Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με την Αργυρώ Ταμβάκου και τον Παναγιώτη Λαμπή

 
tiktak1950
 
   Μια ομάδα νέων παιδιών που βάζουν την ψυχή τους στο παιδικό θέατρο. Διαβάζοντας το δελτίο τύπου, εντυπωσιάστηκα τόσο με την ιστορία που είχαν σκαρώσει, όσο και με τους ίδιους. Σε συνεργασία με την Έλενα Γρίβα, την οποία ευχαριστώ πολύ για τη βοήθειά της, ήρθα σε επαφή με τον Παναγιώτη και την Αργυρώ. Υπέροχα παιδιά, με όραμα και όμορφες ιδέες. Η συνέντευξη εξελίχθηκε σε μια ωραία κουβέντα… Τους ευχαριστώ θερμά και τους εύχομαι τα καλύτερα γιατί πραγματικά το αξίζουν!
 
tiktak1944 
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για το ΤΙΚ ΤΑΚ ΝΤΟ;
Παναγιώτης Λαμπής: Θέλαμε να κάνουμε παιδικό θέατρο. Θέλαμε να κάνουμε κάτι που να αξίζει και για τα παιδιά και για τους γονείς.
Αργυρώ Ταμβάκου: Δουλεύαμε και οι δυο μας σε άλλες παιδικές παραστάσεις, σε διαφορετικούς τομείς ο καθένας. Συζητούσαμε λοιπόν για το τι είδους θεατρικές παραστάσεις αξίζει να δει ένα παιδί αλλά και ένας γονιός. Αν αυτό που βγαίνει τελικά είναι κάτι χρήσιμο και όμορφο για τα παιδιά. Και πάνω σε μια συζήτηση και με τον Παναγιώτη Αδάμ - εκείνος από την οπτική της αισθητικής μιας παράστασης - αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι δικό μας. Ξεκινήσαμε το Μάιο του ’17. Για μας το ότι παιδιά και γονείς έχουν κοινό βίωμα είναι σημαντικό. Είναι κάτι που θα μπορούν να κουβεντιάσουν και μετά το τέλος της παράστασης. Από τη στιγμή που ένας ενήλικας θα χαρεί αυτή την παράσταση, το παιδί είναι αποδέκτης όλων αυτών και θα θελήσει να δει και κάποια άλλη.
Παναγιώτης: Σε πολλές παραστάσεις έρχονταν γονείς και άφηναν τα παιδιά στο θέατρο και κάθονταν απέξω. Προφανώς είχαν άσχημες εμπειρίες παραστάσεων. Εμείς όμως με τη δουλειά μας «προσκαλούμε» τους γονείς να δουν την παράσταση μαζί με τα παιδιά τους, γιατί θα έχει ενδιαφέρον να την παρακολουθήσουν. Αισθανόμαστε τυχεροί καθώς πολλοί γονείς έρχονται μετά τη παράσταση και μας ευχαριστούν για την ποιοτική ώρα που προσφέραμε τόσο σε αυτούς όσο και στα παιδιά τους.
 
tiktak1945
Στο έργο «ακουμπάτε» πολύ σοβαρά θέματα.
Παναγιώτης; Δεν χρησιμοποιούμε όρους στην παράσταση. Είναι καθαρά ένα παραμύθι που εξελίσσεται και είναι ελεύθερος ο θεατής να πάρει και να κρατήσει αυτό που θέλει Έχουμε ακούσει και διαφορετικές απόψεις σχετικά με τα θέματα που θίγονται στο έργο.
Αργυρώ: Γράφοντας το κείμενο, θέλαμε ο Βακάι, ο κεντρικός μας ήρωας, να περάσει από τέσσερις διαφορετικούς πολιτισμούς της γης. Μιλώντας για την ξενοφοβία και το φυλετικό ρατσισμό δεν θέλαμε να είμαστε ψυχαναγκαστικοί προς τα παιδιά. Ένα μεγάλο κομμάτι ρατσισμού ξεκινά από το ότι δεν υπάρχει γνώση. Για αυτό και χρησιμοποιήσαμε κινησιολογία και μουσική και κάποια στοιχεία ξένων πολιτισμών προκειμένου να δώσουμε - ίσως λίγο - στα παιδιά το έναυσμα. Έχεις κάθε δικαίωμα σε αυτή την κοινωνία να επιλέξεις να είσαι ρατσιστής, μάθε όμως πριν, δες τι έχει ο κάθε πολιτισμός, πάρε πληροφορία και μετά από αυτό είσαι ελεύθερος να αποφασίσεις. Θεωρούμε πως αν δούμε τι έχει ο κάθε άνθρωπος από πίσω, ποια είναι η ιστορία και ο πολιτισμός του, τότε κανείς δεν θα μπορεί να πηγαίνει προς το ρατσισμό. Έχουμε βάλει ένα κομμάτι από την Ινδία, την Κίνα, την Αφρική. Έχουν μια μουσική, μια ιστορία. Είναι αποδεκτό. Δεν μπορείς να πηγαίνεις κόντρα επειδή π.χ. έχει άλλο χρώμα.
Παναγιώτης: Φοβούνται αυτό που δεν ξέρουν και φοβούνται να μάθουν ή αδιαφορούν. Αυτό όμως δεν είναι σωστό.
 
tiktak1946

Γιατί παιδικό θέατρο;
Αργυρώ: Τα παιδιά όταν παίζουν, παίζουν θέατρο. Έχουν φαντασία. Είναι κομμάτι τους. Εμείς θέλαμε να το ενισχύσουμε αυτό. Τη φαντασία των παιδιών και να αποδείξουμε ότι θέατρο μπορεί να γίνει παντού. Χωρίς όμως «εκπτώσεις» στην ποιότητα μιας παράστασης. Πηγαίνουμε και σε σχολεία με ένα σετ, φαντάσου, από 14 φώτα. Φτιάξαμε ένα σκηνικό και κουστούμια που χωράνε σε τρεις βαλίτσες. Όλα αυτά για να μπορεί να στηθεί παντού. Φροντίσαμε τις ατμόσφαιρες του έργου. Είμαστε και οι πέντε ηθοποιοί επί σκηνής καθόλη τη διάρκεια της παράστασης. Αλλάζουμε μπροστά στη σκηνή ρούχα και μάσκες και δημιουργούμε έτσι την εκάστοτε χώρα που επισκέπτεται ο Βακάι. Το υποστήριξε πολύ θερμά και ο σκηνοθέτης μας. Παίζουμε, τραγουδάμε και χορεύουμε ασταμάτητα για εβδομήντα λεπτά. Υπάρχει ζωή!

Πώς βιώνουν τα παιδιά την παράσταση;
Παναγιώτης: Τους αρέσει πολύ. Βγαίνουν μετά την παράσταση και τραγουδάνε ή κάνουν ότι είναι κάποιος από τους ήρωες. Πολλές φορές λένε «Και άλλο και άλλο».
Αργυρώ: ‘Έχουν απορίες, ρωτάνε για τη συνέχεια. Θυμάμαι ένα παιδάκι, όπου μετά το τέλος της παράστασης (η κοπέλα που ονομάζεται αστέρι, έχει ένα μενταγιόν που το λέμε καρδιά και στην παράσταση σε κάποιο σημείο λέει η μάγισσα ότι θα πάρουμε τη καρδιά του αστεριού κ.τ.λ.) ρωτούσε λοιπόν το παιδί γιατί η καρδιά του αστεριού ήταν έξω αφού συνήθως η καρδιά είναι μέσα. Είναι εντυπωσιακό να τα ακούς. Μετά ανεβαίνουν στην σκηνή, πιάνουν τα αντικείμενα, χρησιμοποιούν κινήσεις που έχουμε κάνει. Φαίνεται ότι περνάνε καλά.
Παναγιώτης: Το κείμενο που γράψαμε είναι σε ομοιοκαταληξία. Μια οικογένεια επικοινώνησε μαζί μας να μας πει ότι άρεσε τόσο πολύ στα παιδιά που μια βδομάδα μετά την παράσταση τα παιδιά μιλούσαν ακόμα με ομοιοκαταληξία.
Αργυρώ: Η ομοιοκαταληξία είναι στοιχείο της γλώσσας μας, της λογοτεχνίας μας. Έχει μια μελωδία που έχει δυστυχώς χαθεί με τον καιρό.
Παναγιώτης: Η παράσταση απευθύνεται σε ηλικίες από τριών έως έντεκα ετών, αλλά σε πληροφορώ ότι την έχουν δει και μικρότερης ηλικίας παιδιά και εντυπωσιαστήκαμε από το πόσο καθηλωμένα ήταν και παρακολουθούσαν αδιάλειπτα. Το θεωρούμε κατόρθωμα αυτό.
 
tiktak1947

Πόσο εύκολο είναι για τα παιδιά να κατανοήσουν την κλασσική μουσική; Διάβασα στο δελτίο τύπου ότι «συστήνετε» στο κοινό τον κόσμο της κλασσικής μουσικής.
Παναγιώτης: Και όμως έρχονται πολλά παιδάκια που γνωρίζουν τους συνθέτες που αναφέρουμε στο έργο. Υπάρχουν βέβαια και αυτά που έρχονται πρώτη φορά σε επαφή μαζί τους.
Αργυρώ: Έχουμε εισάγει την κλασσική μουσική στο κείμενο με δυο τρόπους. Αφενός οι όροι και δυο λιγότερο γνωστοί συνθέτες, αφετέρου οι τρεις πολύ γνωστοί συνθέτες Μπαχ, Μότσαρτ, Μπετόβεν, που έχουν και το ρόλο του συνθέτη μέσα στο κείμενο και βοηθούν το Βακάι να μαζέψει τα τρία στοιχεία που του χρειάζονται ώστε να ξαναφέρει την ευτυχία στο Ντο. Επιλέξαμε γνωστά τους κομμάτια και τους παρουσιάσαμε ως απλά άτομα με τις ιδιαιτερότητες του καθενός φτιαγμένες έτσι ώστε να μπορούν να κατανοηθούν από τα παιδιά.
 
tiktak1948

Γίνονται πολλές παιδικές παραστάσεις. Ποια η γνώμη σας για αυτό;
Παναγιώτης: Είναι μια εποχή όπου ενδεχομένως το ενήλικο θέατρο βρίσκεται σε κάποια άνθιση. Εκεί ακολουθεί και το παιδικό.
Αργυρώ: Υπάρχουν παραστάσεις για πιο μεγάλες ηλικίες, εμείς επιλέξαμε να κάνουμε ένα πολυεπίπεδο έργο ώστε να μπορούν να το παρακολουθήσουν αρκετές ηλικίες. Θα προτιμούσα μια παράσταση να έχει κάτι να πει και οι άνθρωποι που τη δημιουργούν να έχουν κάτι να δώσουν και να μην είναι αρπαχτή που λέμε. Έχεις ευθύνη απέναντι σε αυτό που κάνεις. Επιλέγεις να δώσεις χρόνο και χρήματα πολλές φορές. Λείπει η άποψη, το όραμα. Κάντο αλλά κάντο σωστά. Σεβάσου το κοινό που θα την παρακολουθήσει. Είναι τεράστια επιτυχία να έχεις καταφέρει να ξεκολλήσεις ένα παιδί από την τηλεόραση ή από το τάμπλετ του και να έρθει να παρακολουθήσει μια παράσταση και να νοιώσεις ότι το ευχαριστιέται, ότι συμμετέχει. Αν όλες αυτές οι ομάδες ή οι παραστάσεις «προσκαλούσαμε» και δεν απωθούσαμε το κοινό, θα είχαμε πολύ καλύτερο επίπεδο από άποψη προσέλευσης.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
tiktak1949
 

Facebook Comments

Συνεντεύξεις