Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με τη Δανάη Τωράκη

   Το 1962 ο Χάρολντ Πίντερ γράφει το «Ο Εραστής» και σε αυτό εξιστορεί, με το δικό του μοναδικό τρόπο, τα έργα και τις ημέρες ενός ζευγαριού που θα ήθελε πολύ να, αλλά δεν νομίζει πως… Πενήντα και οκτώ χρόνια μετά, διαχρονικό όσο ποτέ, το εν λόγω ανεβαίνει στο Αγγέλων Βήμα και σερβίρεται από σκηνής από τους Ντίνο Γκελαμέρη και Δανάη Τωράκη, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Γιάννη Μπουραζάνα. Συναντήσαμε τη Δανάη στο Αγγέλων Βήμα, λίγο πριν την παράσταση και μάθαμε όσα θέλαμε να ρωτήσουμε για την παράσταση, την προετοιμασία, το αποτέλεσμα και το μέλλον. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε την τάση να τα κάνουμε όλα δύσκολα και το έργο του Πίντερ το πιστοποιεί στο ακέραιο. Ευχόμαστε στους συντελεστές καλοτάξιδο, συγκρατούμε την περισσή ευγένεια της κυρίας Τωράκη και ευχαριστούμε θερμά το Νεκτάριο-Γεώργιο Κωνσταντινίδη, ο οποίος φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
erastis048 
Πείτε μου για το έργο…
Είναι ένα έργο πολύ περίεργο… Θα μπορούσα να πω ότι ταιριάζει στην εποχή. Μιλάει για την επικοινωνία των ανθρώπων, για τα ζευγάρια, για τα παιχνίδια που εξελίσσονται ανάμεσα στα ζευγάρια. Για το πώς μπορεί να καταλήξει ένα αθώο, εξ αρχής, παιχνίδι και τι οδηγεί τα ζευγάρια να κάνουν κάτι τέτοιο… Ίσως είναι η έλλειψη επικοινωνίας που υπάρχει. Και όλα αυτά που αντιμετωπίζουμε με την επικοινωνία, κυρίως στην εποχή μας. Είναι ένα έργο που έχει γραφτεί παλιά, αλλά μιλάει για προβλήματα που υπάρχουν και σήμερα. Και αυτό είναι η διαχρονικότητα του έργου.

Μιλάμε για το ζευγάρι και τη σχέση ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα; Μιλάμε και για τρίτο πρόσωπο;
Μιλάμε στην ουσία για τη σχέση ανάμεσά τους. Μεταξύ τους. Αυτό είναι που οδηγεί όλα τα άλλα πράγματα. Από εκεί ξεκινάνε όλα. Από τη σχέση του ζευγαριού αυτού.

Από τη στιγμή που πήρατε το κείμενο στα χέρια σας και είπατε «Ναι, θα το κάνω», μέχρι που το ανεβάσατε πλέον, υπήρξε κάτι που σας προβλημάτισε, που σας ιντρίγκαρε, που σκεφτήκατε πως «Καλά κάνω και το κάνω αυτό»;
Πέρασα πολλά στάδια… (χαμογελάει) Όπως όλοι στις πρόβες περνάνε πολλά στάδια. Στην αρχή ήταν κάτι που με ιντρίγκαρε πολύ, όταν το διάβαζα. Ήταν κάτι πολύ ενδιαφέρον. Το διάβαζα και έλεγα «Πώς μπορώ εγώ να δω αυτή την κατάσταση. Πώς μπορώ μέσα μου να βρω αυτά τα πράγματα»; Μετά, όσο πέρναγαν οι πρόβες και τα διαβάσματα τα περισσότερα και οι αναλύσεις, έβλεπα ότι μίλαγε για μία γυναίκα. Κάτι που με ιντριγκάρησε ακόμα περισσότερο, στο να μπω σε ένα ρόλο της απόλυτης γυναίκας, που μπορεί να παίξει… να παίξει έναν άνδρα. Να το φέρει από δω, να το φέρει από κει και να καταλήξει εκεί που θέλει.
 
erastis045

Που θέλει ο άνδρας ή η γυναίκα;
(Γελάει) Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο κενό… Στην ουσία είναι εκεί που θέλει εκείνη, αλλά είναι τεράστια η διαδρομή. Τελικά, από το παιχνίδι τους… Δεν ξέρεις ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης. Αλλάζει πολλές φορές αυτός ο ρόλος μέσα στο έργο.

Όπως και στη ζωή…
Ναι. Αυτό ακριβώς!

Το γεγονός ότι είναι Pinter, επηρέασε θετικά εσάς στο γεγονός ότι είπατε «Ναι, θα το κάνω»;
Στην αρχή φοβήθηκα. Είναι κάτι πολύ δύσκολο. Κάτι ίσως και πιο μακρινό από μας. Και από μας τους Έλληνες. Είναι κάτι που δεν λέγεται πάντα. Κρύβεται, αλλά δεν λέγεται… Αλλά ήταν κι αυτό που μου άρεσε περισσότερο. Ότι πρέπει να βρω πράγματα στο μυαλό, για να δείχνω χωρίς να λέω.
 
erastis046

Σε σας τους ηθοποιούς, ίσως το πιο δύσκολο σημείο είναι το τι κάνετε όταν δεν μιλάτε. Κατά συνέπεια, να υποθέσω ότι υπήρξε ειδική διδασκαλία στο τι να κάνετε όταν δεν είχατε ατάκες…
Δεν δουλέψαμε πάνω σ’ αυτό, με την έννοια να μου πει κάποιος «Όταν σου μιλάει να έχεις αυτή την έκφραση»… Ήταν περισσότερο το να φτιάξεις μία ιστορία, που να σε βοηθά ώστε όταν δεν μιλάς… Να μην σε νοιάζει που δεν μιλάς. Να ακούς τον άλλο και να σημαίνουν κάτι αυτά που λέει ο άλλος για σένα. Να μην σκέφτεσαι «Α, τώρα δεν μιλάω. Τι να κάνω»; Είναι η ιστορία «από κάτω».

Μέχρι πότε θα είστε εδώ;
Μέχρι τέλος Ιανουαρίου. Ξεκινήσαμε την προηγούμενη Κυριακή και είμαστε εδώ κάθε Κυριακή, στις 21.15, στο Αγγέλων Βήμα.

Σκέπτεσθε να το προχωρήσετε και μετά το Γενάρη;
Είναι πολύ αρχή ακόμα… Είμαστε στη δεύτερη παράσταση, δεν το έχουμε σκεφτεί ακόμα. Νομίζω ότι με τον καιρό θα φανεί αυτό και θα δούμε τι θα κάνουμε…
 
erastis047

Παράλληλα με την παράσταση αυτή, κάνετε κάτι άλλο;
Αυτή τη στιγμή όχι… Ο Ντίνος Γκελαμέρης, που είμαστε μαζί στην παράσταση, είναι και στο «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους», στο θέατρο Πορεία.

Βλέπετε κάτι άλλο παράλληλα;
Είναι πολύ θολά… Όταν είσαι στην αρχή μίας παράστασης, είναι πολύ δύσκολο να ασχοληθείς με κάτι άλλο. Επειδή τώρα ξεκινήσαμε, είμαστε στο στάδιο «Τώρα τελειώσαμε με τις πρόβες»…

Κατά τη διάρκεια των προβών, υπήρξε κάτι στο οποίο εστιάσατε ιδιαίτερα; Κάτι να δείτε περισσότερο…
Πολλά σημεία… Επειδή είναι και δύσκολο έργο, ήταν κυρίως «η σχέση μας». Ήταν δύσκολο να παίξεις με τον άλλο και να δείξεις ότι είστε ανδρόγυνο και παντρεμένοι κάποια χρόνια. Νομίζω όμως ότι τα καταφέραμε

Στο θέατρο, στην τέχνη σας… υπάρχει κάτι που σας ενθουσιάζει πιο πολύ από κάθε τι άλλο; Και στον αντίποδα, τι είναι αυτό που σας απογοητεύει;
Η ανεργία είναι κάτι που κόβει τα φτερά. Το βλέπεις κιόλας… Βλέπεις πολύ άξια άτομα. Και λες «Δεν θα ‘πρεπε»;
 
erastis049

Να έχουν δουλειά, εννοείτε…
Ναι. Λες «Δεν θα έπρεπε»; Για τον εαυτό σου δεν το λες. Θα το δείξει η πορεία ή θα στο πει κάποιος άλλος. Και μέσα σου υπάρχει το μαράζι, ότι «Θα έπρεπε να κάνω κάτι»… Με ενθουσιάζουν πολλά πράγματα στο θέατρο. Όταν βγαίνεις στο κοινό. Πώς να το πω… Σου έρχεται μία ζέστη… Δεν σε ξέρουν, δεν τους ξέρεις, αλλά περιμένουν… Σου έρχεται μία αύρα, μια ενέργεια…

Η διάδραση με το κοινό λοιπόν;
Και οι πρόβες. Δεν περιμένεις μόνο την παράσταση. Η παράσταση είναι το αποτέλεσμα. Οι πρόβες είναι… Χτίζεις, χτίζεις, παίρνεις από ένα χαρτί και αυτό πρέπει να το φτιάξεις άνθρωπο, να του δώσεις ζωή. Να βάλεις δικά σου πράγματα και να ενθουσιαστείς με τα δικά σου πράγματα, που είχε μέσα σου και δεν το ήξερες.

Η ηρωίδα είναι εσείς και εσείς η ηρωίδα. Υπάρχει κάτι από εσάς στο ρόλο;
(Γέλια) Σίγουρα υπάρχει. Παρά πολλά πράγματα. Αλλά πολύ συγκεκριμένα. Ίσως όλο το παιχνίδι που κάνει, όταν είναι με το σύζυγό της. Όλη η επικοινωνία που έχουν, χωρίς να μιλούν ξεκάθαρα γι’ αυτό.
 
erastis050
Σας ιντριγκάρει ο μονόλογος;
Ναι, αλλά στο μέλλον. Θα μου άρεσε…

Μία όμορφη γυναίκα πάνω στη σκηνή είναι ευλογία; Είναι κατάρα; Είναι κάτι ενδιάμεσο;
Δεν το έχω σκεφτεί… Δεν έχω σκεφτεί τον εαυτό μου σαν «όμορφη» και ποτέ δεν έχω κάνει κάτι με αυτό το σκεπτικό. «Α, είμαι όμορφη»… Δεν θέλω να είναι αυτό το πρώτο πράγμα που φαίνεται. Μπορεί να είναι και καλοσύνη τους, όσοι το λένε. Αλλά θέλω, μετά την πρώτη ατάκα μου ή μετά από πέντε λεπτά… θέλω να βλέπουν κάτι άλλο, όχι τη φάτσα μου. Δεν θέλω να με απασχολήσει κιόλας…

Κώστας Κούλης

Συνεντεύξεις

Facebook Comments