Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τους Γιώργο Γαλίτη και Θανάση Κουρλαμπά

 
   Με τη βοήθεια της γλυκιάς Άντζυ Νομικού βρεθήκαμε, λίγο πριν ξεκινήσουν οι παραστάσεις στο θέατρο Αλκμήνη, με το Θανάση Κουρλαμπά και το Γιώργο Γαλίτη. Αιτία; Το έργο που ανεβάζουν, «Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς». Γνώρισα δύο ανθρώπους που σε μαγνητίζουν και πάνω και κάτω από τη σκηνή. Βίωσα τη χαρά αλλά και το άγχος τους για τη νέα αυτή παράσταση. Μιλήσαμε αρκετά και πλέον θεωρώ το Γιώργο και το Θανάση δύο υπέροχους φίλους. Άντζυ μου, σε ευχαριστώ θερμά για όλη τη βοήθεια που μου προσέφερες.
 
gakou01
«Τα ραδίκια ανάποδα» και «Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς». Πολύ θανατικό βρε παιδιά… (γέλια)
Θανάσης Κουρλαμπάς: Μιλούν για τη σχέση και την πάλη του ανθρώπου με το θάνατο. Βρίσκεις ουσίες για την ίδια τη ζωή. Δεν υπάρχει λόγος να συζητάς για το θάνατο. Ο θάνατος θα έρθει. Είναι το μόνο δεδομένο. Η ενασχόληση με το θάνατο είναι για να δεις πώς μπορείς να καλυτερέψεις τη ζωή σου, τη ζωή του διπλανού σου. Ο Γιώργος και εγώ έχουμε τη χαρά και την τιμή να υπηρετούμε ένα τέτοιο κείμενο σε διασκευή Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Είναι μια πασίγνωστη νουβέλα του Τολστόι.
Γιώργος Γαλίτης: Έγινε μια σπουδαία μετάφραση και πάνω σε αυτή η Κωνσταντίνα δούλεψε και το έκανε θεατρικό. Η επιλογή της είναι να υπάρχουν αφηγητές για να μην χαθεί η αφήγηση του Τολστόι. Στο θεατρικό έχεις το διάλογο, αλλά χωρίς την αφήγηση χάνονται αυτά που μόνο ένας λογοτέχνης μπορεί να δώσει.
Θανάσης: Χρειαστήκαμε το διπλό ρόλο του αφηγητή για να μιλήσουμε ως Τολστόι. Σε αυτό το έργο με το Γιώργο κάνουμε δεκαοκτώ χαρακτήρες. Ισάξια μοιρασμένους. Το πρωτότυπο της παράστασης είναι ότι περνάμε και οι δύο από όλους τους ρόλους. Είμαστε και οι δύο ο Ιβάν Ιλίτς, οι αφηγητές, η σύζυγος, η κόρη του, ο δικαστής, οι φίλοι του, ο γιατρός, ο υπηρέτης. Περνάμε από όλους τους ρόλους με το προσωπικό του ύφος ο καθένας. Αισθάνομαι πολύ τυχερός για αυτή τη συνάντηση επί σκηνής με το Γιώργο. Είναι ένα εξαιρετικό πλάσμα. Είναι ένας σπουδαίος κωμικός αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Θα σας σηκωθεί η τρίχα όταν θα τον δείτε σε δραματικό ρόλο. Έχουμε αναπτύξει μια τέτοια χημεία μεταξύ μας, που εμένα τουλάχιστον δεν μου συμβαίνει συχνά. Αυτή η παράσταση είναι μια ακροβασία, καθώς πρέπει ο ένας να πατήσει πάνω στην ακροβασία του άλλου.
Γιώργος: Πέρα της εκτίμησης και της αγάπης που υπάρχει, έχουμε πολύ καλή επικοινωνία. Είναι πολύ όμορφο να μπορείς με κάποιους ανθρώπους να επικοινωνείς τόσο καλά.
Θανάσης: Το συγκεκριμένο έργο έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από επικοινωνία και αγάπη… Αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει. Είναι ένα έργο που γίνεται χωρίς κουστούμια.
 
gakou03
Καλά, πώς μπορούν να γίνουν οι εναλλαγές των ρόλων χωρίς κουστούμια;
Θανάσης: Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της παράστασης. Δεν υπάρχει κανένα σκηνικό αντικείμενο. Υπάρχει μόνο μια καρέκλα και ο σκηνικός χώρος. Οπότε πρέπει δεκαοκτώ ρόλοι, μια τεράστια ιστορία, τόσο πυκνή, τόσο μεστή σε συναισθήματα και σε φιλοσοφικά νοήματα, να περνά μέσα από εμάς. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν γίνουν μια πραγματική ψυχή, όλο αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Γιώργος: Αυτό είναι και το μεγαλύτερο μου άγχος. Αν η επικοινωνία δεν είναι σωστή, δεν μπορείς να λειτουργήσεις μέσα σε τέτοιους σπουδαίους ρόλους.
 
Και οι δυο σας κάνετε άλλα πράγματα. Ο Γιώργος «Τα ραδίκια ανάποδα», εσύ Θανάση είσαι στο «12 Ένορκοι» και τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία», που θα ανέβει τις επόμενες μέρες. Πόσο δύσκολο είναι να μπαίνετε σχεδόν κάθε μέρα και σε διαφορετικό ρόλο;
Γιώργος: Τα ραδίκια αλλά και οι ένορκοι, είναι «χτισμένοι» ρόλοι. Υπάρχει μια σταθερά και μια ποιότητα παράστασης. Για μένα ας πούμε, τα ραδίκια είναι μέσα στο κορμί μου. Μπορώ ανά πάσα στιγμή να παίξω αυτό το έργο και να είμαι μέσα σε αυτό. Θέλει βέβαια πολύ μεγάλη συγκέντρωση. Όλα αυτά τα οκτώ χρόνια που υπάρχει, εξελίσσεται μέσα μου.
Θανάσης: Θέλω να τονίσω πως μπορεί να είναι χτισμένος ο ρόλος αλλά στην περίπτωση του Γιώργου στα ραδίκια, κάνει δεκατρείς χαρακτήρες. Δεν μπορεί να φανταστεί ο θεατής την απόλυτη δυσκολία της κωμωδίας. Δεν υπάρχει τίποτα δυσκολότερο στη δική μας δουλειά από την κωμωδία. Να μπορείς να προκαλέσεις το αγνό, το πηγαίο γέλιο. Στο δράμα τα πράγματα έχουν ένα μέγεθος, στην κωμωδία όμως, όταν ο Γιώργος πετάξει ένα αστείο και δεν γελάσει ο κόσμος, δεν έχει κάνει σωστά αυτό που πρέπει να κάνει. Όσο για το δικό μου πέρασμα, θα έχω τη χαρά – δυσκολία να παίζω την ίδια μέρα σε δύο παραστάσεις. Ειδικά στις γιορτές θα έχω μονές ή διπλές παραστάσεις στη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» και το βράδυ θα παίζω στο «12 Ένορκοι». Υπάρχει πάντα ένα περιθώριο να συνεφέρεις τον εαυτό σου από τον ένα ρόλο στον άλλο. Είναι μια ευλογημένη μεν, αλλά δουλειά. Κάποιες φορές μας ρωτάνε «Πώς μάθατε όλα αυτά τα κείμενα»; Πίστεψέ με, αυτό είναι το εύκολο κομμάτι της δουλειάς μας. Το δύσκολο είναι το πώς το τοποθετείς μέσα σου και πώς το μεταφέρεις στο κοινό κάθε μέρα.
Γιώργος: Πολλές φορές μαθαίνεις ένα ρόλο, κάνεις πρόβες. Όταν όμως ανέβεις στη σκηνή, η ερμηνεία έχει τον κυρίαρχο ρόλο. Πλέον όλοι οι ηθοποιοί δουλεύουμε σε διάφορα πράγματα για την επιβίωση, όπως όλος ο κόσμος γύρω μας. Δεν δουλεύουμε για να χτίσουμε το τέταρτο σπίτι που είναι στα κουφώματα. (γέλια)
Θανάσης: Ή να συντηρήσουμε τα άλλα τρία. (γέλια)
Γιώργος: Είμαστε σε μια χώρα όπου και πετυχημένα πράγματα να κάνεις δεν γίνεσαι πλούσιος.
 
gakou04
 
Πόση ώρα σας παίρνει μετά την παράσταση να αποφορτιστείτε;
Θανάσης: Κάνω ένα πολύ έντονο ρόλο στους 12 Ενόρκους. Είμαι ο «φωνακλάς» της παρέας, που στο τέλος έχει έναν εξαιρετικό μονόλογο, που σπάει, καταρρέει. Αλλά, για πρώτη φορά στη καριέρα μου, στο «Θάνατο του Ιβάν Ιλίτς»… Εκεί θέλεις τα νοήματα, θέλεις τα προσωπικά βιώματα που βλέπεις και συντονίζεσαι με αυτά. Μιλά για το θάνατο, έχει έντονα κωμικά στοιχεία. Κορυφώνεται με τέτοιο τρόπο που όταν τελειώνει θέλουμε και οι δύο κάποια λεπτά της ώρας να συνέλθουμε χωρίς να μιλά κανένας.
Γιώργος: Πρώτη φορά ασχολούμαι με κάτι τέτοιο. Δεν είναι μόνο ένας δραματικός ρόλος. Απευθύνεσαι στον κόσμο, σπας αυτό που υπάρχει. Δεν υπάρχουν σκηνικά και ρούχα να βοηθήσουν. Είμαστε εμείς και το κοινό και πρέπει να περάσουμε όλους αυτούς τους δεκαοκτώ χαρακτήρες του έργου μέσα από εμάς.
Θανάσης: Όταν έχεις μια παράσταση με σκηνικά και κουστούμια, με μια δομή, δημιουργείς μια ψευδαίσθηση που ο θεατής μπορεί να αντιληφθεί. Στη συγκεκριμένη παράσταση έχουν αποδομηθεί τα πάντα. Ξεκινά η παράσταση και η πρώτη κουβέντα που λέμε… Συστηνόμαστε και λέμε ότι «Δεν θα δείτε μια παράσταση. Θα μιλάμε συνέχεια οι δυο μας». Εμείς και το κοινό. Ξεχνάτε ότι θα βυθιστείτε και θα δείτε για μιάμιση ώρα μια παράσταση. Όταν συστήνεις μια παράσταση από το πρώτο δευτερόλεπτο έτσι, έχεις ένα στοίχημα να κερδίσεις. Πώς θα κάνεις το θεατή να πιστέψει πως απόψε είδε θέατρο ενώ εμείς από την αρχή του λέμε ότι δεν θα δει θέατρο, θα δει μια ιστορία. Είναι ένα θεατρικό εγχείρημα – στοίχημα – ευτύχημα που ζούμε, με αφορμή την ιδέα της Κωνσταντίνας. Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι και ευχόμαστε να το αγκαλιάσει ο κόσμος.
Γιώργος: Από τη στιγμή που ξεκίνησε η κρίση, οι νέοι ηθοποιοί, δοκιμάζουν και δοκιμάζονται. Έχοντας λίγα μέσα, φτιάχνουν πολύ ωραίες παραστάσεις. Με λίγα μέσα βάζεις μπροστά τα μεγάλα μέσα, όπου μεγάλα μέσα είναι το να φτιάξεις μια παράσταση, να γράψεις, να παίξεις. Αυτό θα «γεννήσει» πολύ σπουδαίους καλλιτέχνες.
 
Το θέατρο έχει ανέβει ξανά, υπήρξε μια μικρή πτώση στη αρχή της κρίσης, αλλά τώρα έχει ανέβει ξανά. Ποια η δική σας γνώμη;
Γιώργος: Η αρχή της κρίσης ήταν σοκαριστική.
Θανάσης: Άλλαξε όλο το τοπίο, άντεξε τότε το θέατρο, αλλά ναι, έχεις δίκιο. Πλέον είναι μια σταθερά του ανθρώπου. Είναι μια ανάγκη μόνιμη να πάνε να δουν το θέατρο που επιλέγουν.
Γιώργος: Οι άνθρωποι πια μπορούν να ψάξουν και να βρουν αυτό που τους ενδιαφέρει. Μέσω διαδικτύου και social media πλέον είναι πολύ εύκολο σε κάποιον να ανακαλύψει πράγματα. Ακόμα πιο δυνατό είναι το από στόμα σε στόμα. Ο θεατής που θα βγει από το θέατρο και θα τηλεφωνήσει σε ένα φίλο του ή θα ποστάρει για την παράσταση που είδε, λειτουργεί θετικά για εμάς. Όταν βγαίνεις από μια καλή παράσταση, βγαίνεις πολύ καλύτερος άνθρωπος. Έχεις τη χαρά να μοιραστείς με άλλους τα συναισθήματα που βίωσες.
 
gakou06

Μιλήστε μου για τους συντελεστές της παράστασης.
Θανάσης: Τη μετάφραση την έχει κάνει ο Παύλος Στεφάνου, τη θεατρική διασκευή και τη σκηνοθεσία η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη. Τα σκηνικά και τα κουστούμια τα έχει κάνει ο Νίκος Κασαπάκης. Την πρωτότυπη μουσική που θα ακούσετε στη παράσταση την έχει κάνει ο Γιάννης Οικονόμου. Η κίνηση είναι της Χριστίνα Φωτεινάκη και ο συνδυασμός φωτισμών της Χριστίνα Θανάσουλα.

Όγδοη χρονιά, Γιώργο, για την παράσταση «Τα ραδίκια ανάποδα». Όλα δείχνουν ότι έχει μεγάλη επιτυχία όλα αυτά τα χρόνια.
Γιώργος: Αναλογικά ναι, γιατί παίζεται μια μέρα την εβδομάδα. Δεν είναι από τις παραστάσεις που παίζουν από Τετάρτη με Κυριακή και σε μεγάλο χώρο. Βέβαια, χρόνο με τον χρόνο κερδίζει περισσότερο κόσμο.
 
Πόσο δύσκολη είναι η εναλλαγή των χαρακτήρων πάνω στη σκηνή;
Γιώργος: Κάνω δεκατρείς χαρακτήρες. Φοράω ένα ρούχο πασπαρτού. Ένα μαύρο παντελόνι και μαύρο πουκάμισο και από εκεί και πέρα τα συνδυάζω με στοιχεία που βρίσκονται πίσω από τα δεκατρία ανθρωπάκια πάνω στη σκηνή. Μέσα σε κάποια δευτερόλεπτα ρόλου, αλλάζω για τον επόμενο χαρακτήρα. Μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα πρέπει να περάσω σωματικά και φωνητικά στον επόμενο ρόλο. Στη παράσταση που κάνουμε με τον Θανάση είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Δεν έχουμε τη δυνατότητα του ρούχου και φυσικά είναι και ένα κείμενο πολύ πιο πολύπλοκο, πολύ πιο δύσκολο. Η ευκολία του βέβαια είναι ότι παίζω μαζί με το Θανάση.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
Φωτογραφίες: Νικήτας Δάνος
 
gakou02

Συνεντεύξεις