Συνεντεύξεις

Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας - Η συνέντευξη

 
   Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας… Η λάμψη μιας σημαντικότατης ομάδας ηθοποιών… Η κάθαρση δεν έρχεται ποτέ σε ένα έργο που γεννήθηκε για να γεννάει. Να γεννάει προβληματισμούς, σκέψεις, εικόνες… Η μαύρη τρύπα δεν αφήνει ούτε το φως να φύγει. Η παράσταση αυτή κάνει περίπου το ίδιο. Γίνεται η ίδια φως, με την πλέον σκοτεινή λάμψη και μας αφήνει σε κάποιο σημείο του χρόνου, να παίζουμε διάφορα σενάρια στο μυαλό μας, σχετικά με τους πρωταγωνιστές. Τους βρίσκουμε κάπου και τους «παρατάμε» κάπου, σκεφτόμαστε πιθανά Happy End, στην ουσία όμως ξέρουμε ότι η ζωή δεν είναι μόνο τέτοια. Το έργο του Conor McPherson “The night alive”, ένα πραγματικά αριστουργηματικά γραμμένο κείμενο, μετέφρασε εξόχως έξοχα ο Γιώργος Χατζηνικολάου και σκηνοθέτησε, έτσι όπως μόνο εκείνη ξέρει, η Ελένη Σκότη. Έχοντας δει την παράσταση δύο φορές, είχαμε συζητήσει το ενδεχόμενο της συνέντευξης, θέλαμε όμως το κάτι παραπάνω. Όταν το στήναμε όλο αυτό, ρωτήσαμε αν είναι εφικτό να είναι παρόντες στην κουβέντα και οι πέντε της σκηνής. Όταν μάθαμε ότι έτσι θα γίνει, φροντίσαμε να πάρει η κουβέντα μια τροπή διαφορετική. Περίπου όπως η ερμηνεία τους. Να μην είναι κάτι «παιγμένο», αλλά κάτι που βιώνουμε. Εκείνη τη στιγμή! Και θεωρούμε ότι αυτό βγαίνει προς τα έξω. Περιμέναμε υπομονετικά να τελειώσει η παράσταση και όταν ο κόσμος άρχισε να φεύγει… Ερχόταν εκείνη η ώρα. Η ώρα της λάμψης των παιδιών. Μετά από λίγο ο Δημήτρης, ο Ερρίκος, η Κατερίνα, ο Νικόλας και ο Γιώργος εμφανίζονται στο φουαγιέ και αφού μιλάμε για λίγο περί ανέμων και υδάτων, το κουμπάκι πατιέται. Γράφουμε! Και ξεκινά μια πολύ όμορφη κουβέντα. Τους ευχαριστούμε πολύ για όλα και τους ευχόμαστε από καρδιάς τα καλύτερα σε ό,τι κάνουν!
 
lampsisine1955
Βρίσκεστε στη δεύτερη σεζόν… Έχει διαφορά για σας από την πρώτη;
Ερρίκος Λίτσης: Έχουμε ωριμάσει λίγο παραπάνω και σαν άτομα μεταξύ μας και όσον αφορά τους ρόλους. Έχουμε εμβαθύνει και άλλο και έχουμε ανοίξει και άλλες πτυχές των ρόλων που υποδυόμαστε.
Κατερίνα Μαούτσου: Στην αρχή υπήρχε μια αγωνία για το πως θα εξελιχθεί ο ρόλος, αλλά σιγά σιγά εμβαθύνεις στο ρόλο πιο ουσιαστικά.

Υπάρχουν πράγματα που διορθώνονται από παράσταση σε παράσταση;
Δημήτρης Αλεξανδρής: Βέβαια! Συμβαίνει αυτό.
Ερρίκος: Πάντα στα πλαίσια της γενικότερης σκηνοθεσίας.
 
lampsisine1956
 
Θεωρείτε ότι πια έχετε καλύτερη χημεία από ό,τι στην πρώτη σεζόν;
Ερρίκος: Ναι, οικοδομήθηκε εμπιστοσύνη, έχουμε γνωριστεί τόσο καλά πια και ξέρουμε ότι όλοι παλεύουμε για το καλό της παράστασης. Έχουμε χτίσει μια σχέση που πάει πέρα από την παράσταση.
Δημήτρης: Φέτος ένα πράγμα έχει αλλάξει… Το μουστάκι μου είναι αληθινό. (γέλια) Υπάρχουν πράγματα φέτος στην παράσταση που δεν είναι «παιγμένα». Είναι πραγματικά. Δεν θα σας πω σε ποια σημεία, αλλά πλέον υπάρχουν πράγματα στην παράσταση που δεν είναι θέατρο, είναι ζωή. Αυτό έχει γίνει γιατί υπάρχει η εμπιστοσύνη που έχει δημιουργηθεί από τη σχέση και την αγάπη που έχουμε ο ένας για τον άλλο. Ο χώρος που έχουμε δώσει για να συμβεί το παράδοξο. Το παράδοξο είναι να μην παίζουμε. Να αφήσουμε τη στιγμή να γίνει πραγματικά. Αυτό δεν είναι εύκολο στο θέατρο. Αλλά για εμάς τους ηθοποιούς είναι κάτι πολύ μαγικό.
Ερρίκος: Είναι εσωτερικές αυτές οι αλλαγές, οι οποίες εκφράζονται και επί σκηνής. Σαν εικόνα είναι ίδιο με το περσινό, αλλά σαν βάθος και αίσθηση που κουβαλάμε εμείς οι ηθοποιοί, είναι φέτος πολύ πιο στέρεο.

Οι αντιδράσεις των θεατών σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν είναι ίδιες ή έχουν αλλάξει;
Κατερίνα: Από τη μεριά μου, φέτος που μπορώ να αισθανθώ, αν θες, καλύτερα τα πράγματα, βιώνω πιο έντονα τις αντιδράσεις του κοινού.
Δημήτρης: Είναι πιο ενθουσιώδες το κοινό φέτος.
 
lampsisine1957
 
Υπάρχει σκεπτικό να πάτε και τρίτη σεζόν;
Δημήτρης: Ακόμα όχι, δεν έχει συζητηθεί κάτι. Είναι πολύ νωρίς.
 
Υπάρχει σκέψη αυτή η ομάδα να κάνει κάτι άλλο;
Γιώργος Τριανταφυλλίδης: Είμαστε μια ομάδα που βρεθήκαμε και κάναμε τη μυρωδιά του σκηνικού δικιά μας.
Ερρίκος: Έχουμε γίνει μια παρέα και αν του χρόνου ο καθένας τραβήξει τη δική του πορεία, πάλι θα βρισκόμαστε και θα πίνουμε ένα κρασί και θα συζητάμε.
Γιώργο, μίλησες πριν για τη μυρωδιά του σκηνικού.
Γιώργος: Η μυρωδιά του σκηνικού είναι πολύ σημαντική. Όταν ερχόμαστε και στήνουμε το σκηνικό με τη βοήθεια του τεχνικού σκηνής, υπάρχει η αίσθηση ότι «μυρίζει» σπίτι. Το νοιώθεις τρομερά οικείο. Την αγαπάμε αυτή την παράσταση και η εμπιστοσύνη και η κατανόηση που έχουμε μεταξύ μας είναι οι λέξεις που περιγράφουν απόλυτα τη σχέση που έχουμε.
Νικόλας Μπράβος: Θα συμφωνήσω με το Γιώργο. Δεν θα μπορούσα να απαντήσω για τις διαφορές της περσινής και της φετινής παράστασης, καθώς είμαι νέο μέλος σε αυτή την ομάδα. Πραγματικά και εγώ αισθάνομαι την εμπιστοσύνη και την κατανόηση, αλλά και την αγάπη αυτής της ομάδας. Με έχουν αγκαλιάσει, ο ένας είναι εκεί για τον άλλο και έξω από τη σκηνή και επάνω στη σκηνή.
Γιώργος: Μερικές φορές πιστεύω πως οι δεσμοί που έχουμε δημιουργήσει μεταξύ μας είναι πιο σημαντικοί από τη λέξη αγάπη.
 
lampsisine1958
 
«Όπου φτωχός και η μοίρα του»… Είναι μια παροιμία που θεωρείτε ότι «κολλάει» στην παράσταση;
Δημήτρης: Όχι, δεν αντιπροσωπεύει την παράσταση. Αυτό που βλέπουμε στην παράσταση είναι ένα παραμύθι που έχει να κάνει με τη δύναμη των ανθρώπων, σε όποια τάξη κι αν ανήκουν, να υπερβαίνουν το πεπρωμένο τους. Το έργο δεν έχει να κάνει με το ότι ο Τόμμυ έχασε την κοπέλα που αγάπησε επειδή ήταν φτωχός. Ο χρόνος μέσα στο έργο παίζει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Σε πολύ λίγα έργα ο χρόνος είναι τόσο σημαντικός παρονομαστής. Δεν είναι τυχαίο που ο τελευταίος βασικός μονόλογος του έργου μιλά για το ότι δεν υπάρχει χρόνος. Το έργο δεν διαπραγματεύεται τον έρωτα ενός ανθρώπου που είναι σαράντα ετών και θα βρει άλλο σύντροφο. Δεν έχει άλλη ευκαιρία. Είναι η στιγμή του να φύγει. Δεν έχει να κάνει με την κατάσταση αλλά με το χρόνο. Είναι σύμβολα. Όπως ήταν παλιά η Κλυταιμνήστρα, ο Ριχάρδος... Όσο η δραματουργία αλλάζει το κέντρο πια, δεν είναι ανάγκη να είναι τόσο μακρινό, δεν χρειάζεται να είναι κανείς βασιλιάς. Έτσι και σε αυτό το έργο, μπορεί οι πρωταγωνιστές να είναι λούμπεν, αλλά δεν έχει να κάνει με αυτό. Είναι βασιλιάδες μιας κατάστασης, μιας μεταφυσικής εξουσίας που έχει να κάνει με αυτό το σπίτι. Μπορεί μέσα στο έργο το κομμάτι το οικονομικό να είναι ένα κομμάτι αφήγησης, αλλά η εστίαση είναι αλλού. Θα το παράφραζα «Όπου ο άνθρωπος και η μοίρα του».
Γιώργος: Είναι μια κατάσταση που σίγουρα δεν θα τη δεις στον απέναντι σου αλλά είναι ένα κομμάτι ζωής που υπάρχει, που υφίσταται. Ακόμα και όταν γίνεται ένας…
Ερρίκος: Μην τα μαρτυράτε όλα! (γέλια) Άκου να δεις, το έργο έχει να κάνει με ένα θείο που θέλει να πάρει καινούργιο μπαστούνι. (πολλά γέλια)
 
lampsisine1959
 
Ποια είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τον καθένας σας; Τι σας κρατά σε αυτό το επάγγελμα;
Γιώργος: Αν δεν ήμουν ηθοποιός θα σκότωνα… (γέλια) Άσχετα με την πλάκα, δεν θα ήθελα να κάνω κάτι άλλο. Δεν περιγράφεται με λόγια.
Κατερίνα: Μπορεί κάποια πράγματα στην ζωή μας να έχουν αρνητική επίδραση, αλλά ξέροντας ότι θα βρεθώ σε αυτό το χώρο, θα βρεθώ με ανθρώπους και θα δημιουργήσω, με κάνει να συνεχίζω. Έχει θετική επίδραση όλο αυτό. Είναι σαν αντικαταθλιπτικό. Ενώ μπήκα σε αυτή τη δουλειά ατομικιστικά, η ίδια μου απέδειξε ότι η διάδραση έχει πολύ σημαντικό ρόλο τελικά.
Νικόλας: Για μένα προσωπικά αυτό είναι ένα ταξίδι. Το πιο σημαντικό κομμάτι είναι το εσωτερικό ταξίδι που κάνω υποδυόμενος έναν ρόλο. Επιδρά μέσα μου είτε με μια μορφή ψυχοθεραπείας, είτε είναι αφορμή να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου. Να μάθω καινούργια πράγματα και να επικοινωνήσω την αλήθεια μου με τον κοινό και τους συναδέλφους μου. Λειτουργεί σαν μέσο προσωπικής εξέλιξης. Έχω δοκιμάσει αρκετά πράγματα και έχω καταλήξει ότι αυτό μου ταιριάζει περισσότερο. Αυτό κάνει τη ζωή μου πιο όμορφη και με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Σε αυτή την παράσταση αισθάνομαι πολύ τυχερός που είμαι μέσα σε αυτή την ομάδα. Νοιώθω ότι σε αυτό το ταξίδι έχω πάρει πάρα πολλά.
 
lampsisine1960
Ερρίκος: Η ηθοποιία είναι κάτι που αγαπώ πολύ και είμαι ευτυχισμένος που τηην έχω κάνει επάγγελμα. Είναι πολύ σημαντικό για τον κάθε άνθρωπο να κάνει μια δουλειά που του αρέσει. Να μπορεί να κάνει στη ζωή του αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει. Νοιώθω τυχερός. Στη συγκεκριμένη παράσταση νοιώθω πολύ καλά που μοιράζομαι τη σκηνή με αυτούς τους συναδέλφους και αυτό είναι ένα επιπλέον κίνητρο… Όταν έρχεται η ώρα να έρθω στο θέατρο ποτέ δεν έχω βαρυγκωμήσει. Αν δεν νοιώθω έτσι σε μια δουλειά, δεν τη δέχομαι.
Δημήτρης: Προηγουμένως σας είπα πως υπάρχουν πράγματα που γίνονται πάνω στη σκηνή και είναι πραγματικά. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα. Να ξεκινάς από το σπίτι σου για να ζήσεις μια στιγμή. Εκείνη τη στιγμή που το ζεις να συνειδητοποιείς ότι το ζεις, να μην είναι κάτι που το καταλαβαίνεις μετά. Να έχεις δημιουργήσει έναν κύκλο που θα επηρεάζει και το μετά σου. Τέτοιες στιγμές ζητάμε εμείς οι ηθοποιοί να ζήσουμε. Και για αυτό προετοιμαζόμαστε, για αυτό κάνουμε πρόβα. Στιγμές οι οποίες πραγματικά να είναι σημαντικές. Πάρα πολλές στιγμές στη ζωή μας απέχουμε. Δεν είμαστε κυκλοθυμικοί τυχαία εμείς οι ηθοποιοί. Ζούμε την ταχύτητα της ζωής διαφορετικά. Να είναι για μας ένα τετρακοσάρι που θα μας μείνει αξέχαστο. Δεν είναι εύκολο να το κάνεις πάντα. Και για αυτή την παράσταση, το έχω πει πολλές φορές στα παιδιά, ότι για μένα είναι μοναδική, καθώς υπάρχει συνεχώς η πρόθεση, αρκετές στιγμές μέσα στο έργο να μείνουν για πάντα στο μυαλό μας. Αυτό δημιουργεί μια έκρηξη που για μας είναι πολύ σημαντική. Το θέατρο είναι αέρας, είναι μια αίσθηση. Αυτό που επιδιώκουμε είναι αυτή η αίσθηση να σου αφήσει μια ανάμνηση.

Μαίρη Ζαρακοβίτη, Κώστας Κούλης
lampsisine1961
 

Facebook Comments

Συνεντεύξεις