Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με την Ελένη Ευθυμίου

 

   elenieythimiou2Ένα δεκάλεπτο δρώμενο, με φωνές που μαρτυρούσαν μέσω τηλεφώνου τη βία και την κακοποίηση, αποτέλεσε την ελληνική συμμετοχή στο φετινό Διεθνές Θεατρικό Φεστιβάλ «Ίνγκμαρ Μπέργκμαν» της Σουηδίας. Η συγκεκριμένη παράσταση, βασισμένη στο βιβλίο της Eleonore Mercier «Je Suis Completement Battue» («Με Χτύπησε Παντού»), εξελίχθηκε και παρουσιάζεται πλέον ολοκληρωμένη για τρεις μέρες στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο των 47ων Δημητρίων. Η σκηνοθέτις της παράστασης Ελένη Ευθυμίου, με αφορμή το άγριο θέμα του κειμένου, μας μίλησε για την κακοποίηση των ανθρώπων αλλά και για το ρόλο του θεάτρου σε μια τέτοια δυσάρεστη κατάσταση.
 
   Ποιο ήταν το κίνητρο για να ασχοληθείτε με το θέμα της κακοποίησης;
   Ξεκινήσαμε να ασχολούμαστε με το θέμα, με αφορμή το κάλεσμα που έγινε σε μας από την Ιφιγένεια Ταξοπούλου να συμμετέχουμε στο πρότζεκτ του θεατρικού δικτύου Mitos 21, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο στα πλαίσια του φεστιβάλ Μπέργκμαν, στο Βασιλικό Θέατρο της Στοκχόλμης. Στην πορεία αποφασίσαμε να ολοκληρώσουμε το εγχείρημα αυτό στη Θεσσαλονίκη. Η απόπειρα αυτή αποτελεί μία ευκαιρία για μας, να αναμετρηθούμε με ένα πολύ δύσκολο θέμα αλλά και να του δώσουμε μία μορφή, ώστε να βγει προς τα έξω και να απασχολήσει αντίστοιχα και άλλους ανθρώπους.
 
   elenieythimiou3Πολλές φωνές και φράσεις συνθέτουν μια ιστορία ή παρουσιάζονται διαφορετικά περιστατικά βίας στη ροή του έργου;
   Παρουσιάζονται διαφορετικά περιστατικά στη ροή του έργου, τα οποία τοποθετημένα το ένα μετά το άλλο συνθέτουν μία πορεία, από τη σιωπή στο λόγο, από την αποσιώπηση στην κοινοποίηση του ζητήματος της κακοποίησης.
 
   Η παράσταση αναφέρεται στην κακοποίηση και των γυναικών και των ανδρών;
   Ναι. Η βία δεν έχει φύλο. Η γυναικεία κακοποίηση αποτελεί όντως, πιο συχνό φαινόμενο, χωρίς όμως να αναιρεί το γεγονός ότι και άντρες υφίστανται βία μέσα στην οικογένεια. Σίγουρα γνωρίζουμε ακόμη λιγότερα γι' αυτό το κομμάτι αφού, κοινωνικά, είναι τεράστιο ταμπού η εικόνα του "αδύναμου" άντρα.
 
   Με το συγκεκριμένο θέμα επιδιώκετε, με κάποιον τρόπο, να αφυπνίσετε όσους κακοποιούνται για να αντιδράσουν ή πιστεύετε ότι δεν είναι αυτός ο σκοπός του θεάτρου;
   Θεωρώ ότι το θέατρο εμπεριέχει τη δυνατότητα κοινωνικής συνεισφοράς. Στην περίπτωση της παράστασής μας, η δυνατότητα αυτή έγκειται στο να τοποθετήσουμε στο οπτικό πεδίο του θεατή μια εικόνα που θα θέλαμε να θεωρούμε μακρινή αλλά δεν είναι.
 
   Στο τέλος της παράστασης υπάρχει κάποιο είδος κάθαρσης, όπως συνήθως συμβαίνει στα θεατρικά έργα;
   Όπως το πάρει κανείς. Υπάρχει σίγουρα η αναμέτρηση με το ζήτημα. Ειλικρινά, δεν ξέρω καν, αν η κάθαρση είναι το βασικό ζητούμενο. Δυστυχώς, ως κοινωνία απέχουμε πολύ από το στάδιο της όποιας λύτρωσης, τη στιγμή που δεν αναγνωρίζουμε καν το πρόβλημα ανοιχτά.
 
"Θα ήθελα (οι θεατές) να βγουν από το θέατρο και να αρχίσουν να μιλούν. (Εναλλακτικά να τραγουδούν)".
 
   elenieythimiou4Όταν διάβασα ότι το έργο παρουσιάστηκε στη Στοκχόλμη για πρώτη φορά, σκέφτηκα το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, το οποίο σχετίζεται άμεσα με την κακοποίηση. Εκεί, τι αντιδράσεις συναντήσατε;
   Το κοινό της Σουηδίας ήταν πολύ ζεστό και αγκάλιασε το πρότζεκτ.
 
   Επειδή ασχολείστε και με το ψυχικό κομμάτι της βίας στην παράσταση, συμβουλευτήκατε κάποιον ειδικό για το θέμα, για παράδειγμα κάποιον ψυχολόγο;
   Ναι. Στα πλαίσια της έρευνάς μας, μιλήσαμε και με την επιστημονική υπεύθυνη του Κέντρου Κοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών, κ. Χρυσάνθη Ζαφειράτου (Ε.Κ.Α.Ψ.Υ.). Η συζήτηση μαζί της ήταν αρκετά διαφωτιστική, ιδιαίτερα γύρω από τους μύθους και τις αλήθειες που επικρατούν στην αντίληψη της κοινωνίας γύρω από το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας.
 
   Τι θα θέλατε να μείνει από τη συγκεκριμένη δουλειά στους θεατές;
   Θα ήθελα να βγουν από το θέατρο και να αρχίσουν να μιλούν. (Εναλλακτικά να τραγουδούν).
 
   elenieythimiou5Ποια ήταν η δική σας εμπειρία από αυτή τη σκηνοθετική απόπειρα;
   Ήταν μία πλούσια εμπειρία, καθώς συνεργάστηκα με πάρα πολλούς ανθρώπους γι' αυτή τη δουλειά. Το πιο γοητευτικό απ' όλα είναι όταν αισθάνεσαι όλους τους συνεργάτες δεμένους σε έναν κοινό στόχο.
 
   Μετά τις τρεις αυτές παραστάσεις στο πλαίσιο των «47ων Δημητρίων», το έργο θα παρουσιαστεί και κάπου αλλού;
   Η παράσταση σχεδιάστηκε στο πλαίσιο των Δημητρίων με τη συνδρομή της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης και πρόκειται για μία φεστιβαλική δουλειά, με τη συμμετοχή εθελοντών και ηθοποιών από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η συνέχεια της θα ήταν ένα μάλλον δύσκολο εγχείρημα, πλην όμως μία επιθυμία κι επιδίωξή μας.
 
Σοφία Μαρτιγοπούλου
* Η παράσταση «Με Χτύπησε Στις 2:45» θα παρουσιαστεί από την Τρίτη 23 έως και την Πέμπτη 25 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον (Παρασκευοπούλου 42 & Κωνσταντινουπόλεως).
elenieythimou1

Συνεντεύξεις