Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τους Όλιβ κ Ποπάυ

   olivesyne2Κάθομαι στη δεύτερη σειρά, στο δεύτερο – νομίζω δηλαδή – κάθισμα από δεξιά προς τα αριστερά. Νομίζω δηλαδή γιατί μπροστά και δεξιά μου βλέπω τρεις θέσεις… Ωραία, συμφωνήσαμε όλοι ότι είναι άκυρος ο πρόλογος, πλην όμως είναι πολύ έγκυρη η παράσταση. «Όλιβ, ένας έρωτας παρολίγον κόμικ-ος». Λογοπαίγνιο, υποψία για σάτιρα ή/και παρωδία, ένα διαχρονικό σύμβολο αιώνιας αρραβωνιαστικιάς και χρόνιου νταλκά και ένα ψιλόλιγνο κορίτσι-πανταχού απούσα από τις φαντασιώσεις των ανδρών. Μέχρι εκείνο το βράδι… Είδα την παράσταση, γέλασα, την σκεφτόμουν στο γυρισμό και γελούσα μόνος μου, μίλησα με φίλους και είπα τι είδα, πάνω-κάτω τουλάχιστον… Θα ήταν τουλάχιστον λάθος να μην κάνω και την παραπάνω κίνηση, να κάνω μια συνέντευξη με τους συντελεστές της δουλειάς αυτής. Όσους μπορούσα να μαζέψω τελοσπάντων. Το ζευγάρι του έργου λοιπόν, η Όλιβ και ο Ποπάυ, η Αννίτα Καπουσίζη και ο Βασίλης Ζαϊφίδης δηλαδή, καθώς και η σκηνοθέτις της παράστασης, Ζωή Ξανθοπούλου, φιλοξενούνται στο Noizy.gr και φιλοξενούν κι εμάς με τη σειρά τους στο σαλόνι του μυαλού τους, μιλώντας μας για ένα δυναμικό ναυτάκι κι ένα κορίτσι μ’ ένα όνειρο που έχει κάτι από εμμονή. Για το αντίθετο;
 
   Πώς σας ήλθε η ιδέα να ασχοληθείτε με την Όλιβ; Πώς ξεκίνησε το όλο εγχείρημα και πότε καταλάβατε ότι πηγαίνατε πλέον για παράσταση;
   Ζωή Ξανθοπούλου: Ήταν μια ιδέα που ξεκίνησε μέσα από την προσωπική μας σχέση με την Αννίτα. Συζητούσαμε κι αναλύαμε διάφορα που μας απασχολούσαν, κυρίως σατιρίζοντάς τα και κάποια στιγμή προέκυψε η ανάγκη να τα μοιραστούμε με περισσότερο κόσμο, μέσα από έναν κοινό κώδικα, που σε αυτή την περίπτωση είναι η Όλιβ, μια γυναικεία φιγούρα κόμικ γνωστή, αρκετά μυστήρια, που την απασχολούν πολλά θέματα.
 
   Είναι η Όλιβ το «είδος αγαπημένης» που όλες οι γυναίκες απεύχονται; Μήπως είναι το αντίθετο, δηλαδή το ιδανικό;
   Ζωή: Η Όλιβ είναι το «είδος αγαπημένης» που θέλει – δεν θέλει προσδιορίζεται από τη σχέση της με τον Ποπάυ, με τον οποίον έχει βέβαια πολλά ζητήματα να λύσει. Αυτό είναι κάτι που στη ζωή μας συχνά απευχόμαστε, αλλά τελικά καταλήγει να είναι ιδανικό για όποιον δεν το βιώνει!
 
   olivesyne6Κατά τη διάρκεια της παράστασης βλέπουμε πρόζα, χορό, τραγούδι… Ήταν κάτι που είχατε σκεφτεί από την αρχή, προέκυψε στην πορεία…
   Ζωή: Υπήρχε από την αρχή αυτή η ανάγκη και αυτή η δομή της παράστασης, επειδή η μουσική και τα τραγούδια συνοδεύουν τις αναμνήσεις και τις φάσεις της ζωής μας αλλά και για να πάρει η μορφή περισσότερο τη μορφή ενός «show της Όλιβ».
 
   Κάθε πόσα λεπτά σταματούσατε τις πρόβες από τα γέλια;
   Αννίτα Καπουσίζη: Δευτερόλεπτα θες να πεις... πολύ γέλιο!
 
   Κατά τη διάρκεια του «καμπαρέ» ιντερμεδίου, η Όλιβ, για μένα τουλάχιστον, μεταμορφώνεται σε γυναίκα, κάτι που δεν μας απασχόλησε ποτέ στο κόμικ… Αυτό έχει να κάνει με το παρόλιγον κομικ-ό στοιχείο;
   Αννίτα: Έχει να κάνει και με το «παρολίγον» σοβαρό στοιχείο… Με το συνδυασμό δηλαδή που υπάρχει κάθε στιγμή στη ζωή μας, πόσο μάλλον σε αυτές τις κομβικές,  ας πούμε, στιγμές.
 
   Για πόσο καιρό θα παίζεται ακόμα η παράσταση; Δουλεύετε παράλληλα πάνω σε κάτι άλλο;
   Ζωή: Η παράσταση θα παίζεται μέχρι 17 Ιανουαρίου στον Φούρνο.
   Βασίλης Ζαϊφίδης: Μέχρι τις 17 Ιανουαρίου, παράλληλα κάνω πρόβες για το έργο του Ίψεν «Ένας εχθρός του λαού» με το Θωμά Κινδύνη και σε σκηνοθεσία του Νίκου Περέλη. Επίσης, είμαι σε μια διαδραστική παιδική παράσταση «Ο μύθος του κοντού δράκου» του Παναγιώτη Τσιρίδη και προετοιμάζομαι για αντικατάσταση στο έργο του Λόρκα «Το σπίτι της Bernarda Alba», σε διασκευή της Ζωής Ξανθοπούλου, στο θέατρο Άβατον.  
 
   Αννίτα, έχεις κάνει μεταπτυχιακό πάνω στη θεατρολογία. Έχεις δουλέψει και σαν βοηθός σκηνοθέτης. Γράφεις σενάρια… Τελικά, σε ιντριγκάρει πιο πολύ να παίζεις ή να στήνεις άλλους ηθοποιούς να παίζουν;
   Αννίτα: Να παίζω. Μου αρέσει ν’ αφήνομαι στην έκπληξη που σου επιφυλάσσει η σκηνή.
 
   olivesynejjsΒασίλη, έχεις κάνει και παιδικό θέατρο και μάλιστα διαδραστικό. Θα μπορούσε και αυτή η παράσταση να είναι στο ίδιο μοτίβο, να «κάνετε παιχνίδι» με το κοινό;
   Βασίλης: Νομίζω πως όχι... η παράσταση απευθύνεται στο κοινό ευθέως αλλά πιστεύω ότι θα έχανε την όποια μαγεία έχει αν γινόταν διαδραστική...
 
   Σίγουρα το έχετε και οι δύο για stand-up. Το έχετε σκεφτεί καθόλου;
   Αννίτα: Όχι! Αλλά μμμ..
   Βασίλης: Όχι, είναι αλήθεια ότι δεν το έχω σκεφτεί μέχρι τώρα αλλά δεν νομίζω και ότι με ενδιαφέρει...
 
   Ποια θα είναι τα επόμενα βήματά σας; Θα σας ξαναδούμε παρέα στη σκηνή;
   Αννίτα: Εγώ πάντως θα το ήθελα πολύ! Ένιωσα από την αρχή ότι μπορώ να στηριχτώ «στα στιβαρά του μπράτσα»! (γέλια) Και αυτό είναι πολύ σημαντικό για το αποτέλεσμα μιας παράστασης.
   Βασίλης: Αναφέρθηκα και προηγουμένως για το τι ακολουθεί στο άμεσο μέλλον και θα ήταν πολύ ευχάριστο να ξανασυνεργαστώ με την Ανίτα γιατί έχουμε πολύ καλή χημεία εντός και εκτός σκηνής.
 
Κώστας Κούλης
* Ευχαριστούμε θερμά τη Μαρκέλλα Καζαμία.

olivesyne7

Συνεντεύξεις