθοποιούς όσο και στο κοινό, την αίσθηση μιας συνάντησης, ενός ραντεβού. Είναι και οι δυο πλευρές πιο εμπλεκόμενες, σε σχέση με αυτό που θα συμβεί κατά τη διάρκεια της παράστασης. Παρ’ όλα αυτά, τείνω να πιστεύω πως η διάκριση αυτή, μεγάλα και μικρά θέατρα, θα πρέπει πια να γίνεται μόνο για δομικούς, οικονομικούς και τεχνικούς λόγους και όχι καλλιτεχνικούς. Άλλωστε, όπως κάθε μορφή τέχνης, έτσι και το θέατρο μπορεί να υπάρξει σε οποιονδήποτε χώρο. Έχει τύχει να δω παράσταση στην Επίδαυρο και να νιώσω κλειστοφοβία και παράσταση σε υπόγειο και να νιώσω πως βρίσκομαι κάπου αναμεσά στ’ άστρα. Φυσικά έχει συμβεί και το αντίθετο.
 
manlek1987
Ποια είναι τα υπόλοιπα πλάνα σας, παράλληλα με αυτή την παράσταση;
Νίκος Μάνεσης: Παράλληλα θα αρχίσω πρόβες για το "Τρεις αδελφές" του Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραντζά, που θα ανέβει από 17 Ιανουαρίου στο θέατρο Βεάκη.
Νίκος Λεκάκης: Αναμένω να ξεκινήσει μια συνεργασία, που θα ανακοινωθεί εν καιρώ.

Ποια είναι η κινητήρια δύναμη πίσω σας; Τι είναι αυτό που σας κάνει να θέλετε να δημιουργείτε κάθε μέρα;
Νίκος Μάνεσης: Εεε, τι άλλο; Ότι κάποια μέρα θα πεθάνω!
Νίκος Λεκάκης: Δεν είναι πάντα η ίδια. Αυτή την περίοδο είναι η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, οι άνθρωποι που αγαπώ και με αγαπούν, οι συνεργάτες με τους όποιους αξίζει να μιλάω και αυτοί που δε μιλάω πια, αλλά αξίζουν να τους θυμάμαι. Αυτό που με κάνει να θέλω να δημιουργώ κάθε μέρα είναι ο χρόνος. Είναι αστείο αλλά και πραγματικότητα. Το βλέπω στην καθημερινότητα, σε κάθε εργασιακό περιβάλλον, είτε αυτό είναι ένα θέατρο, είτε είναι μια καφετέρια, στη μοναξιά, στην πολιτική, στις σχέσεις, στον έρωτα. Αναλωνόμαστε καθημερινά σε εκατοντάδες άχρηστες πληροφορίες, βολοδέρνουμε από δω και από κει, απολαμβάνουμε τις στιγμές που τραβήξαμε βίντεο, τις στιγμές που θα πρέπει να έχουμε απολαύσει, πασχίζουμε να γίνουμε κάτι για το οποίο θα νιώθουμε περήφανοι κάθε τόσο που θα το συζητάμε και το κάνουμε για να έχουμε κάτι να συζητήσουμε και στο τέλος της μέρας καταλήγουμε μόνοι, να αξιολογήσουμε πόσο καλά ξοδέψαμε την ενέργειά μας για να καταλήξουμε στην αίσθηση της ολοκλήρωσης που μας δίνει η σκέψη πως υπήρξαμε ζωντανοί. Κι εδώ κατοικεί το αστείο και το παράδοξο του πράγματος. Ό,τι πιο πολύτιμο είχαμε και θα έχουμε είναι ο χρόνος. Δεν τον κατέχουμε αλλά μπορούμε να το διαθέτουμε. Το πώς, προς τα πού και προς σε ποιον θα το διαθέσουμε, είναι αυτό που μας κάνει ζωντανούς και διαφορετικούς από τις υπόλοιπες κονσέρβες.

Κώστας Κούλης
Ευχαριστούμε θερμά την Alex. Kat. για τις φωτογραφίες

Συνεντεύξεις

Facebook Comments