Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με την Εύη Δαέλη

 
   Είχαμε δει την παράσταση "Υπάρχει και φιλότιμο", είχαμε θαυμάσει και γράψει, είχαμε φιλοξενήσει τον ίδιο τον υπουργό Μαυρογιαλούρο (ήτοι Γιάννη Μπέζο) με συνέντευξη… Αδημονούσαμε να ξαναπάμε, να ξαναδούμε και να ξαναθαυμάσουμε. Μέχρι που άρχισαν να έρχονται τα μηνύματα και τα mail βροχή. Η «Αλίκη» άρεσε πολύ στον κόσμο και δη τους αναγνώστες μας και εκείνοι δεν είχαν κανένα θέμα να το εξωτερικεύσουν. Και η Εύη Δαέλη βρέθηκε στην πορεία μας. Η γλυκύτατη νεαρή ηθοποιός, η οποία υποδύεται την κόρη του υπουργού, έκατσε παρέα μας ένα απόγευμα πριν την παράσταση και μας μίλησε για το ρόλο, για την αγάπη της για τις πρόβες, για τα υπόλοιπα πράγματα που κάνει στην τέχνη της και για το γεγονός ότι κάτι μαγικό συμβαίνει πάντα στο θέατρο, κάτι που αξίζει όλη την κούραση, το άχθος, το άγχος… Πολλά ευχαριστώ στη Μαρκέλλα Καζαμία που φρόντισε για τη σύζευξη.
 
daeli1922

Η προσέγγιση πώς έγινε και είπατε «Ναι, θα το κάνω»;
Τηλεφωνικώς… Με πήρε τηλέφωνο ο κ. Μπέζος και μου είπε «Ενδιαφέρεσαι»; Και όχι απλά ενδιαφερόμουν… Έτρεξα! (γελάει) Την επόμενη μέρα μιλήσαμε και κλείσαμε απευθείας.

Κουμπώσατε κατευθείαν στο ρόλο;
Ναι, ναι…

Κλείδωσε αμέσως;
Ναι! Ήταν αστείο αυτό που συνέβη γιατί θυμάμαι ότι έλεγα στη μητέρα μου εκείνη την περίοδο ότι είχα βαρεθεί να κάνω το ίδιο πράγμα. Ότι σε όλους τους ρόλους που είχα κάνει ήμουν λίγο πιο «αγοράκι» και μου τυχαίνει ο ρόλος της Αλίκης που είναι γυναίκα! Που είναι κορίτσι και προσπαθεί να δείχνει γυναίκα και να φτιάχνεται και να κάνει και να ράνει… Ήταν σαν να με είχε ακούσει ο Θεός… (γέλια)

Όσον αφορά τις πρόβες και το πώς εξελίχθηκαν όλα… Υπήρχε κάτι πάνω στο οποίο να εστιάσατε και να είπατε «Να το προσέξω αυτό»;
Αρχικά να πω ότι οι πρόβες για μένα είναι το πιο όμορφο πράγμα. Είναι που ανακαλύπτεις τι είναι αυτό που ζητάει ο σκηνοθέτης, τι απαιτεί το κείμενο, πόσα δεδομένα σου δίνει το κείμενο… Όταν αρχίσαμε τις αναγνώσεις… σε κάθε ανάγνωση ανακαλύπτεις και κάτι καινούργιο. Επειδή είναι ένα εξαιρετικό κείμενο, μας είχαν δοθεί τα περισσότερα πράγματα και επειδή ο κ. Μπέζος είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί ποτέ από σκηνοθεσία, ήταν πολύ εύκολο. Ήταν τόσο κατανοητός και τόσο ξεκάθαρη η γραμμή που έπρεπε να πάρουμε όλοι… Και δεν κούμπωσα μόνο εγώ στο ρόλο μου, επειδή ήταν εύκολο λόγω του κ. Μπέζου. Κουμπώσαμε όλοι μαζί! Και αυτό είναι το μαγικό που νιώσαμε όλοι φέτος. Είναι αυτό που είπε κι ο ίδιος ο κ. Μπέζος. «Παίζουμε όλοι μπάλα στο ίδιο γήπεδο». Το άλλο ωραίο με τις πρόβες είναι ότι δεν πρόλαβα να καταλάβω πότε τελείωσαν! Και ήταν τόσο έτοιμο το έργο στην τελευταία πρόβα… Αυτό που κάνουμε σήμερα δεν απέχει πολύ από την τελευταία πρόβα!
 
daeli1924

Πόσο καιρό κάνατε πρόβες;
Ένα μήνα! Η Δάφνη (σ.σ. Λαμπρογιάννη) έκανε είκοσι μέρες! Παρά πολύ γρήγορα. Το είχε όλο έτοιμο στο μυαλό του ο κ. Μπέζος έξι μήνες πριν. Και εμείς ήλθαμε και το έραψε όλο. Και τέλος!

Αυτό σημαίνει ότι είχατε και καλή χημεία…
Ναι! Δεν ξέρω, εμένα μου φαίνεται πολύ περίεργο… Το ότι όλα είναι τόσο καλά. Όταν ακούς από τόσο πολύ μικρή ηλικία ότι «Ο χώρος αυτός είναι περίεργος» και όταν έρχομαι σε ένα χώρο που ούτε με δουλειά δεν μοιάζει… Χαίρομαι πολύ να έρχομαι εδώ. Και δεν το λέω ψέματα, δεν έχω κανένα λόγο να το κάνω αυτό. Χαίρομαι γιατί είμαι εδώ με τον κολλητό μου, το Νίκο τον Απέργη, που είμαστε και στο σήριαλ μαζί… Και αυτό είναι κάτι που το ήθελα από τον πρώτο χρόνο που τον γνώρισα. Του είχα πει «Θέλω να παίξουμε μαζί στο θέατρο». Και ήλθε! Είμαι πολύ ευτυχισμένη και γι’ αυτό, όπως και για όλους τους ηθοποιούς που έχω γνωρίσει.

Χρειάστηκε να ξαναδείτε την ταινία;
Την ταινία την είχα δει παλιά και δεν ήθελα να την ξαναδώ, επειδή δεν ήθελα να επηρεαστώ από τον τρόπο που έπαιζε η Νίκη Λινάρδου.

Δυστυχώς… και ευτυχώς… το κείμενο είναι παρά πολύ επίκαιρο. Είναι δραματικά επίκαιρο…
Ένα κείμενο που είναι γραμμένο το ’50…
 
daeli1925

Και ερχόμαστε σχεδόν εβδομήντα χρόνια μετά. Τι γίνεται τώρα εδώ; Σωζόμαστε; Η κάθαρση έρχεται στην παράσταση…
Δεν έρχεται! Για τον Πανάγο (σ.σ. τον υποδύεται ο Χρήστος Γιάνναρης) μόνο…

Αυτό ακριβώς. Για το Μαυρογιαλούρο δεν έρχεται. Αντίθετα, μετά έρχονται τα δύσκολα.
Αυτό είναι που μου αρέσει στο έργο. Όταν τους διώχνει ο Μαυρογιαλούρος από το σπίτι, αυτοί φεύγουν τρεχάτοι. Ο κ. Μπέζος έχει επιλέξει να λένε «Εγώ έχω ρίζες»! Αυτό σημαίνει ότι αφού συνέβαινε το ’50 και σήμερα θα συμβεί και πενήντα χρόνια μετά από σήμερα θα ξανασυμβεί. Δεν είμαι άνθρωπος που ασχολείται με αυτά τα πράγματα. Προσπαθώ να φτιάξω πρώτα το μέσα μου και μετά να δω τι συμβαίνει έξω μου και γύρω μου. Νομίζω ότι θα συνεχίσει να γίνεται όλο αυτό… Γιατί εμείς οι άνθρωποι είμαστε εγωιστές.

Όσον αφορά την περιοδεία, η Θεσσαλονίκη είναι ένας σταθμός σίγουρα. Μετά τι έχετε προγραμματίσει;
Θα πάμε και Κύπρο! Για πέντε παραστάσεις.

Παράλληλα τι άλλο κάνετε;
Είμαι στο «Έλα στη θέση μου», στον Alpha, είμαστε για τρίτη χρονιά φέτος. Είναι καθημερινό το σήριαλ και προβάλλεται στις οκτώ το βράδυ. Πάμε καλά και εκεί. Καθημερινά γυρίσματα…

Αντέχεται το καθημερινό;
Όλα αντέχονται, άμα θέλεις… Απλά, μειώνονται οι βόλτες… όλα όσα μπορεί να κουράσουν. Πρέπει να έχεις αντοχές για να τα κάνεις όλα.
 
daeli1923

Για πόσες ώρες την ημέρα μιλάμε;
Δεκάωρα είναι τα γυρίσματα.

Αν και νεότατη, είστε στο χώρο αρκετό καιρό… Τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει στην τέχνη σας και τι είναι αυτό που σας ενοχλεί.
Αυτό που είναι μαγικό στη δουλειά για μένα, είναι ότι μέσα στη ρουτίνα της κατάστασης, που λες «Πρέπει να σηκωθώ από τις έξι, γιατί θα βρω κίνηση και δεν θα είμαι στην ώρα μου στο γύρισμα» και άγχος και μετά να έλθω στο θέατρο και να κάνω τις πρόβες μου… και κάποια στιγμή δεν τα θες. Θέλεις να κάτσεις στο σπίτι σου και να κοιμηθείς. Και έρχεται μία μέρα από το πουθενά, που κάτι γίνεται στην παράσταση, κάτι γίνεται στην πρόβα, κάτι γίνεται στο γύρισμα και νιώθεις αυτό το μαγικό… που δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια. Αυτό το έχω ζήσει εδώ πολύ έντονα. Στις πρώτες πρόβες… Και μετά στην πρεμιέρα… Γι’ αυτό μ’ αρέσει αυτή η δουλειά. Είναι ένα συναίσθημα… ένα κλικ, που καταλαβαίνεις το κάτι καινούργιο… Και όλο αυτό ανανεώνεται. Και φεύγει από τη ρουτίνα. Μέχρι που θα ξαναγίνει. Και θα έλθει μία άλλη στιγμή… Στον αντίποδα τώρα… δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι συγκεκριμένο. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που να μην μου αρέσει σ’ αυτή τη δουλειά. Έχω αισθανθεί πολύ τυχερή μέχρι στιγμής, με τους ανθρώπους που έχω συνεργαστεί. Τι να πω… Ίσως οι άνθρωποι που θέλουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις και όχι να δημιουργήσουν πράγματα… Το οποίο – και ευχαριστώ το Θεό γι’ αυτό – δεν μου έχει συμβεί.

Κώστας Κούλης
 

Facebook Comments

Συνεντεύξεις