Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τον Esteve Soler

Soler esteve

   Μαθαίνω ότι ο δημιουργός του «Κόντρα στη Δημοκρατία», ο Καταλανός συγγραφέας Esteve Soler, έρχεται στην Αθήνα για να δει την παράσταση. Τι, θα τον αφήσω να έλθει και να φύγει έτσι; Δεν υπάρχει περίπτωση! Ξανά στο δρόμο για «Άβατον» λοιπόν, παρέα με τις ερωτήσεις μου και ένα μαραφετάκι για να ηχογραφήσω τις απαντήσεις του δημιουργού, ξανά στις θέσεις του θεάτρου, να ακούω το Soler να μιλάει για το έργο του και να απαντά στις ερωτήσεις των θεατών. Η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της εταιρείας παραγωγής, η Μαρκέλλα Καζαμία, έχει ήδη κανονίσει να περάσει κι από μένα μια βόλτα ο Soler, με το πέρας της κουβέντας. Όταν πλέον έρχεται η σειρά μου για τα «κατ’ ιδίαν», έρχεται και ένας άνθρωπος που δεν καταλαβαίνει από κούραση. Θα φύγει για το αεροδρόμιο ξημερώματα, θα γυρίσει πίσω στη χώρα του και το πρωί θα πάει να διδάξει στο πανεπιστήμιο! Και μόνο που μου περιέγραφε όλη τη «διαδικασία», εγώ ένιωθα τα γόνατά μου να πονάνε… Πώς νιώθει αυτός ο άνθρωπος λοιπόν για τα έργα του που ανθίζουν και τα μαθαίνει όλος ο κόσμος; Θα γράψει κι άλλα «Κόντρα…»; Και αυτούς τους πολιτικούς μας… Τι να τους κάνουμε – τελικά;
 
   Πώς αισθάνεσαι όταν γνωρίζεις ότι τα γραπτά σου έχουν γίνει θεατρικές παραστάσεις και έχουν μεταφραστεί σε έξι γλώσσες…
   Τώρα πια εννέα!

   Ακόμα καλύτερα λοιπόν!
   Αυξάνουν συνεχώς…

   Και μέχρι στιγμής έχουν γίνει τριάντα παραγωγές;
   Περίπου… Έχω ήδη μετρήσει πάνω από δεκαπέντε σκηνοθέτες!

   Soler 03Πώς αισθάνεσαι λοιπόν, βλέποντας όλο αυτό να συμβαίνει;
   Νιώθω έκπληξη, πραγματικά. Είμαι πολύ ευγνώμων… Ποτέ δεν περίμενα τέτοιου είδους αντίδραση. Νόμιζα ότι τα έργα μου ήταν «της μειοψηφίας», νόμιζα ότι παραήταν «ανεξάρτητα» για το θέατρο και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι δημιουργείται τέτοια αντίδραση, στην Ευρώπη και την Αμερική. Δεν το καταλαβαίνω (γέλια) αλλά είμαι πραγματικά ευγνώμων γι αυτό το πράγμα. Κάθε φορά που πάω κάπου, για να δω μια από τις παραστάσεις, νιώθω ότι τα έργα έχουν κάτι κοινό με τη χώρα στην οποία παίζονται.

   Το «Κόντρα στη δημοκρατία» έχει να κάνει με ανθρώπους που υποφέρουν εξαιτίας των πολιτικών και το γεγονός ότι γέροι και μεγάλες εταιρείες έχουν τον έλεγχο του κόσμου σήμερα (σ.σ. ναι, μου έβγαλε αμέσως το νόημα του “Right Now” των Van Halen). Αυτό τουλάχιστον εισέπραξα εγώ. Πώς σου ήλθε στο μυαλό το ευρύτερο concept;
   Το «Κόντρα στη δημοκρατία» ασχολείται με τη σύγχυση… Πάντα λέω ότι αυτές οι τρεις παραστάσεις αναφέρονται στις διαφορές μεταξύ του «σεναρίου» και της (δια)φθοράς αυτού. Στην περίπτωση του «Κόντρα στη δημοκρατία», όλο αυτό είναι προφανές. Δεν ζούμε σε καθεστώς πραγματικής δημοκρατίας, ζούμε κάτι άλλο, κάτι που δεν έχει καθαρό, αγνό, μήνυμα ή σημασία. Αυτή λοιπόν η αντίθεση είναι που μιλάει μέσα μου και με κάνει να αναφερθώ στην απόσταση μεταξύ των δύο.
 
"Η αντίθεση δεν δημιουργείται μόνο από το ότι ο κόσμος υποφέρει. Το γεγονός ότι κάποιοι υποφέρουν και κάποιοι άλλοι πάλι περνάνε καλά και πώς αυτό επηρεάζει τις ζωές μας και πώς επηρεάζει το ένα το άλλο... Αυτό δημιουργεί μια βάση…"

   Έρχεσαι στην Ελλάδα, βλέπεις το έργο σου στο θέατρο… Αν και δεν γνωρίζεις τη γλώσσα, σε αγγίζει όλο αυτό;
   Ναι, φυσικά και δεν γνωρίζω τη γλώσσα, όμως τα έργα αυτά έχουν συναισθηματική κατασκευή και έτσι μπορώ να νιώσω τα πάντα. Έχω παρακολουθήσει και τα τρία έργα μου στην Αθήνα και ήταν κάτι που με συγκίνησε πολύ. Όχι μόνο συναισθηματικά αλλά και διανοητικά. Νομίζω πως τα έργα μου μετουσιώθηκαν σε τρεις εξαιρετικές παραστάσεις και εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου που τόσο ταλαντούχοι άνθρωποι αναλαμβάνουν να ανεβάσουν τα έργα μου.  

   Soler 02Όταν παρακολουθούσα την παράσταση, ιδίως στη σκηνή του πάρκου και την επόμενη (σ.σ. «Τι είναι μετά το έξι»), έβλεπα το ακροατήριο να γελάει, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ιστορίες γεμάτες κυνισμό και ειρωνεία. Μπορούν λοιπόν, κυνισμός και ειρωνεία, να αποτελέσουν πηγή γέλιου τελικά;
   Είναι περίεργο, μιλούσαμε γι αυτό πολλές φορές. Τα έργα μου δημιουργούνται με σκοπό να προκαλέσουν «διαμάχη» στο κοινό. Μου αρέσει πολύ να βλέπω θεατές που δεν καταλαβαίνουν γιατί γελάει με αυτά που βλέπει εκείνος που κάθεται δίπλα τους! Είναι βασικό για μένα, με ενδιαφέρει πολύ, να βλέπω στο τέλος της παράστασης ανθρώπους να συζητούν, να διαφωνούν… «Όχι, δεν ήταν πρόθεση του συγγραφέα να θίξει αυτό. Είναι κάτι θετικό αυτό». «Όχι, όχι, είναι αρνητικό»! (γέλια) Αυτό που θέλω είναι να προκαλέσω τον κόσμο να διαλεχτεί, να συζητήσει ο ένας με τον άλλο. Είναι πρόθεσή μου να δημιουργήσω αυτή την αντίθεση, αν προκαλέσω τέτοιους διαλόγους. Αυτό, για μένα, είναι το κλειδί στα έργα μου.

   Εσύ γελούσες όταν έγραφες και μετά διάβαζες τα κείμενά σου;
   Μερικές φορές… Ναι, το παραδέχομαι. Άλλες φορές πάλι ένιωθα πως όλα αυτά ήταν πολύ σκληρά, ότι θα ήταν αδύνατο να γελάσεις με τέτοιες σκληρές καταστάσεις. Περιέργως όμως, όταν έβλεπα τις παραστάσεις, ανακάλυπτα ότι ο κόσμος γελούσε και αυτό πάλι άλλαζε, ανάλογα με την παράσταση, ανάλογα με την παραγωγή. Γιατί κάθε παράσταση είναι διαφορετική, όχι μόνο κάθε παραγωγή. Αλλάζουν οι αποδώσεις στους ρόλους και για μένα αυτό είναι φανταστικό. Είναι το είδος αντίδρασης που θέλω να παράξω… Η εξέλιξη της σκέψης πραγματοποιείται μετά την παράσταση, όχι κατά τη διάρκεια αυτής.

   Soler 01Βλέπεις τα έργα σου να γίνονται ταινία; Θα επέβλεπες μια τέτοια προσπάθεια;
   Έχουμε ένα project στη Βαρκελώνη, να κάνουμε ταινία το «Κόντρα στην πρόοδο». Δεν ξέρω πότε θα γίνει τελικά, γιατί στη βιομηχανία του κινηματογράφου τα πράγματα αλλάζουν συνέχεια. Φυσικά και θα συμμετείχα επιβλέποντας, δεν ξέρω όμως πότε θα ξεκινήσει η παραγωγή.

   Έχεις τελειώσει με τα «Κόντρα…»;
   Διασκέδασα πολύ γράφοντας αυτά τα τρία έργα. Για μένα είναι τριλογία μόνο και μόνο επειδή δεν έχω γράψει κάτι άλλο ακόμα, ίσως το κάνω στο μέλλον. Ίσως μάλιστα γράψω παραπάνω από ένα… Θεωρώ ότι υπάρχουν κι άλλα θέματα με τα οποία οφείλουμε να καταπιαστούμε, πέρα από αυτά των τριών έργων. Ίσως στο μέλλον, ποιος ξέρει; Για μένα το πιο σημαντικό πράγμα είναι να περνάω καλά γράφοντας, δημιουργώντας και να βρίσκω τρόπους να μοιράζομαι όλο αυτό με το κοινό.

   Άρα μιλάμε και για τέταρτο και για πέμπτο…
   Είναι πιθανό…

   Το σύστημα και έτσι όπως δουλεύει ή δεν δουλεύει… Η αδικία γύρω μας… Αποτελούν μια πηγή για έμπνευση για σένα;
   Όπως είπα και πριν, η αντίθεση δεν δημιουργείται μόνο από το ότι ο κόσμος υποφέρει. Το γεγονός ότι κάποιοι υποφέρουν και κάποιοι άλλοι πάλι περνάνε καλά και πώς αυτό επηρεάζει τις ζωές μας και πώς επηρεάζει το ένα το άλλο... Αυτό δημιουργεί μια βάση…

   Τι να κάνουμε με τους πολιτικούς μας λοιπόν; Να τους στείλουμε στο διάολο, όπως λέει ένας από τους χαρακτήρες των έργων σου;
   Νομίζω ότι θα πρέπει να καταλάβουμε ότι οι πολιτικοί είναι και άνθρωποι. Θα πρέπει όμως να το καταλάβουν αυτό και οι ίδιοι! Θα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είμαστε μακριά, ο ένας από τον άλλο. Τότε θα υπάρξει και πρόοδος, όταν και οι δυο πλευρές το συνειδητοποιήσουν αυτό. Χρειαζόμαστε όμως δραστικές αλλαγές.
 
Κώστας Κούλης

Συνεντεύξεις

Facebook Comments