Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με το Διονύση Σάββα

 
Συναντήσαμε το νέο ηθοποιό Διονύση Σάββα στο θέατρο «Αργώ» και μιλήσαμε μαζί του με αφορμή τις δύο παραστάσεις στις οποίες παίζει.
 
Σας βρίσκουμε στο θέατρο «Αργώ» στην παράσταση «Bull» του Μάικ Μπάρτλετ. Μιλήστε μου για το ρόλο σας και το έργο.
Πρόκειται για ένα σύγχρονο έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε πέρσι στο Λονδίνο και διαδραματίζεται σε ένα ψυχρό εταιρικό περιβάλλον. Μια πολυεθνική εταιρεία, λόγω της οικονομικής ύφεσης, προβαίνει σε μείωση προσωπικού σε κάθε τμήμα της. Τρεις υπάλληλοι του τμήματος πωλήσεων βρίσκονται στο «meeting room» της εταιρείας, όπου αναμένουν το διευθυντή τους για να αποφασίσει ποιος από τους τρεις θα απολυθεί. Η αντιπαράθεση μεταξύ των τριών δεν αργεί να φουντώσει και τα χτυπήματα κάτω από τη μέση δίνουν και παίρνουν. Το εργασιακό Bullying σε όλο του το μεγαλείο. Πρόκειται για ένα σκληρό έργο με έντονους ρυθμούς, στο οποίο πολλοί θεατές-εργαζόμενοι θα βρουν οικείες εικόνες με αυτές από το δικό τους χώρο εργασίας.
Ο ρόλος που ερμηνεύω είναι αυτός του Τόνι. Ενός γιάπη-γκόλντεν μπόι, ψυχρού αρπακτικού, ικανού να κάνει τα πάντα για να πετύχει το σκοπό του. Οπλισμένος με την προσεγμένη εμφάνισή του, την υπέρμετρη αυτοπεποίθησή του, τα έξυπνα κόλπα του, το αιχμηρό χιούμορ του, την ικανότητα επικοινωνίας του και τις εμπνευσμένες μηχανορραφίες του, ο Τόνι έχει όλα όσα χρειάζονται για να βγάλει από τη μέση τους ανταγωνιστές του.
 
savvas01Τα δευτερότριτα παίζετε στο θέατρο «Αλκμήνη» στην παράσταση «Το Δηλητήριο» του Ροντόλφ Σιρέρα. Τι πραγματεύεται το έργο;
Βρισκόμαστε στο Παρίσι λίγο πριν τη Γαλλική Επανάσταση. Ένας Μαρκήσιος καλεί ένα διάσημο ηθοποιό στην έπαυλή του, για μια ακρόαση. Το είναι και το φαίνεσθαι, η πραγματικότητα και η ψευδαίσθηση εναλλάσσονται με καταιγιστικούς ρυθμούς, καταλήγοντας σε μια αναμέτρηση ζωής και θανάτου. Μια μάχη μεταξύ της τέχνης και της εξουσίας, του ενστίκτου του ηθοποιού και του ενστίκτου της επιβίωσης και εν κατακλείδι μια μάχη του ανθρώπινου όντος με το Χρόνο.
Το «Δηλητήριο» παίζεται για δεύτερη χρονιά, μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε πέρσι. Πρόκειται για ένα έξυπνο και συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ με εντυπωσιακή πλοκή, που κυριολεκτικά παίζει με το μυαλό των θεατών. Πέρα όμως από το πρώτο επίπεδο και την ιστορία αυτή κάθε αυτή, ο συγγραφέας καταφέρνει να θέσει στο τραπέζι μια σειρά θεμάτων. Τις κοινωνικές συμβάσεις, τη διαδικασία προσέγγισης ενός ρόλου, την αναζήτηση της αλήθειας και πάνω από όλα το θάνατο και το υπαρξιακό ερώτημα.
 
Εσείς πιστεύετε ότι ο ηθοποιός πρέπει να στηρίζεται περισσότερο στην τεχνική ή στο ένστικτο;
Με αφορμή «Το Δηλητήριο» βρήκα την ευκαιρία να ασχοληθώ σε περισσότερο βάθος και να έρθω σε συνεχή επαφή με το αιώνιο υποκριτικό ερώτημα. Οφείλει ο ηθοποιός να ταυτίζεται με το πρόσωπο που υποδύεται ή αρκεί να αναπτύσσει μια ερμηνευτική τεχνική ικανή να μεταδώσει στο κοινό όσα βιώνει το πρόσωπο που υποδύεται; Ένα ερώτημα το οποίο πραγματεύεται «Το Δηλητήριο» και πρώτος το ανέπτυξε ο Γάλλος διαφωτιστής φιλόσοφος Ντενί Ντιντερό μέσα από το δοκίμιο του  «Το παράδοξο του ηθοποιού». Η δική μου απάντηση στο ερώτημα είναι ότι δεν υπάρχει κάποια σωστή απάντηση. Τον θεατή δεν τον ενδιαφέρει αν ο ηθοποιός παίζει τεχνικά ή παίζει βιωματικά. Τον ενδιαφέρει να εισπράξει συναίσθημα. Το πως θα το καταφέρει αυτό ο ηθοποιός είναι προσωπική υπόθεση και εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του καλλιτέχνη. Κάποιοι ηθοποιοί βρίσκουν ιδανικότερη την τεχνική προσέγγιση, κάποιοι άλλοι το συναίσθημα ή το ένστικτο και κάποιοι άλλοι έναν συνδυασμό αυτών. Εγώ από τη μεριά μου βρίσκομαι κάπου στη μέση, μια και πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ συναισθήματος, ενστίκτου, τεχνικής και εγκεφαλικότητας. Θα έλεγα όμως ότι το συναίσθημα είναι καλό για πρόγευμα (πρόβες) αλλά επικίνδυνο για γεύμα (παράσταση), καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος το ανεξέλεγκτο συναίσθημα να οδηγήσει σε ακραίες και αντιαισθητικές οδούς. Χωρίς συναίσθημα ίσως είναι δύσκολο να απογειώσεις έναν ρόλο, αλλά χωρίς τεχνική και έλεγχο δεν κάνεις τέχνη.
 
savvas02Πώς προσεγγίζετε ένα ρόλο;
Σε πρώτη ανάγνωση εμπιστεύομαι το ένστικτό μου. Στη συνέχεια όμως έρχεται η τσαγγαροδουλειά, μέσα από την οποία χτίζω σιγά-σιγά το ρόλο με λεπτομέρεια. Λαμβάνει χώρα η μελέτη του χαρακτήρα με βάση της πληροφορίες που αναδύονται από το κείμενο και όλα αυτά προσαρμόζονται πάνω στη σκηνοθετική γραμμή. Πολλά γεννιούνται επίσης και από την επικοινωνία με τους άλλους συμπαίκτες. Στη διάρκεια των προβών υπεισέρχονται διάφορες δοκιμές και πειράματα από τα οποία κρατώ τα στοιχεία που βρίσκω πιο ενδιαφέροντα. Κάποιες φορές μάλιστα βιντεοσκοπώ την πρόβα για να τη μελετήσω και να σκεφτώ διορθώσεις, μια και δεν είναι πάντα εύκολο να αυτό-παρατηρείσαι όταν είσαι πάνω στη σκηνή. Στην τελική ευθεία πριν την πρεμιέρα ο ρόλος φτάνει σε φάση συγκρότησης και οι όποιες τυχαιότητες εγκαταλείπονται. Κλειδί όμως για μένα, πέρα από τη φάση των προβών, είναι και οι παραστάσεις αυτές κάθε αυτές. Βρίσκω συνεχώς κίνητρο να ανακαλύπτω νέες πλευρές και στοιχεία του ρόλου και σε αυτό έχω σύμμαχο το χρόνο, ο οποίος προσφέρει απλόχερα την ωρίμανση του ρόλου. Και αξίζει να αναφέρω και κάτι ακόμα. Στο «Δηλητήριο», ακριβώς επειδή το έργο συμπραγματεύεται το παίξιμο του ηθοποιού, άντλησα πολλές πληροφορίες από τις συζητήσεις που κάναμε με τους θεατές μετά τις παραστάσεις, με την έννοια ότι οι διαφορετικές οπτικές των θεατών μου έδωσαν υλικό για περαιτέρω σκέψη πάνω στο ρόλο.
 
Τι σας παρακίνησε ν’ ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Μάλλον το ένστικτο. Δεν μπορώ να πω ότι ήθελα από μικρός να γίνω ηθοποιός. Ήταν κάτι που πρόεκυψε στην πορεία, μετά τα είκοσι. Ίσως ήταν μια εσωτερική ανάγκη, ίσως μια πυξίδα που ανακάλυψα ότι είχα μέσα μου. Πιθανόν όταν φτάσω στα γεράματα να μπορέσω να δώσω μια πιο σαφή απάντηση. Το σίγουρο είναι ότι η ενασχόλησή μου με το θέατρο μου άλλαξε τη ζωή, διεύρυνε τους ορίζοντές μου και αποτέλεσε αφορμή να ψάξω, να διαβάσω, να γνωρίσω.
 
Είχατε άλλο προσανατολισμό πριν ακολουθήσετε αυτό το δρόμο;
Έχω σπουδάσει Υπολογιστικά Συστήματα και έχω μεταπτυχιακό στα Δίκτυα Η/Υ. Εργάστηκα για κάποια χρόνια σε εταιρείες πληροφορικής καθώς και σε Δημόσια ΙΕΚ ως καθηγητής Πληροφορικής. Η απώλεια της δουλειάς μου αποτέλεσε για μένα μια ευκαιρία να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα και να αφοσιωθώ αποκλειστικά στο θέατρο.
 
savvas03Ποια είναι τα θεατρικά όνειρά σας και ποιοι οι στόχοι σας;
Υποκριτικά, στόχος μου είναι να εξελίσσομαι συνέχεια, να αναπτύσσω τις ικανότητες και την τεχνική μου και να κολυμπήσω στα πιο βαθειά νερά της υποκριτικής. Θα είμαι ευχαριστημένος να πω κάποια στιγμή πως έφτασα στο υψηλότερο σημείο των δυνατοτήτων μου. Θεατρικά, θα ήθελα να μπορώ να παίζω σε παραστάσεις που με γεμίζουν, με κάνουν πιο πλούσιο σε εμπειρίες άνθρωπο και που διευρύνουν τις οπτικές. Πάνω από όλα όμως είναι η ευκαιρία να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους με τους οποίους να μπορώ να μοιραστώ σκέψεις, ιδέες, οράματα και όμορφες στιγμές.
 
Πώς βλέπετε τη δράση των νέων θεατρικών ομάδων στη χώρα μας;
Η οικονομική και κοινωνική κρίση της χώρας μας έχει αλλάξει το θεατρικό χάρτη. Οδήγησε στη δημιουργία υπεραρίθμων θεατρικών ομάδων που κυρίως αποτελούνται από νέους ηθοποιούς που στην πλειοψηφία τους διψούν για θέατρο και δημιουργία. Την ανακατάταξη αυτή την βρίσκω φυσιολογική αφού Θέατρο και Κοινωνία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Μένει να δούμε πώς θα εξελιχτεί αυτή η κατάσταση. Γενικά βρίσκω θετική, από δημιουργική άποψη, όλη αυτή την ρευστότητα μια και μπορεί να οδηγήσει σε ενδιαφέρουσες θεατρικές προτάσεις. Από την άλλη όμως όλες αυτές οι ομάδες πρέπει να ξεπεράσουν το στάδιο «θέλω να παίζω θέατρο» και να πάνε στο στάδιο «θέλω συνειδητά να παίζω θέατρο επειδή έχω κάτι να πω και επιπλέον να το κάνω αμειβόμενος και εργαζόμενος σε αξιοπρεπείς συνθήκες».
 
Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει ένας ηθοποιός που κάνει τα πρώτα του βήματα;
Οι κύριες δυσκολίες είναι ο μεγάλος ανταγωνισμός (κυρίως στις γυναίκες), οι κλειστές ακροάσεις και οι εξευτελιστικές αμοιβές. Ένας νέος ηθοποιός πρέπει να είναι οπλισμένος με κουράγιο, δύναμη, πίστη, αυτοπεποίθηση, γνώθι σαυτόν, αισιοδοξία, όρεξη για δουλειά, επιμονή και υπομονή. Μα πάνω από όλα να αγαπάει συνειδητά αυτό που κάνει. Πιστεύω πως αν κάποιος ξέρει τι θέλει και το κυνηγήσει πολύ, κάποια στιγμή θα του δοθεί η ευκαιρία και τότε είναι στο χέρι του να την αρπάξει.
 
Προσεχή σας σχέδια;
Διάβασμα, ψάξιμο, σεμινάρια, συζητήσεις… μέχρι να προκύψει κάτι ενδιαφέρον.
 
Νεκτάριος – Γεώργιος Κωνσταντινίδης
 

Συνεντεύξεις