Συνεντεύξεις

loogoo

Ιλιάς Λαμπρίδου - Η συνέντευξη

 
   Πριν λίγο, στο θέατρο ELIART… Πριν λίγα λεπτά, απέναντι από μία ηθοποιό που τιμά το λειτούργημά της, τον ορισμό της τέχνης της, όλους εκείνους με τους οποίους συναναστρέφεται και μιλά. Η Ιλιάς Λαμπρίδου, ένας άνθρωπος της τέχνης, μία μεγάλη ηθοποιός που ασχολήθηκε και με τη διδασκαλία και τώρα πια βγάζει μεγάλους ηθοποιούς με τη σειρά της, μίλησε μαζί μας και μοιράστηκε τον ενθουσιασμό της για το έργο στο οποίο λαμβάνει μέρος, για τους μαθητές της, για τη «Δασκαλίτσα» που γίνεται πολλές φορές αντικείμενο λατρείας. «Ο απρόσκλητος επισκέπτης» είναι εδώ και το ίδιο και η υπέροχη ομάδα που θα απολαύσουμε σύντομα. Περίπου ένα μήνα πριν το τρίτο κουδούνι της πρεμιέρας αφεθήκαμε στη μαγεία της αφήγησης αυτής της θαυμάσιας κυρίας. Ευχαριστούμε από καρδιάς τη Βάσω Σωτηρίου, την Όλγα Κομνηνού και τη We Will, για την τιμή και τη χαρά.
 
aprosklitos1945

Με τι έχουμε να κάνουμε φέτος;
Έχουμε ένα έργο της Αγκάθα Κρίτσι, από τα πιο γνωστά της… Ο τίτλος του είναι «Ο απρόσκλητος επισκέπτης». Είναι, όπως όλα της έργα άλλωστε, πολύ ενδιαφέρον, με πολλή πλοκή και ο θεατής, όπως γίνεται σε κάθε έργο της, παλεύει να βρει το δολοφόνο (γελάει), που φυσικά είναι αυτός που δεν έχει υποπτευθεί. Συγχρόνως, αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον είναι το ότι γίνεται μία κριτική της αστικής – ας πούμε – τάξης και καταγγέλλει πολλά κακώς κείμενα… Την άδικη συμπεριφορά των γονιών προς τα παιδιά, την εκμετάλλευση των οικονομικών πόρων… Όλα αυτά. Και αυτό είναι το πολύ ενδιαφέρον. Ότι δεν μένει μόνο στο έγκλημα. Μέσα εκεί κάνει όλη την ανάλυση και την κριτική της εποχής της…

Πώς σας προσέγγισαν για να πρωταγωνιστήσετε;
(Χαμογελάει) Δεν πρωταγωνιστώ ακριβώς… Αυτά τα έργα δεν έχουν πρωταγωνιστή… Είναι μοιρασμένοι οι ρόλοι. Παρακολουθώ χρόνια τη δουλειά του Γιώργου Φρατζεσκάκη, μπορώ να πω ότι έχω δει όλα του τα έργα… Μου άρεσαν παρά πολύ γιατί κάνει δουλειά πολύ σοβαρή, με πολύ σεβασμό και στα έργα, αλλά και στους ηθοποιούς, τους οποίους επιλέγει. Ήταν όλοι άριστοι στα έργα του. Οι ερμηνείες τους έχουν μείνει αξέχαστες και τις θυμόμουν… Και θέλω πολύ να δουλέψω μαζί του. Όταν με πήρε σ’ αυτό το έργο, το χάρηκα παρά πολύ.
 
aprosklitos1948
Αυτό που σας φάνηκε πιο ενδιαφέρον όταν διαβάσατε τα δικά σας λόγια στο κείμενο… τι ήταν; Και πού εστιάσατε περισσότερο, όσον αφορά τη δομή του ρόλου σας, του χαρακτήρα που υποδύεστε;
Είμαι η μεγαλύτερη σε ηλικία από όλους. Υποδύομαι τη μητέρα του «πρωταγωνιστή», ο οποίος σκοτώνεται και δεν υπάρχει, αλλά… Η ουσία είναι ότι η μητέρα είναι πολύ δίκαιη. Αυστηρή μεν, απόμακρη θα μπορούσε να την πει κανείς, γιατί δεν αφήνει κανέναν να την πλησιάσει, να νιώσει οίκτο γι’ αυτή, να τη βοηθήσει, αλλά δεν διστάζει να θυσιάσει… Δεν μπορώ να πω περισσότερα, αλλά αυτό το στοιχείο με συγκίνησε παρά πολύ…

Κατά τη διάρκεια των προβών υπήρξε κάτι στο ρόλο, το οποίο σας προβλημάτισε, όσον αφορά την προσέγγιση;
Ναι, είναι γεγονός πως είναι αυτός ο άνθρωπος τόσο συναισθηματικός, που ακόμα και τώρα που μιλάμε, μπορώ να πω ότι δεν έχω καταλήξει… στην πορεία θα το δούμε…

Θα βρίσκεστε εδώ…
Θα παίζουμε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. Ελπίζουμε ότι θα παίζουμε μέχρι την Κυριακή των Βαΐων και φυσικά θα παίξουμε και του χρόνου και του παραχρόνου… (γελάει)
 
aprosklitos1947

Λέτε να το πάτε βόλτα το καλοκαίρι;
Έτσι λέμε. Να το πάμε και σε μερικές άλλες πόλεις. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε μια παρά πολύ ωραία επαφή μεταξύ μας, μία πολύ ωραία ατμόσφαιρα, στην οποία συμβάλει και η ηρεμία και η δικαιοσύνη του Φρατζεσκάκη, που είναι ο άνθρωπος που διοικεί τα πάντα με ηρεμία, γαλήνη και αγάπη. Αυτό επηρεάζει πάντοτε το θίασο και το καλό είναι – η πείρα μου μου το έχει διδάξει αυτό, όλα αυτά τα χρόνια – ότι αυτό βγαίνει προς τα «κάτω». Και ίσως είναι αυτό που βλέποντάς το τόσα χρόνια με τραβούσε.

Έχετε ζήσει το θέατρο πολλά χρόνια…
Όλη μου τη ζωή! (γελάει) Μόλις τελείωσα το σχολείο έδωσα εισαγωγικές στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Παρόλο που οι θέσεις ήταν μόλις πέντε, με πήραν μέσα στους πέντε και από τότε δεν έκανα κάτι άλλο… Όλο έλεγα «Μήπως να φύγω»… Αλλά το θέατρο δεν με άφηνε να φύγω. Μετά άρχισα να διδάσκω κιόλας κι αυτό μου άρεσε πολύ, γιατί θέλω πολύ να μεταδώσω αυτό που έχω αποκομίσει από ανθρώπους σπουδαίους. Σαν το Σπύρο Ευαγγελάτο, που ήταν και φιλόλογος και ακαδημαϊκός… Ήθελα πολύ να το μεταδώσω αυτό και στα νέα παιδιά. Γιατί αγάπησα πολύ και το μουσικό θέατρο και το ποιητικό θέατρο.
 
aprosklitos1949
Όλα τα χρόνια που διδάσκετε… Αυτό που λέτε στους σπουδαστές σας, όσον αφορά την υποκριτική…
Ένα πράγμα και μόνο. Αν μπορούν να ζήσουν χωρίς το θέατρο, να φύγουν. Αν δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτό… τότε να μείνουν. Γιατί είναι έτσι οι συνθήκες… τις ξέρετε, δεν χρειάζεται να τις αναλύσουμε τώρα, που αν το κάνεις σαν να μην γίνεται αλλιώς… Δεν ξέρω, ίσως να το αισθάνονται κι οι άλλοι και τότε μπαίνεις μέσα στην «οικογένεια» και πάντοτε βρίσκεις δουλειά και σε εκτιμούν όλοι οι άλλοι. Παρατηρούσα τα παιδιά που έχουν ταλέντο, τα οποία είχαν και αυτό το στοιχείο. Υπάρχει μία φράση του Τενεσί Ουίλιαμς, στο «Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι». «Ο γιος μου… Η δουλειά του ήταν η ζωή του. Και η ζωή του ήταν η δουλειά του». Αυτό χαρακτηρίζει τον καλλιτέχνη. Ο καλλιτέχνης δεν είναι ακριβώς «επαγγελματίας». Ούτε μπορείς να «σπουδάσεις» ηθοποιός ή γλύπτης ή ζωγράφος. Ή είσαι και το καλλιεργείς ή δεν είσαι. Δεν είναι όπως τα άλλα επαγγέλματα. Μπορεί να μάθεις μουσική ή να μάθεις να φτιάχνεις έπιπλα. Όμως χρειάζεται το ταλέντο. Αυτό που μέσα σου κάτι σου λέει. Με τι σου αρέσει να παίζεις… Από παιδί. Σε άλλους αρέσει να μαγειρεύουν. Φαίνεται και ο χαρακτήρας και αυτό που θέλεις να κάνεις αύριο.

Επειδή έχουν περάσει πολλά παιδιά από τα χέρια σας…
Ναι. Παρά πολλά.

Όταν πετυχαίνουν αυτοί οι ηθοποιοί. Όταν γίνονται γνωστοί… Αισθάνεστε λίγο σαν τη μαμά του λόχου;
Ναι, ακριβώς! (γελάει) Αισθάνομαι μεγάλη συγκίνηση και χαρά και επειδή πάντα με ειδοποιούν και πηγαίνω στις πρεμιέρες τους και τις δουλειές τους, μπορώ να πω ότι αισθάνομαι και δικαιωμένη, σαν άνθρωπος. Ότι είχε νόημα η ύπαρξή μου. Και για μένα, που μου άρεσε και με γέμιζε, αλλά και για εκείνους, αφού βλέπω ότι είναι ευτυχισμένοι. Έχω σπουδαίους μαθητές! Όπως ο Μπερικόπουλος, η Καστάνη, η Κοκκίδου… Όλοι τους έρχονται και μ’ αγκαλιάζουν. «Δασκαλίτσα μου, δασκαλίτσα μου»! Παρά πολλοί μαθητές μου μου τηλεφωνούν και με ρωτάνε τι κάνω… Είναι μεγάλη η συγκίνηση. Σαν να έχω τόσα πολλά παιδιά…
 
aprosklitos1946
Αν σας ζητούσα να μου πείτε πέντε ρόλους που κατά τη διάρκεια της καριέρας σας σας έχουν σημαδέψει… Θα σας ήταν πολύ δύσκολο; Αν σας έλεγα πεντακόσιους, ίσως να σας ήταν πιο εύκολο…
(Γελάει) Μερικοί με άγγιξαν παρά πολύ… Όπως ήταν ο ρόλος της Μαργαρίτας στο «Φάουστ». Είναι ένα άδολο πλάσμα που το χρησιμοποιούν… Και παρόλο που τη σπρώχνουν και χωρίς να θέλει γίνεται αιτία να σκοτωθεί ο αδελφός της, να πεθάνει η μητέρα της… στο τέλος όμως ακούγεται η φωνή του Θεού που λέει πως σώζεται η ψυχή της και τελικά πάει στον Παράδεισο, αντί για την Κόλαση… Όπως γράφει ο Γκαίτε, ο Θεός λέει πως κάποιος που κάνει κακό από αγάπη, χωρίς να το θέλει, τότε δεν τιμωρείται… Την αγάπησα παρά πολύ τη Μαργαρίτα. Αγάπησα παρά πολύ την Αρετούσα στον Ερωτόκριτο. Είχαμε κάνει μια σπουδαία παράσταση το ’75 με τον Ευαγγελάτο. Είναι ένα πλάσμα με δύναμη. Παλεύει για τη σχέση της. Όταν της λένε πως ο άνθρωπός της δεν υπάρχει, σαν κακόγουστο αστείο, τότε και εκείνη ζητά να πεθάνει. Όπως κάνει και η Ιουλιέτα. Έχω παίξει και Ιουλιέτα… Πλάσματα σπουδαία, με προσωπικότητα, με δύναμη. Παρά το ότι είναι γυναίκες, έχουν τρομακτική δύναμη και υπόσταση.

Τρεις ρόλους μου είπατε ως τώρα…
(Γελάει) Τρεις ρόλους… Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει παρά πολύ και η κωμωδία και πρέπει να πω ότι αγαπώ την Αβρούλα από τους «Επιτρέποντες», που είχαμε παίξει στην Επίδαυρο και θεωρήθηκε μία από τις δέκα καλύτερες παραστάσεις εκείνης της δεκαετίας. Και ένας τελευταίος, λατρεμένος ρόλος. Η «Αγαπητή Ελένα», που έπαιξα με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου, με σκηνοθέτη τον Κώστα Καπελώνη, που είναι στο Θέατρο Τέχνης. Και το παίξαμε και στο Θέατρο Τέχνης αυτό το έργο για λίγο. Αυτό το ρόλο το λάτρεψα. Γιατί είναι πολύ κοντά μου. Είμαι σχεδόν ίδια!

Τα πλάνα σας, πέρα από την παράσταση αυτή, τι περιλαμβάνουν;
Δεν μπορώ να πω τίποτα πέρα από το ότι, αν μπορούσα, θα ήθελα να συνεχίσω να διδάσκω. Με γεμίζει πιο πολύ απ’ όλα.

Αυτό που αγαπάτε πιο πολύ στην τέχνη σας, τι είναι;
Ότι ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο. Ίσως να είναι κι ο λόγος που έγινα ηθοποιός. Γιατί αυτό που πάντα ήθελα να κάνω, ήταν να βοηθήσω τους συνανθρώπους μου. Στην αδυναμία τους, στις δύσκολες στιγμές τους… Και γενικά, τον άνθρωπο, όταν πονάει. Το θέατρο λοιπόν πάντα θα έχει απάντηση ή – αν έχει απάντηση – αν δεν προβληματίζεται πάνω στο πρόβλημα του θεατή, τότε μπορεί να τον παρηγορεί. Απ’ την άλλη, αν δεν μπορέσει να κάνει αυτό, τότε τον ψυχαγωγεί, τον κάνει να γελάσει, να ξεχαστεί για λίγο. Και αυτό είναι που πάντα ήθελα να κάνω!

Κώστας Κούλης
 
Ταυτότητα παράστασης
Ο Απρόσκλητος Επισκέπτης της Αγκάθα Κρίστι
Πρεμιέρα: 26 Οκτωβρίου 2019
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία- Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Φρατζεσκάκης
Σκηνικό – Κοστούμια: Αλέξανδρος Κομπόγιωργας
Φωτισμοί: Παναγιώτης Μανούσης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ελένη Βουτυρά, Στάθης Λαγκάδας
Μακιγιάζ: Άννα Μαρία Μπάμπη
Κομμώσεις: Γρηγορία Τζήβα
Φωτογραφίες: Αναστασία Λουκρέζη
Art work: Λουκάς Μελάς
Βίντεο art: Ra’s Eye
Προβολή – Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will
Παραγωγή: Ιωάννης Ρουμελιώτης – Θέατρο ELIART
 
Παίζουν: Νίκος Ορφανός, Σοφία Μανωλάκου, Αννέτα Παπαθανασίου, Σαράντος Γεωγλερής, Κώστας Ζέκος, Νίκος Καϊνός και ο Γιώργος Φρατζεσκάκης.
Φιλική συμμετοχή: Ιλιάς Λαμπρίδου
 
Πού: Θέατρο ELIART, Κωνσταντινουπόλεως 127, Βοτανικός, τηλ.: 210 3477677
Πότε: Από 26 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή
Ώρες: Παρασκευή στις 21:00, Σάββατο 18:15 και 21:00, Κυριακή στις 18:15
Διάρκεια: 90 λεπτά

Εισιτήρια: 15 € (βραδινές παραστάσεις), 12 € (απογευματινές), 12 € (άνεργοι, πολύτεκνοι, ΑΜΕΑ και άνω των 65 χρονών).
Ομαδικά εισιτήρια άνω των 15 ατόμων: 10 €.
Προπώληση: Viva.gr, θέατρο ELIART, Art & Performance Dance Theater
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments