Συνεντεύξεις

loogoo

Πολιτισμός τώρα! Άντα Κουγιά

 
   Πριν η ζωή μας αλλάξει - γιατί άλλαξε, κακά τα ψέματα – εξαιτίας της πανδημίας και πριν συνειδητοποιήσουμε ότι ο πολιτισμός ήταν ο Πρωτεσίλαος της νέας εποχής, όλοι αυτοί που έκαναν επικοινωνία σε θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και παντός τύπου εκδηλώσεις, ήταν οι σύνδεσμοί μας και οι επαφές μας. Ήταν πάντα «στην άλλη πλευρά της σύνδεσης»… Απίστευτα πολυάσχολοι και με άπειρες ώρες δουλειάς, ήταν και παραμένουν οι αφανείς ήρωες πίσω από κάθε παραγωγή, ανεξαρτήτως μεγέθους. Με την πανδημία όμως, έμειναν χωρίς δουλειά, έμειναν χωρίς εισόδημα. Βλέπετε, καλό το streaming, καλές οι εναλλακτικές μορφές ψυχαγωγίας, πλην όμως, σαν τη ζωντανή μετάδοση πουθενά δεν έχει. Κατά διαστήματα μιλούσαμε μαζί τους. Τηλέφωνο, mail, ένα μήνυμα έτσι ή αλλιώς, να δούμε τι κάνουν. Και όλοι και όλες μας έλεγαν ότι ήταν δύσκολα τα πράγματα. Δεν μασούσαν όμως. Δεν τους έπαιρνε από κάτω. Ο καθένας το πολεμούσε με τα δικά του όπλα, από τα δικά του χαρακώματα. Σήμερα, που τα λουκέτα απομακρύνθηκαν, που ο πολιτισμός ελπίζει να ζήσει και να πάρει πίσω ένα μέρος αυτού που είχε, φιλοξενούμε αυτούς τους ανθρώπους, αυτούς τους ήρωες. Δεν υπάρχει καμία αξιολογική σειρά. Είναι εντελώς τυχαίο το ποιος μιλάει πρώτος και ποιος θα μιλήσει ενδέκατος. Αυτό που δεν είναι καθόλου τυχαίο είναι η εκτίμησή μας σε αυτά τα πρόσωπα και η πεποίθησή μας πως τα πράγματα πρέπει να πάνε καλά. Και θα πάνε!
 
Καλεσμένη μας για σήμερα: Άντα Κουγιά – ηθοποιός, επικοινωνία σε θεατρικές παραστάσεις
 
kougia2179

Πώς πέρασαν όλοι αυτοί οι μήνες της καραντίνας;
Δεν υπάρχει μια λέξη για να το χαρακτηρίσω. Θα πω περίεργα από πολλές απόψεις. Ξεκούραση από τη μία, αλλά μόνο στην αρχή. Στην πορεία πολλά σκαμπανεβάσματα διάθεσης, άγχος, αυτή η κλεισούρα - όταν έχεις συνηθίσει να είσαι έξω δώδεκα ώρες τη μέρα, με διπλές πρόβες ή δύο δουλειές – είναι σα να είσαι άρρωστος. Μου έλειψε πολύ το θέατρο. Όχι μόνο ως δουλειά, αλλά ως επιλογή εξόδου. Όπως και το σινεμά, οι συναυλίες, όλα!

Ποια η στήριξη που σας παρείχε η επίσημη πολιτεία, προκειμένου να επιβιώσετε αυτούς τους μήνες;
Ανήκα στους τυχερούς ηθοποιούς. Βρισκόμουν σε ενεργή σύμβαση κατά την πρώτη καραντίνα, όπως και στη δεύτερη, οπότε επιβίωσα με τα μηνιαία 534 ευρώ. Όταν έληξε η σύμβασή μου τέλος Δεκεμβρίου, είχα να επιλέξω είτε να μπω στο Μητρώο Καλλιτεχνών και να λαμβάνω την επιδότηση των 534 (όποτε άνοιγε η πλατφόρμα) ή να κάνω αίτηση για επίδομα ανεργίας. Έκανα το δεύτερο, καθώς τα έξοδα τρέχουν και δεν μπορούσα να περιμένω μέχρι τον Μάιο για να ανοίξει η πλατφόρμα που αφορούσε τον μήνα Μάρτιο (ναι, συμβαίνει τώρα που μιλάμε).

Ο πολιτισμός χτυπήθηκε αλύπητα σε όλα τα επίπεδα και τώρα ήρθε ο καιρός να ανοίξει σιγά σιγά, με 50% πληρότητα. Ποιες οι σκέψεις σας;
Το θέμα είναι να ανοίξει! Δεν είπε κανείς να μην ανοίξουν οι χώροι πολιτισμού με μέτρα. Αλλά να ανοίξουν. Όλες οι επιχειρήσεις λειτουργούν πλέον, πάντα με μέτρα ασφαλείας. Οι χώροι πολιτισμού δηλαδή γιατί όχι; Όσον αφορά την πληρότητα, είναι χίλιες φορές καλύτερη από πέρσι, που ήταν στο 30% για τα κλειστά θέατρα τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Αλλά και πάλι, αυτό το ποσοστό είναι μικρό για να βγουν τα έξοδα μιας παραγωγής. Σε κάθε περίπτωση, προτιμώ να είναι ανοιχτοί οι χώροι πολιτισμού. Και οι υπαίθριοι και οι κλειστοί. Και με την ευκαιρία θέλω να σας ευχαριστήσω που αναδείξατε τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο πολιτισμός μέσω του noizy.gr.
 
kougia2178

Τι βλέπετε στην προετοιμασία των παραστάσεων/συναυλιών που ετοιμάζονται για το καλοκαίρι; Ποιο είναι το κλίμα που επικρατεί αυτή την περίοδο;
Από τη μία υπάρχει χαρά, καθώς αρχίζουν τα γρανάζια πάλι να κινούνται. Από την άλλη ένα μούδιασμα. Γιατί στην πρώτη αλλαγή δεδομένων, πάλι ο πολιτισμός θα την πληρώσει. Όλοι οι άλλοι είναι σε προτεραιότητα εκτός από εμάς. Οπότε υπάρχει και ένας φόβος μήπως δουλεύεις επί ματαίω. Όμως νομίζω ότι η χαρά επικρατεί. Και η όρεξη για δουλειά.

Online streaming και video on demand. Βρήκε ανταπόκριση από το κοινό;
Πραγματικά, δεν μπορώ να το ξέρω. Προσωπικά, παρακολούθησα μόνο τρεις παραστάσεις σε live streaming. Προτίμησα το live και όχι το “έτοιμο γύρισμα”. Ήταν όλες αξιοπρεπέστατες και με το παραπάνω. Αλλά έλειπε αυτή η επικοινωνία σκηνής-πλατείας και με έπιανε στεναχώρια. Ως ηθοποιός συμμετείχα σε live streaming παραστάσεις για παιδιά την περίοδο των Αποκρεών, με το θέατρο Αερόπλοιο. Είχε ανταπόκριση, αλλά φροντίσαμε να υπάρχει η διάδραση με τα παιδιά, έστω και μέσω του monitor. Αυτό βοήθησε αρκετά να λυθεί κάπως το ζήτημα της επικοινωνίας.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να περάσει η μαγεία του θεάτρου ή μιας συναυλίας μέσα από το γυαλί;
Για μένα είναι όχι μόνο δύσκολο, αλλά αδύνατο. Ο ίδιος ο ορισμός του θεάτρου έχει να κάνει με την ύπαρξη θεατών και της επικοινωνίας που προανέφερα. Πώς να συμβεί το “μυστήριο” όταν αντί για θεατές, υπάρχουν κάμερες και οθόνες; Προσωπικά δυσκολεύτηκα πολύ και να παίξω και να δω παράσταση. Το ίδιο και με τις συναυλίες. Αν ήθελα μόνο να ακούω μουσική, θα έβαζα CD, ράδιο ή YouTube. Η συναυλία είναι άλλο συναίσθημα.
 
kougia2177

Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί τους επόμενους μήνες; Πόσο αβέβαιο φαντάζει το μέλλον για όλους όσους δουλεύουν στον πολιτισμό και τις τέχνες;
Ειλικρινά, μετά από όλα αυτά, δεν μπορώ να υποθέσω. Λες και κάθε μέρα είναι μια πίστα videogame που πρέπει να την περάσεις, αλλιώς δεν πας στο επόμενο στάδιο. Σίγουρα για εμάς φαντάζει πολύ αβέβαιο το μέλλον. Ήταν δύσκολο να επιβιώσεις ακόμη και πρo καραντίνας, παίζοντας μόνο σε μία παράσταση ή κάνοντας μόνο μία δουλειά. Φανταστείτε τώρα. Είναι ολόκληρη αλυσίδα. Εμένα μου περνάει από το μυαλό ότι θα κλείσουν πολλοί χώροι πολιτισμού, αν δεν λάβουν σαφή στήριξη από την πολιτεία. Κι αυτό θα δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα στην ήδη αυξημένη ανεργία που υπήρχε. Επιπλέον, η δουλειά μας χρειάζεται χρονοδιάγραμμα και προγραμματισμό. Όταν δεν υπάρχει μια λεπτομερής ενημέρωση, πώς να μπορέσεις να οργανωθείς; Θεωρώ ότι για λόγους μικροκομματικούς, ακούμε την καραμέλα “...ανάλογα με την πορεία της πανδημίας”. Αν θέλεις να λέγεσαι σωστό κράτος, βγες και πες στους πολίτες σου όλα τα ενδεχόμενα. Να κάνουν ένα πλάνο.

Στο εξωτερικό έγιναν κάποιες συναυλίες-πειράματα και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα κρούσματα μετά από αυτές τις συναθροίσεις ήταν μηδαμινά. Φυσικά υπήρξε έλεγχος και ευαισθητοποίηση και από τους διοργανωτές, αλλά και από το κοινό που τις παρακολούθησε. Ποια η δική σας άποψη;
Ναι, το διάβασα και έκαναν πάρα πολύ καλά. Γιατί όταν υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Και από αυτά τα πειράματα, φάνηκε ότι ο πολιτισμός είναι η πιο ασφαλής διασκέδαση. Υπάρχει είσοδος, γίνονται θερμομετρήσεις, μπορείς να καταθέσεις ένα τεστ ή το χαρτί του εμβολίου, υπάρχουν υπεύθυνοι για να τηρούνται οι αποστάσεις. Το όποιο κράτος δεν πρέπει να μας αντιμετωπίζει σα μικρά παιδάκια που δεν καταλαβαίνουμε τι προφυλάξεις πρέπει να πάρουμε. Κι από την άλλη βέβαια, πρέπει κι εμείς να μη συμπεριφερόμαστε σα μικρά παιδάκια. Να παίρνουμε προφυλάξεις πρώτα για εμάς και ύστερα για τους άλλους γύρω μας. Σε κάθε περίπτωση, θα ευχηθώ σε όλους τους συναδέλφους καλή επανεκκίνηση. Και κουράγιο σε όλο τον κόσμο!

Μαίρη Ζαρακοβίτη, Κώστας Κούλης
 

Συνεντεύξεις